ดู: 244|ตอบกลับ: 3

Dark Life สายใย ความมืด : บทที่1 อดีต เที่ยงคืน ศพ วันใหม่

[คัดลอกลิงก์]
                                                  ยามเช้า แสงแดดสาดส่องทั่วมหานครแห่งคอนกรีต ผู้คนตื่นเช้าไปทำงาน บางคนเรียน ทุกคนต่างมีกิจวัตรประจำวัน ซึ่งชายคนที่นอนอยู่บนเตียงคนนี้ก็มีเช่นกัน
                                                  'พัศนา' ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลยาวประบ่า ตาสีดำ หุ่นสมส่วนวัย20 ทำงานอยู่ที่ร้านขายของแห่งหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าวันนี้ร้านเปิด แต่ก็คงอีกนานกว่าจะเปิด เขาจึงมีเวลานอนต่อได้อีกนาน แต่...ก็ไม่นานมากหรอก

                                                  กรี๊ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                                                  เสียงนาฬิกาปลุกอันแสบแก้วหูดังขึ้น เขาหลับตาขวานหามันอยู่นาน ก่อนจะจับมันเขวี้ยงมันไปกระแทกประตูห้องจนแบตของมันเกือบหลุดออกมา เขาลุกออกจากเตียง เดินตรงไปยังห้องน้ำด้วยท่าทางงัวเงีย
                                                  ชายหนุ่มออกมาในเวลาไม่ถึง1นาที เขาค่อยๆเปิดประตู ก่อนจะค่อยๆย่องลงบันไดอย่างเงียบๆ คล้ายว่ากลัวจะไปปลุกอะไรให้ตื่นขึนมา  แล้วความกลัวของเขาก็เป็นจริง
                                                  "นี่ พัศนา ตื่นสายอีกแล้วใช่ไหม พี่บอกกี่ครั้งแล้ว ว่าให้ตื่นเร็วๆหน่อย ไม่งั้นจะไปไม่ทันเข้างานนะ"
                                                  หญิงสาวผมสำดำขลับยาวสลวยถึงกลางหลัง เอ่ยขึ้นมา ดวงตาสีน้ำตาลจ้องไปยังพัศนา เธอยืนดักรอเขาอยู่ข้างบันได ก่อนจะออกมาเขกหัวเขาสักหนึ่งโป๊ก
                                                  "โอ๊ย 'พี่นา' ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ ผมเรียนจบแล้ว อีกอย่าง งานผมน่ะ เริ่มตั้งบ่าย ทำไมพี่ต้องรีบด้วย กลัวว่าถ้าผมไปทำงานช้าสักหนึ่งวิ รถจะพุ่งเข้าชนบ้านเราหรอครับ!"
                                                  พัศนา่เถียงกลับไป ทำให้พี่สาวไม่แท้ของเขาเงียบลงทันที
                                                  ที่บอกว่า'พี่สาวไม่แท้' ก็เพราะ นา หรือ นาครา หญิงสาววัย 21 คือพี่สาวที่คอยดูแลพัศนามาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากพ่อกับแม่ของเขาไม่มีเวลามากลับบ้าน พัศนาเลยต้องนอนค้างบ้านพี่สาวจอมโหดคนนี้เกือบทุกคืน ตั้งแต่ยังเด็ก ซึ่งเขาก็ไม่รู้ ว่าพ่อแม่ของเขาทำงานอะไร จนกระทั่งวันหนึ่ง วันที่เขาได้รู้ถึงความสูญเสีย  ใช่...เมื่อวันนั้น วันที่พ่อแม่ของเขา   จากไป

