ดู: 208|ตอบกลับ: 0
           ...ผมมองไปที่กลุ่มควันไฟที่ยังลุกไหม้อยู่นิ่งๆ เพราะคาดหวังจนงมงายสุดท้าย จึงไขว่คว้าเอาสิ่งหลอกตาไม่มีอยู่จริงมานับถือ นี่สินะ มนุษย์...ผมเลิกสนใจเงาไฟ เมื่อได้ยินเสียงทรอยด์คำรามออกมาอย่างเดือดดาลอาวุธทั้งหมดถูกงัดออกมาโชว์พร้อมเสียงประกาศตัวของนักบิน
                                  “ต้องฆ่า!!!แกเท่านั้น!!! แค้นโว้ย!!!!”         “จะฉีกให้เป็นชิ้นๆ!!ฆ่าแก!ฆ่าแก~!!!”
                                  “แกต้องตายไอ้ระยำ!!!”

            อาวุธที่ผมไม่ใหวจะนับชนิดเอาเป็นว่ามันเยอะ พุ่งออกมาจากทั่วทั้งตัวของมัน ส่วนใหญ่ก็เป็นกระสุนปืนกลหนักมิซไซส์ บีมแคนน่อน และบวกกับลำแสงทำลายล้างจากปากของมันผมเคลื่อนหลบห่ากระสุนนานาชนิดจนรู้สึกวิงเวียนนิดๆ แต่ก็เพราะจำนวนมันเยอะแต่ก็ไร้ทิศทาง ผมจึงเลือกหลบและฟันเอาเฉพาะมิซไซส์ที่เข้ามาใกล้และตั้งโล่กันกระสุนบีมเป็นบางคราว
           แต่เจ้าม้านี่มีพิษกว่าที่คิดทันทีที่เข้าใกล้ หางของมันก็ฟาดลงมาบีมเซเบอร์เล่มเท่าช้างฟาดลงมาใส่ผมที่ตั้งดาบสกัดไว้ เรี่ยวแรงมันมากผิดกับเบลดซีโร่เลยแฮะ!!! ระหว่างที่เบลดซีโร่เริ่มทานแรงไว้ไม่ใหว ขาเริ่มทรุดลงไปข้างหนึ่งแล้ววานิลลาติดต่อมาอย่างฉุกเฉิน
                                    “ใช้แขนขวา!!เร็วเข้า!!”          ผมผลักดาบออกและสวนมือขวาไปรับดาบเอาดื้อๆแต่ผลที่ไม่น่าเชื่อประจักษ์แก่ดวงตาของผม แขนที่เล็กกว่าของเบลดซีโร่กำลังต้านคมดาบไว้ ที่สำคัญ ผมไม่รู้สึกถึงแรงต้านเลย ผมออก
แรงกำบีมเซเบอร์ ดาบแสงของทรอยด์แตกกระจุยแหลกเป็นกระแสไฟไปต่อหน้า แขนขวาของเบลดซีโร่ส่องแสงสีม่วงก่อนดับไป ...นี่เหรอ เดวิล อาร์ม เอาเหอะถือว่ารู้หลักการใช้คร่าวๆละนะ
               ทรอยด์เตะขาหน้ามา ...อีหยั่งงี้เดวิลอาร์มคงต้านไม่อยู่ชัวร์-*- ผมเร่งเครื่องผลักตัวเองขึ้นด้านบนกะเล่นมันซึ่งๆหน้านี่ล่ะ พลาสม่าแม็กนั่มอัดใส่กลางหัวม้าเหล็กเข้าจังๆแต่แรงระเบิดกลับไม่รุนแรงเหมือนเคย นี่คงเป็นคำบอกใบ้ว่ากระสุนนัดนี้มันบล็อกได้...
