ดู: 216|ตอบกลับ: 2
EP.17 ชินเรย์ดวงแสงของวิญญาณยมทูตดาบคู่
                                                 “พลาสม่าแม็คนั่มนัดนั้น แกคิดจะยิงใส่ชั้น อิสะกะ=___=**”         
                                      “แกก็เกือบยิงใส่ชั้นถ้าชั้นไม่มีเดวิล อาร์มชั้นก็ร่วงไปแล้ว=O=**”
                                      “นี่ตัวเองทั้งสองและเจ๊มาเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย=___=;;”
                                      “เราซ่อมเฟรดดี้ครูเกอร์ให้ก็เพราะต้องการให้คุณช่วยนะคะ”        “สาวๆเนี่ยใจร้ายจัง”
            กลุ่มของอิสะกะที่ออกไปปะทะกับหน่วยซุ่มโจมตีของRuzonกลับมาพร้อมเสียงทะเลาะกันเพราะทีมไม่ลงรอยกัน คุณเมโรดี้ก็ลุยแบบโจร ถ่อย ดิบๆ ฟูจิวาระเน้นสายกลาง ไกลเลยขัดขากันพอตัว หนักเลย ที่อิสะกะ หมอนี่มันเหมือนใครที่ไหน พี่แกร็อคเล่นเดี่ยว=___=;;
                                        “ท่าจะเหนื่อยพอดูนะ”           “เออ...ถ้าเป็นแก พวกมันเละไวกว่านี้ชัวร์”
                                        “โทดทีนะ...เวลาอย่างนี้ ชั้นดันทำอะไรไม่ได้ซะนี่...”           อิสะกะเดินหน้ามุ่ยเข้ามาและตบเข้าที่หัวของผม ชนิดที่ว่าจะฟาดให้หลุดเลย ทำเค้าทำไมอ่ะ!?TT[]TT
                                        “เราไม่โทษแกเลยจินยองแกทำส่วนของแกเต็มที่แล้ว”           “อืม...ชั้นรู้ นายเองก็อยากออกไปสู้พร้อมพวกเรา... แต่ตอนนี้ ดาบหรือเพื่อนของนายยังไม่พร้อมนายมีทางเดียว คือต้องรอ...”
            อิสะกะกับฟูจิวาระตบบ่าบอกผมนั่นสิ... ผมในตอนนี้ ต้องทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อสนับสนุนพวกเค้าผมผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ และพยักหน้าว่าใหว และเดินไปเช็คดูคอลเลคชั่นก่อนว่ามีอะไรเสียหายรึเปล่า
            นับจากวันนั้น ยานก็ซ่อมเสร็จแล้วแต่เราต้องแวะที่โคโลนี่เกตก่อน มันเป็นเหมือนด่านตรวจและฟื้นฟูกำลังของเราเราต้องให้ทหารของเราไปเติมอาวุธและพลังงานกันก่อน เพราะสิ่งที่อิสะกะเอามามีแค่วัสดุฟื้นฟูหุ่น แต่พลังงานและเชื้อเพลิงต้องไปที่เกตเท่านั้น ซึ่งRuzonก็จ้องเล่นงานพวกเราและคนอื่นๆที่แวะมาที่นี่บ่อยเหมือนกันเพราะการลอบโจมตีศัตรูที่ไม่พร้อมเท่าใหร่ มันเป็นการง่ายที่จะชนะ
                                       “ชิ...ชุดมิโกะที่ให้มิอันจังลองดันลืมเก็บซะได้... ต้องเอาไปปั่นแบบถนอมผ้าสินะ(..)”
                                       “ส่วนนี่...โมเดลของชั้น...เกือบไป”         
               ผมเลื่อนโมเดลสาวๆของผมเข้าที่และเลื่อนปิดตู้กระจก ก่อนตรวจเช็คความเรียบร้อยอีกครั้งเป็นรอบสุดท้ายและเอาเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายและเปื้อนไปซักล้าง
                                        “ยอง...”          “แม่?”
                                        “ยองแม่ถามจริงๆ... ยองอยากเสี่ยงจริงๆเหรอลูก?”
                                        “แม่ครับ...”        
            ผมลากเสียงให้แม่เข้าใจว่าผมต้องการจะเสี่ยงจริงๆ แม่พิไรเป็นคนไทยที่ช่วยผมมาจากโจรปล้นสะดมบนโลกและท่านพาผมมาชุบเลี้ยงที่นี่เหมือนลูกแท้ๆ และผมก็มองท่านเป็นแม่แท้ๆด้วยแต่ก่อนหน้านี้...ผมไม่ได้มีแม่คนเดียว ผมมีพ่อบุญธรรม มีพี่สาว แต่ตอนนี้ก็อย่างที่เห็น ผมเหลือแค่แม่และน้อง พ่อผม โดนRuzonประหารด้วยการยิงเป้าต่อหน้าต่อตา ส่วนพี่สาวก็ระเบิดไปพร้อมโมบิลสูท...พร้อมกับลูกในท้องของเธอ ผมเลยตัดสินใจจะต่อสู้กับพวกมันให้ถึงที่สุด จนกระทั่งผมเสียบลัตลัสต์ไป
                                       “จินยอง...แม่ไม่อยากเสียเราไปอีก นาตาชาไม่ต้องการเหมือนกัน...”
