ดู: 255|ตอบกลับ: 0

แนะนำตัว ละคร หลัก

อาซาสึกิ อากิระ : ประธานคุม กฏ ที่เย็นชา  เปรียบเทียบ ดั่งกับ เจ้าชายน้ำแข็ง ที่เย็นเยือก และ ที่ไม่มีวันละลาย และ จริงจังกับกฏ ของโรงเรียน มากจน ไม่มี ใครกล้าคุยกับเขานอก
สุงิซากิ เคน ที่เป็น เพื่อนสนิท เขาตั้งแต่ มัธยม. ต้น แต่อากิระ การเรียนดี เป็นเลิศ กีฬา ดี ไม่มีด้านไหน ที่ เขาไม่มี เพียง แค่ อย่างเดียวทำให้เขาเปลี่ยนไป เพราะเขาเคย ต่อสู้ เพื่อ ช่วยหญิงสาว ที่จะโดน รุม ทำร้าย แล้วจาก นั่นก่อไม่เคยมี ใคร เห็นได้ รอยยิ้ม ของอากิระ เป็นต้นมา

มิสึคาว่า มินัตสึ  : หญิงสาวเต็มไปด้วยพลัง และ นิสัย เกิดจะคาด ว่า เธอจะทำอะไร เธอ ยังเป็นหญิงสาว ที่เก่ง ทั่งด้าน กีฬา และ การเรียน เป็นที่หน้า พอใจ
แต่เขา ก่อต้อง มี คู่แข่งเขา คือ อากิระ และ เคน เพื่อ ชนะ 2คน เขาจึง ฝึกฝน อย่างหนักทุกวัน

มิสึคาว่า  มาฟุรุ :  น้องสาว ของมินัตสึ  ที่ เต็ม ไปด้วย ความอ่อนแอ ของร่างกาย เพราะเป็น โรคไม่ถูกกับผู้ชาย ถ้าเขาอยู่ใกล้ ผู้ชาย เขาจะเกิดการ หวาดกลัว แต่กลับสุงิซากิ มาฟุยุ จะไม่เป็นรัย เพราะ เขาเคยเจอ กันตั้งแต่ ตอน มัธยม. ต้น

โอมุระ  จิสุรุ   :   หญิงสาวที่สายตา เย็นชา แต่ภายในใจ เต็ม ไปด้วย  นิสัยที่ ขี้เล่นและขี้อ้อน หรือเป็น ที่ปรึกษา ของประธาน นักเรียนอาสึนะ แต่เขา เต็มไปด้วย
ปริศนา

มิฟุยุ  อาสึนะ  :  ประธานนักเรียน ตัวเตี้ย ที่ทำให้อะไร ก่อให้รองประธานนักเรียนลำบาก ใจอยู่เรื่อย แต่ก่อ ผู้หญิงที่น่าตก ใจ ถ้าคิดจะทำ อะไรจริง ๆ เขาก่อจะทำ ให้สุดแรง ที่มีจนเกิน ตัวมากเกิน

สุงิซากิ เคน   :  รองประธานนักเรียน ที่เต็มไปด้วยนิสัย ที่คลายๆ กับคนโรค จิต แต่ภาย ในตัวก่อมีสิ่งที่ พวกประธาน นักเรียนไม่สามารถ เข้าถึงได้ คือ เพื่อนเก่าของ เขาได้ชื่อ ......
เขาจึง ไม่ไปต่อโรงเรียนที่เขา สัญญา ไว้กับเพื่อน สมัย มัธยม. ต้น  เขาจึง ทำทุกวิถี ทาง เพื่อให้ ลืมเธอ คนนั่น ลงให้ได้

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
บทที่ 1 ซากุระ ที่ เริ่มพลิกบาน

