ดู: 610|ตอบกลับ: 9
--My New School--    M.N.S
     วันๆหนึ่งของผมเริ่มด้วยการตื่นแต่เช้าไปโรงเรียนโดยวาดฝันไว้ว่าตอนเดินไปโรงเรียนจะมีสาวๆหน้าตาดีๆคอยให้เหล่ใหม น้า....
เช้าขึ้นมาก็ไม่มีไรมากแปรงฟันหลังจากตื่นนอนอาบน้ำกินข้าว แล้วก็โกยไปโรงเรียนเพราะผมติดไปสายจนเป็นนิสัย  วันนี้เป็นวันแรก
ที่ผมได้ขึ้น ม.ปลาย นึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาก็อดนึกถึงวันเก่าๆ ของเหล่าเพื่อนตอน ม.ต้น ไม่ได้ เพราะมีแค่ผมที่ย้ายโรงเรียนมาแถบออกนอกตัวเมือง
สรุปสั้นๆ ก็บ้านนอก นั่นแหละ เพราะพ่อแม่ต้องไปทำงานต่างประเทศไกลๆ แต่ก็ไม่ได้กันดานมากมายจนต้องปวดใจ เพราะอย่างน้อยก็ยังมีร้านสะดวกซื้อคอยให้เดิน ออกไปหาอะไรกิน
ยามดึก หลังจากที่เกิ่นสะเยอะจนลืมแนะนำตัวผม มีชื่อว่า  อิริกายะ  ซาคุโตะ  เป็นคนง่ายๆไม่มีไรมาก หน้าตางั้นๆ การเรียนก็พอถูไถ
ไม่เก่งด้านใดด้านหนึ่งก็มีแต่เรื่องคอมพิวเตอร์ที่พอมีความรู้อยู่บ้าง ก็คล้ายเด็กติดเกมส์นิดๆ วันนี้ผมก็ได้มาอยู่หน้าโรงเรียนแล้ว แต่วันนี้ผมมาเช้าหน่อย ก็นะวันแรกอะ สายเลยเดี๋ยวไม่ค่อยดี สภาพโรงเรียนจัดว่าใหญ่ใช้ได้เลยสำหรับโรงเรียนแถบนอกเมือง มีตึกซัก 2 แถว อีกแถวเป็นอาคารกีฬา เรียงกันเป็นสี่เหลี่ยมตรงกลางเป็นสนามใหญ่ หลังจากสังเกตุตัวโรงเรียนได้สักพักก็ตัดสินใจเดินเข้าโรงเรียน ไม่ทันไร ปึก!! ผมรู้สึกว่าผมชนอะไรบางอย่าง หลังจากเรียกสะติหลังจากการเดินชน ผมจึงหันไปดู เห็นเด็กผู้หญิง หน้าตาดี(มากๆ) เธอมีนัยตาสีเขียวมรกต ผมสีทองของเธอยาวสลวยไปจนถึงระหว่างหลัง นั่งล้มอยู่ ผมจึงพูดขอโทษเธอ พร้อมยื่นมือออกไปกะช่วยดึงตัวเธอขึ้นมาจากการหกล้ม
"นี่ๆ คุณเป็นไรบ้างหรือเปล่าครับ"???
ไม่มีเลขหมายที่ท่านเรียก - -!    เธอไม่ตอบอะไรกลับมา
แต่เธอกลับกล่าวขอโทษผมเหมือนกันพร้อมกับรุกเดินจากไปปล่อยให้ผมยื่นมืออย่างไร้จุดหมายไว้ ยังไม่ทันไรเสียงออดก็ดังขึ้น
อันเป็นสัญญาณว่าต้องไปรวมตัวกันที่อาคารกีฬาใหญ่เพื่อให้ผู้บริหารกล่าวคำต้อนรับนักเรียนทุกๆคนตามแบบฉบับพิธี หลังจากเข้าไปยืนเรียง
แถว โดยที่ผมไม่รู้จักใครเลยสักนิด เวลาผ่านไปจนมาถึงการดูห้องเรียน ผมเดินไปดูที่บอร์ด ซึ่งคนออกจะเยอะไปซักหน่อยก็เลยเบียดๆเข้าไป
