ดู: 240|ตอบกลับ: 4

เเสงจันทร์เเละนภา ตอนที่1.

[คัดลอกลิงก์]
บทที่1....
             แทร่ดๆๆๆ...
             ขลุกขลัก....ขลุกขลัก...
                       
                 เสียงรถชาวไร่คันหนึ่งขับมาตามทางถนนลูกรังและขึ้นเขาเข้ามาสู่หมู่บ้านเล็กๆที่อยู่คนละฟากฝั่งของตัวเมือง บรรยากาศสบายๆและสายลมที่พัดมาปนกับแสงแดดอ่อนๆทำให้รู้สึกผ่อนคลาย และไม่เบื่อหน่าย แม้จะได้เพียงนั่งมองท้องฟ้าสีใสอยู่ที่หลังกระบะรถ
                    ผมเอนตัวพิงกระเป๋าเสื้อผ้าใบโตและมองไปบนท้องฟ้าดูก้อนเมฆลอยไปมา...อือ...เจ้าก้อนนั่นเหมือนน่องไกจัง เอ...นี่ผมหิวอยู่สินะ หิวอยู่ใช่ป่ะ@___,=;;เพื่อดักทางก่อนที่ท้องเจ้ากรรมจะเรียกร้อง ผมควานหยิบเอาป๊อกกี้ที่เริ่มละลายไปมั่งแล้วมาคาบไว้
                     ไม่นึกเหมือนกันว่าชีวิตผมจะกลับตาลปัตรเอาซะอย่างนี้เอาล่ะ...มารู้จักชื่อชายหนุ่มอารมณ์ดีไม่มีพิษภัยแถมอับโชคอย่างผมกันดีมั๊ย?...อะไรนะ ไม่เหรอ!? กลัวติดเชื้อโชคร้าย!!??ใจร้ายชะมัด!!TOT;;
                      ไม่เป็นไร ผมหน้าด้านพอ--+ ยูกิ ทาคุยะ อายุ18ใหม่ๆสดๆครับ>w<///เนื่องจากชีวิตพลิกผันแบบน่าใจหายหลังเรียนจบผมก็กลายเป็นคนที่ไม่มีที่พึ่งทางครอบครัวเลย หลังจากพ่อและแม่จากไปผมก็ไม่เหลือใครเลย นอกจากครอบครัวของป้าโลล่าที่เสนอให้ผมมารับช่วงฟาร์มเกษตรของปู่ที่เหลือไว้แทนผมก็ไม่ซีเรียสนะ เรียนเฉพาะทางด้านนี้อยู่แล้วด้วย(. .)\
              ช่วงแรกที่เสียพ่อกับแม่ไปยอมรับเลยว่าผมช็อคจนไม่อยากทำอะไรเลย แทบจะไม่มีวิญญาณเลยจริงๆญาติๆคนอื่นตอนนั้นนอกจากป้าโลล่าก็ทำเหมือนรังเกียจผมไปซะหมด ผมคิดกับตัวเองว่าเราคงโดนทุกๆคนทิ้งไปแล้วสินะ...โดนทิ้งไปแล้วล่ะ... หมดอาลัยตายอยากไปซักพัก ...ก็ไม่นานนะ ราวๆสามสี่วันก็หาย(‘‘);;
                        จนเมื้อฟื้นใจได้ป้าโลล่าก็กลับมาอีกครั้งและส่งมอบที่ดินของคุณปู่หรือฟาร์มที่ว่าให้ผมเพื่อจะได้ไม่ต้องไปดิ้นรนหรืองมทางในความมืดเอาเองแถมปู่ก่อ็าหน้าว่าจะให้พ่อของผมอยู่แล้ว แต่พอพ่อไม่อยู่ป้าโลล่าที่รับไว้เลยมอบมันให้ผมต่อ กังวลนะ เพราะที่เรียนมากับที่จะลงมือทำจริงมันต้องต่างกันแน่ๆ แต่ถ้ามัวแต่อ่อนแอสุดท้ายก็จะทำได้แค่กลัว และไปใหนไม่ได้ซักที่ สู้ๆ เป้าหมายมีไว้พุ่งชน(-^-)O+
                      “ยัยแก่นึกว่าแกจะลุกขึ้นไม่ใหวแล้วซะอีก...”
                                       “ป้าแกชอบเป็นห่วงแบบนี้เสมอๆเลยสินะครับ”
                                       “โอ๊ย...บ่อยไปแต่พอเห็นหน้าแกที่ตั้งตัวได้แล้วงี้ ได้บ่อน้ำตาแตกแหงแซะ”
                          ลุงแม็คสามีของป้าโลล่าชวนผมคุยมาเป็นระยะๆ หลังจากนั่งมาได้ซักพักผมก็เริ่มมองเห็นทุ่งนากว้างสุดลูกหูลูกตา และลองมองกลับไปทางที่พึ่งผ่านมาเงาของเมืองใหญ่และตึกสูงถูกม่านเขาบังไว้หมดแล้ว ผมเองก็ไม่ได้อาลัยอาวรณ์กับมันรู้สึกดีกว่าด้วยเพราะสังคมในเมืองก็อย่างว่า...ทิวเขาเขียวชะอุ่มที่หาดูในเมืองไม่ได้บนเนินเขามีแก่งหินขึ้นแทรกเป็นระยะ ดูสวยงามแม้ไม่ได้จัดแต่งด้วยมือมนุษย์ ริมถนนพอมองลงไปก็เห็นธารน้ำใสที่ใหลลงมาจากน้ำตก และทอดใหลต่อไปจนถึงทะเลที่เห็นไกลๆผมแน่ใจว่าหลังจากนั่งรถออกมาจากบ้านเก่า มันกินเวลาไปราวๆสี่ชั่วโมงแต่แค่สี่ชั่วโมง ภาพทิวทัศน์ก็เปลี่ยนไปจนถนัดตา...ผมชอบภาพแบบนี้มากกว่าอะไรที่เห็นในเมืองนะ
                เอี๊ยด!!!!
                                         “โย!!!=[]=**นี่แกโดดเรียนมาสร้างความซวยอะไรอีก!!?”
                                         “อ้าว...ลุงไหงว่างั้นล่ะ ไม่ได้โดดย่ะ วันนี้โรงเรียนหยุดให้นักเรียนช่วยกันเตรียมศาลเจ้าแล้วนั่น...ไปลักพาตัวลูกใครเค้ามาล่ะนั่น=___=;;”
                             