                                 “อะไรฟะ!?ก็เกราะแหลกไปแล้วไง=[]=**”           ผมโวยขึ้นมาหลังกระสุนเสียเปล่าอย่างไม่น่าให้อภัยไอ้ม้าโหม่งหัวกระแทกใส่ผมอย่างแรง เบลด ซีโร่กระเด็นตามแรงกระแทกจนไปติดกับโขดหินโขดหินเปราะๆถล่มลงมาใส่ผมเป็นการซ้ำที่ใช้ได้ แต่เสียดาย...หุ่นผมStrสูงว่ะ- -P*
        เบลด ซีโร่ลุกขึ้นและหันไปหาไอ้ม้าเหล็กที่ยิงเคเบิลช็อคมาผมจะหยิบปืนขึ้นมาซัดให้ระเบิด แต่ทว่า...(. .);;;
        ปืนโผ้ม~!!!หายไปอยู่นู่น! ห่างไปอีกเป็นกิโลTT[]TT**   แม้จะเปลืองพลังงาน แต่คงต้องใช้อินฟินิตแคนน่อนสกัดก่อน เพราะA.D Waveจะแรงไม่พอสอยมันแน่...แต่ดูท่าจะช้าไป อินฟินิตแคนน่อนรวบรวมพลังไม่ทัน ผมจึงต้องยอมยกเดวิลอาร์มขึ้น
                                                          เคร้ง!!!
            โมบิลสูทเครื่องหนึ่งเข้ามาสกัดเคเบิลช็อคให้ผมในคราวคับขัน ที่น่าแปลกคือเจ้านี่ก็เป็นกันดั้ม!?!?
                                “เก็บปืนนั่นมา!!!เร็วเข้า!!”       ผมเลิกสนใจกันดั้มสีน้ำเงินเหลืองต่อหน้าไปคว้าพลาสม่าแม็กนั่มมากระบอกหนึ่งและซัดกระสุนใส่ทันทีดูท่ากันดั้มนั่นจะรู้ตัวจึงละการสกัดและหลบขึ้นข้างบน  พลาสม่าแม็กนั่มพุ่งเข้าระเบิดใส่เคเบิลช็อคจนเกิดแรงระเบิดมหาศาลกระแสไฟฟ้าแผ่ออกมาพร้อมกับซากเคเบิลช็อคที่ตกลงสู่พื้น
              เบลด  ซีโร่หยิบปืนอีกกระบอกที่หล่นอยู่มาเก็บที่ข้างหลัง  กันดั้มสีน้ำเงินร่อนลงมาที่ข้างๆผม จากที่เห็นตราที่เอว
ของกันดั้ม ...Ruzonงั้นสิ...ชิ...เห็นมาช่วยไว้ทีนึง จะไม่ยิงทิ้งเป็นการตอบแทนดีกว่า(_ _)*
                                “ควรจะวางตัวกับนายยังไงดี...?”        เสียงคุ้นๆว่ะ...
                                “แล้วแต่...ถ้ารุมไอ้ม้านั่นแล้วจะตัวๆกันก็ย่อมได้”         อีกฝ่ายกระแทกเสียงหัวเราะมาอย่างขัดใจ เออ...แกเกลียดชั้นเหมือนที่ชั้นเกลียดแกสินะ ผมชักดาบยาวขึ้นมากระชับไว้อีกฝ่ายก็หยิบปืนขึ้นมาสองกระบอก สายยิงสิเนี่ย- -+...   
                               “ไอ้พวกนอกโลก!!!ไอ้ขยะที่พระเจ้าไม่ต้องการ!!”         “แกทำได้แสบมากไอ้นรก!!!”
                               “ไอ้พวกA.Dไอ้พวกกลับกลอก อย่างแกก็แค่หาเงินภายใต้ชื่อผู้ต่อต้านสงคราม!!!”

                               “มันก็ไม่ต่างจากแกที่หลอกลวงมนุษย์ด้วยคำพูดสวยหรูหรอก...”         อิสะกะเข้มตาใส่โมบิลอาเมอร์ที่ค่อยๆเดินเข้ามาหา
                              “เอาแต่พูดเรื่องสวยงาม...มันเปลี่ยนโลกไม่ได้หรอกน่า!!!”           ฟูจิวาระสะดุ้งขึ้นมาและมองตามเบลดซีโร่ไป คำพูดนั่น... ของผู้ชายที่ขับแซ็คนั่น!?!?