ผมพบว่าผมได้อยู่ห้อง 1-B ก็นะเป็นห้องที่ 2 ถัดจากห้อง 1-A โรงเรียนนี้แต่ละชั้นปีมีทั้งหมด 5ห้องด้วยกัน ผมก็เดินเข้าไปในห้องเรียนเห็นเพื่อนร่วมห้องหลายคน ซึ่งผมไม่รู้จักเลยสักคนเดียว บางคนก็ยืนคุยกันสนุกสนาน บางคนก็นั่งอยู่คนเดียวคงมีชะตากรรมคล้ายๆผมนะแหละนะ แอบขำนิดๆในใจ และแล้วผมก็เห็นผู้หญิงที่ผมเดินชนกับเธอเมื่อเช้าเดินเข้ามา แถบไม่หน้าเชื่อว่าเรานั้นจะได้อยู่ห้องเดียวกันแอบคิดเล็กๆว่าพรมลิขิตสินะ^0^ ว่าไปนั่น เธอก็เดินเข้ามาและนั่งรอที่เก้าอี้ด้านหน้าโดยไม่ได้สังเกตเห็นผม
พอดูดีๆผมก็คิดว่าเธอน่าจะมีส่วนสูง ราว 160 เซนเมตร เห็นจะได้ หุ่นก็Ok กว่าจะรู้ตัวผมก็ดันไปแอบมองเธอสะแล้ว หลังจากอยู่ในโลกแห่งความฟุ้งซ่านของตัวเองได้ไม่นาน อาจารย์ประจ้ำชั้นก็เดินเข้ามาและให้จับฉลากเลือกที่นั่ง ผมโชคดีมากที่ได้นั่งริ่มสุดหน้าต่างหลังห้องมันชั่งวิวดีจริงๆ แต่ความโชคดีของผมยังไม่หมด ผู้หญิงที่เจอกันเมื่อตอนเช้า
เธอได้นั่งข้างผม ผมก็คิดว่าเธอก็คงจะไม่ได้คิดอะไรแต่ก็คงแปลกใจนิดๆที่ได้อยู่ห้องเดียวกับคนที่เดินชนตัวเองเมื่อเช้าดูเธอจะเป็นที่สนใจของผู้หญิงหลายๆคนเหมือนกัน เพราะมีคน
เข้าไปทักทายทำความรู้จักอยู่หลายคนเลย และคุณครูก็ได้ให้ทุกคนยืนขึ้นแนะนำตัวเองจนทำให้ผมพอรู้ว่า
เธอชื่อ อารีนะ รูกะ หลังจากจบการแนะนำตัวอาจารย์ก็ปล่อยให้เราทำตัวตามสบายเพื่อปรับความเคยชินกับห้องเรียนและทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆด้วย ผมจึงหันไปหาเธอเพื่อ
ทำความรู้จัก เลยเริ่มโดยการคุยเรื่องเมื่อเช้านี้
"ต้องขอโทษด้วยอีกทีนะที่เดินไปชนเธอเข้าเราไม่ทันระวังจริงๆ" เธอหันมาอมยิ้มเล็กๆให้ โอ้ย (น่ารักคอดอะ) เธอพูดกับผมว่า
"ไม่นะฉันเองก็มีส่วนผิดที่เดินชนเธอพอดีคิดอะไรเพลินๆไปหน่อยต้องขอโทษด้วยจริงๆที่เดินไปชนเธอเข้า"
"เอ่อให้ผมจะเรียกคุณว่าอะไรดีครับ....."
"เธอก็เอ่ยว่าเรียกฉันว่ารูกะก็ได้จ้ะ"
"อ๋อครับๆ รูกะจัง" ผมพูดออกพร้อมกับการอายนิดๆ
"งั้นรูกะจังก็เรียกผมว่า ซาคุโตะ ก็ได้ครับ"
เธอบอกว่า
"เอ...มันดูยาวเกินไปนะงั้นฉันเรียกเธอว่า ซาโต้คุง ละกัน เธอพูดพร้อมกับอมยิ้มเล็กๆอย่างเป็นมิตร"
ดูเธอเป็นมิตรกว่าตอนเมื่อเช้าเยอะเลย หลังจากละจากการคุยกับเธอ ผมก็ถูกเรียกอีกโดยผู้ชายที่นั่งหน้าผม รู้สึกว่าจะชื่อ ซาคุยะ มาริโตะ รึไงนี่ละ หมอนี่ทักทายผมและบอกว่า
"ไงฉันชื่อ ฮิคุยะ มาริโตะ นะ เรียกว่ามาริโตะเฉยๆ ก็ได้ นายรู้จักเธอด้วยหรอ"
