ดู: 289|ตอบกลับ: 1
รางวัลสำหรับการตอบกลับ 6 Point ตอบกลับกระทู้นี้อาจได้รับ 2 Point เป็นรางวัล! ได้รับสูงสุดต่อคนคือ 1 ครั้ง
                 “ชั้นกับเบลดซีโร่จะทำลายเกราะด้านหน้าเอง แต่เราก็ต้องการให้เมเทโอช่วยเราต้องการพลังทำลายด้วยการยิงที่มหาศาลของเค้า นายเองยังมีแม็คเน็ตสเปียร์เหลืออีกสองนัด เรทรอยด์สไนอีกเป็นตับ เราจะล่อมันไว้เองนายก็จัดการด้านหลังที”            
                   วานิลลาร่ายยาวๆบอกเหตุและผลจนจินยองได้แต่ทำหน้าเหมือนกำลังกลั้นน้ำตาต้องจำยอมอย่างไม่อยากยอมอยู่บนบลัดลัสต์
                  คราเคนที่ถูกตรึงอยู่กับทุ่งน้ำแข็งได้แต่มองดูแต่ไม่อาจทำอะไรได้แต่ก็ไม่ได้เดือดร้อน เพราะถ้าหากยังต้านไว้ได้เรื่อยๆ ที่ต้องทำคือแค่ถ่วงเอาไว้จนกว่าเรือดำน้ำสำหรับขนย้ายทาสเข้ามาได้ จนพวกเค้าเอาทาสทีมีราคาไปเท่านั้นที่เหลือ ก็จะระเบิดไปพร้อมๆกับมาเรียน่า เท่านี้ก็ถือว่างานของพวกเค้าก็สำเร็จไปด้วยดี แต่ที่เป็นอุปสรรคที่ทำให้ทุกอย่างยืดเยื้อคือทุ่งน้ำแข็งนี่เท่านั้น
                              “ทาลอส...เราน่าจะเริ่มช่วยคนข้างใน...”           --ยังเสี่ยงเกินคราเคนมันระวังตัวแจอยู่ด้วย—
                              “ถามหน่อยถ้าเราสอยเจ้านั่นได้ เราจะช่วยคนยังไงหมด ตั้งเจ็ดแสนคน-*-...”
                            --ขนไปไงวันเดียวหมดละ... ค่อยๆทยอยๆไปเด่ะ=___=--   
                             “แล้วพวกมันใช้วิธีไหนจะพาคนออกล่ะไม่น่าจะพาไปหมดในวันเดียวหรอก”    วานิลลาถามออกมาอย่างลืมนึกไป
                            --คนข้างในเจ็ดแสน แต่ที่มันจะพาไปกแค่สามถึงสี่หมื่นคนแค่นั้นแหละ--     เร็นแทรกเข้ามา แล้วบอกถึงวิธีของพวกRuzon
                           --พวกมันจะเอาไปแต่พวกของมันกับทาสที่ขายแล้วได้ราคา พอว์นที่เป็นโมบิลคอนโทรลรึพวกนักวิทยาศาสตร์เท่านั้น ที่พวกมันสนใจ พวกพอว์นที่ใช้ตายแทนรึใช้เป็นทาส จะถูกทิ้งให้ตายอยู่ในนั้นรึไม่ก็...อาจจะถูกระเบิดไปพร้อมๆกับที่นี่...—
                                                            ปึ่ก!!!!
               อิสะกะทุบกำปั้นลงที่คอนโซลอย่างเดือดดาล วิธีบ้าอะไรกัน!?นี่มันฆาตกรรมหมู่ชัดๆ!! ที่ผ่านมาพวกมันใช้วิธีนี้มาตลอดเหรอ!?ที่ผ่านมาผู้คนต้องถูกปล่อยให้ตายอย่างทรมาณอย่างนี้มาตลอดเหรอ!?พวกRuzon มันเป็นคนรึอมนุษย์กันแน่