            



             ดาบยาวฟาดปะทะใส่ขาของทรอยด์อานุภาพของดาบค่อยๆกัดกร่อนเกราะชั้นในของทรอยด์ทีละนิด แต่ไม่มีเวลาขนาดนั้นทรอยด์ลุกยืนและสะบัดขา สลัดการโจมตีของเบลด ซีโร่ไป   ฟูจิวาระผลักตัวเองกลับสู่การต่อสู้ หลังแน่ใจแล้ว ว่านักบินกันดั้มเป็นคนเดียวกับคนที่ขับแซ็คนั่นแน่ๆ ไนต์แมร์ยิงพลาสม่าแม็กนั่มสองกระบอกพร้อมกันแรงทำลายมหาศาล
มากกว่าเบลด ซีโร่กัมปนาทขึ้น ม้าศึกถึงกับคอผงะไปข้างหลังอิสะกะเห็นโอกาส พุ่งขึ้นและง้างหมัดเดวิลอาร์มพร้อมหวดอย่างแรงกระแสไฟสีแดงเพลิงพวยพุ่งออกมา ม่านพลังงานที่คุ้มกันทรอยด์อยู่ค่อยๆปริแตกแต่พลังหมัดกลับหมดลงและผลักหมัดออกไป
                                “ต้องซ้ำ!!”       รัสพุ่งลงมาและฟาดบีมเซเบอร์ใส่ แต่อำนาจการป้องกันแข็งเกินไปบีมเซเบอร์จึงแตกกระจาย                   “อิสะกะ!แร็คนาร็อค บลัด!!”            
              จินยองตะโกนให้ใช้ท่าที่ฟาดเกราะของทรอยด์จนแหลกมาใช้อีกครั้งอิสะกะพยักหน้าตกลง แต่ทว่าม้าศึกกลับไม่เปิดโอกาสให้ซ้ำแผลเก่าง่ายๆ ข้างตัวของทรอยด์เปิดออกแผงคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าดูดเอาพลังงานรอบๆมา ปากของทรอยด์อ้ากว้างกว่าเดิมและกลายสภาพเป็นปืนใหญ่อานุภาพสูง รัสตะโกนออกมาให้ระวังตัว
                                 “แม็คเน็ต สเปียร์!!!???หลบ!!!”            หลบไปใหนล่ะ!!ที่ใหนๆก็มีแต่หินเปราะๆ ไม่สามารถกันกระสุนมหาวินาศอย่างแม็คเน็คสเปียร์ได้อิสะกะกัดฟันอย่างยอมเสีย เค้าพุ่งสูงขึ้นเหนือพื้นมากกว่าเดิมและปลดเซฟตี้ โหมดอุปกรณ์เชื่อมต่อออกมาอีกครั้งแล้วล็อคขมับเค้าไว้วานิลลาถึงกับต้องติดต่อฉุกเฉินมา

                                “หยุดนะ!!!ถ้านายจะใช้แร็คนาร็อค บลัดแบบเต็มแรง มันเป็นไปได้ก็จริง แต่นายรับไม่ใหวแน่!!เปิดเซฟตี้โหมดซะ!! ถอยไปอย่างที่เค้าบอก อิสะกะ!!”            