"ผมจึงตอบไปว่า โอ้ว...สวัสดีฉันชื่อ อิริกายะ ซาคุโตะ เรียกว่า ซาคุโตะ ยินดีที่ได้รู้จัก
หมอนั่นก็ตอบว่า
"นี่ ซาคุโตะ นายรู้จักเธอด้วยหรอ"
ผมก็ตอบไปว่า
"เผอิญเมื่อเช้าเกิดเรื่องนิดหน่อยนะเลยรู้จักมาคร่าวๆ"
หมอนั่นก็บอกว่า
"ฉันนะจบมาจากโรงเรียนเดียวกับเธอนะ แต่อยู่กันคนละห้องเลยไม่รู้จักกันหรอก แต่ว่าเธอนะดังมากเลยนะมีหนุ่มๆมาจีบตั้งหลายคนแต่ก็แห้วกันหมด 555+ หมอนั่นขำออกมา ฉันก็สนใจในตัวเธออยู่นิดหน่อยเหมือนกันหมอนั่นกระซิบบอกผม  แต่ว่าตัดใจแล้วละเพราะฉันมีสาวๆให้เล็งในโรงเรียนนี้อีกเยอะ"
ผมรู้สึกเหงื่อตกเล็กน้อยกับการนั่งฟังเจ้าหมอนี่สาทยายความหลงตัวเองเล็กน้อย แต่ก็น่าจะเป็นเพื่อนกันได้นะหมอนี่ก็ไม่เลวร้ายอะไรเท่าไหร่หลังจากนั้น
ก็หมดเวลาทำความรู้จัก อาจารย์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับเปิดฉากการสอนในวันแรก วันเวลาผ่านไปจนถึงเย็นเป็นเวลาเลิกเรียนเสียงออดดังราวกับเป็นการบอกว่าช่วงเวลาแห่งความน่าเบื่อจบลงแล้ว
เจ้าซาคุโตะที่นั่งหน้าผมรุกขึ้นและบอกผมว่า
"แล้วเจอกัน"พร้อมเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ว่าจะรีบไปใหน
ผมเดินออกนอกห้องเกือบคนสุดท้าย หลังจากเดินลงบันไดลงมา รูกะ ก็เดินตามลงมาด้วยเช่นกันเธอเดินผ่านผมและพูดว่า
"แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้นะ"พร้อมส่งยิ้มน้อยๆ
ผมรู้สึกดีใจที่ว่าเหมือนเราจะสนิทกันขึ้นมานิดหน่อย
แล้วผมก็ตอบไปว่า
"แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้ครับ"
เธอเดินนำออกไปผมก็เดินตามผมสังเกตเห็นว่าทางเดินกลับบ้านของเธอก็เป็นทางเดียวกันนี่นาแต่แค่จะไปเดินแยกออกตรงสี่แยกหน้า หลังจากนั้น
ผมก็เดินกลับตามทางของผมก็นึกในใจว่า "ผมยังรู้จักใครไม่ค่อยเยอะเลยแหะวันแรกเนี่ย" และก็มาถึงบ้านของผมเป็นบ้านหลังไม่ใหญ่มากเป็นของที่คุณปู่คุณย่าเคยสร้างไว้ แต่ตอนนี้ท่านไม่ได้อยู่ที่นี้แล้ว
หลังจากทำภารกิจส่วนตัวเสร็จสัพ ก็เข้ามานั่งดูทีวีเล่น พรางนึกเล่นๆไปว่าพรุ่งนี้เราจะได้คุยกับเธออีกรึเปล่านะ อยากรู้จักเธอให้มากกว่านี้จัง  หลังจากนั่งนึกไปนึกมามองนาฬิกาก็ปาเข้าไปสะ 5 ทุ่มเกือบเที่ยงคืนเสียแล้ว
ผมจึงเข้าห้องนอน พร้อมตั้งนาฬิกาปลุก และฟุบตัวลงนอนและคิดว่าวันนี้เป็นวันที่ดีจังเลยนร้า...........วันพรุ่งนี้ต้องสนุกกว่านี้แน่ๆ!!!
END..Chapter