                               --ระเบิดเหรอ...?ยุ่งยากกว่าที่คิดแฮะ... ได้ยินมั๊ย? โรส พิไร-O-+--               ทาลอสร้องสั่งโรสลุกขึ้นจากที่นั่งและเดินออกไปจากห้องบัญชาการ จินยองทำหน้ายิ้มแหยงๆถ้าจะทำลายอัลคาทรัซ ปริมาณของระเบิดที่ใช้ ต้องมากโขแน่แล้ว
                                --จินยอง~ได้ยินป่าว ไอ้ลูกชาย-0-+--       “จ๋า~ แม่จ๋า”
                               --แม่จะลงไปคุ้มกันให้แม่น้าลูกน้า~--           “เออ...ให้ได้อย่างงั้น รับทราบจ้ะแม่จ๋าT___T”
          จินยองต้องทำใจลุยกับด้านหลังของคราเคนอย่างจำยอม อายะถอนหายใจอย่างไม่เห็นด้วยที่จะให้แม่มาเสี่ยง แต่ช่วยไม่ได้
                                 ...ทั้งสองคนฟังนะ โหมดเดสทรอยด์ของพวกคุณ ชั้นไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้อีกเมื่อใหร่แต่ชั้นอยากให้พวกคุณทุ่มพลังที่มีทั้งหมดเพื่อล้มมันเราเดิมพันด้วยคนเจ็ดแสนคนกับชีวิตของเรา ชั้นเชื่อใจพวกคุณ...
                                  “เฮอะ...ชั้นเกลียดคำว่าเดิมพันนะ แต่ก็เอา... จะเริ่มล่ะนะ”
                                  “ถ้าล้มคราเคนได้ชั้นคงจะได้สกิลบ้าระห่ำเพิ่ม- -;”
             เมเทโอ บุลเล็ตพุ่งออกไปก่อนโดยมีเบลด ซีโร่ตามไปติดๆ จินยองยืมพลังของอายะมาอีกครั้งนึงและบ่นอุบ                                                “ใหนบอกให้ใช้แค่สองนาทีจบงานนี้ศพไม่สวยแน่T^T”        ดวงตาม่วงสว่างของจินยองแผดแสง
ออกมาบลัตลัสต์พุ่งไปด้านหลังของคราเคนตามแผนทันที โมบิลสูทร่างยักษ์เห็นศัตรูบุกเข้ามาจึงสาดกระสุนลำแสงออกไป
            เพื่อป้องกันห่าลำแสงที่พุ่งเข้าหากันดั้มทั้งสอง เบลด ซีโร่ขึ้นมากางม่านพลังป้องกันเมเทโอและตัวเองไว้ ฟูจิวาระพุ่งเข้าไปต่อและส่งฟันเนลออกไปอิสะกะส่งอาทีมิสออกไปยิงเสริม อาวุธเสริมของกันดั้มทั้งสองระดมยิงใส่คราเคนโดยไม่ปล่อยให้หายใจล่อให้กางม่านฟูลบลาสต์เรื่อยๆ
            บลัตลัสต์อ้อมมาด้านหลังและปลดไจแอนท์ออกให้อายะคอยยิงสกัดขีปนาวุธที่ออกมาจากคราเคนแทน ดาบคู่ร่อนสะบัดฟาดใส่จรวดมิซไซล์ที่เค้าใกล้จนขาด และเตะใส่จรวดอีกหลายนัดที่พุ่งมา  แรงระเบิดลามใส่กันจนแทบไม่ต้องพึ่งแรงอายะเลย จินยองพุ่งเข้าไปหมายฟาดคมดาบใส่แต่ปืนกลที่ซ่อนอยู่เลื่อนออกมาและยิงใส่แม้กระสุนจะไม่สร้างความเสียหายให้เท่าใหร่ แต่ก็เล่นเอาเหวอพอตัว
              ยานของทีมกู้ระเบิดมาจนใกล้เขตสู้รบจินยองสั่งอายะให้ไปคุ้มกันทีมกู้ระเบิดทันที  กระบองแสงของคราเคนทำท่าจะฟาดใส่ไจแอนท์ แต่เบลด ซีโร่พุ่งขึ้นมาและตั้งคริเซเออร์กันไว้ เมเทโอ บุลเล็ตอาศัยจังหวะที่ฟูล บลาสต์พึ่งสลายตัวยิง
