ดู: 206|ตอบกลับ: 0
รางวัลสำหรับการตอบกลับ 2 Point ตอบกลับกระทู้นี้อาจได้รับ 2 Point เป็นรางวัล! ได้รับสูงสุดต่อคนคือ 1 ครั้ง
                                    “ฆ่า...”
                                    “!!??”          ดวงตาของวานิลลาเบิกออกมาอย่างแสนหวาดกลัวสัญชาตญาณดิบของอิสะกะออกมาแทนที่ความรู้สึกและสติสัมปชัญญะที่อ่อนแรงกลายเป็นเพียงจักรกลสังหารในคราบมนุษย์ ดวงตาสีทองสาดแววออกมาอย่างโหดร้ายรอยยิ้มแสนลิงโลดฉายออกมาอย่างลืมความเจ็บปวด
              เบลด ซีโร่ ฝืนขยับตัวจากม่านกระแสไฟฟ้าที่ตรึงอยู่ ราวกับม่านสายฟ้าถูกเรี่ยวแรงมหาศาลฉีกจนขาดกระจายแรงอัดรุนแรงจากการระเบิดอนุภาคฟูลบลาสต์ออกมาทีเดียวอัดเป็นวงกว้างปลดปล่อยจอมมารออกจากพันธนาการ...
               อสูรร้ายฉายแววตามาทางกลุ่มโมบิลสูทที่เล่นงานตนเมื่อครู่และจับคริเซเออร์ขึ้นมา ใบหน้าของอิสะกะคลายความอำมหิตลง วานิลลาเริ่มมีแววเบาใจลงแต่เธอไม่ได้รับรู้เลย... ว่าฝันร้าย มันพึ่งจะเริ่มต้น
               อิสะกะเหยียบคันเร่งจนสุดพากันดั้มพุ่งไปหาเจกันเครื่องหนึ่งด้วยความเร็วเสียง และฟาดคมดาบเข้าที่กลางลำตัวของเจกันจนขาดสะบั้น  สิ่งที่วานิลลาเห็น... คือเลือดที่สาดออกมาจากตัวของโมบิลสูท แน่นอนว่ามันเป็นของนักบินแน่ๆร่างของผู้สิ้นชีพปลิวออกมาจากค็อกพิทในสภาพที่ไม่น่าดูจากอานุภาพของคมดาบ
              เบลดซีโร่จ่อพลาสม่าแม็กนั่มใส่ซากโมบิลสูทและลั่นไกแรงระเบิดสาดอานุภาพออกมาอย่างรุนแรง ไวกว่าวานิลลาที่จะออกปากห้าม  หลังจบเหยื่อรายแรก อิสะกะก็เปลี่ยนไปฝังคมดาบเข้าที่โมบิลสูทใกล้ๆดาบยาวแทงทะลุร่างของสไนเปอร์ผ่านห้องนักบิน แรงระเบิดแผ่ม่านไฟออกมาแดงฉาน  คราเคนที่ยังแฝงตัวอยู่ในผืนน้ำยิงลำแสงใส่ไล่หลัง เบลดซีโร่ยกโล่สกัดอย่างไม่รีบร้อนแต่เพราะอานุภาพที่รุนแรงเกินคาดซัดเอาโล่ปลิวออกไปไกลอิสะกะจ้องมองโดยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ
              เจกันอีกสามเครื่องบุกเข้ามายิงปืนกลใส่แต่อาทีมิสก็ผละออกจากหลังมาเป็นโล่ป้องกันได้ทันท่วงที ดวงตาอิสะกะเย็นเยียบไม่มีความรู้สึกเบลด ซีโร่สวนเดวิล อาร์มใส่เจกันเครื่องหนึ่งที่เข้ามาจะฟาดดาบแสงใส่ เดวิลอาร์มอัดทะลุร่างของโมบิลสูททะลุไปราวเป็นเพียงแผ่นกระดาษและกระชากเอาค็อกพิทออกมา
             อิสะกะมองดูเหยื่อในมืออย่างไม่สนใจวานิลลาได้แต่มองอย่างหวาดกลัว สิ่งที่ที่เค้าจะกระทำต่อจากนี้...
                                      “หยุดนะ!!!”


