ดู: 229|ตอบกลับ: 1

Dead Line |BEGIN|: เส้นแห่งความตายอลเวง ภาคกำเนิด : Chapter 2 ฟื้นตัว

[คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย guy9289 เมื่อ 3-5-2013 20:29

Dead Line |BEGIN|: เส้นแห่งความตายอลเวง

Chapter  2 : ฟื้นตัว


นามปากกา : G_writer

นามเว็บ Anime-Thai : guy9289


"เจ้าหนู ข้าจะช่วยให้เจ้ารอดจากความมืดเอง" เสียงในความทรงจำของโรสดังขึ้นพร้อมสีแสงสีขาวสว่างเจิดจ้าจนตื่นจากฝัน

พรึบ!!


พอตื่นมาได้สักพักโรสก็มองรอบก็สังเกตได้ว่าที่นี้เป็นโรงพยาบาลที่หรูพอควร มีอุปกรณ์อะไรพร้อมเรียบร้อย แต่ที่สำคัญมีผู้หญิงคนหนึ่งตัวเล็กๆอายุประมาณ 15 - 16 ปี กำลังมุดโป่งเขาอยู่

"เฮ้ย!!" โรสถึงกับสดุ้งที่อยู่ดีๆมีเด็กมามุดโป่งเขา "อือ.." และคุณเธอก็ร้องพร้อมกับกอดโรสไว้แน่น

"เอ่อ..คือ..คุณครับๆ!?" โรสพยายามเขย่าตัวเด็กผู้หญิงปริศนาก่อนที่จะมีใครมาเห็นเขาในสภาพแบบนี้

"คุณครับๆ" โรสพยายามเรียกให้คุณเธอตื่นแต่ดูเหมือนจะหลับเป็นตาย 'เฮ้อ ยัยเด็กนี่เป็นใครวะ แล้วตูมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย' คำถามเกิดขึ้นในหัวของโรสมากมาย

แอ๊ด!


เสียงกำลังเปิดประตูแบบค่อยๆทำให้โรสชะงัก และ หันไปมองคนที่เดินเข้ามาทันที แต่ปรากฏว่ามองตรงที่มองไปนั้นไม่มีสิ่งมีชีวิตที่จะสามารถเปิดประตูเองได้อยู่เลย ทำให้มีเครื่องหมายคำถามขึ้นมาบนหน้า โรส

"มีคำถามเต็มหัวเลยน่ะสิ เจ้าหนู" เสียงแก่มาจากทางด้านหลังของโรสทำให้เขาตกใจและรีบหันไปหาต้นเสียง

"คุณคือใคร!?" โรสกดเสียงต่ำและถาม "อุเหม่ แค่นี้ทำเป็นจำไม่ได้ คนที่ช่วยเธอจากความมืดไง" เสียงกวนประสาทจากคนวัยกลางคนตอบกลับมา

"อ้าวแล้วนี่..ยัยหนูอลิซไปมุดโป่งเธอเรอะ??" ตอนแรกคนแก่ทำท่ามองไปมองมา แต่ก็มาเจอประเด็นที่ตัวเขานั้นคือเด็กหญิงคนนี้

"คุณว่าเธอชื่ออะไรน่ะ?" แน่นอนว่าโรสได้ยินชื่อของเธอชัดแต่อยากลองถามอีกที

"อลิซไง" คนแก่ตอบมาอย่างใส่ซื่อทำเอาโรสงงไปซักพัก

"เอาเถอะครับ...ตอนนี้ผมอยู่ที่ไหนล่ะ" คำถามนี้ทำให้คนแก่ถึงกับเครียดขึ้นมาทันที "ถ้าฉันตอบไปเธอต้องยอมรับมันให้ได้นะ..." คนแก่ถามด้วยความเห็นใจจนทำให้โรสสงสัยมากขึ้น

"ทำไมล่ะครับ ผมยอมรับได้อยู่แล้วน่า" โรสตอบมาด้วยน้ำเสียงสดใสทำให้คนแก่วางใจและค่อยๆบอก

"ในโลกนี้มีชื่อว่า 'เดทเวิลด์(Dead World)' หรือ โลกหลังความตาย ถ้าใครมาที่นี้แล้วก็แสดงว่าเขาได้ตายแล้ว รวมถึงพวกเธอด้วย" คนแก่ตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้โรสเงียบสักพักและถามออกมาว่า

"เรื่องนั้นผมรู้ดีครับ ผมจำได้ว่าโดนปืนยิงจ่อหัว" คำตอบนี้ทำให้คนแก่ถึงกับตกใจขึ้นมาทันทีพร้อมกับอุทานว่า "เฮ้ย!! แกจำได้หรอเจ้าหนู"

"ทำไมหรอครับ?" โรสกล่าวอย่างใสซือจนทำให้คนแก่งงไปตามระเบียบ "สิ่งที่ผมอยากรู้คือต่อจากนี้ผมต้องทำยังไงบ้าง?" โรสอย่างเป็นจริงเป็นจัง

