ดู: 222|ตอบกลับ: 0
รางวัลสำหรับการตอบกลับ 2 Point ตอบกลับกระทู้นี้อาจได้รับ 2 Point เป็นรางวัล! ได้รับสูงสุดต่อคนคือ 1 ครั้ง
EP.10 ทะเลและทุ่งน้ำแข็ง







                           “ฟูจิวาระเข้าสู่สถานะโมบิลคอนโทรลแล้วค่ะ...”      
               เร็นรายงานสถานะของฟูจิวาระให้ทาลอสฟังเพื่อดำเนินขั้นต่อไป แต่แววของทาลอสดูเคร่งเครียด...พลังของฟูจิวาระสูงขึ้นเรื่อยๆระหว่างต่อสู้... แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา...เพราะปัญหาจริงๆ คืออิสะกะ...
                 หลังจากตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายและถูกเล่นงานอย่างหนัก จู่ๆ...ค่าอัตราพลังของอิสะกะพุ่งขึ้นจนน่ากลัวแต่สัญญาณชีวิต...กลับหมดหายไปเป็นศูนย์... ชีพจร สติ ทุกอย่างดับหาย อาจจะเรียกว่าตายไปเลยก็ได้แต่ในขณะที่สัญญาณชีพดับลง กันดั้มของอิสะกะกลับยังสามารถขับเคลื่อนได้และสลัดหลุดออกจากการจู่โจมของศัตรูอย่างง่ายดาย
                รึนี่จะเป็นไปตามคำสัญนิษฐานของบาลัน...ว่าถ้าหากอิสะกะใช้พลังของโมบิลคอนโทรลไปเรื่อยๆ สุดท้ายจิตใต้สำนึกและตัวตนของเค้าจะหายไปร่างกายที่แบกรับพลังจะถึงขีดจำกัดและไม่อาจทนต่อไปได้อีก เหลือแต่เพียงร่างกายที่เป็นเพียงชีวอาวุธที่ไม่เหลือความเป็นมนุษย์...
                                “...ชั้นจะไม่ปล่อยให้ความหวังของแกเป็นแค่อาวุธที่ตายซากหรอกเกล...”


                               “ไม่ใหว...มันรู้ว่าเราเฝ้ามันอยู่...เลยไม่โผล่ออกมาเลย...”         อิสะกะมาลงจอดอยู่ที่เหนืออัลคาทรัซหลังระบบลอยตัวเตือนโอเวอร์ฮีทหลังใช้ฟูลบลาสต์หลบระเบิดที่หลงเหลือมากว่าที่คิดบ่อยจนเกินไป
                              “เรือลำเลียงทาสเองก็ยังเข้ามาใกล้ไม่ได้อีกซักพักแต่อย่าวางใจไป เปิดโซน่าตรวจจับยานลำเลียงทาสใต้น้ำไว้ด้วย...”            “อืม...(. .)”              อิสะกะก้มลงไปเปิดระบบโซน่า ทันทีที่ระบบทำงานเค้าก็เริ่มมีคำถามที่ควรจะถามมาตั้งนานกับวานิลลา...
                              “เบลดซีโร่เนี่ย...มีโซน่าด้วยสินะ(. .)?”                 “ต้องมีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ(. .)”
                              “...เจ้าคราเคนเนี่ย...จากปากของจินยองเนี่ย ตัวมันเบ้งเลยสินะ?”               “อืม...”
                              “แถมมีเกราะฟูลบลาสต์ด้วยสินะ(..)”                     “ก็ตามนั้น”
                              “แล้วโซน่าเนี่ยน่าจะจับการเคลื่อนใหวใต้น้ำของไอ้ปลายักษ์นั่นได้นี่- -...”
                             “แหงอยู่แล้วนี่(‘ ‘)”                “แล้ว... ไอ้เหลืองๆที่จับได้เนี่ย...อย่าบอกนะว่า...”
                             “ใต้น้ำไม่น่าจะมีอะไรใหญ่ขนาดนี้นอกจากเจ้านั่นอยู่แล้วนี่(‘ ‘)”     -_____-.......
                                                  
                             “อ๊ะ...?”
                           “รู้สึกตัวเร็วๆสิโว้ย!!!ยัยบื้อ!!!!=[]=***”     (เอากำปั้นไปกดขมับวานิลลา)
                             “เจ็บนะ!!!ก็นายไม่ถามนี่!!!TOTเจ็บ!!เจ็บ!!ปล่อยนะ!!ไอ้ซาดิสม์!!!”