                                                                                      วันที่ 1 เดือน 9 คศ 2015

ในวันหนึ่ง ดอกซากุระ ที่เริ่มพลิกบาน นั่น ผมได้มอง ขึ้นไปบน ท้องฟ้า ราวกับ จะมีอะไรเกิดขึ้นในวันนี้ แต่นั้น ก่อไม่ได้ทำให้ผม คิดอะไรมาก ผมก่อได้เดินตรง ไปที่โรงเรียน ทาคุโด เฮเคียว
อากิระ สวัสดี ตอนเช้า น่ะ เสียงเคน ดังขึ้น นายจะไปไหนน่ะ ถามแปลก ๆ น่า เคน ก่อขึ้นไปด้านฟ้าอยู่แล้ว อือจริงด้วยสิแกมันพวก สังคม ตัวคนเดียวสิน่ะ ฉันเกือบลืมแนะ ฮาๆ
เฮ้อ อากิระเริ่ม ถอดหาย ใจ เออ แกจำได้ก่อดีแล้ว  แกมีไรจะถาม   อีกมั่ย ฉันจะไปนอน สักงีบ น่ะ

เฮ้ยแกมา ถึงวันแรกก่อโดด เร่ยหรอว่ะ  เสียงเคนดังขึ้น
(แกจะ เสียงดังทำไม อย่างกะ ถูกหวย รางวัล ที่ 1 แหละ -__-")
โทดทีๆ พอดี ฉันโชคดีอะไร นิดหน่อยน่ะ  ว่าแต่แกน่ะ อยากโดนเรียนสะให้มากนะ
(เออ งั้นฉันไปล่ะ ขอให้สนุก กับการ โชคดี อะไรของแก เถอะ =[]= ผมนั่น รีบเดินออกมา เพราะความง่วงของผม)
นี่ นี่
นี่ นี่
นี่ นี่
ผมได้ยิน เสียง ใครสักคน กำลังเรียก ผมจึงลืมตาขึ้นมาดู
นี่ อากิระ !!!
เสียงของประธาน อาสึนะ ดังขึ้น
นี่อากิระ !!! จะนอนไปถึงไหน ตื่นได้แล้ว
(มีไรหรอครับ ถึงมาปลุก ผมเนี้ย อย่าบอกว่าคงมีเรื่องกันอีกแล้วใช่มั่ย)
ป่าวหรอก พวกเราน่ะจะประชุมหัวข้อว่า กิจกรรมรับน้องใหม่
(ไม่อ่ะครับ ผมไม่ขอไปประชุมดีกว่า)
ทำไมล่ะ อากิระ ทำไมถึงไม่อยากไปล่ะ หรือกลัวที่จะได้เจอ กับ 3คนนั่น
(ไม่ใช่หรอกครับ ผมแค่ไม่อยากไป ให้ จิสุรุซัง กับ มาฟุยุ จัง ได้เห็นหน้าน่ะครับ)
ทำไมล่ะ ทำไมถึงไม่อยากไปให้ 2 คนนั่น เห็นหน้า ล่ะ
(เพราะเวลาทุกครั้งที่ผม ไปนั่งร่วม หัวข้อนั่นจะถึงพวก เขาเมินผม อย่างสิ้นเชิง เหมือนผมไม่มีตัวตนน่ะครับ)
จ...จ..จะ..จริงหรอ
