ดู: 176|ตอบกลับ: 2
รางวัลสำหรับการตอบกลับ 2 Point ตอบกลับกระทู้นี้อาจได้รับ 2 Point เป็นรางวัล! ได้รับสูงสุดต่อคนคือ 1 ครั้ง
บทที่2.
               
                                 “หล่อฝุดๆ(-)^(-)...”              “ห๊ะ?”
            ชั้นทำเสียงสูงถามโยที่จู่ๆก็โพล่งอะไรพึกๆออกมาขณะที่ข้าวยังเต็มปากอยู่ ชั้นยกแก้วน้ำขึ้นดื่มหลังจากกินมื้อเย็นเรียบร้อย
                                    “ก็หลานชายป้าโลล่าไงที่ชื่อทาคุยะน่ะ... ชั้นว่าก็หล่อสำอรดีนะน่าห่วงว่าจะทำงานฟาร์มหนักๆงั้นได้เร้อ~?”      
                                      “ห่วงนักก็ไปทำกะเค้าสิจะได้หาช่องจีบไปด้วยเลย ชอบเค้านี่”
              ชั้นก้มลงเก็บแก้วและจานชามไปเตรียมเก็บล้าง แถมวันนี้ต้องรีบนอนและรีบไปทำงานกับป้าโลล่าแต่เช้าอีกชุดฟาร์มชั้น...น่าจะอยู่ในกล่องเสื้อผ้าสำหรับหน้าหนาวรึเปล่านะ(‘ ‘);
                                       “ไม่เอาอ่ะแต่แค่คิดว่าน่าจะนิสัยดีน๊า อะไรทำนองนี้ แถมตบมุขชั้นด้วยนะ>w<”
                                       “น่าหนักใจว่าจะเพี้ยนไม่แพ้เธอล่ะ==;;”
                                        “ไหงงั้นอ่ะ=[]=;;”
         วันต่อมา
              เช้าตรู่ประมาณตีสี่กว่าๆชั้นก็มายืนหาวอยู่ที่รั้วฟาร์มด้วยความง่วงที่เหมือนจะยังคงทำงานอย่างขยันขันแข็งอยู่แสงอาทิตย์ยังไม่ปรากฏออกมาเลยแม้แต่นิด มีเพียงไอน้ำค้างกับเสียงไก่ที่ขันร้องกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางหน้าที่ของชั้นตอนนี้คือรอป้าโลล่าให้ออกมารับเข้าไปเตรียมอุปกรณ์ที่โกดังชั้นมองนกมองไม้รอไปเรื่อยๆ แต่ที่เห็นอยู่ไกลลิบๆบนเชิงเขาใกล้นั่นคงจะเป็นกลุ่มกวางที่เดินออกมาหากินกันแล้วมั้ง
             ไม่นานป้าโลล่าก็เดินออกมาจากบ้านและตรงมาหาชั้น วันนี้มาไวแฮะ(‘ ‘)
                                      “ซาเนียจังมาเร็วเหมือนเดิมนะจ๊ะ ไปที่คอกวัวกันเถอะจ้ะ”
                                      “วัว?หนูพึ่งรู้ว่ามีนี่ล่ะ”       “จ้ะลุงแม็คแกซื้อมาจากต่างเมืองน่ะ พอดีได้ให้ทาคุยะด้วย”
             อืม...เอาเหอะก็แค่มีงานเพิ่มมาสองสามอย่าง เมื่อเทียบกับค่าแรงที่ได้ก็นับว่าคุ้มน่ะนะว่าแต่ป้าโลล่าเลี้ยงวัวเป็นด้วยเหรอ ชักหวั่นๆขึ้นมา=__=;;
                                        “อาจจะยังเป็นลูกวัวที่ยังให้นมไม่ได้เดี๋ยวป้าจะสอนวิธีดูแลให้คร่าวๆนะ”
                โล่งไป...เท่าที่ฟังๆดูเหมือนป้าเค้าจะพอมีประสบการณ์ เอาน่ะ คงราบรื่นดีนะ หวังว่า...
                 ที่โรงเลี้ยงสัตว์ข้างในนั้นเป็นเหมือนเล้าเปล่าๆ ที่ยังมีเพียงแค่วัวที่เหมือนจะเป็นแค่ลูกวัวเพียงตัวเดียว และใกล้ๆวัวตัวนั้นชั้นมองไปสะดุดกับผู้ชายคนนึงที่น่าจะเป็นทาคุยะ หลานของป้าโลล่า ชั้นมองดูใบหน้าหล่อมนผมสีชาและปัดเป็นทรงเล็กน้อย เค้าดูสูงดีน่ะนะ แต่สาบานได้ทั่วร่างสูงและใบหน้าหล่อเนียนแบบพระเอกลิเกนั่นมีแต่คราบเปื้อนมอมแมมติดเต็มไปหมด โหย...=____=;;;
                                           “ตายแล้ว!!?ทาคุยะ!?!~ไปทำอะไรมาเนี่ย!!?=[]=;;”
                                           “อ๊ะ...ป้าเปล่านี้ ผมแค่พาเจ้าตัวเล็กนี่ไปอาบน้ำแปรงขนแล้วก็เลยไปขนอุปกรณ์ฟาร์มไปเตรียมไว้ให้แค่นั้นเอง อ้อ เมล็ดอะไรที่ป้าวางไว้ผมไปพรวนดินแล้วก็หว่านให้แล้วนะ... อะ!?ตายล่ะ ลืมรดน้ำ!!”