           อิสะกะติดต่อมาที่ยานทาลอสกดฉายภาพขึ้นจอ
                            --เจอคราเคนแล้วจะให้จัดการเลยมั๊ย?--     “คราเคนมีลักษณะทางกายภาพที่ใหญ่ก็จริงแต่ในน้ำ การเคลื่อนที่ของเจ้านั่นเดาทิศทางยากกว่าเคสอื่น จะโจมตีมั่วๆไม่ได้”    เร็นแย้งออกมาเธอเป็นคนกำหนดรูปแบบของคราเคนอยู่หลายส่วน เลยรู้จุดแข็งอยู่ไม่น้อย
                            --ถ้ามันยังวนเวียนอยู่ที่อัลคาทรัซเราเองก็ทำอะไรได้ไม่เต็มที่นัก มีความเห็นมั๊ย?—
             วานิลลาถามขอความเห็นทาลอสครุ่นคิดครู่หนึ่งและยืนขึ้นมาจากเก้าอี้ พร้อมตะโกนสั่ง...
                            “ส่งฟอร์ตไจแอนท์ไปให้จินยอง!!”        โรสหันมามองอย่างไม่ค่อยอยากเชื่อ แต่แม่ของจิน
ยองที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่กลับดูไม่แปลกใจเท่าใหร่นัก
                            “กัปตันคะ...บลัสลัสต์รับปลัคอินของฟอร์ด เซ็ตไม่ใหว...”
                            “แค่สองนาทีล่ะก็ต้องได้แน่...”            แม่ของจินยองเสริมและเดินมาที่เคาท์เตอร์และประกาศให้ช่างเทคนิคพร้อมปล่อยฟอร์ดไจแอนท์
                             “จินยอง...ได้ยินแม่มั๊ย?”         --จ๋า~แม่จ๋า(-O-)~--
                             “จะส่งไจแอนท์ไปอย่าห้าวนักนะเอ็ง- -**...”
                             --YES!ma’am(- -)\--     จินยองทำทีเล่นใส่แม่และไม่แสดงความวิตกใดๆออกมาอายะที่ทำหน้าที่โอเปอร์เรเตอร์เองก็ได้แต่ทำหน้าเซ็งและเตรียมส่งไจแอนท์ออกไป
                            “จะให้ใส่แม็คเน็ตสเปียร์ไปกี่นัด?”              อายะกรอกเสียงถามพี่ชาย จินยองครางในลำคอครุ่นคิดก่อนตอบออกมา
                           --สามนัดตามมาตรฐานเลยน้อง มากกว่านั้นชั้นได้กระจุยแน่-___-;;--







           โถ่เว้ย!!มากันทั้งกองทัพเลยรึไง!?หาจังหวะดีๆล็อคเป้ายิงแร็คนาร็อคใส่ไอ้ปลากะโห้นี่ไม่ได้เลย!!ป่วนกันชะมัด!! แล้วเริ่มจะรู้สึกแปลกๆขึ้นมาแล้วด้วย!!
                              “วานิลลา...ชั้นจะหาโอกาสเก็บพวกมันทีเดียว ช่วยหาโอกาสให้ชั้นยิงแร็คนาร็อค บลัดที”
                             “...ถึงจะมองช่องว่างของพวกโมบิลสูทข้างบนออกแต่คราเคนอาจจะลอบยิงตอนเราสะสมพลังเอา มันเสี่ยงเกินไปภ้ายังไม่รู้ตำแหน่งมันได้นอกจากโซน่า”
          ลงไปในน้ำไปลากมันมาสับทำต้มยำปลากินซะดีมั๊ยเนี่ย!?วุ่นวายได้โล่ไอ้ปลาเวร=A=*** และก็อย่างที่วานิลลากังวลพอผมอยู่นิ่งได้แป้บเดียว กระสุนจากมันก็พุ่งขึ้นมาจากผืนน้ำพุ่งมาใส่ผมหลังจากหลบ ผมก็จ่อพลาสม่า แม็คนั่มกะจะยิงให้เดี้ยงแต่ว่านิลลาเอามือมาดันหัวผมซะก่อน... ใช่เวลามากวนกันมั๊ยเนี่ย=___=**
                           
