ดู: 165|ตอบกลับ: 2

เเสงจันทร์เเละนภา ตอนที่3.

[คัดลอกลิงก์]
รางวัลสำหรับการตอบกลับ 2 Point ตอบกลับกระทู้นี้อาจได้รับ 2 Point เป็นรางวัล! ได้รับสูงสุดต่อคนคือ 1 ครั้ง
บทที่3.

                ต้นมะพร้าว ทิวหาดทราย สายลมและลิงหนึ่งฝูง?... จ๊ากกกกกกกก!!!!O[]O;;
                                  “กี๊~!กี้!!กี้!!เจี๊ยก~!!!!”
                                  “ว้าก!!!~!!ขอโทษครับ!!ขอโทษครับ!!!ขอโทษคร้าบได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วย!!TOT;;”
               หลังจากเจอนางฟ้าบนศาลเจ้าผมก็ระเห็จมาเจอฝูงลิงรุมสกรัมอยู่ที่ทางเข้าฟาร์มของคุณกอนโซไอ้ที่ร้องกี้ๆมาตั้งแต่เมื่อกี๊ ไม่ใช่พวกชอคเก☻ร์อะไรหรอก ลิงครับ!!ลิงเป็นฝูงเลย แย้ก!!!\(p[]q)/
                             “ท่าทางพวกนั้นจะชอบนายนะ(‘ ‘)”
                                                           งั่บ!!!!
                 หัวโผ้ม!!!ลิงตัวนี้กำลังกัดหัวผม!!!อยจ่านะ!!เดิมทีก็ไม่ได้มีเยอะอยู่แล้วด้วยอย่ากินสมองอันน้อยนิดของชั้นเลย พลีส~!! จังหวะนี้ผมวิ่งไม่สนทางเดินและ บ่อบึงต่อหน้ามันคงจะช่วยสลัดผมออกไปจากคมเขี้ยวกระหายเลือดของเจ้าจ๋อนี่ได้TOT
                                   ซู่ม~!!!
                    ได้ผล...เจ้าจ๋อกรหายเลือดผละออกไปจากผมตั้งแต่ก่อนโดดลงไป เหลือไว้เพียงผมที่เปียกปอน +เปียกโชกอยู่ในบึงอันใสเย็นเพียงลำพังฮึ่...ฮ่าๆๆๆๆ เอิ้ก...T^T
                                   พรืด....
                    สัมผัสสากๆเหมือนขอนไม้รึเศษอะไรซักอย่างถูผ่านตัวผมไป...ผมเบนตัวไปมองในบึงใสๆที่มีแววขุ่นเล็กน้อยเพราะผมโดดลงมา เงาตะคุ่มๆเหมือนขอนไม้ทอดเงาอยู่แทบจะชิดตัวผม และเหมือนมันจะลอยขึ้นมาเรื่อยๆแล้วนะ...ลอยขึ้นมา ลอยขึ้นมา~♪
                    และแล้วสิ่งที่ดูเหมือนดวงตาก็โผล่พ้นน้ำขึ้นมา...-- และตามมาติดๆด้วยสิ่งที่ดูเหมือนกับปากยาวๆที่มาพร้อมกับสิ่งที่ดูเหมือนเขี้ยวคมๆ สิ่งที่ดูเหมือนหางนั่นส่ายไปมาในเงาน้ำใสแจ๋วนั่นจนผมเองก็เริ่มโกหกตัวเองไม่ลง เอาอะไรดีล่ะ อีกัวน่า?จิ้งจกยักษ์?รึตุ๊กแกกลายพันธุ์TT^TT;;
                                   “จระเข้p[]q!!!???”
                                 “...-[]-+”        
                    อ้าปากซะเหมือนจะกินเข้าไปทั้งตัวงั้นล่ะ...พระเจ้า!!!ใครก่อนได้ช่วยด้วยTTOTTอย่านะ!! แบบนี้มันBad End. ชัดๆ!!จบแบบพระเอกโดนจระเข้เขมือบไม่เหลือซาก!!?? โน้ว!!!
                    แต่ระหว่างที่ผมยังสติแตกอยู่ เจ้าจระเข้ตัวเบ้งก็ว่ายผ่านข้างตัวผมไปเอาง่ายๆจะกินผมจากด้านหลังเหรอ งั้นขอเวลาทำใจแป้บนะT___Tเสียงพรืดพราดของร่างเจ้าจระเข้ไถขึ้นบกไป ทำเอาผมแปลกใจระคน
โล่งอกออกมาซาเนียที่ยืนอยู่ริมบึงนอกจากจะไม่กลัวแล้วยังจะไม่คิดจะช่วยผมอีก โห~คนต่างจังหวัด เค้าทำกันงี้ล่ะTT____TT**
                                 “มากินสาหร่ายที่ลุงเพาะไว้อีกแล้วสินะจุนโซ เด็ยวโดนดุอีกแน่”
                                  “กรู่ว~ววว...(__)”
                    ผมรีบก้าวขึ้นจากบึงและรักษาระยะห่างระหว่างตัวเองกับเจ้าสิ่งที่เหมือนจระเข้นั่นให้มากหน่อย  โห่...คุณ ตัวของน้องจุนโซเค้าใช่เล็กๆที่ไหนล่ะกินวัวทั้งตัวก็ไม่น่าอิ่ม ตัวขนาดนั้น พระเอกก็เหอะ กลัวตายเป็นนะคร้าบ~=___=;;
                                             ซวบ!!!     ซวบ!!!
                เสียงคนเดินผ่านเงาไม้เรียกผมให้หันไปทางต้นเสียง คราวนี้อะไรอีกล่ะ!!?=O=;;
                                   “จุนโซ!!เจ้าเต่าไม่รักดี!!หมดกันบ่อเพาะสาหร่ายชั้น!!!=[]=***”
                 คุณลุงแก่ๆคนนึง ที่สวมหมวกฟางร่างกายผอมกร่องสวมเสื้อกล้างสีขาวเปื้อนๆ และกางเกงคลุมเข่าสีเหลืองขุ่นใบหน้าแบบชาวไร่เป๊ะๆคาบก้านไผ่ออกมาตวาดใส่เจ้าสิ่งมีชีวิตจุนโซที่ลุงแกพึ่งเรียกว่าเต่า!?