                   หมด!!หมดกัน!!อยากจะตะโกนใส่หน้าของตาหน้ามึนนั่นอยากบอกให้รู้ว่านายแย่งงานชั้นทำจนไม่เหลือซากแล้ว!!!แล้วที่ชั้นฝืนสังขารที่แสนง่วงนี่ขึ้นมาเนี่ย เพื่ออะไร!?TT___TT**
                               “หยุดเลย...งานที่เหลือชั้นจะเป็นคนรับต่อเอง= =**”
               ชั้นพูดออกมาแบบกดอารมณ์ไว้แต่เจ้าคนหน้ามึนหันมามองชั้นงงๆ และทำท่าเหมือนพยายามนึกอะไรขึ้นมา                  
                               “อ่า...เธอ......โยเนีย สินะ(‘ ‘);;”
                               “อย่าเอาชื่อค้อนของเทพธอร์มาเป็นชื่อของชั้นนะซาเนียตะหาก ซาเนีย=___=***”
                               “อา~ใช่ๆซาเนีย ขอโทษทีนะ>w<”
                ชักอยากจะเอาเล็บที่มีนี่ไปข่วนหน้าหล่อแสนจะกวนโอ๊ยของตานั่นขึ้นมาตงิดๆนะว่ามั๊ย=[++]=**
ป้าโลล่าทำท่ายิ้มหน่ายๆไปทางหลานชายสุดที่รักนี่ท่าทางจะไม่ได้คุยกันเรื่องชั้นจะมาทำงานกันเลยสินะ ฮึ่มๆ=^=*
                                  “เอ...อ่า...งั้นซาเนียจัง ไปช่วยป้าอบขนมแทนละกันนะจ๊ะ แล้วสายๆ ค่อยออกมาให้ป้าสอนเลี้ยงวัวด้วย^^;;”   
                                  “แล้วผมล่ะ?ป้าบอกว่าจะพาผมไปดูร้านขายของที่จำเป็นๆไง=O=”
                                   “งั้นให้หนูพาไปแทนละกันค่ะอย่างน้อยก็จะได้ได้งานบ้าง- -*”
                                   “อ่า...เอ่อ=O=;;”           “- -++”
                                    “งั้น...ไปกับซาเนียจังแทนป้าละกันทาคุยะ รักษาชีวิตด้วยนะลูกTOT;;”
                 ป้าพูดเหมือนกับว่าชั้นจะหักคอหลานชายสุดที่รักของเค้าซะอย่างนั้นก็อาจจะจริง ถ้าหมอนี่กวนประสาทมากนักล่ะก็นะ=___=*
           ชนบทที่ไกลตัวเมืองอย่างนี้ทุกคนอาจคิดว่าไม่มีอะไรมาก และไม่น่าเที่ยวอะไร แต่ถ้าเป็นเรื่องของการกินอยู่ประจำวันล่ะก็ในเมืองนี้ หลายอย่างอาจจะมีๆขาดๆบ้าง ตามแต่ฤดูแดดอ่อนๆประมาณเกือบหกโมงเช้าเริ่มมีให้เห็นตามไรเขาชั้นออกเดินจากบ้านป้าโลล่ามาตั้งแต่ตีห้านิดหน่อยและแกล้งพาทาคุยะเดินอ้อมโลกมาเกือบชั่วโมง หวังจะเห็นตานั่นหอบตัวโยน
                                         “แฮ่ก....       แฮ่ก...=o=;;”
                                         “(‘‘)~”
                  แล้วไหงคนที่เดินชิลกลับเป็นตานั่น แต่คนที่หอบแล้วกลับเป็นชั้นล่ะเนี่ย!!?ก๊าซ~ซซซ!!!!T[]T**
                                          “นี่...ซาเนียซัง...”
                                          “ว่าไง?เหนื่อยล่ะสิอยากพักแล้วรึไง?”
                                          “เปล่าน่ะ...แค่ว่าศาลเจ้านั่นลองขึ้นไปดูหน่อยได้มั๊ย?”
                   ทาคุยะมองๆไปที่ศาลเจ้าประจำท้องที่และชี้ขึ้นไปที่ศาลเจ้าที่อยู่ซะสูงไปเป็นกิโล=[]=;;แรงกายของชั้นตอนนี้ แค่เดินลงเขาก็ไม่รู้จะกลิ้งลงไปรึเปล่า ถ้าเดินขึ้นศาลเจ้าชั้นจำไปหาศพตัวเองที่ไหนดีเนี่ยTOT;;
ต้องบ่ายเบี่ยงเอาตัวรอดไปก่อน...
                                            “ไว้ก่อนเถอะ...ตอนนี้รีบไปที่ร้านขายเมล็ดพันธ์ก่อน และเราตองไปที่ฟาร์มของลุงกอนโชอีกค่อนข้างไกลนะ ถ้ามัวเอ้อระเหยกว่าจะไปถึงศาลเจ้าไม่แปดโมงกว่าเหรอ?”