          เบลดซีโร่ขยี้ค็อกพิทที่กระชากออกมาจนแหลกไปในกำมือเลือดสดๆของผู้สิ้นลมกระฉูดออกมาในเงื้อมมือของจอมมาร วานิลลามองดูอย่างไม่เชื่อนัยต์ตาตัวเองอิสะกะดูไร้หัวใจและความรู้สึก ดวงตาสีทองนั่น ไม่สะท้อนแววใดๆเลยไม่มีแม้แววความรู้สึกฉายอยู่ด้วยซ้ำ
          อิสะกะคว้าพลาสม่าแม็กนั่มออกมาอีกกระบอก และเลื่อนA.D waveออกมาที่ทั้งสองข้างลำตัวอินฟินิต บัสเตอร์เริ่มเร่งพลังงานขึ้น เป็นสัญญาณ ว่าเค้ากำลังจะใช้แร็คนาร็อค บลัด

                                   “ไม่ได้นะ!!เรามาช่วยตัวประกัน!ไม่ได้มาฆ่าคนเล่น!!อิสะกะ!!!”

          ไม่มีท่าทีตอบรับจากอิสะกะอาทีมิสพุ่งออกมาเตรียมยิง ถ้าหากได้ยิงล่ะก็ ไม่ว่าใครก็ไม่รอดและที่พลอยจะไม่รอดไปด้วย คือทาสที่ถูกขังอยู่ในมาเรียน่าที่จะพลอยโดนลูกหลงไปด้วย
           การล็อคเป้าเสร็จสมบูรณ์แสงสีแดงสว่างขึ้นที่คันควบคุมเป็นสัญญาณว่าพร้อมที่จะดับที่ชิตทุกชีวิตเบื้องหน้าแล้ววานิลลามองชายเบื้องหน้าและรื้นน้ำตาขึ้นมา...
                                    “ขอร้อง...ได้โปรด”
                                   “...........”
                                    “ไม่ใช่ซะหน่อย....”
                                    “...........”
                                   “นายไม่ใช่อาวุธซะหน่อย!!!ขอร้องล่ะ!!!!!


           ในดวงตาของอิสะกะเบิกขึ้นและสั่นใหวภาพของเจ้าของเสียงผุดเข้ามาในจิตใต้สำนึกผลึกสีเหลืองในดวงตาราวกำแพงกระจกหนาเริ่มปริแตกดวงตาด้านชาเริ่มมีแววความเป็นคนเกิดขึ้นมาพร้อมผลึกของแก่นที่ปิดกั้นพลังในแววตาที่แตกออก
           ชายหนุ่มได้สติขึ้นมาและร่างกายกระตุกราวกับตัวตนถูกปลุกด้วยกระแสไฟฟ้าที่กระตุ้นหัวใจอิสะกะหันมามองเธอผู้ปลุกเค้าขึ้นมา วานิลลายิ้มออกมาอย่างน่ามองอิสะกะกำลังจะคลี่ยิ้มตอบ แต่...


                                               พลั่ก!!!!
กำปั้นน้อยๆของวานิลลาอัดเข้าที่หน้าท้องของอิสะกะเต็มแรงหลังจากตัวขดได้ไม่นานกะจะเงยหน้าขึ้นมาแหวใส่  มือทั้งสองข้างก็กดลงมาดันหัวของอิสะกะให้ลงไปจูบคอนโซลของหุ่นแทบจะทันที