(ครับ)
งั้นก่อ ไม่เป็นไร เดียวฉันจะมาปรึกษา นายทีหลัง อากิ
(ครับ ครับ ผมจะรอน่ะครับ  ผมพูดอย่างกับคนเริ่มเบื่อน่าย กับชีวิต)
ไปล่ะ บ๊ายบาย  และนี่เป็น การตอบ แทนที่เป็นผู้ปรึกษา ให้ ฮึ่ย ไปล่ะนะ บ๊ายบาย ^W^
(ผมนั้น ได้แต่ นั่งตะลึ่ง ตึงตัง เพราะไม่เคย โดนผู้หญิง หอม แก้ม ผมได้แต่นั่ง เอ้อ ไปทั้งวัน O_o)
วันแรกของผมจบ ได้อย่างกับไม่ไร ที่จะมีเรื่องเกิดขึ้น ผมนั้นได้ไปนอน ใต้ต้น ซากุระ
จากนั้น เวลาพาไปราว ราว เกือบ 2ชั่วโมง34เกือบ35 นาที ผมได้ลุกขึ้นมา ปรากฏ ว่าคนที่มา นอน ข้าง ข้าง หรือทั้งข้างซ้าย และ ขวา
นั้นเป็น ประธาน อาสึนะ กับ มินัตสึ ผมได้นั่งรอ พวกเขา จนตื่น ขึ้นมา เวลา ราว ราว ก่อประมาณ 6.00 โมงเย็น
ผมนั้นต้องเดินไปส่ง พวกเขาทั่ง2คน ที่ห้อง ประธาน นักเรียนจาก นั่น ก่อเริ่ม ประชุมหัวข้อ แต่ถึงผมจะไม่ชอบ เข้าประชุม เพราะมี มาฟุยุ  กับ จิสุรุซัง อยู่ ผมเลย
ต้องจำใจ อยู่ไหน เพราะคำสั่ง ของ.ผ.อ. จากพอการประชุม จบ เวลาราวราว ก่อ ประมาณ 20.14 น ได้ ผมจึงรีบกลับไปบ้าน จาก
นั้น ก่อมีน้องสาว มานั่งรอ ในบ้านอย่างหน้าตา ยิ้มแย้ม
ผมจึงถามไปว่า
นี่ อาสึกะ ไปทำไร มา ยิ้มหน้า บานตั้งแต่พี่เข้ามาเลยนะ ผมได้ เอ่ย ปากถาม
(ก่อวันนี้ มีคนมาจีบหนูด้วย)
งั้นหรอดี ใจด้วยนะ ที่มีความรักเขาแล้ว ผมเอ่ยปากชม งั้นวันนี้กินอะไร พี่จะทำตามใจทุกอย่างเลย
(อาสึกะ เอ่ยปากบอกว่า วันนี้งด ข้าวล่ะกัน)
ผมได้เอ่ย ปากถามไปว่า ทำไมล่ะ
(อาสึกะ เอ่ยปาก ออกมาว่า อยากกินราเม็ง)
ผมก่อตามใจพาเข้าไปร้านราเม็ง พอพวกเรากินกันอิ่ม หนำสำราน แล้ว
พวกผมก่อกลับมานอน แต่ ผมนั่นเสีย สละให้อาสึกะ น้องสาวแท้ๆ นอนบน เตีย แต่ผมนอน
กับพื้น จากนั้นพวกเราบอกราตรีสวัสดิ์ กัน เรื่องราว ไม่วุ้ยวาย สบาย สบาย ก่อจบลง

