ดู: 222|ตอบกลับ: 2
             หลังจากเกิดจลาจลย่อมๆขึ้นผมจึงจำเป็นต้องมัดยัยซาดิสม์นี่ไว้กับปลายที่นอนของเธอผมเช็คละ...ใต้เตียงไม่ได้ซ่อนอะไรไว้=^=d+...

                              ขอโทษนะ...ขอโทษจริงๆไหว้เลยเอ้า(_/I\_);;;” งั้นก็ปล่อยชั้นออกไป...
                             ถ้าชั้นปล่อยเธอออกมาเธอจะ...”“กระชากไส้นาย และฉีกเป็นชิ้นๆ...แล้วมันน่าปล่อยมั๊ยล่ะนั่น=__=;;
                                          “ถ้าเธอไม่แผลงฤทธิ์ชั้นก็คงไม่ทำแบบนี้หรอ-*-... ไม่ทำที่ว่าคือไอ้ที่นายล้วงเข้ามาจะจับอะไรชั้นด้วยใช่มั๊ย?”
                                          “เออ...นั่นด้วย=__=///...  แวบนึงที่ผมตอบผมเห็นดวงตาคุณเธอเชือดเฉือนผมด้วยล่ะT^Tเค้าเปล่าตั้งใจลวนลามน้า~TT^TT///...
                              ฟังชั้นนะใจเย็นๆ ข้อแรก...ชั้นไม่ใช่พวกสารเลวRuzon แต่ชั้นเป็นศัตรูมัน
                                แต่นายคิดจะทำมิดีมิร้ายชั้น...
                               ข้อสอง...ชั้นได้รับคำขอร้องจากคนคนนึงให้มาเอากันดั้มไปซึ่งเราไม่ใช่คนเลวนะ!”
                                เลวไม่เลวแต่นายก็ลวนลามชั้น... เออ...อันนี้เถียงไม่ออกT^T;;”

                 เธอเถียงออกมาแต่ละคำทำเอาหน้าด้านพูดต่อไม่ออกเลยอ่ะ... ผมถอนหายใจนั่งลงต่อหน้าเธอและโยนกิ่งไม้ลงไปในกองไฟอีก เธอถอนหายใจออกมาเบาๆและพยักหน้าเล็กๆก่อนพูดออกมา

                                เอาเหอะ...อย่างน้อยชั้นก็รู้ ว่านายไม่ใช่คนเลวอะไร... ตาถึงมาก*O*///+
                               แค่ลามก โรคจิตตัณหากลับ หื่นไม่มีดีแค่นั้น... ชักตาต่ำ- -**
                                               “แล้ว...นายต้องการกันดั้มไปทำไม?”  “..............
                                ถ้าไม่ตอบชั้นจะถือว่านายเป็นศัตรู และจะกัดลิ้นตายมันตรงนี้ล่ะ- -+...
                                ฮึ...เธอนี่ใจเด็ดดีว่ะ”“เด็ดมาก กับพวกหื่นตัวพ่อ...จำฝังใจเลยสินั่น-*-...
                               ...ว่ามาสิเอาวะ...บอกไปก็ไม่เสียหาย- -...

              ผมตัดสินใจเล่าทุกอย่างทั้งรู้จักกันดั้มได้ไง พวกRuzonมันทำอะไร เกิดอะไรหลังการกระทำของมันและ อะไร...ที่จะเป็นกุญแจที่จะหยุดมัน รวมถึง คำสัญญาที่ให้ไว้ กับเกล...

                                 ด้วยพลังของโมบิลสูทแค่นั้นน่ะเหรอ?”“พลังสำหรับการเปลี่ยนแปลง ไม่ต้องมหาศาลมากมายหรอก...แค่รู้ว่ามีอยู่ ก็มากพอแล้ว
         เธอดูมีท่าทีที่อ่อนลง และยิ้มออกมาอย่างดูแคลนความคิดของผมเธอมองหน้าผมนิ่งๆและเมินไปทางอื่น
                                  เฮ้อ...เอาเหอะเท่าที่ฟัง นายเองก็รู้จักกับเกล... เธอรู้จักเกล?”
                                  หมอนั่นเป็นคนช่วยให้ชั้นใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้...” “งั้นคนที่ส่งเสบียงให้เธอก็...
           เธอไม่คิดจะตอบจึงทิ้งตัวลงที่เสาและพิงมันโดยไม่สนใจอีก

                                  แล้วเธอ...”     “วานิลลา...
                                  เฮ๊ะ?”   “ลูเซีย วานิลลา... ชั้นบอกชื่อแล้ว ดังนั้นเลิกเรียกแต่เธอเธอซะที น่าขัดใจ
                                           อ่า...อืม... ชั้น...”       “อิสะกะ ทาเมโตะ...ชั้นเป็นคนเรียกนายมา ทำไมจะไม่รู้...
                  แต่ทีแรกเธอไล่ฆ่าชั้นชัดๆ=__=*

                                  ไอ้ที่ว่าเรียกมา นี่มันยังไง?” จะไปรู้รึไง?ชั้นเองก็ไม่รู้ที่มา อยู่ๆก็มองเห็นนายขึ้นมา รู้จักก็ไม่รู้จักแต่ทั้งหน้าและชื่อมันก็แว่บเข้ามาในหัว น่ารำคาญตายชัก...- -+
                    วาจาน่าลากมาก=____=**