                                       “ค...คุณวานิลลาครับ!!จะตายอยู่แล้วครับ!!ผมจะตายอยู่แล้วครับ=[]=;;;”
                                      “ไอ้บ้า!!ไอ้บ้า!!ไอ้บ้าๆ!!!บ้าๆๆๆ!!ตายซะ!!ตายซะ!ตายซะ!!ตายซ้า!!!!”
      อิสะกะฝืนหาช่องหายใจเอาชีวิตรอดและหันมาจะมาโวยใส่ยัยจอมวีนซะให้หายแค้น แต่ใบหน้าที่มีหยดน้ำตาเปรอะใบหน้าของเธอทำเอาโวยไม่ออกเหมือนกัน อิสะกะมองดูวานิลลาที่สะอื้นอยู่ข้างๆอย่างตื่นกลัวกับตัวเค้าเมื่อกี๊จึงตัดใจทิ้งคำบ่นไป
         มือของอิสะกะเลื่อนไปลูบหัววานิลลาเพื่อปลอบโยนเค้าคลี่ยิ้มออกมาบางๆให้สาวสวยต่อหน้าชื้นใจวานิลามองอิสะกะเพียงวูบเดียวและเบนใบหน้าแดงเรื่อไปอีกทางเพื่อหลบซ่อนความเขินอาย
                                    --วานิลลา!!วานิลลา เป็นยังไงมั่ง!?--       ทาลอสติดต่อมาหาอย่างรวดเร็วหลังจากสังเกตุความผิดปกติของปฎิกริยาของอิสะกะขึ้นมา
                                  “ไม่เป็นไรแล้ว...จะกลับเข้าภารกิจต่อแล้ว”
                                   --ดีเร็วๆเข้า... เรืออพยพจะมาแล้ว ถ้ามันพาตัวประกันหนี ทุกอย่างเสียเปล่าแน่—
          วานิลลาหันไปมองอิสะกะอีกครั้งเค้ายังอยู่ในสถานะเดสทรอยด์อยู่ และเริ่มจะดูดีกว่าเมื่อกี๊อิสะกะยิ้มออกมาให้วานิลลาหายห่วง และเริ่มกุมคันบังคับอีกครั้ง
                                    “ตราบใดที่ยังมีกับระเบิดเราคงทำอะไรได้ไม่สะดวกนัก... โจมตีกับระเบิดด้วยอาทีมิสไปเรื่อยๆก่อนชั้นว่าเข้าท่ากว่า...”         วานิลลาบอกความเห็นออกมาแต่อิสะกะกลับยิ้มมองข้ามแผนของเธอ
                                    “นี่!!คิดจะทำอะไร!?”            “คนบ้านชั้นน่ะ ถนัดเรื่องตกปลานะ”
                                   “เอ๊ะ!?พูดอะไรน่ะ?”  
            เบลด ซีโร่พุ่งเข้าไปในดงระเบิดโดยมีเพียงเจกันที่ตามเข้ามาไม่ได้ได้แต่ยิงไล่ห่างๆแต่ทว่าจ่าฝูงกลับโดนดาบสองเล่มฟาดแขนสองข้างขาด  บลัตลัสต์ของจินยองปรากฏออกมาและฟาดดาบใส่โมบิลสูมใกล้ๆจนร่วงเป็นใบไม้
                                     “โทดทีที่มาช้าว่ะพวกมันวางกำลังสกัดอยู่เลยช้านิดนึง-*-“
                                     “แล้วไอ้ทหารRuzonนั่นล่ะ รึว่าทรยศกลับบ้านไปแล้ว”
                                    “ปากอย่างนี้ไม่น่าลงมาช่วยนะ...”
              แสงจากอินฟินิต แคนน่อนแผดแสงขาวสว่างจ้าอิสะกะที่แหงนมองก็เจอเมเทโอที่กำลังเตรียมยิงลอยอยู่เหนือหัวตัวเอง
                                    “ไปจากตรงนี้!!ขึ้นไป เร็ว!!!”          วานิลลาร้องสั่งให้อิสะกะรีบพุ่งเบลดซีโร่ขึ้นให้สูงจากพื้นน้ำ                  
               ลำแสงทำลายจากเมเทโอบุลเล็ตถูกยิงลงมาใส่พื้นมหาสมุทรดวงแสงสีขาวสว่างจ้าและแผ่วงกว้างกลืนกินโมบิลสูทหลายเครื่องเข้าไปในเงาแสงกับระเบิดโดนอินฟินิต แคนน่อนทำลายไปจนแทบหมดในทีเดียวแรงระเบิดมหาศาลกระแทกแรงอัดออกมาจนเป็นละอองน้ำกระจายตัวและร่วงหล่นราวเม็ดฝน
             ท้องทะเลมีไอร้อนลอยขึ้นมาพร้อมซากโมบิลสูทหลายเครื่องลอยกระจายเต็มท้องน้ำ  เมเทโอบุลเล็ตเลื่อนปืนใหญ่สองกระบอกกลับไปไว้ที่หลังและลอยลงมาข้างๆเบลด ซีโร่แทน
                                   “นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว”         “เฮอะ... ขอบใจที่แช่งว่ะ”
                                  “ด้วยความยินดี...”       “ชั้นขอยิงไอ้นี่ได้มั๊ย?= =**”         อิสะกะหันไปถามความคิดเห็นจากวานิลลาแต่สาวสวยได้แต่ง้ำหน้าอย่าเคืองๆที่จู่ๆก็พรวดพราดเข้าไปในดงกับระเบิดเอาโง่ๆอย่างเมื่อกี๊
                                 “คนอย่างนายนี่มันน่าจะโดนยิงตายซะให้รู้แล้วรู้รอด...”    “ไหงงั้นฟะ?-*-...”
                                 “ก็มันน่ามั๊ยล่ะ!?จู่ๆก็พรวดๆเข้าไป คิดจะพาชั้นไปตายด้วยรึไง?”
                                 “หา~!?ชั้นกะจะใช้อาทีมิสล่อให้มันระเบิดก่อนแล้วซ้ำด้วยแร็คนาร็อคหรอก!!”
                                “ตัวประกันได้ตายกันหมดสิ!!คิดอะไรของนายอยู่!?บ้าเหรอ!?โง่สินะ!? รึทั้งสองอย่าง!!”
                                “ว่าไงนะ!!?=[]=**”   “ก็อย่างที่พูดไม่ใช่เหรอ!!”

           ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังต่อปากต่อคำกันอยู่  สไนเปอร์เห็นทีเผลอของอิสะกะและยิงกระสุนม่านไฟฟ้าใส่ แต่เบลด ซีโร่ยกเดวิลอาร์มขึ้นและแผ่โล่พลังออกมาห่างจากตัวเองสกัดกระสุนไว้  ม่านไฟฟ้าแผ่กำลังออกมาและระเบิดออกห่างจากอิสะกะและฟูจิวาระ
                                
                                              “กันได้ไงวะ!?!?!ชิ!! คราวนี้แหละ!!!”
        
                                              “อย่ามาสอดน่า!!!”
            อิสะกะสบถออกมาและหยิบอาทีมิสเล่มหนึ่งมาซัดใส่หัวของสไนเปอร์จนทะลุและร่วงลงไประเบิดบนท้องทะเลฟูจิวาระมองดูผลงานของจอมโวยวายและผิวปากอย่างนึกสนุกและมองจินยองที่รับศึกหนักอยู่
                                            “ชั้นขอถามอีกครั้ง...ตะกี้เธอด่าชั้นว่าไงนะ=__=**”
                                           “อะไรกัน?นี่ความจำสั้นถึงขนาดที่จำคำพูดง่ายๆอย่างเมื่อกี๊ไม่ได้เชียว?”
                                           “วานิลลา=___=***”