                             “ยิงไปก็เปลืองกระสุนต่อให้เป็นพลาสม่าแม็คนั่ม ก็ใช่จะระคายเกราะนั่นง่ายๆ ถ้าไม่จ่อยิงระยะประชิดล่ะก็อย่าหวัง”
                             “โถ่เว้ย!!=[]=***เก่งจริงออกมาสิโว้ยยยยย!!!”         วานิลลาถอนหายใจออกมาเบาๆและหันลงไปมองที่พื้นทะเลด้านล่าง
                            “ตัวมันก็ใหญ่ขนาดนั้น...แถมยังเคลื่อนใหวได้อิสระในน้ำ ตราบใดที่เรายังลงไปในน้ำไม่ได้ก็คงต้องเสี่ยงให้เบลดซีโร่ไปล่อโจมตีระยะประชิดแล้วก็ให้เมเทโอจับจังหวะยิงอินฟินิตแคนน่อนเต็มกำลังใส่”                  
                     --ก็เข้าท่าดี...แต่เธอกำลังจะบอกว่าเธอจะบอกให้เจ้านั่น เอากันดั้มลงไปฟาดกับคราเคนในน้ำน่ะ—
                                            ( - -) (=[]=) (- - )...
                        “ชั้น...จำได้ว่าไม่ได้ตอบว่าโอเคซักแอะ=[]=”     
                        “แต่ถ้าจะเป็นระยะประชิด ก็ต้องเบลด ซีโร่เท่านั้น(‘ ‘)+*+”
                       “โคตรข้ออ้างอ่ะ  งั้นดาบคู่บ้านั่นของเมเทโอจะมีไว้ทำเพื่อ?=___=**”
   
           เพราะมัวแต่ต่อล้อต่อเถียงกับวานิลลาผมจึงเผลอไม่ทันสังเกตโซน่าเจ้า ผืนน้ำแหวกกระเซ็นออกมาอย่างรุนแรงพร้อมสัตว์ประหลาดร่างยักษ์!?คราเคนพุ่งขึ้นมาจากทะเลและอัดร่างของเบลด ซีโร่ให้ลงไปกระแทกกับท้องน้ำอย่างแรงสัญญาณแสงแดงสว่างเตือนว่าตอนนี้กันดั้มตกลงไปอยู่ในสภาพที่ผิดแปลก

                                        “มันผลักเราลงมา!?”     “ท่าจะใช่...แต่จากตรงนี้มองอะไรลำบาก รีบขึ้นไปเถอะ”

             ผมเลือกจะทำตามคำพูดของวานิลลาและจะพาเบลด ซีโร่ขึ้นไปบนบกแต่เงาดำทะมึนโผล่มาดักหน้าซะก่อน!!
           คราเคนยิงสายบางอย่างออกมาและมันน่าจะเป็นเคเบิลช็อค ในน้ำถ้าหากจะใช้พลาสม่าแม็กนั่มคงจะไม่น่าโสภานักเลยต้องใช้A.D waveสกัดเอาไว้ก่อนหลังจากป้องกันเคเบิลช็อคได้ ผมก็คว้าคริเซเออร์ขึ้นมากะเข้าไปสับให้เละเต็มที่
             คมดาบของเบลด ซีโร่ปะทะกับเกราะของคราเคนเข้าอย่างจังกระแสไฟฟ้าแผดออกมาก่อนผลักดาบผมออก ขนาดคริเซเออร์ยังฟันไม่เข้า...ถ้าอย่างงั้นล่ะก็!!
                                          “เหนียวนักเรอะ!!??ไอ้ปลาช่อนคลอง!!!”

              

             เบลด ซีโร่ ชกเดวิล อาร์มใส่ข้างลำตัวของคราเคนเต็มแรงแรงอัดน้ำแผ่วงออกมาส่งเป็นคลื่นอัดอากาศมหาศาลจนผิวน้ำระเบิดออกฟูจิวาระที่ผละออกจากซันเซสหันมามองระลอกน้ำที่แผ่วงหลังการระเบิดอย่างขนลุก   
                                          “บ้าพลังได้อีก...”           --ฟูจิวาระ!—
                                          “ว่าไง?”                        --ไจแอนท์มาแล้วถ่วงเวลาให้ที—
            จินยองผละออกไปจากการต่อสู้และขึ้นไปรอรับเซ็ต ไจแอนท์
                                         “...นี่แกทิ้งเกียรติของอัศวินของRuzonไปเกลี้ยงขนาดยอมเป็นตัวคั่นเวลาของมันเลยงั้นสิ  ฮึๆๆ... น่าสมเพชว่ะ Super Ace อย่างแก... มันจะตกต่ำขนาดนี้!!!”
            ซันเซสสบถและฟาดดาบเลื่อยใส่ไม่ยั้งมือ  ฟูจิวาระตั้งดาบสกัดและสวนไปเป็นบางครั้ง
                                        “อ่อนหัด...อ่อนหัด!อ่อนหัด!!!อะไรกัน~? แกไม่คิดจะฆ่าชั้นเหรอ?”         ซันเซสถามฟูจิวาระอย่างหน่ายใจและหยิบแส้ออกมาฟาดตรึงดาบเล่มนึงของเมเทโอไว้เหล็กแหลมที่ข้อมือของเนเมอาเลื่อนออกมาจะแทงฟูจิวาระให้ทะลุแต่ยังดีที่ยังพอรั้งตัวไว้ได้หวุดหวิด
                                        “หา~!!เป็นไงล่ะ? ไม่สู้เหรอ?? ไม่อยากฆ่างั้นสิ?  ฮิๆๆ...! ไอ้ทุเรศเอ๊ย!!!”