พลาสม่า แม็คนั่มใส่  กระสุนอานุภาพสูงพุ่งใส่ต้นแขนขวาของคราเคนจังๆโดยไม่มีฟูล บลาสต์คุ้มกัน  ร่องรอยความเสียหายเผยออกมาอย่างเห็นได้ชัด
                                             “แข็งชิบ...”      อิสะกะบ่นออกมา ทั้งๆที่โดนไปเต็มๆแต่ยังไม่ระเบิดไป แสดงว่าทนมือทนเท้ากว่าที่คิด                                 “กะจะเล็งที่หัว แต่ระยะขนาดนี้คงพลาดเลยเอาอะไรที่มันชัวร์ดีกว่า”
                                             “ช่างมันก่อน...ตอนนี้เล่นกับมันไปเรื่อยๆก่อน จินยองมันอุตส่าห์ทุ่มสุดตัว”
            อิสะกะผลักกระบองแสงออกและพุ่งเข้าไปง้างดาบฟาดใส่หัวของคราเคน อย่างที่รู้อนุภาคฟูลบลาสต์แผ่พลังออกมาป้องกัน คนขับคราเคนสบถออกมาใส่ไมค์ให้อิสะกะได้ยิน
                                            “ไอ้พวกA.Dห่วยแตกเอ๊ย!!ชั้นจะกระทืบให้จมดินเลย!!!”
                                            “เอาเด้...ถ้าขาแกขยับได้ ไอ้กระจอก-.-+”               เบลดซีโร่หมุนตัวและฟาดขาใส่คราเคนที่อนุภาคฟูลบลาสต์คลายลงเพราะชะล่าใจว่าการโจมตีจบลงแล้ว ใบหน้าของคราเคนโดนเรี่ยวแรงอันมหาศาลของเบลดซีโร่อัดเข้าจนบุบเบี้ยว พลาสม่าแม็กนั่มลั่นไกใส่ซ้ำแต่ฟูลบลาสต์ออกมากันได้ทันท่วงที
                                             “บ้าเอ๊ย!!!ทำไมมันบังคับได้อย่างกับเป็นตัวของมันเองอย่างี้วะ!?”
                                             “แกเป็นอาวุธประเภทไหนวะ!!??”
                                             “ชั้นอิสะกะ ทาเมโตะ!!! ไม่ใช่อาวุธ ชั้น!!คือความกลัวของพวกแก!!!”
             ดวงตาเหลืองแผดแสงออกมาอีกครั้ง  พลาสม่าแม็คนั่มสองกระบอกยิงออกมาพร้อมกันครั้งนี้ไม่ได้ออกมาเป็นนัดกระสุน  แต่ฟาดออกมาเป็นลำแสงฟาดใส่เกราะฟูลบลาสต์ของคราเคนจนไหวสั่นอย่างรุนแรง  พลังงานของพลาสม่าแม็คนั่มยังกัดกินเกราะฟูล บลาสต์ของคราเคนอยู่ เดวิลอาร์มชาร์จพลังงานจนแดงเพลิงและฟาดซ้ำจนเกราะแสงแตกละเอียดออกมาเป็นเศษแก้ว  หมัดของจอมมารอัดเรี่ยวแรงมหาศาลใส่ผลึกฟูลบลาสต์ที่หน้าผากของคราเคนจนปริแตก                                                                             “ฟูจิวาระ!!!”                 เบลด ซีโร่พุ่งขึ้นเหนือคราเคน  เมเทโอล็อคเป้าเตรียมยิงเทเทโอ เบรคใส่                                   “พวกอำมหิตที่ไม่มีหัวใจอย่างพวกแกชั้นจะสอนให้รู้จักความกลัวเอง!!”
               