                                              2 ปีก่อน วันปีใหม่ 31 ธันวาคม
                                                  "ไหนพ่อบอกไงครับ ว่าวันปีใหม่ปีนี้จะกลับมาเร็วๆ ไหนล่ะครับ คำว่าเร็วของพ่อกับแม่!!"
                                                  พัศนาโวยวายใหญ่ เนื่องจากพ่อกับแม่ของเขาสัญญาว่าวันปีใหม่ปีนี้ จะกลับมาให้ทันก่อน3ทุ่ม เพื่อมาร่วมงานที่พัศนาต้องจัดกับพี่สาวจำเป็นเพียงสองคนเรื่อยมา
                                                  แต่ว่า...นี่มันเวลา 23:57 แล้ว พ่อกับแม่ของเขาก็เพิ่งมา
                                                  "พัศ! พูดดีดีนะ! ที่พ่อกับแม่อุตส่าห์มาร่วมงานได้เนี่ยก็ถือว่าบุญมากแล้วนะ!" แม่ของเขาตะโกนใส่หน้า "แล้วลูกก็จัดกับพี่นาเขามาสองคนตั้งนานแล้วนะ จัดอีกสักปีไม่ได้หรือไง? พ่อกับแม่มาสายก็จริง แต่ลูกโตขนาดนี้แล้วลูกควรจะคิดได้นะ ว่าพ่อกับแม่ก็มีงานต้องทำน่ะ"
                                                  "ไม่! พ่อกับแม่ต้องไม่อยากเจอหน้าผม เพราะทั้งสองคนเกลียดผม ใช่ไหมล่ะ! ไม่งั้นจะปล่อยให้ผมอยู่กับพี่นาสองคนเกือบทุกวัน ตั้งแต่เด็กหรือ!?!"
                                                  "พัศ! แกไม่เข้าใจหรือไง? งานของพ่อแม่แกน่ะ สำคัญมากนะ!" พ่อของเขาพูดขึ้นมา
                                                  "สำคัญมาก? สำคะญกว่าผมใช่ไหมครับ สำคัญกว่าผมมากใช่ไหมครับ!?!" พัศนาตระโกนเสียงดัง
                                                  "เอ่อ...พัศจ้ะ พี่ว่าพัศใจเย็นๆดีกว่านะ ไหนๆพ่อกับแม่ก็มาแล้ว อาหารก็ยังเหลือนะ" นาพูดขึ้น หวังจะปลอบพัศให้ใจเย็นลง
                                                  "พี่นาไม่ต้องมายุ่ง! พ่อกับแม่เห็นงานมันสำคัญกว่าผม งั้นลองให้ผมตายสิ พ่อกับแม่จะร้องไห้หรือเปล่า!?" พัศนาพูด ก่อนจะหยิบมีดตัดเค้กที่ใช้ตัดเค้กปีใหม่ขึ้นมา แล้วจ่อไปที่คอของตัวเอง สร้างความตกตะลึงให้กับพี่สาวจำเป็นและพ่อกับแม่ของเขามาก "เอาสิครับ พ่อแม่เห็นความสำคัญของผมน้อยกว่างานบ้าๆนั่น ก็เอาสิครับ!!!"

                                                  แกร๊ง!!!

                                                  ฉับพลัน! พ่อของเขาวิ่งไปกระชากมือเขาออกจากคอ ก่อนจะบิดมือของพัศนา ส่งผลให้มีดเล่มนั้นตกลงพื้นไม้จนเกิดเสียง
                                                  "แกนี่มันเป็นลูกไม่รักดีจริงๆนะ ไอ้พัศ!!!"
                                                  "พ่อไม่ต้องมาพูด แบบนี้ช่ไหมที่พ่อต้องการน่ะ อยากให้ผมตายไม่ใช่หรอ!!??" พัศตระโกนอีกครั้ง ก่อนจะผลักพ่อของตนไปชนกับขอบโต๊ะไม้สำหรับทานอาหาร จนเขาแน่นิ่งไป
                                                  "คุณค่ะ!?!" แมของเขาตะโกนเสียงดัง เมื่อห็นสามีของตก แน่นิ่งไป ก่อนจะเข้าไปประคองตัวเขาขึ้นมา"พัศ...ลูกนี่มัน อ๊ะ! คุณคะ?" เธอหยุดโวยวายไป เมื่อเห็นสามีของตน ลืมตาและยกนิ้วชี้ไปที่บนหัวของพัศ
                                                  "รถพยาบาล ใช่รถพยาบาล" นาคราที่ยืนดูเหตุการอย่างตกตะลึงอยู่เป็นคนคิดขึ้นมาได้คนแรก จึงรีบไปหาโทรศัพท์มากดเบอร์โรงพยาบาลทันที

                                                  เข็มนาฬิกาด้านหลังของทั้งสี่ ชี้เวลาที่ 23:59 เวลานี้ผู้คนกำลังรอการเฉลิมฉลองปีใหม่อยู่

                                                  "นา!...ไม่ต้องแล้ว ต้องพาไปปฐมพยาบาลที่โรงบาลแถวนี้ก่อน! ไม่งั้นถึงรถพยาบาลมาก็คงมาไม่ทันแน่!" แม่ของพัศตะโกนบอก ก่อนจะประคองออกไป ในตอนนี้ พัศได้แต่นั่งคุกเข่านิ่ง สติหลุดลอยไปไกล
                                                  แม่ของเขาประคองตัวพ่อออกไปข้างนอน ส่วนนา ก็คอยดูแลเขาอยู่ในตอนนี้ สิ่งที่จะเกิดต่อไป คือความสูญเสียของพัศนา