              ลำแสงแม็คเน็ตสเปียร์พุ่งออกมาจากทะเล และพุ่งไปที่ฟูจิวาระ แต่เบลดซีโร่พุ่งเข้ามาขวางและยกเดวิลอาร์มขึ้นสกัด เดวิลอาร์มสะบัดอย่างรุนแรงและไม่อาจทำลายแม็คเน็ต สเปียร์ได้แต่ก็สามารถเปลี่ยนทิศทางมันได้ เป็นครั้งแรกที่เดวิล อาร์มไม่สามารถต้านอานุภาพของการโจมตีได้
                                         
                                          “กระสุนเมื่อกี้...มันบ้าอะไรกันน่ะ?”        “แม็คเน็ต สเปียร์ แต่นั่นแค่นัดเล็กมากๆ”
                                         “นัดเล็ก?!ยังใหญ่กว่านี้ได้อีก?!”           “เหมือนๆกับทรอยด์นั่นแหละ...”

                อิสะกะมีแววตึงมือขึ้นมาแล้วลองเจอที่เป็นนัดใหญ่เข้าจริงๆ คงต้านด้วยเดวิล อาร์มไม่ใหว...     
                                        “คราเคนยังซ่อนตัวอย่าในน้ำ...ถึงกันดั้มจะมีเวลาขับเคลื่อนไม่จำกัด แต่อาวุธมันอีกเรื่อง  ต้องหาทางดึงมันขึ้นมามากกว่าจะยิงสะเปะสะปะ”
                                        “ก็...ตามนั้น”    ฟูจิวาระเสริมอย่างเห็นด้วย แต่ทำไงได้...กันดั้มไม่ได้มีไว้สะเทินน้ำสะเทินบก
แบบอัซไกรึแท็งค์ซะด้วย...
                                        “งั้นชั้นจัดการเอง- -+...”        วานิลลาหันไปมองอย่างไม่ใคร่จะเชื่อมือคนบ้าบิ่นเท่า
ใหร่จนออกทางสีหน้า           “หน้าอย่างนั้นคือ...-___-**”  “ชั้นยังไม่อยากตายพร้อมนายดังนั้นอย่าบ้าบิ่นนัก”                              
                                       “ชิ...เออเชื่อใจกันซะจริง...”        อิสะกะออกแววเคืองเล็กน้อยวานิลลามองคนขี้งอนอย่างหมั่นเขี้ยว และก็ถอยไปพิงที่มุมห้องคนขับ
                                       “เอาสิ...ชั้นเชื่อนายอยู่แล้ว”          ชายหนุ่มกระตุกยิ้มกับท่าทีของวานิลลาเบลด ซีโร่สยายปีกแสงออกและสะบัดพุ่งเข้าไปที่มาเรียน่าเต็มความเร็ว กระสุนหนักสาดสกัดเบลดซีโรไว้ อาทีมิสทั้งแปดพุ่งออกไปจัดการกับป้อมยิงบนอาคารกับระเบิดที่หลงเหลือแผ่อานุภาพออกมาสกัดบางจุด แต่ก็หลบได้ไม่ยาก
                                      
                                         “ฟูจิวาระ!!!”       จินยองร้องเรียกอย่างประหลาดใจเมื่อเค้าตรวจพบโมบิลสูทอีกกลุ่ม และมีอีกหนึ่งที่เป็นจ่าฝูง เป็นเครื่องเฉพาะ  ภาพระยะไกลเผยให้เห็นสิงโตสีขาววิ่งฝ่าท้องทะเลตรงมาที่เขตมาเรียน่า                                                                    “เนเมอา!?ซันเซส!!??”
            