             ไม่มีเสียงตอบโต้หน้าจอเชื่อมต่อนักบิน มีตัวเลขสูงอยู่ที่แปดร้อยซึ่งค่าเชื่อมต่อของอิสะกะอยู่ที่สี่ร้อยเก้าสิบหก กันดั้มเริ่มกระตุ้นเค้ามากขึ้นเรื่อยๆความทรมาณเริ่มแทรกเข้าทั่วทุกอณูของร่างกายที่จะรู้สึกได้เสียงหัวใจกำลังร้องคำราม ชีพจรที่เริ่มจะคลุ้มคลั่งอัตราเชื่อมต่อของอิสะกะเพิ่มขึ้นมาอยู่ที่ห้าร้อยสิบเอ็ด วานิลลาสั่งให้จินยองสกัดทรอยด์ไว้แต่ใครจะไปทำได้ แม้จะยิงไป กระสุนก็โดนม่านพลังงานของทรอยด์เป่าจนสลายไป  พลังงานของไนต์แมร์ตกลงไปจนเหลือแค่สิบเก้าเปอร์เซ็นอาวุธสุดท้ายที่เค้ายังไม่เคยใช้ ลองเสี่ยงดีมั๊ย?แม้เร็นจะบอกว่าถ้าเปอร์เซ็นที่จะยิงได้มันอยู่แค่ที่สี่สิบสองเปอร์เซ็นเค้าจะยอมเสี่ยงมั๊ย?ถ้าพลาด ทั้งลำกล้องปืนและไนต์แมร์ จะแหลกไปพร้อมๆกับเค้า
                                   “อ้าก!!!!~!!!!”                 เสียงร้องโหยหวนของอิสะกะดังออกมาปืนทั้งห้าอยู่ในสภาพพร้อมยิง ปีกสี
เหลืองของเบลด ซีโร่เร่งพลังแผดกล้าสัญญาณในห้องเตือนออกมาเป็นประกายไฟสีแดง ชิกิมีแสงกระพริบสีแดงถี่จนน่ากลัวค่าเฉลี่ยถีบตัวสูงถึงเจ็ดร้อยเจ็ดสิบหก แต่แม็คเน็ตสเปียร์พร้อมแล้วทรอยด์ตั้งท่าเตรียมตัวยิง
                                  “อิสะกะ!!~!!!!!”             วานิลลากรีดร้องออกมาเรียกให้เค้าที่เจ็บปวดมีสติกลับมา ดวงตาสีเหลืองเข้มจันทราสว่างขึ้นมาค่าเฉลี่ยถีบตัวมาหยุดที่เก้าร้อยสิบหก!!
                                 “ยิงล่ะโว้ย!!!!”               ฟูจิวาระทุบคอนโซลวัดใจเอาวะ!! ไม่ตายก็ตาย มาเสี่ยงกัน ไนต์แมร์พุ่งมาอยู่ที่ข้างๆเบลดซีโร่ ปืนใหญ่สองกระบอกพาดออกมาประทับที่ใหล่ของไนต์แมร์ อานุภาพกระสุนขาวสว่างที่ปากกระบอกปืนทั้งสองนัยต์ตาของฟูจิวาระแดงเข้ม ทรอยด์เชิดหน้าขึ้นกะฟาดกันดั้มทั้งสองข้างบนก่อน
                                “ร่วงไปเถอะโว้ย!!!!”      
   
                                “ไม่ให้ยิงโว้ย!!!”                      รัสและจินยองคว้าบีมไรเฟิลมายิงใส่ฐานคอของทรอยด์จนพิกัดยิงไม่สามารถล็อคได้กลายเป็นช่องว่างใหญ่ และเป็นโอกาสเดียว

                                                 ยิง!!!!!!”