                                                  หอนาฬิกาประจำหมู่บ้าน ส่องแสงตัวเลขสีแดงเป็นเวลา 23:59:50 โดยตัวเลขวินาทีค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

                                                  รถบรรทุกสีน้ำเงินคันใหญ่วิ่งเข้ามาในซอย โดยเป็นจังหวะเดียวกับพ่อและแม่ของพํศนาที่เดินออกไปพอดี

                                                  ตัวเลขเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 23:59:53

                                                  คนขับเริ่มสังเกตเห็นคนทั้งสองข้างหน้า

                                                  ตัวเลขเพิ่มมาที่ 23:59:55

                                                  คนขับเริ่มตกใจ และเหยียบเบรกอย่างลนลาน

                                                  ตัวเลขนับขึ้นมาเรื่อยๆ 23:59:56

                                                   คนขับลนลานเกินไป กลายเป็นเหยียบคันเร่งแทนเบรก

                                                  ตัวเลขใกล้ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย 23:59:57

                                                   รถพุ่งมาใกล้ทั้งคู่เรื่อยๆ

                                                  ตัวเลขนับไปเรื่อยๆ ผู้คนลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ 23:59:58

                                                   รถอยู่ห่างจากใบหน้าของผู้เป็นแม่ ไม่ถึง10เซนติเมตร

                                                  เวลานับถอยหลังลงเรื่อยๆ จนในที่สุด 23:59:59

                                                  รถเข้ามาใกล้เกินจะหลบได้ เธอตกตะลึงอย่างมาก รวมทั้งคนขับด้วย

                                                  00:00:00

                                                  ปัง!!!!!!!
                                                  ปัง!!!!!!!

                                                  พลุหลากสีสันถูกจุดขึ้นมาพร้อมกันจากทั่วทุกสารทิศ เสียงของมันดังจนกลบเสียงของรถที่พุ่งเข้ามาได้เป็นอย่างดี ทุกอย่างสว่างไสวจนแสบตา นาคราเดินออกไปข้างนอกอย่างกล้าๆกลัวๆ หน้าบ้านมีรถบรรทุกคันนั้นจอดนิ่งสนิทอยู่ เธอค่อยๆเดินไปยังด้านหน้าของรถ ในตอนนี้พลุหยุดลงแล้ว ในซอยเธอก็มีไฟอยู่ไม่กี่จุด ทำให้มองไม่เห็นด้านหน้าของรถบรรทุกที่ดูเหมือน ไฟหน้าจะดับไปแล้ว
                                                  ทันใดนั้น พลุก็ถูกจัดขึ้นมาอีกครั้ง ทำให้แสงสว่างไปทั่ว และสิ่งที่หญิงสาวสังเกตเห็นคือ ร่างของพ่อและแม่ของน้องไม่แท้ตัวเอง นอนจมกองเลือดในสภาพที่ไม่อาจจะดูได้เลยว่าใครเป็นใคร เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วถนนในซอย รวมถึงกระจกรถบรรทุกด้วย เศษเนื้อกระจายอยู่ที่พื้น สิ่งเดียวที่หญิงสาวผมสีดำทำได้ในตอนนี้คือ...

                                                 "กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"


                         จบบทที่1 : อดีต เที่ยงคืน ศพ วันใหม่
ขอขอบคุณ
Anime-thai.net ที่ให้พื้นที่เขียนนิยาย
เครื่องคอมที่บ้าน ที่ให้เราพิมพ์นิยายลงเน็ตได้
บ้านที่พักพิง ที่ให้มีที่นั่งพิมพ์นิยาย
พ่อ แม่ พี่น้อง ครอบครัว ที่ช่วยสร้างแรงบันดาลใจ เลี้ยงดู และให้คำแนะนำต่างๆ
ผู้อ่านทุกท่าน ที่ช่วยอ่าน ขอบคุณทุกเม้นท์

                   ตอนที่2 จะตามมาเร็วๆนี้ครับ ติดตามได้นะครับ










 เจ้าของ| โพสต์ 7-5-2013 02:39:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดีไม่ดียังไง ติ-ชม ได้นะครับ
 เจ้าของ| โพสต์ 7-5-2013 02:43:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ใครจะหาบทนำ เข้าไปที่โปรไฟล์ผมได้นะครับ
โพสต์ 7-5-2013 11:04:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ใช้ได้เลย

แสดงความคิดเห็น

ขอบคุณคร้าบบบบ  โพสต์ 7-5-2013 11:44
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 8-12-2016 15:00 , Processed in 0.086203 second(s), 28 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้