                วิงค์ฟลายสี่เครื่องพุ่งมาหาบลัสลัสต์พร้อมEMP  จินยองบังคับหุ่นบนหลบหลีกมิซไซล์และคว้าเรทรอยด์สไนเปอร์ออกมายิงสกัด แต่วิงค์ฟลายไม่ยอมปล่อยให้ศัตรูได้ตั้งหลักจึงกลายสภาพเป็นโมบิลสูทและฟาดบีมเซเบอร์ใส่  บลัสลัสต์ตั้งดาบสกัดไว้ และใช้ดาบอีกเล่มแทงเข้าที่วิงค์ฟลายด์จนตกลง
                                        “จินยอง!!!”      ฟูจิวาระพุ่งเข้ามาและถีบโมบิลสูทเครื่องหนึ่งที่จ่อปืนจะยิงใส่ข้างหลังจินยองจนร่วงลงไปในทะเล
                                         “โอ้ว!แต๊งกิ้ว!!”           “ระวังหน่อย... โดยเฉพาะเจ้าเครื่องสีขาวนั่น”
                                         “อา...เห็นแล้วรู้สึกไม่ดีเลย...”    จินยองตอบและผละออกไปรับศึกต่อ อิสะกะเองก็ยังล่อคราเคนออกมาไม่ได้สถานการณ์ตอนนี้เค้าต้องเลือกทางใดซักทาง

                                        --มัวพะวงอะไรเล่า!? ไปช่วยจินยองเซ่ !! เจ้านั่นเก่งไม่ใช่รึไง!!—
                    อิสะกะตะคอกใส่อย่างขัดใจกับท่าทีของฟูจิวาระ เค้ามองไปที่กันดั้มสีดำทีบินอยู่ไกลๆฟูจิวาระสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด และพุ่งเข้าไปช่วยจินยอง
                                           “อย่าร่วงไปซะล่ะ...”           --ถ้าแช่งอีกครั้ง ชั้นยิงแกแน่—






                     “ฆ่ามัน!!ฆ่ามัน!!ฆ่าพวกกบฏกับไอ้คนทรยศซะ!!!เหล่าทหารผู้สูงส่ง!!”
                                 “แด่โลกที่สูงส่ง!!แด่พวกเรา ทหารและอัศวินผู้สูงส่ง!!!”
                ทหารโมบิลสูทสาดกระสุนใส่จินยองและฟูจิวาระไม่ยั้งทั้งสองคนหักหลบได้อย่างไม่ยากเย็นและพุ่งเข้าไปสู้กับทหารของRuzon
                                  “พวกเราคือเหล่าอัศวิน!!คือผู้ที่ชักนำโลกไปสู่ความสูงส่ง!!!แต่แกมันทรยศ!!!”
                ซันเซสพูดออกมาอย่างเดือดดาลและกลายเป็นโมบิลสูทมาฟาดดาบเลื่อยใส่เมเทโอบุลเล็ต

                                  “ไม่ใช่!!!ไอ้ที่พวกเราทำ มันคือการกดขี่และฆ่าอย่างไร้ปราณีเพื่ออำนาจอย่างเดียวชัดๆ!!”
                                 “อำนาจคือพลังสู่โลกอันสูงส่ง!!พวกคนที่ไม่มีพลังน่ะตายนั่นแหละดี!!!”
                                 “นั่นมันบ้าชัดๆ!!อัศวินบ้าอะไร!?!”             ฟูจิวาระสะบัดดาบออกและยิงA.D wave ใส่เนเมอา                                         “เพราะอุดมการณ์ที่สูงส่งของพวกเรามันสูงกว่ากบฏอย่างแกจะเข้าใจไงล่ะวะ!!นั่นคือเรา อัศวินที่ถูกต้อง!!!”
                               “อัศวินจอมปลอมตะหาก!!!”



------------------------------------------------------------------------------**End part
จบเเล้ว เเต่สงครามกับคราเคนยังไม่จบเน้อ>w<
วันพุธหน้า ก็คงจะได้อ่านตอนเก้ากันเเล้ว อาจจะอัพเร็วบ้างช้าบ้าง เเต่ได้อ่านกันเเน่ๆเน้อ
งานหน้าไม่ได้มีเเต่ซีนของอิสะกะละ จะมีซีนของจินยองเเละฟูจิวาระมาด้วย จบสปอยด์!! เจอกันสัปดาห์หน้า>w<\=/

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 07:01 , Processed in 0.113866 second(s), 19 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้