                                   “ป๊า!!อย่าตีจุนนะ!!>[]<*”
                 และเสียงเล็กๆของเด็กผู้หญิงที่กระโดดมารั้งแขนของลุงที่โผล่มาผมมองเธอกระโดดใช้ร่างกายที่เล็กราวเด็กประถมนั่นใช้ขาล็อคคอลุงแกจนตาเหลือกก็ถึงกับพูดไม่ออกเอ่อ...=..=;;
                                     “มานะ!!จ...จะตายแล้ว!!ป๊าจะตายแล้ว!!!give up!!give uppppp!!!!=[]=;;;”
                                     “ไงมานะ...”
                                     “อ้า~...ซาเนียพอดีเลย ขอลอกการบ้านสังคมหน่อยดิ”
                                     “เอาไว้ก่อนแนะนำนี่ก่อน...”
                  ซาเนียชี้นิ้วมาทางผมสีหน้าของมานะมีสองสิ่งปรากฏอยู่ ...ไอ้หมอนี้ทำไมถึงได้เปียกซกอย่างนี้ตามมาด้วยแล้วตานั่นเป็นใครทีหลัง- -;;
                                      “ยูกิ...ทาคุยะครับเอ่อ...จะมาอยู่ที่ฟาร์มตรงเชิงเขาตรงนั้น ตั้งแต่วันนี้ครับ”
                                       “คาซาเนะมานะ เป็นลูกสาวของตาแก่ที่นอนน้ำลายฟูมปากอยู่นั่นแล้วชั้นก็เป็นคนขายพันธ์พืชคนเดียวในระแวกนี้ ยินดีที่ได้รู้จัก”
                    โอเค...งั้นก็รู้ที่หาพืชไปปลูกล่ะนะ แต่ผมยังไม่เลิกติใจกับเจ้าเต่า(?)ที่เหมือนจระเข้นั่นอยู่ดี=___=;มานะจังทำท่าเหมือนจะรู้ และเกาหัวอย่างแรง จนผมสีแดงม่วงของเธอออกแววยุ่งนิดหน่อยสีของตาเธอเป็นสีน้ำเงินสวยชะมัด เป็นเด็กที่ท่าทางโตขึ้นมาต้องสวยน่าดูแน่^^(ไอ้โลลิค่อน=___=;;คุกนะเฮ้ย...)
                                          “นายก็ท่าทางจะพอมีสมองน่ะนะก็น่าจะเก็ต ว่าจุนโซเป็นตัวอะไร แต่ต่อจากนี้ช่วยคิดซะว่ามันเป็นเต่าละกันเพราะมันก็ใช้ชีวิตแบบเต่ามาตั้งแต่เกิดละ- -+”
                     ไปเลี้ยงอีท่าใหนกันล่ะนั่นประหลาดตั้งแต่ไม่สนคน และกินแต่สาหร่ายจนหมดบึงละ=A=;;
                                             “ส่วนนี่พ่อชั้น กอนโช อุปกรณ์สำหรับปศุสัตว์ ก็ต้องเค้า อ้อถ้าว่างๆก็เอาเวลามารับจ้างเลี้ยงม้าด้วยก็ดีนะ ดีกว่าหายใจทิ้งไปวันๆ- -+”
                      ปากร้ายเกิ๊น~!ตัวแค่นี้เด็กประถมสมัยนี้ปากคอเราะร้ายกว่าเด็กในเมืองอย่างผมซะอีกแฮะ- -;;ไม่ได้ๆในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่กว่าจะอารฒณ์เสียไม่ได้ ต้องค่อยๆบอก ค่อยๆสอนต้องเบ่งในฐานะรุ่นพี่...อ่ะอันหลังไม่ช่ายยยย
                                         “มานะจังขอบใจที่แนะนำนะ แต่ก็คนที่อายุมากกว่าต้องสุภาพกว่านี้นะ^^;;”
                                         “หา~?”                “อ๋า...==;;”
                                         “เห๊ะ?...อ...อะไร?(‘‘ );;”
                          “ชั้นเอง...ก็ลืมบอกไปสินะ...คาซาเนะ มานะ ยัยนี่น่ะ...อายุสิบเจ็ดแล้ว= =;;”
                                         “เว่อร์!!??=[]=;;”
                     ผมเผลออุทานออกมาแบบไม่ทันคิด พลันบรรยากาศมาคุก็แผ่ออกมาจากรอยยิ้มเคลือบยาพิษของมานะจังเอ๊ย!...ซัง!!เสียงเธอดัดข้อมือกร๊อบแกร๊บดังออกมาอย่างน่าขนลุก ต...ต...ตายหอง=[]=;;
                                          “แหม~ว่าไงดีล่ะ จี๊ดเลยล่ะที่โดนคนรุ่นๆเดียวกันมาเบ่งเพราะคิดว่าเป็นเด็กประถมเนี่ย...แบบว่า...อยากฆ่าทิ้งซะให้พ้นๆไปเลยล่ะ^=^**”
                                   “ข...ขอโท...!!!”                        ผลั่วะ!!!!!!
                 คุ่เฮื่อก!!!=[]=;;
               แรงซัดจากกำปั้นน้อยๆของมานะกระแทกแรงใส่ร่างของผมจนถึงกับปลิวในที่เดียวผมคงปลิวออกไปหน้าฟาร์มลุงกอนโชแน่ ถ้าหากได้ต้นไม้ต้นใหญ่ขวางไว้แรงกระแทกจากต้นไม้อัดที่หลังของผมจนแทบหัก แต่ก็ยังดีที่ยังได้เจ้าจุนโซรอรับเป็นเบาะที่นิ่มพอสมควรรับไว้ เมื่อผมหล่นลงมาทับเจ้าเต่าระเข้ก็หดตัวและหัวงไปทันที ...นี่แกเป็นเต่าจริงๆสินะ เออ...จะจำไว้T^T;;;      