               ฟันเนลทั้งสี่ตัวของเมเทโอพุ่งออกมาและระดมยิงใส่ซันเซสในคราววิกฤติ สิงโตที่คลุ้มคลั่งต้องถอยออกไปก่อนที่จะโดนยิงจนพรุนซะก่อนเสียงหัวเราะอย่างน่าสะอิดสะเอียนดังในลำคอของซันเซสก่อนจะสะบัดแส้ครั้งหนึ้ง ใบมีดขนาดเล็กพุ่งออกจากด้ามแส้และพุ่งไปต่อต้านฟันเนลทั้งสี่ของฟูจิวาระ
                                     “ทำไมต้องสนุกเวลาที่จะฆ่าคนอื่นขนาดนั้นซันเซส”
                                     “หา!?~พูดอะไรของแกวะ!?! ไอ้การไล่ฆ่าพวกปลวกแมลงที่ไม่มีพลังน่ะมันโคตรจะสนุกเลย รู้รึเปล่า!!?? ตัวงี้ สั่นริกเลยว่ะ!!”               
             ด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะหรรษาของซันเซสทำให้ฟูจิวาระเริ่มมีความคุกรุ่นในใจขึ้นมา
                                    “ไอ้พวกที่วิ่งพล่านเอยกรีดร้องเอย ร้องไห้เอย... พอได้ยิงใส่พวกมันที่ทำหน้าหวีดกลัวสุดขีดนี่มัน...โดคตรจะสะใจเลยรู้รึเปล่า!? และชั้นจะฆ่าอีก!!ฆ่าเรื่อยๆ!!ฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า!!!”
                                       “ซันเซสสสส!!!!!!”              ราวกับเปลวไฟแดงฉานที่โหมสะบัดม่านผลึกแก้วสีแดงโลหิตของฟูจิวาระแตกเป็นเสี่ยงๆพร้อมกับการตื่นของสถานะเดสทรอยด์
                                     “อยากสู้แล้วสินะ!!อยากฆ่าชั้นล่ะสิ!? มาเลย!!มาฆ่ากัน!!!ฟูจิวาระ~!!!!”      
             ดวงตาของซันเซสขาวปรอดเส้นเลือดข้างขมับปูดขึ้นอย่างน่ากลัว และเข้าควงดาบเข้าฟาดใส่ฟูจิวาระฟันเนลของซันเซสพุ่งเข้ามาข้างหลังฟูจิวาระกะลอบยิงใส่ แต่ด้วยสัญชาตญาณปีกของเมเทโอกระพือสะบัดพาร่างพุ่งขึ้นเหนือหัวของเนเมอาหลบปืนลำแสงของเนเมอาได้ในเสี้ยววินาทีที่กระสุนจะสัมผัสโดนตัว
              ลำแสงหลายสิบนัดพุ่งใส่เนเมอาแทนทุกนัด แรงระเบิดอัดแรงออกมาเมเทโอค่อยๆเลื่อนตัวลงมาเฝ้ามองห่างๆ ในเงาควันยังคงปรากฏร่างของเนเมอาที่ยกแขนทั้งสองข้างป้องกันเอาไว้อยู่ฟูจิวาระกระตุกยิ้มอย่างนึกสนุกขึ้นมาจริงๆ ถ้าจบง่ายๆคงไม่ได้สั่งสอนอมนุษย์ที่อำมหิตคนนี้กันพอดี

                                   “งั้นสินะ...ไอ้กรงเล็บที่แขนนั่น ฟูลบลาสต์เทียม?”
                                   “กล้าดียังไง...แกกล้าดียังไงกันวะ!?”                     
                                   “...เข้ามาสิซันเซส... ชั้นจะสอน...ให้แกรู้จักความกลัว”
-----------------------------------------------------------------------------------**Next part
มาเเล้วจ้า!!ในที่สุดก็มาถึงตอนที่สิบเล้วTOT/// ตอนนี้ต้นฉบับซีซั่นสองก็กำลังเดินเรื่องไปอย่างเนิบนาบ-*-...
คิดเรื่องไม่ค่อยลื่นเท่าใหร่อ่ะ(_ _);;
กับตอนนี้ หลักๆเลย ในที่สุดเฮียฟุเค้าได้โชว์ของมั่งเเล้ว ตอนต่อ เห็นจะเป็นคิวของใครไว้ว่ากันพาทหน้าเน้อ
เจอกันวันศุกร์ครับ (ทู้ก่อนๆเงียบเหงามากถึงมากที่สุด ขอคำเเนะนำนิดก็ดีนะครับT^T)

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? ลงทะเบียน

x
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 4-12-2016 00:40 , Processed in 0.404728 second(s), 19 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้