                    ชั้นแก้ตัวยาวเหยียดหวังอย่าให้ตานี่ลากชั้นขึ้นไปด้วยเลย ถึงหมดลมเชียวนะคะคุณ=..=ทาคุยะครางงึมงำในลำคอและหันมายิ้มให้อย่างน่ามองอย่า...อย่ามาโปรยสเน่ห์ใส่ชั้นซะให้ยาก ไม่หลงหรอกย่ะ แบร่ะ><P**
                                  “งั้นเธอรอนี่นะไม่เกินหกโมงสี่สิบชั้นจะลงมา^^\=/”
                                  “บ้าแล้วO__O;;!!”
                     ไม่พูดเปล่า ทาคุยะไม่รอฟังคำท้วงจากชั้นและโดดเอาๆ ไม่นานเค้าก็ไปไกลลิ่วนั่นอย่างรวดเร็วที่ชั้นพาเดินมาจะชั่วโมงกว่านี่ไม่ได้สะกิดแรงกายที่เกินมนุษย์มนาของนายลยสินะแล้วทำไมไม่บอกกันยะ!!?TOT รู้งี้พาเดินไปตามทางดีๆจะดีกว่าซะอีกT___T
                                    “743...744...745!ถึงแล้ว!!\(^O^)/*+*”
                    เจ็ดร้อยสี่สิบห้าขั้นเหรอ?อืม... ถ้าพาซาเนียมา ได้หอบตัวโยนตั้งแต่ขั้นที่สี่ร้อยกว่าๆมั้ง(. .)ผมมองลงไปที่ข้างล่างเขาเพื่อมองวิวรอบๆ ข้างบนนี้เห็นได้ชัดที่สุดเลยแฮะ^^ใหนๆ... ฟาร์มเราอยู่นั่น... ไม่ไกลเท่าใหร่ แต่ซาเนียแกล้งพาเดินขึ้นเขามาก็เลยเดินมาเกือบชั่วโมงลยทีเดียว ส่วนฟาร์มที่เห็นไกลลิ่วๆนั่นของคุณกอนโช...สินะ เอาล่ะ...ไม่ไกลเท่าใหร่รอบบ่ายก็น่าจะกลับไปหว่านเมล็ดพันธ์ใหม่ทัน เหลือเวลาอีกบานเลย เดินหน่อยดีกว่า ปล่อยให้ซาเนียพักซักแป้บ^^
                                                    ปึ่ก...
                                       “อ๊ะ...ขอโทษครับ”            
                    หวา...เพราะไม่มองข้างหน้าดีๆ ผมไปชนกับคนบนศาลเจ้าเข้าให้แล้ว(‘‘);;
                                        “ไม่หรอกค่ะ...ทางชั้นเองก็มัวแต่มองพื้นก็เลย...”
                     ชะ!!น....น่ารัก!!*O*/// ผมยืนตะลึงมองเด็กสาวที่น่าจะรุ่นซาเนียเธอใส่ชุดมิโกะแล้วก็ถือไม้กวาดอยู่ เรือนผมยาวรวบสูงด้วยกิ๊บลายลูกไม้เปิดให้เห็นใบหน้าหวานกับดวงตาสีดำน้ำเงินที่ตัดกับกลีบปากสวยสีชมพูเรื่อของเธอได้ลงตัวนั่น เธอดูน่ารักมากเบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยเมื่อตอนอยู่ในเมือง
                                          “ดู...เหม่อๆนะคะเป็นอะไรรึเปล่า(‘ ‘);;”
                                          “อ๊ะ...ข...ขอโทษครับ...เอ่อ...ผมทาคุยะ ยูกิ ทาคุยะ พึ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ครับ”
                                          “ถึงว่าไม่เคยเห็นหน้าชิราเนโกะ ซึบาสะค่ะ^^”
                     น้องแมวขาวเหรออืม...อาจจะเข้ากับหูแมวก็ได้ ...เอ้ย!!!ไม่ช้ายยยย>[]<///
                                           “ชิราเนโกะซัง...เป็นมิโกะที่นี่สินะครับ”
                                            “ค่ะแต่แค่ฝึกหัดน่ะค่ะ แล้วก็ ทาคุยะซัง เรียกชั้นว่าซึบาสะจะดีกว่านะคะเพราะชั้นเองยังอายุแค่สิบหกเอง”
                                             “อ๊ะ!!ข...ขอโทษนะซึบาสะจัง เผลอไปนะ=[]=;;”
                                             “จัง...เลยเหรอคะ?^^;;”
                                             “อ่ะ!!อันนั้นก็เผลออีกล่ะ>___<;;”
                        แย้ก!!! เกิดอะไรขึ้นกับผมเนี่ย!! ประหม่าไปหมดแล้วTOT///