               สำแสงขาวสว่างจากกระบอกปืนใหญ่ทั้งสองของเมเทโอพุ่งเข้าใส่คราเคนที่ยังไม่ทันตั้งหลักรับมือจินยองผละขึ้นเหนือคราเคนและรวมพลังงานของแม็คเน็ตสเปียร์ที่เหลือทั้งหมดเอาไว้ด้วยกัน เพื่อสร้างแม็คเน็ตสเปียร์ที่รุนแรงกว่าเดิมขึ้นมา กระบองแสงของคราเคนฟาดลงมาจะทุบเมเทโอให้แหลกแต่ลำแสงจากออสนิกส์ยิงเข้าใส่จนกระบอกแหลกไปในทีเดียว
                                              “จะปล่อยให้พวกเด็กๆเสี่ยงอย่างเดียวได้ไงกั๊น?”         ทาลอสพูดออกมาเบาก่อนลุกจากเก้าอี้และตะโกนออกคำสั่ง
                                               “A.Dปิดฉากการบ!!”               


                  เมเทโอ บุลเล็ต และบลัตลัสต์ยิงใส่คราเคนที่ยับเยิน  ลำแสงทำลายล้างฟาดอัดพลังงานทำลายล้างจนร่างโมบิลอาเมอร์ยังเริ่มถูกทำลายไปเรื่อยๆ  ผลึกฟูลบลาสต์ทั่วตัวคราเคนเริ่มปริร้าวและแตกกระจายออกจากกันพร้อมเกราะแสงที่แหลกเหลว
                                               “ด...แด่โลกอันสูงส่ง!!! Ruzonจงเจริญญญญ!!!!!”

                  แสงทำลายล้างฟาดแรงทำล้ายสุดท้ายออกมาพลังการระเบิดรันแรงทำเอาทุ่งน้ำแข็งแหลกถล่มลงทันทีอานุภาพระเบิดประจักษ์แก่สายตาของทหารทั้งสองฝ่าย โมบิลอาเมอร์ของRuzonถูกโค่นลงแล้ว  ซันเซสที่หลุดออกจากน้ำแข็งมองไปที่ระเบิดด้วยความอัปยศและแค้นใจรูฟัสสั่งทหารทุกหน่วยของตนให้ถอยออกไปเหลือเพียงทหารจำนวนน้อยนิดที่ทำหน้าที่คุ้มกันอัลคาทรัซที่ไม่เหลือใจสู้แล้ว
                   ฟูจิวาระหันมามองทหารของRuzonที่ถอนตัวจากแนวรบกลับสู่ยานแม่ดวงตาแดงฉานหม่นแสงลงและกลับเป็นดังเดิม จินยองมองไปที่อัลคาทรัซที่บนยอดมีโมบิลสูทของA.Dคุมตัวเจ้าหน้าที่ของRuzonไว้
                   ทีมกู้ระเบิดกำลังทำหน้าที่อยู่โชคยังดี ที่คนคุมระเบิดอยู่ในนั้นด้วย แต่ก็ยังต้องเก็บกู้ระเบิดต่อไป  เสียงโห่เฮหลังได้รับการปลดปล่อยดังขึ้นมาอย่างแสนดีใจอิสะกะมองผู้คนเบื้องล่างที่ได้รับชีวิตคืนมาด้วยรอยยิ้ม

                                               “เหมือนว่าชั้นเริ่มจะเห็นมันลางๆแล้วสิ”          วานิลลาพูดออกมาเบาๆให้ชายหนุ่มที่พาเธอมาเห็นความหวัง
                                               “โลกที่นายพูดถึง... ชั้นเริ่มมองเห็นมันแล้วล่ะ...”       วานิลลาเอื้อมมือบางๆของเธอไปแตะมือของอิสะกะแม้ชายเบื้องหน้าเธอจะดูดำมืดและร้ายกาจ แต่นั่นคือเค้า  ปีศาจ...ที่พาเธอมาจากทวยเทพจอมปลอม