"เอาเป็นว่า ตอนนี้ ที่ๆเธออยู่คือโลกหลังความตายที่มนุษย์ทุกคนบนโลกคิดว่ามันสบาย ไม่ต้องเจออะไรอีก แต่เจ้าพวกนั้นคิดผิด เพราะว่ามีมนุษย์บางกลุ่มที่ต้องการล้างวิญญาณของพวกเราที่อยู่เป็นสุข และทำลายดวงใจแห่งเดทเวิลด์.." คนแก่พูดมาได้สักพักก็มีเสียงขัด

"หัวใจแห่งเดทเวิลด์!? มันคืออะไรครับ" โรสตัดบทการสนทนาโดยการถามขึ้นมาทันทีจนทำให้คนแก่ถึงกับกุมขมับ "ก็รู้น่ะ ว่านายอยากรู้แต่มันยังไม่ถึงเวลา" คนแก่พยายามพูดอย่างใจเย็นที่สุด "ต่อนะ" คนแก่ถามโรส โรสก็พยักหน้า

"ซึ่้งมนุษย์กลุ่มนั้นมีความสามารถพิเศษที่สามารถแตะต้อง ทำลาย วิญญาณของพวกเราได้..." พูดมาได้แว๊บเดียวโรสก็ขัด "พวกที่มีซิกเซนท์หรอ" คนแก่ทนไม่ไหวจึงบรรจงมือไปทุบหัวของโรส

โอ้ย!!


"มันเจ็บนะลุง" โรสตะโกนออกมาอาการนั้นทำให้ คนแก่ยิ้มทันที

"ถึงไหนล่ะ..อ่อ..พวกนั้นสามารถทำลายวิญญาณของเราได้ แต่ก็มีอยู่ 2 พวกพวกทำลาย กับ ต่อต้าน ถึงองค์กรของเราอยู่ทางฝ่ายต่อต้านทำงานประสานกับมนุษย์ โดยองค์กรจะรับเด็กใหม่ที่เป็นวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น ไปที่โรงเรียนสอนพลัง ซึ่งฉันกะว่า..." คนแก่พูดมาได้อีกแค่แป๊ปเดียวก็เริ่มมีเสียงขัดมาอีกรอบ

"ให้ผมเข้าไปเรียน" อาการดีใจของโรสทำเอาคนแก่ทุบหัวตัวดังโป๊กๆ "ก็เออน่ะสิ แต่ต้องรอพวกแก 2 คนฟื้นตัวก่อนสภาพนี้ไปไม่ไหวหรอกคงต้องประมาณวันพรุ้งนี้น่ะ" คนแก่ทำท่าจะเดินออกไปแต่หันกลับมาบอกว่า "นายเป็นคนสำคัญอย่างได้ตายง่ายๆล่ะ..."แล้วเดินออกไปทันทีทำให้โรสงงกับคำพูดของตาลุงคนนี้

"อะไรขอลุงแกวะ?" แต่ถามไปได้อย่างนั้นก็ลงมาดูยัยตัวแสบของตัวเองต่อ "แล้วเธอทำไมตายได้ล่ะ อลิซ..." น้ำเสียงเศร้าของโรสมองลงมาถามอลิซที่กำลังกอดเข้าอยู่

"อือ..โรส" อลิซพูดออกมาคำแรกนั้นทำให้โรสรีบไปดูอากาศคุณเธอทันที "เป็นไงบ้าง ยัยตัวแสบ" โรสถามและยิ้มให้

"เราอยู่ที่ไหนหรอ" คำถามนี้ทำให้โรสคิดในใจว่า 'เวรล่ะตู!!' และหันไปมองหน้าอลิซ "เอาความจริงนะฉันจะไม่โกหกเธอ" โรสหันมามองอลิซด้วยสีหน้าจริงจัง

"ตอนนี้..เธอ..ตายแล้ว" คำตอบของโรสที่ทำให้อลิซน้ำตาซึมทันที

"จ...จ...จริงหรอ โรส" อลิซถามย้ำเพื่อนความแน่ใจ "ใช่ ตอนนี้เธอตายแล้ว ฉันก็ด้วย" พอโรสพูดจบอลิซก็ซบอกของโรสทันทีแล้วร้องไห้ออกมา

ฮือ ฮือ ฮือ


เสียงความเศร้าของอลิซนั้นเป็นเหมือนดาบสองคมที่แทงโรสไปในตัว ทำให้โรสรู้สึกเจ็บแทนอลิซทันที

"ฉันของโทษนะอลิซ" โรสพูดขึ้นทำให้อลิซเงยหน้าขึ้นมามอง "เพราะฉันเธอถึง" น้ำตาของโรสเริ่มไหลลงมาทีละหยด