----------------------------------------------------------------------------------------------------**END 2.
ไม่รู้จะทันสังเกตุกันรึเปล่า ว่าพล็อตเรื่องน่าจะคุ้นๆ สำหรับคนเคยเล่นHarvest moon อิๆ
ตอนหน้าก็คงได้เวลาเริ่มชีวิตบ้านไร่เต็มสูบ มุมมองของเรื่องก็จะถูกมองสลับกันระหว่างซาเนียกับทาคุยะครับ
เรื่องนี้ถ้าจะยืดกว่าที่คิด เเต่ก็ไม่น่าจะเกินเจ็ดตอนมั้ง จะเขียนต่อให้ดีที่สุดครับ^^\=/
โพสต์ 13-11-2013 19:33:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2 Point

ตั้งใจแต่งเข้านะ จะรออ่านนะ ตอนต่อไปนะ

แสดงความคิดเห็น

คร้า  โพสต์ 14-11-2013 19:18
เเน่นอนคร้าบ^w^7  โพสต์ 13-11-2013 20:14
โพสต์ 19-11-2013 15:37:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2 Point

ลงมาหลายเรื่องหลายตอนเลยจะมาอ่านให้ครบเลยนะคะ

แสดงความคิดเห็น

2เรื่อง เเต่หลายตอนเลยอ่ะ มือหงิกเเล้วTwT  โพสต์ 19-11-2013 18:25
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 8-12-2016 21:11 , Processed in 0.071584 second(s), 27 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้