ดู: 212|ตอบกลับ: 1
Survive For Disaster EP.1

     คิมหันตฤดู ลาลับ ในไม่ช้าก็ย่างก้าวเข้าสู่ วสันตฤดู และในไม่ช้าก็จะผันผ่านเป็น เหมันตฤดู แล้วในที่สุดก็จะวกกลับมา คิมหันตฤดู ใหม่บนโลกใบนี้เป็นอย่างนี้ไปเรี่ยยๆราวกับชีวิตของผมที่ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยนไปกิจวัตรที่ซ้ำๆซากๆบนโลกใบนี้ตอนนี้นี่ในช่วงฤดูฝนที่มีฝนตกชุกอากาศเย็นสบายแต่ในยามเช้าอากาศก็ร้อนจัดพอตกเย็นฝนก็ตกลงมาเป็นเช่นนี้เรี่ยยๆในเวลาทุกๆวันของผมการใช้ชีวิตแบบไม่เป็นจุดสังเกตของชาวบ้านชาวช่องเขาทำตัวเงียบๆราวกับไม่มีตัวตนอยู่บนโลกนั่นแหละสิ่งที่ผมชอบวันๆได้แต่มองออกไปนอกหน้าต่างห้องเรียนมองเหล่าเมฆที่ลอยอยู่เหนือขอบฟ้ามองมันเปลี่ยนสีไปเรี่ยยๆและฟังครูสอนวิชาอันแสนน่าเบื่อขณะที่เพื่อนข้างๆนั้นนั่งหลับแล้วตืนมาหลังหมดคาบเรียนตัวผมนั้นก็เรียนบ้างวาดภาพบ้างไปตามประสามันช่างเป็นเวลาที่น่าเบื่อเหลือเกินแต่แล้ววันหนึ่งในฤดูฝนอันชุ่มช่ำเหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้น!!


“นี่ๆเนตรตื่นรึยังลูก!!” เสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้น



“คร้าบ….ๆตื่นแล้วครับ” เนตรตอบกลับอย่างรวดเร็ว



“ตื่นแล้วก็รีบลงมาทานข้าวนะจ๊ะลูกจะได้ไม่ไปเรียนสาย”เสียงผู้เป็นแม่พูดบอกลูกอย่างเป็นห่วง



“ครับๆลงไปเดี๋ยวนี้แหละะครับ” เนตรตอบกลับอย่างรวดเร็วแล้วรีบลงไปทานข้าว

“มีอะไรทานบ้างเหรอครับแม่?” เนตรถามแม่อย่างรวดเร็วเพราะถึงเวลาที่รถโรงเรียนจะมารับแล้ว

“มีดาวกับมาม่าลูกเลือกเอาเลยอยู่บนโต๊ะหน่ะ” แม่บอกพร้อมกับชี้มาบนโต๊ะอาหาร

“ครับแม่” เนตรไม่รอช้าหยิบมาม่าโซ้ยอย่างรวดเร็วแล้วจึงรีบไปโรงเรียน ที่โรงเรียน      
     
“สวัสดีครับอาจารย์”เนตรสวัสดีอาจารย์ยามเช้าซึ้งเป็นธรรมดาของโรงเรียนในไทยอยู่แล้วแล้วเขาจึงรีบไปเก็บกระเป๋าแล้วรอเข้าแถวเคารพธงชาติตามปรกติ            

“เฮ้ยเนตรๆ!! การบ้านเลขเสร็จยังวะ!!?” เสียงเพื่อนข้างๆดังขึ้น         

   “อ่ะนี่!!เอาไปส่งให้เราด้วยนะต็อง”เนตรโยนสมุดคณิตศาสตร์ให้ต็องแล้วก็นั่งลงที่โต๊ะของตนเองรอให้อาจารย์เข้ามาสอน            

“นักเรียนเคารพ!!” เสียงผู้หญิงที่เป็นหัวหน้าห้องดังขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณให้นักเรียนในห้องว่ามีอาจารย์เข้าสอนแล้วนะทำให้นักเรียนที่กำลังเล่นอะไรต่างๆนาๆหนุดชะงักแล้วกลับไปนั่งที่โดยเร็ว            

“สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์”เสียงนักเรียนนห้องดังขึ้นพร้อมกันพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นกับลมที่รุนแรงพัดเข้ามาในห้องโดยไม่รู้ตัวหน้าต่างที่เปิดรับลมในตอนเช้ากระแทกเข้ามาดัง“ปั้ง!! พร้อมกับเสียงกระจกแตกที่ดังไปทั่วอาคารเรียนไฟทั้งโรงเรียนถูกตัดเนื่องจากเสาไฟฟ้าหักโค่นกับเสียงกรี้ดของนักเรียนหญิงส่วนใหญ่            