                        เด็กผู้หญิงคนนึงที่ร่างกายดูสูงเปรียวแบบนักกีฬาในชุฮากามะของศาลเจ้าเถียงกลับลุงแม็คแบบไม่ยอมความเธอเป็นผู้หญิงผิวสีแทนที่ดูเหมาะกับเรือนผมยาวละต้นคอสีน้ำเงินเข้มนั่นดีแฮะแต่เจ้าปลาสเตอร์แผลนั่นบ่งบอกให้รู้ว่าท่าทางเอาเรื่อง=___=;;
                             “ใช่ที่ไหนล่ะ...นี่ทาคุยะหลานข้า ที่มันจะมาอยู่ฟาร์มน่ะ”
                                               “หืม... ชั้นโย... อิคุชิ โย ฝากตัวด้วยนะเจ้าคะ>w<”
                                               “ยูกิ ทาคุยะ ฝากตัวด้วยนะขอรับ><y+”
                                               “อ๊ะ!?สุดยอด!!รับมุขด้วยล่ะชักชอบแล้วสิ^O^”
                                                “เฮ้ย!!~โย!!~อย่าอู้นานนักนะ!”
                                                “อา~...จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ งั้น ค่อยเจอกันนะทาคุยะคุง>w<”
                   คุงเลยเหรอ?ดูยังไง ยัยนั่นก็เด็กกว่าผมนะ เรียกคุงเลยเหรอเจ๊=__=;;



-------------------------------------------------------------------------------**END 1.





บทนำ      ตอน.2          ตอน.3         ตอน.4         ตอน.5
โพสต์ 8-11-2013 22:16:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2

สนุกมากเลยจร้า
ตั้งใจแต่งเข้านะจะ จะรออ่านนะจะ
สู้ๆๆๆนะจะ

แสดงความคิดเห็น

จร้า  โพสต์ 10-11-2013 19:57
เเรงใจมาก็สู้บ่ถอยเเน่นอนคับ^w^  โพสต์ 9-11-2013 11:07
Mikaela Hyakuya By ARAM
โพสต์ 8-11-2013 22:33:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2

ขอดูเมะก่อนนะค่ะเดี๋ยวจะมาอ่านทีหลัง

แสดงความคิดเห็น

ดูเรื่องStrike the Blood คร้า  โพสต์ 9-11-2013 12:11
ดูไรอ่ะ ดูด้วยดิ>w<///  โพสต์ 9-11-2013 11:09
Mikaela Hyakuya By ARAM
โพสต์ 12-11-2013 17:14:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เอาชีวิตจริงมาแต่งหรือว่าเป็นจิตนาการค่ะ

แสดงความคิดเห็น

จินตนาการเเน่นอนครับ^w^  โพสต์ 12-11-2013 19:04
โพสต์ 3-3-2014 12:52:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2

ผมเห็นตอนล่าสุดเลยย้อนมาอ่านตอนแรกฮ่ะๆๆ

แสดงความคิดเห็น

ความพยายามเป็นเลิศจริงๆครับ=w=+  โพสต์ 3-3-2014 14:17
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 8-12-2016 21:09 , Processed in 0.082649 second(s), 27 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้