                  ท้องทะเลที่เต็มไปด้วยแผ่นน้ำแข็งมีเค้าของวัตถุบางอย่างที่ขึ้นมาจากก้นทะเล
                  คราเคนที่ยับเยินผุดขึ้นมาจากท้องทะเลและกู่คำราม อลัน อันบอร์นคนเดียวที่รอดอยู่ในสถานะโมบิลคอนโทรลบังคับคราเคนขึ้นมาอย่างเคียดแค้น
                                                “ไม่ตาย...ยังไงๆชั้นก็ไม่ตาย!!!แกตะหาก ที่ต้องตาย!!!”
                    อิสะกะวาดดวงตาเหลืองจันทราไปมองคราเคนและหันไปส่งยิ้มให้วานิลลา
                                               “อีกไม่นานหรอก... มันเกิดขึ้นจริงแน่...”
                                               “...ชั้นเชื่อนาย...”
                   เบลด ซีโร่แผ่อนุภาดฟูลบลาสต์ออกมาอย่างมหาศาล ปีกสีเหลืองทอง ทอประกายแดงโลหิตออกมาคริเซเออร์ถูกชูขึ้น อาทีมิสมาประกบเข้าที่คมดาบ เป็นดาบเล่มยักษ์ท่าไม้ตายที่ทรงพลังที่สุดของเบลด ซีโร่ที่ได้มาจากการตื่นอีกครั้งของสถานะเดสทรอยเยอร์ พลังงานมหาศาลของเบลดซีโร่เร่งพลังงานสูงขึ้นเรื่อยๆ
                                              “คิดจะทำอะไร!!ลองดูเซ่!! ฟูลบลาสต์ของชั้นยังเหลือสำหรับท่าสั่วๆนั่น!!”
                   คราเคนกระชากเกราะเหล็กออกเผยให้เห็นผลึกฟูลบลาสต์ ที่อกของคราเคน ฟูจิวาระเบิกตาอย่างไม่อยากเชื่อ
เร็นที่มองอยู่ที่ยานสะดุ้งลุกขึ้นจนเก้าอี้แทบล้มลง
                                               “ฟูลบลาสต์เทียม?!ปริมาณขนาดนั้น...ต่อให้เป็นแม็คเน็ต สเปียร์ก็...”
            
                  ดวงตาเหลืองสว่างของอิสะกะมองดูอย่างไร้ความรู้สึก หน้าจอซิงโครของเบลดซีโร่กลายเป็นศูนย์ วานิลลาหันไปมองอิสะกะเพราะนึกว่าหมดพลังไปแล้ว แต่ไม่ใช่เค้ายังเป็นเดสทรอยเยอร์อยู่ แต่พลังของเค้าเป็นศูนย์...ทำไม?!




        ในห้องทดลองแก้วคริสตัสถูกเขวี้ยงใส่กำแพงจนแหลกละเอียด พร้อมความลิงโลดของบาลันเค้าได้รู้ความจริงของพลังอันมหาศาลของอิสะกะแล้ว
                                                “ใช่แล้ว!!! ใช่แล้ววววว...ถ้าตัดความเป็นไปไม่ได้ออก มันคือตัวแปร”
             บาลันลงมือกดคอมพ์อย่างเร็วกว่าปรกติ รอยยิ้มลิงโลดฉายบนใบหน้าตลอดเวลาสูตรทุกอย่างที่คำนวณออกมายิ่งทำให้รอยยิ้มยิ่งคลี่กว้างขึ้นกว่าเดิม
                                                 “ใช่แล้ว!! ใช่ด้วยยยยย~!!!”          บาลันกด enter สูตรที่ออกมาคือความจริงที่เค้าต้องการเอกสารที่ผิดพลาดทั้งหลายถูกโยนทิ้งจนปลิวล่องค้างในอากาศ
                                                  “มันคือความว่างเปล่า...นั่นไง พลังของแก อิสะกะ!!!”
                           
                                             


                                                               FULLBURST SYSTEM
                                                         DS-669 BLADE 0
                                                       FULLBURST RIZER
                                          
                                                                “ฟูลบลาสต์...ไรเซอร์!!!!”


--------------------------------------------------------------**Next part

โพสต์ 27-9-2013 09:03:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2 Point

thank you mak mak jaaa

แสดงความคิดเห็น

เเรกๆเห็นภาษาคาราโอเกะ เกือบไม่เก๊ต ยินดีเสมอครับ^^  โพสต์ 27-9-2013 13:09
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 01:12 , Processed in 0.048822 second(s), 19 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้