         อาทีมิสพุ่งออกมากอยู่ข้างๆเบลดซีโร่กระสุนทำลายที่เพิ่มอานุภาพขึ้นมากมายกว่าเดิมทั้งห้านัด และอีกแปดนัดจากอาทีมิสฟาดลงมาพร้อมๆกับเมเทโอ เบรคของฟูจิวาระกระสุนพลังงานสุดยอดของกันดั้มสองเครื่องฟาดปะทะเข้าที่หัวปืนของทรอยด์และทำลายช่วงตัวไปพร้อมๆกันโมบิลอาเมอร์ร่างยักษ์พยายามแบกรับพลังงานที่มหาศาลเอาไว้ และค่อยๆครูดไปตามทาง
              ม้าศึกที่ยับเยินขึ้นเรื่อยๆมีภาวะที่เกราะชั้นสุดท้ายปลิวไปตามแรงทำลายที่ละนิดจนถอยไปถึงทางตัน ผาหินที่เป็นที่ตั้งของอาคารA.Dแสงทำลายกัดกินเข้ามาเรื่อยๆ หน้าปัดคอมพ์ของนักบินคนหนึ่งระเบิดออกมาระบบการเคลื่อนที่ของหุ่นเสียไปแล้ว... นายทหารที่ควบคุมปืนพยายามจะล็อคเป้าแต่สภาพหุ่นที่เริ่มจะไม่ใหวแล้วไม่อาจที่จะเงยหน้าขึ้นมาทำอะไรได้
                                     “ค...แค่ทหารเลวของนอกโลก!ชั้น...เป็นชาวโลกที่สูงศักดิ์...”         
              ห้องเครื่องเริ่มระเบิดขึ้นมาบ้างในที่สุด ม้าไม้ในตำนาน ก็ถูกปราบลงแล้ว ด้วยปีศาจทั้งสองทรอยด์ร้องคำรามพร้อมปล่อยกระสุนแม็คเน็ตสเปียร์ออกไปอย่างไร้ทิศทางกระสุนที่ไร้พลัง ยิงไปไม่นานก็มอดดับ  แสงสว่างจากแรงระเบิดซัดทำลายหุ่นอย่างรุนแรง
                                      “ขอพระเจ้า!!จงมอบโลกที่สูงส่งแก่เรา!!!”

         แรงระเบิดดังสนั่นไปทั่วแรงอัดมหาศาลสร้างแรงทำลายสั่นสะเทือนจนเป็นวงกว้างโมบิลอาเมอร์ยักษ์ระเบิดออกมาเป็นเปลวเพลิงอัดขึ้นสูงสู่ชั้นบรรยากาศอุปกรณ์เชื่อมต่อคลายออกพร้อมอิสะกะที่เหมือนกับร่างกายไม่เหลือเรี่ยวแรงใดๆอีกต่อไปเสียงหอบหายใจถี่หนักดังออกมาอยู่ในห้องเครื่อง วานิลลาติดต่อเข้ามาอย่างทันท่วงทีพอเห็นหน้าชายจอมระห่ำที่ยิ้มให้อย่างยียวน ทำเอาเธอไม่อยากจะเอ็ดอะไรเลย
                             “หยา~...ทำได้ดีFirst missionสำเร็จอย่างงดงาม”                   ทาลอสเสนอหน้ามาขัดอารมณ์ของเค้าพอตัวอิสะกะหน้ามุ่ยเล็กน้อยก่อนพยุงตัวขึ้นมาที่คันบังคับมือกำลังจะเอื้อมไปปิดจอสื่อสาร แต่สาวสวยในจอท่าทางจะมีอะไรจะพูด...
                             “...เอ่อ......ทำได้... ไม่เลวนี่...”                     เพราะความเจ็บยังตกค้างสมองเลยยังไม่เข้าที่ แถมสาวผมเหลืองยังพูดซะค่อยอีก อิสะกะทำทีขอฟังอีกครั้งแต่สาวปากแข็งก็หน้าเสียไปพอตัว
                            “อ...ไอ้บ้า!!!”            อิสะกะเหวอพอตัวไม่ได้รับรู้อะไร ได้แต่เกาหัวอย่างงงๆ มีเพียงจินยองที่ได้ยินทุกคำแม้แต่คำพูดของวานิลลาก็ด้วย ชายหน้าตี๋นึกขำแต่ไม่อยากแสดงออกเดี๋ยวอิสะกะจะสอยเค้าเพราะความหมั่นไส้คงไม่ดี
                           --เป็นชัยชนะที่งดงามมาก ภารกิจเสร็จสิ้น กลับยาน—          รูฟัสบอกผ่านหน้าจอบนโมบิลสูทของฟูจิวาระแม้จะเป็นคำชม แต่เค้ากลับไม่ได้รู้สึกชอบพอกับคำชมนั้นเลย...ไนต์แมร์ทำท่าจะบินกลับ แต่อิสะกะและเบลด ซีโร่เรียกรั้งเอาไว้...