“ใจเย็นๆนะนักเรียน”ผู้เป็นอาจารย์บอกให้นักเรียนอย่างตื่นตระหนกเพราะจะทำให้เหตุการณ์มันยุ่งยากไปกว่าเดิม      
      
“ระวังเศษกระจกที่แตกนะ!!”เนตรตะโกนบอกนักเรียนที่นั่งอยู่แถบหน้าต่าง            

“เป็นอะไรรึเปล่า?!! อาจารย์คะพรชนกถูกกระจกบาดที่เท้าค่ะ!!”เสียงนักเรียนหญิงคนนึงดังขึ้นอย่างตกใจ         
   
“เฮ้ย!!เนตรแกไม่ไปช่วยหน่อยเหรอ?แกชอบไม่ใช่เหรอ?”ต็องกระซิบบอกเนตร           

“นี่นักเรียนค่อยๆเดินมาทางนี้ระวังกระจกบาดด้วยนะ!!” อาจารย์บอกนักเรียนให้รีบย้ายมานั่งแถบประตูห้องเพราะไม่มีเศษกระจก            

“นักเรียนทุกคนครับโปรดอยู่ในความสงบตอนนี้พายุเข้านะครับอย่างออกมาจากห้องเด็ดขาดนะครับครูที่สอนอยู่ให้ดูแลนักเรียนจนกว่าพายุจะสงบด้วยนะครับ

”เสียงประกาศของผู้อำนวยการโรงเรียนดังขึ้นโดยใช้ไฟสำรองที่มีน้อยนิดของทางโรงเรียน      
     
“นี่ทุกคนระวังของที่ลมพัดเข้ามาด้วยนะ!!” เนตรตะโกนบอกเพื่อนในห้องนั้น            

“เขาไปหลบใต้โต๊ะได้เลยยิ่งดีเพราะไม่รู้ลมมันจะพัดอะไรเข้ามาบ้าง!!” วรุณเพื่อนอีกคนของเนตรเสริม      
     
“นี่ใครโดนกระจกบาดมาหาอาจารย์!!” อาจารย์ตะโกนบอกนักเรียนอาจารย์รีบทำแผลห้นักเรียนที่ถูกบาดดีที่ตอนนั้นวิชาที่เรียนเป็นวิชาสุขศึกษาพอดิบพอดีทันใดนั้นเองลมก็พัดเอาเศษกระเบื้องที่หลุดมาจากหลังคาเข้ามาในห้องแล้วปักเข้าที่กระดานดำอย่างจังนักเรียนเห็นดังนั้นทำให้สติแตกไปตามกัน           
“อยู่ไม่ได้แล้ว!!......”นักเรียนชายคนหนึ่งวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตวิ่งออกไปด้านนอกโดยไม่ทันตั้งตัวเขาถูกกระเบื้องปาดเข้าที่คอจนคอขาดกระเด็นเข้ามาในห้องเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วพื้นที่ประตูบริเวณที่เขาวิ่งออกเลือดทำให้ทุกคนเสียสติกันไปยกใหญ่จนไม่มีใครตั้งสติอยู่ใกระทั้งอาจารย์ต่ยกเว้นเนตร วรุณ และพรชนก         
  
“ ทุกคนอย่าตื่นตระหนก!!อีกแปบเดียวพายุก็ซาแล้วเราควรอยู่อย่างเป็นระเบียบเพื่อความอยู่รอด!!

”เนตรและพรชนกพูดพร้อมกนแล้วหันมามองหน้ากันด้วยเรื่องที่ว่าเนตรชอบพรชนกที่เพื่อนทั้งห้องรู้กันหมดยกเว้นพรชนกทำให้ทุกคนมีสมาธิมากขึ้นนับเป็นโชคดีอีกครั้งนึงที่คำพูดทำให้เพื่อนๆได้สติขึ้นมาได้   
         
“ฉูด………”นักเรียนฝังคำที่ทั้งสองพูดแต่อาจารย์นั่นไม่ได้ฟังด้วยความเสียสติทำให้วิ่งออกไปกลางพายุที่กำลังโหมกระหน่ำเข้าสู่โรงเรียนโดยไม่คิดหน้าคิดหลังทำให้เขาถูกด้ามไม้กวาดที่ถูกลมพัดมาแทงทะลุกลางหน้าผากสมองไหลเยิ้มออกมาราวกับไอศครีมที่กำลังละลายออกมาจากกระโหลกที่ถูกกระแทกออกเป็นเสี่ยงๆ
โพสต์ 30-6-2013 11:55:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สยอง+ระทึกดีครับ เเต่คำผิดหรือตกเยอะไปนิด เเต่ก็สนุกดีครับ จะรออ่านตอนต่อนะครับ^^
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 08:57 , Processed in 0.041410 second(s), 17 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้