                                                                       วันที่ 2 เดือน 9 คศ 2015

ในวันที่2 ของวันเปิดเทอม ผมได้ตื่น ขึ้นมา ด้วยความหนาวและขนลุก ผมได้ลงไปกินน้ำ 1แก้ว จากนั้นก่อไปเปิด กล่องจดหมายดูว่ามี จดหมายอะไร ส่งมาไหม จากนั้นผมก่อเดินตรงไปในห้องน้ำ ปรากฏ ทันได้นั้น ที่ผมเข้าไป แทบไม่เชื่อ สายตาตัวเอง เพราะว่า ได้เห็น ได้เห็น แล้วได้เห็น   ก่อคือ มันไม่มีไรเกิดขึ้น นอกจาก เสื้อผ้า ของผมที่พับเป็นระเบียบ
จากนั้นผมได้เดิน จากบ้านไปโรงเรียน ทาคุโด เฮเคียว อย่างไม่สนใจ อาสึกะ เพราะอาสึกะ จะออกจากบ้าน ต่อเมื่อ หลับเต็มที่
ผมที่เดิน ดูมือถืออยู่ก่อเห็นมาฟุยุ แต่ผมก่อเดินต่อโดยไม่สน ว่าจะเขาทักหรือไม่ทัก ปรากฏ ว่าเขาก่อไม่ทัก เป็นปกติ อยู่แว้ว
ผมเดิน ระว่างนั้น มินัตสึ ได้หาของในกระเป๋า แต่มาฟุยุ เดินนำหน้าไปก่อน โดยไม่สน ใจว่า พี่ตัวเองกำลังหาอะไร
แต่ปรากฏ ว่าพอเดินข้ามถนน จากสัญญาไฟเขียว ที่เป็นที่ข้ามถนน หรือทางหมาลาย เฮ้ยไม่ใช่สิ ม้าลาย -___-* จากทันใดนั้น
ไฟเขียวได้เป็นไฟแดงไม่ถึงเสียววินาที ที่รถยนต์ ขี่มา ราวๆ 120 ต่อกิโลเมตร ผมคิดไว้ล่วงหน้า มาฟุยุคงโดนชนไปเต็มๆ
มินัตสึ นั้นได้หันมาอีกที เห็น มาฟุยุ กำลังจะโดนรถชน มินัตสึรีบ โยนกระเป๋า แต่ไม่ทัน เสี่ยว วินาที นั้นได้ผมวิ่งไปพลัก มาฟุยุ เข้าไปหา มินัตสึ จากตัวผมก่อ กระเด็น ขึ้นบน ฟ้าจาก
นั้น มันก่อมืด มัวไปหมด ในเวลานั้นผมคงคิดว่า ตัวเองตายแน่แน่
แต่พอตื่นขึ้นมา ในเวลานั้นมีแต่อาจารย์ แล้ว
พวกประธาน นักเรียนแล้วสมาชิกประธานนักเรียน
ในเวลานั้น ผมไม่มีเรี่ยวแรง ที่จะพูดจากนั้น ได้แต่มอง ประธาน อาสึนะ แล้วสมาชิกใน สภานักเรียน
ในเวลาผมตื่นมาก่อราวราว 16.57 น ได้แล้ว
ผมได้เอ่ยปากมาว่า อย่าหวงไปเลย ผมไม่จะไม่เป็นไร
ทุกคนได้หันมามองยกเว้น มาฟุยุ กับ จิสุรุ
ผมก่อได้ หลับไปอีกครั้ง ผมก่อไม่ได้เข้าเรียน
พอตื่นมาราวราว 9.43 ของวันใหม่
หมาบอกว่าเฮ้ยไม่ใช่หมา หมอสิ - -* หมอบอกผมว่า ผมจะออกโรงพยาบาบได้อีก2วัน จากนั้น ก่อไม่มีใครมาเยี่ยม จากนั้นผมก่อ หลับไปที่เดียว 2วัน
จากนั้นผมได้ออกมาจากโรงพยาบาล จากนั้นผมก่อ หยุดเรียนไป3วัน ได้แล้ว จากนั้น กลับบ้าน หยุดอีก2 รวมกันเป็น 1อาทิตย์
จากนั้นเรื่อง ราวๆ 5วันได้หมด ไปอย่างรวดเร็ว อย่างไม่หน้าเชื่อ
แต่ก่อต้องคงยอมรับ มัน เพราะเวลาไม่เคยรอใคร เวลานั้นมีค่า ผมจะทำมันเพื่อให้ 2คนนั่นเข้า ใจตัวผม
เรื่องราว ที่แสน ทรมานก่อหมดไป ทีเดียว ใน 5วัน



ตัวละครที่เสริมมาใน บทที่1
อาซาสึกิ อาสึกะ น้องสาวของอากิระ ประวัติ - อายุ16  โรงเรียนทาคุโด เฮเคียว


รอติดตามบทที่2 น่ะครับ ผม ช่วยเป็นกำลังใจให้หน่อยน่ะครับ  ผู้แต่งmanvattav098         
แรงบาลดันใจ จากการ์ตูนเรื่อง : Seitokai no Ichizon Lv.1 Lv.2

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 4-12-2016 02:46 , Processed in 0.031219 second(s), 18 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้