                          “ชั้นไม่รู้หรอกว่านายไปได้หุ่นนั่นมายังไง?”          “......”
                         “แต่อย่ามาเป็นศัตรูกับชั้น...เพราะถึงชั้นจะติดหนี้นาย ชั้นก็จะยิง...”         “...เด็ดขาดดี”         
           ฟูจิวาระเร่งทรัสเตอร์เตรียมไปสู่ท้องฟ้าราตรีพร้อมรัสที่โยนบีมไรเฟิลคืนให้จินยอง
                          “แม่นดีว่ะA.D”          “ครั้งหน้าแม่นกว่านี้แน่ถ้าเป้าเป็นแก-.-*”
           รัสที่ล่วงหน้าไปก่อนหันมามองฟูจิวาระที่ออกตัวช้ากว่าอย่างเป็นห่วงฟูจิวาระเปิดทรัสเตอร์เตรียมออกตัวหันไปถามคำถามที่ข้องใจกับนักบินของเบลด ซีโร่
                            “นายน่ะ...ใช่คนที่ขับแซ็คเมื่อตอนนั้น...”         “เป็นแกเมื่อตอนนั้นจริงๆด้วยสิ...”                        
            คำตอบที่ได้รับฟูจิวาระถือว่าใช่   
                            “คิดจะจบสงครามนี้ยังไง?”             “...กำจัดRuzonคืนอิสรภาพให้มนุษย์”
                            “........”          “...มีปัญหาอะไรรึไง?”        ฟูจิวาระนิ่งไม่ตอบอิสะกะ แต่คิดจะบอกอะไรเป็นอย่างสุดท้าย
                            “Ruzonเป็นศัตรูของมนุษย์จริงๆแต่นายลืมไปอย่าง...”            “......”
                            “สงครามเกิดขึ้นเพราะมนุษย์การจองจำของพวกเค้า เป็นแค่หนึ่งในหลายล้านปัจจัยที่ทำให้เกิดสงคราม ถ้าหากนายสามารถจบมันได้สงคราม ก็จะเกิดขึ้นอีกอยู่ดี...”            และ‘ความจริง’อันเป็นสัจธรรมที่ฟูจิวาระกล่าวอิสะกะเองก็เคยคิด แต่แล้วยังไงล่ะ...
                             “ถ้าหากไม่ช้าก็เร็วต้องเกิดสงครามขึ้นมาอีกล่ะก็ชั้นจะทุ่มแรงทั้งหมดที่มี ซัดมันให้ดิ้น เหมือนกับที่ชั้นจะใช้ซัดสงครามที่พวกแกก่อขึ้น”
                             “น่าสนใจ...ไอ้พวกที่ไม่มีคำว่ากลัวตายในหัว...งั้นครั้งหน้า ชั้นจะสอนให้แก รู้จักความกลัว”
                            “ความกลัว?ชั้นนี่แหละ...ความกลัวของพวกแก”

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------**Next Part
ขอโทษที่อัพตอนต่อช้าครับTOT ไม่มีคำเเก้ตัวจริงๆ เล่นมาอัพซะเกือบสองทุ่มอย่างงี้
มิชชั่นเเรกของอิสะกะกับเบลด ซีโร่จบไปอย่างยากเล็กน้อย เพราะกลุ่มศัตรูอย่างสหพันธ์โลก ตอนหน้าคงต้องพักรบกันหน่อย เเละความเคลือบเเคลงของฟูจิวาระเริ่มเผยรอย ระหว่างฟูจิวาระเเละรูฟัสผู้เป็นพี่ เค้าจะเลือกทางใหน ลองอ่านต่อด้วยเน้อ

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 8-12-2016 23:02 , Processed in 0.035425 second(s), 17 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้