                                             “แล้วยังไง?ได้กันดั้มไปแล้วทำไง? ขับมันโท่งๆไปให้โดนยิงเล่นงั้นสิ”     ยัยนี่...
                              จะไปรู้รึไงเล่า!?แล้วสรุปเธอรู้ว่ากันดั้มอยู่ไหนรึไง?” รู้ดีกว่าใครๆซะด้วย...
           วานิลลาหันมาตอบและชูมือทั้งสองข้างขึ้น!?ยัยนั่น มีมีดเล็กซ่อนไว้อีกเหรอเนี่ย!?
                              ชิ!!!”
           ช้ากว่าแม่ลมกรดนี่! ผมโดนเธอเป็นฝ่ายผลักให้ล้มลงมีดคัตเตอร์อันเล็กๆจ่อที่คอผม แม้มันจะอันแค่นิดเดียวแต่ก็มากพอจะตัดเส้นเลือดใหญ่ที่คอผมได้

                            ...วางใจเหอะน่า...ชั้นไม่ฆ่านายเอาดื้อๆหรอก แต่ถ้าลีลามาก ชั้นจะเจี๋ยนนายซะ
             ยัย...จงอางสารพัดพิษ หนอย!!
                              ชั้นสงสัยนายจัง...ว่านายใช้อะไรเป็นพลังขับดันในการต่อสู้กันแน่”“พูดอะไรของเธอ?”
                       “พวกทหารทั่วไปก็ขับโมบิลสูทด้วยความโกรธ ความมักใหญ่ในยศ อำนาจ ความเศร้าและเคียดแค้น ความรักหรือพวกน้ำเน่าๆอย่างความสงบ
            
            วานิลลาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผมก่อนค่อยๆเอามือมาเคลียที่ไรแก้มของผมอย่างแผ่วเบาลมหายใจเบาๆของเธอทำให้ผมรู้สึกหวิวๆแฮะ@[]@///

                               แต่ของนาย...มันว่างเปล่า...ว่างเปล่าแต่กลับทรงพลัง ...........
                               ฮึ...”        วานิลลายิ้มอย่างมีความนัยก่อนลุกออกจากตัวผมช้าๆผมยันตัวเองขึ้นช้าๆและลูบคอที่แสบนิดหน่อย ชิ... คัตเตอร์บาดไปหน่อยแน่-*-...
                               มานี่สิ...
              วานิลลาเรียกผม ให้เดินตามเธอไปทางใต้ดินมืดพอตัวแฮะ...ยัยนี่จะหลอกผมมาฆ่าหมกศพที่นี่ป่าววะ...จนไม่นานเราก็มาหยุดอยู่หน้าประตูบานใหญ่ มันใหญ่เอามากๆ ผมมองๆไปรอบๆ แผงระบบที่ข้างๆประตูยังมีไฟLEDสว่างอยู่ผมลองปัดเอาฝุ่นที่หนาเป็นชั้นออก ประตูไม่ได้ถูกล็อคพาสเวิร์ดไว้แล้วทำไม...
            
                        “มันพึ่งปลดล็อคได้ไม่นานเกลน่าจะฝังสัญญาณอะไรมากับหุ่นที่นายขับมา ก่อนหน้านี้มันล็อคไว้อยู่ตลอด...”“ข้างในนี้... ...แล้วนายอยากให้มันเป็นอะไรล่ะ?”
           วานิลลาหลีกทางให้ผมเป็นคนเปิดมัน รหัสถูกใส่ไว้แล้ว รอแค่ ให้มีคนมากดEnterเท่านั้นพอกดลงไป สัญญาณก็ดังขึ้นวานิลลาเดินขึ้นมาข้างๆผม ลมแรงตีผ่านพวกเราไปเผยให้เห็นภาพเบื้องหน้า

            อาคารที่เหมือนจะเคยเป็นโกดังเก็บอาวุธครึ่งหนึ่งถล่มลงพร้อมซากของโมบิลสูทอื่นๆทับถมกัน แต่ลึกเข้าไปอีกเงาร่างสูงใหญ่ที่โดนความมืดซุกซ่อนอยู่ดึงสายตาผมไปหาราวกับมันกำลังร้องเรียกผมอยู่...

              หัวใจเต้นรุนแรงราวร้องคำรามเลือดในกายจู่ๆก็ร้อนขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุผมทรุดลงกับพื้นหลังอาการที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัวเล่นเอาเข่าอ่อนภาพใบหน้าที่สะท้อนในเศษกระจกที่แตกอยู่บนพื้นสะท้อนภาพแววตาของผมที่เปลี่ยนเป็นสีเหลืองเข้มวานิลลาที่ยืนอยู่มองผมนิ่งๆก่อนค่อยๆนั่งลงมาแตะใหล่ผมเบาๆ ไม่นาน มันก็สงบลง...

                          เมื่อกี้...มันอะไรกัน...?”“ก็นะ....ไม่เคยเจอคนมานาน การเรียก เลยรุนแรงไปหน่อย
                          เรียกเหรอ?”

              วานิลลาผละจากผมไปในกองซากต่อหน้าคันโยกถูกดึงลงมา ผ้าคลุมสีดำค่อยๆร่วงลงมา พร้อมกับแสงไฟที่สว่างขึ้นสิ่งที่ถูกความมืดซุกซ่อนไว้ บัดนี้ มันมาปรากฏอยู่ต่อหน้าแล้ว
                                

                                       “กันดั้มเดสทรอยเยอร์...รหัส Blade – 0 DS-669”
                          กัน...ดั้ม...”“...นี่คือ ความกลัวที่มีตัวตนของสงคราม...


Next Part......................................................................................................................**

โพสต์ 2-8-2013 14:01:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ
โพสต์ 2-8-2013 14:04:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 6-12-2016 03:36 , Processed in 0.077303 second(s), 24 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้