"ติชมกันตามสบายนะครับ"   555+ ^0^
โพสต์ 18-8-2013 00:11:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
งืมๆ
โพสต์ 20-8-2013 14:27:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ตั้งชื่อเป็นญี่ปุ่ญด้วยอะ 5555
 เจ้าของ| โพสต์ 20-8-2013 20:58:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย lnwxso เมื่อ 20-8-2013 14:27
ตั้งชื่อเป็นญี่ปุ่ญด้วยอะ 5555

5555+ ใจรักครับผม
โพสต์ 21-8-2013 11:25:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย namesmart เมื่อ 20-8-2013 20:58
5555+ ใจรักครับผม

55555 สุดยอดเลยครับ ^^
โพสต์ 5-9-2013 09:29:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
555+
สุดยอดเบย
โพสต์ 5-9-2013 23:36:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สำหรับผม ( ย้ำนะว่าสำหรับผม! อาจจะไม่มีปัญหาสำหรับคนอื่น ๆ ) บรรทัดแรกนี่แบบลายตามาก การเว้นบรรทัดของประโยคมันทำให้ตัดประโยคที่จำเป็นต้องอ่านออกไป ทำให้เสียอรรถรสนิดหน่อยอาทิเช่น การเรียงประโยคให้เรียบร้อยจะทำให้การอ่านดูดีขึ้นครับ แล้วก็การใช้ไม้ยมก '' ๆ '' ก็น่าจะเว้นช่วงไว้สักนิดเช่น ทุกวันของผมนั้นก็เหมือน ๆ เดิม หรือ เหมือนๆ เดิม ประมาณนี้ล่ะมั้งครับ... ไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไรครับ ถ้านั่นคือความถนัดน่ะครับ ^^''

( ย้ำอีกรอบนะครับว่าความเห็นส่วนตัว!! ไม่ได้ใช้อะไรเป็นเกณฑ์.. ไม่พอใจก็ขออภัยครับ.. )

 เจ้าของ| โพสต์ 5-9-2013 23:43:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย Kawa เมื่อ 5-9-2013 23:36
สำหรับผม ( ย้ำนะว่าสำหรับผม! อาจจะไม่มีปัญหาสำหรับคนอื่น ๆ ) บรรทัดแรกนี่แบบลายตามาก การเว้นบรรทัดของประโยคมันทำให้ตัดประโยคที่จำเป็นต้องอ่านออกไป ทำให้เสียอรรถรสนิดหน่อยอาทิเช่น การเรียงประโยคให้เรียบร้อยจะทำให้การอ่านดูดีขึ้นครับ แล้วก็การใช้ไม้ยมก '' ๆ '' ก็น่าจะเว้นช่วงไว้สักนิดเช่น ทุกวันของผมนั้นก็เหมือน ๆ เดิม หรือ เหมือนๆ เดิม ประมาณนี้ล่ะมั้งครับ... ไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไรครับ ถ้านั่นคือความถนัดน่ะครับ ^^''

( ย้ำอีกรอบนะครับว่าความเห็นส่วนตัว!! ไม่ได้ใช้อะไรเป็นเกณฑ์.. ไม่พอใจก็ขออภัยครับ.. )

ขอบคุณสำหรับข้อคิดเห็นครับผม ^0^
โพสต์ 10-9-2013 16:14:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณค่ะ โดยรวมแล้วสนุกดี แนวเนื้อเรื่องคงเป็นความฝันขอผู้ชายหลายๆคน
แค่ปรับแค่เรื่องการเว้นบรรทัดนิดหน่อย ก็โอแล้ว
 เจ้าของ| โพสต์ 10-9-2013 23:45:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย ray-na เมื่อ 10-9-2013 16:14
ขอบคุณค่ะ โดยรวมแล้วสนุกดี แนวเนื้อเรื่องคงเป็นความฝันขอผู้ชายหลายๆคน
แค่ปรับแค่เรื่องการเว้นบรรทัดนิดหน่อย ก็โอแล้ว

ขอบคุณครับผม ^ ^ แล้วจะแก้ไขในส่วนที่ผิดพลาดครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 4-12-2016 04:47 , Processed in 0.062884 second(s), 42 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้