--------------------------------------------------------------------------------------------**
เย้~!! นึกว่าตอนใหม่จะไม่ได้อัพซะเเล้ว เเต่ก็ยังรอดเเฮะ ตอนหน้าผมอาจจะวาดตัวละครมาให้ชมกันนะครับ
ใช้กล้องมือถือถ่าย เพราะไม่มีกล้องดีๆกะเค้า เเละก็ขี้เกียจวาดกะคอมพ์อ่ะ-*-...
เอาเป็นว่า ดูก่อนละกัน ถ้าไม่ลืมอ่ะนะ อิๆ^w^;;
           
อ่านต่อ
โพสต์ 18-11-2013 19:38:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2 Point

จะรอนะจะ

แสดงความคิดเห็น

จร้า  โพสต์ 19-11-2013 15:00
ตอบคนเเรกเหมือนเดิม ดีใจจริง รอไม่นานครับ วันพุธมาเเน่^w^   โพสต์ 18-11-2013 20:39
โพสต์ 19-11-2013 15:31:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2 Point

ว้าวมาอีกแล้วขออ่านนะคะ

แสดงความคิดเห็น

มาตามเวลาครับ^w^  โพสต์ 19-11-2013 18:22
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 18:32 , Processed in 0.088694 second(s), 22 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้