"เพราะฉันเธอถึงต้องตาย!!!" สุดท้ายโรสก็ปลดปล่อยทุกสิ่งอย่างออกมา

"ไม่นะ ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก โรส" อลิซพยายามค้านและเข้าไปกอดโรสทันที

"ม...ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันจะปกป้องเธอเอง ไม่ว่ายังไงบาปครั้งนี้ฉันจะทดแทนไม่ได้ แต่ฉันจะปกป้องเธอด้วยชีวิตของฉันเอง" โรสพูดออกมาอย่างสุดกำลังพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาเรื่อยๆ ทำให้อลิซรู้สึกถึงความเศร้า

"โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะ อีตาบ้าของฉัน" อลิซเงยหน้าขึ้นมาพูดปลอบ และเอามืออันขาวนวลมาแตะแก้มของโรส

"ถึงเราทั้งคู่จะตายไป แต่ความรักที่เรามีมันไม่ได้หายไปนะ อีตาบ้า" อลิซพูดแล้วทั้งคู่ก็เริ่มขยับหน้ามาประชิดกันทำให้น้ำตาที่ไหลมาตลอดเริ่มหยุดไหล แล้วปากของทั้งคู่ก็ประกบกันได้แค่แป๊ปเดียว ฝ่ายหญิงก็รีบเอาตัวออกพร้อมกับหน้าที่ตอนนี้แดงเป็นแอปเปิ้ลแล้ว อาการของอลิซทำให้โรสยิ้มขึ้นมาทันที

"อย่างน้อยไอ้อาการบ้าๆของเธอที่ไม่เปลี่ยนไป ก็ทำให้ฉันดีใจนะยัยตัวแสบ" โรสพูดพร้อมก้มลงไปกอดอลิซ


     ภายในห้องที่ว่างเปล่าและไม่มีสายล้มเข้ามาพัดผ่าน มีคน 2 กำลังพูดคุยกันอย่างลับๆโดยไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งกับบทสนทนานี้

"มีอะไร ลูซ ถึงเรียกฉันมาคุยที่นี่" เสียงของชายใส่แว่นคนหนึ่งถามชายอีกคนหนึ่งที่เป็นชายวัยกลางคน

"อเลน นายรู้ไหมคนที่ฉันช่วยนะเป็นใคร" เสียงของลูซถามอเลยด้วยสีหน้าจริงจัง "ฉันจะไปตรัสรู้กับแกหรอ ก็บอกมาสิ" อเลนตอบอย่างกวนสันเท้าทำให้ลูซทำหน้าหงิกไปทันที

"ขอโทษๆ แล้วเป็นใครล่ะ" อเลนรู้ตัวว่าเล่นผิดเวลาและถามด้วยสีหน้าจริงจังขึ้นมา

"เขาชื่อ โรส วินเนเซน์" คำตอบของลูซทำให้อเลนอ้าปากค้าง

"แกพูดความจริงหรอ ลูซ" อเลนถามย้ำ

"จริงฉันเห็นชื่อนี้ดับลงตอนอยู่ที่องค์กร ก็เลยรีบวิ่งไปรับถึงเหวมืดเลยไง" ลูซตอบไปพร้อมเหตุผล

"มีใครรู้บ้าง?" อเลนถามประเด็นหลัก "ก็มี ฉัน แก แล้วก็พวกคนในองค์กรที่บิ๊กๆนะ" ลูซลองคิดทบทวนแล้วตอบมาอย่างมั่นใจ

"แล้วพวกผู้อวุโส พวกท่านว่ายังไงล่ะ?" อเลนถาม

"พวกท่านบอกว่าให้เก็บเรื่องของชายหนุ่มคนนี้ให้เป็นความรับก่อน" ลูซตอบอย่างเยือกเย็น

"งั้น...อีกไม่นานละสินะ" อเลนพูดให้ลูซตอบ "ใช่..อีกไม่นานแล้วล่ะ" ลูซตอบแล้วเริ่มยิ้มมุมปากขึ้นมาทันที

"ราชาแห่งโลกแห่งความตายที่แท้จริง กำลังจะมาแย่งชิงบัลลังถ์จากตัวปลอม" ทั้งคู่พูดขึ้นมาพร้อมกันแล้วเดินออกไปจากห้องมืด...


[ในที่สุด Dead Line Chapter 2 ก็ผ่านไปเรียบร้อยแล้วนะครับเนื้อเรื่องกำลังเข้มขันเชียว เอ้าเจอกันตอนที่ 3 นะครับ สวัสดีครับ]








กดให้คะแนน แสงดความคิดเห็น ให้คำติชมเป็นกำลังใจที่ดีสำหรับผมนะครับ //G_writer





 เจ้าของ| โพสต์ 3-5-2013 20:35:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ยังไงก็ชอคำติชมด้วยครับ เพื่อจะได้นำไปแก้ไข ทุกตอนเลยนะครับ =w=
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 11-12-2016 03:25 , Processed in 0.382613 second(s), 17 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้