                                       “พี่เสียไปเพราะพวกมันพร้อมลูกในท้องของพี่ ผมจะแก้แค้นพวกมัน แม่”
                ผมพูดออกมาเบาๆและหิ้วถุงผ้าในมือไป ไม่ใช่ผมไม่รักไม่ห่วงใยแม่แต่ผมมีมันแค่สิ่งเดียวที่จะทำได้ ...คือกำจัดพวกRuzonและพาแม่และอายะไปสู่ชีวิตที่ดีกว่า
                                   “พี่อิสะกะ!!”         “เหวอ!!=[]=;;”         
               เด็กสาว อายุราวๆสิบสี่โผเข้ามากอดอิสะกะ ถ้าจำไม่ผิด ผมเคยเห็นเธอมาช่วยงานเราบ่อยๆแถมตอนไปเกมเซ็นเตอร์กับอิสะกะครั้งแรก เด็กคนนั้นก็อยู่นี่แต่เธอดูเงียบๆไม่พูดไม่จากว่านี้อ่ะ
                                “นี่...พี่คะ”      
                                “อ...อย่ามาเม้มหูชั้นขอร้อง=///=;;”
                               “ถ้าจะมีเด็ก...ต้องทำยังไง...สอนหนูทีสิ...”               
                 แม่เจ้า!!!อิสะกะ แกนี่มันTOT/// อิจฉาจริงโว๊ย!!!        
                                “...มีเด็ก!?o//[]//o;;คือว่า!!”      “หึๆ...งั้น...เราก็ไม่รู้กันทั้งคู่ มาค่อยๆเรียนรู้กันเถอะค่ะ”
                                “อ๊ะ...จินยอง!! เออ ลืมเลย ขอโทษทีนะ มิอันจัง ชั้นมีธุระน่ะ^O^”         “อ๊ะ!!พี่คะ!!”
            
                มั่วได้เนียนใช้ได้ เล่นตัวนักนะแกถึงจะอายุแค่สิบสี่ก็เหอะ แต่คงต้องบอกตรงๆล่ะ แม้หน้าอกจะไม่มี ตัวเล็กไปหน่อยแต่สาวน้อยผมดำที่ใส่เสื้อสายเดี่ยวกับมินิสเกิร์ตสีดำเข้ามายั่วผมอย่างงั้นผมไม่มีทางปล่อยโอกาสหลุดลอยอย่างเจ้านี่แน่
                                   “เอ้า...เร็นฝากมาให้”          เอ้า!?นี่แกมีธุระกับชั้นจริงๆดิO___O;; ผมรับซองกระดาษจากอิสะกะมาและเปิดดูตรงนั้นเลย ...แฟลชไดรฟ์?
                                    “แกเอาหนังR18+ใส่มาในนี้ใช่ป่ะ=.,=////”           ป้าบ!!!=___=**
                                    “ตีชั้นทำไม่เนี่ยTOT;;;”         “ของบลัตลัสต์...”
                                    “!?”          ผมก้มลงมองในมือ ถ้าแฟลชไดรฟ์มาก็แสดงว่า โมบิลสูทจวนเสร็จแล้วสินะ... ไวเกินไปแล้ว ก็รู้อยู่ ว่าเร็นน่ะอัจฉริยะแต่แบบนี้มันเร็วไปรึเปล่า
                                    “พรุ่งนี่บลัตลัสต์จะออกมารูปแบบไหนเดี๋ยวก็รู้...”             อิสะกะคลี่ยิ้มเหมือนรู้อะไรและเดินจากไป ผมกำแฟลชไดรฟ์ในมือแน่น ชื่อใหม่ของบลัตลัสต์สลักอยู่บนแฟลชไดรฟ์แล้ว
                                    “ชิน...เรย์?”
            วันต่อมา...ผมไม่ได้หลับตานอนเลย=___=;;; กังวลจนนอนไม่หลับเลยแฮะ วันนี้สินะที่ผมต้องซิงโครกับบลัตลัสต์น่ะ อา~... ตื่นเต้น กดดัน เครียดดดดดT____T;;;
                                  “จินยอง~...ไข่เจียวเอาราดซอสอะไรดี?”          น้องสาวผมถามออกมาจากเคาท์เตอร์ เวลางี้ผมไม่อยากสนใจเรื่องซอส!บ้าเอ๊ยTOT
                                  “ขอมะเขือเทศกับมายองเนสท่วมๆT___T”         ไม่นาน จานไข่เจียวหอมฉุยก็วางต่อหน้าผมพร้อมซอสที่เขียนเป็นข้อความว่า...
                                  “พยายามเข้าร่าเริงเข้าไว้ ...เหรอ?”           “นั่นล่ะพี่ของเค้า^^”
                ฮะๆๆ... เอาซะเครียดต่อไม่ได้เลยเอาสิ... ผมก็ไม่ถอดใจเพราะแค่กลัวหรอก...      อา~ งั่บ!!
                                  “คำเดียวแทบหมดเลยแฮะไม่ร้อนรึไงน่ะ?”         “(-)^(-)”
                                  “จินยอง...”           “...(-)__(-);;”
                                  “ไปเอาน้ำมาให้นะ==;;”         ปากผมพองชัวร์ๆY^Y;;
            
                  ผมเดินมาพร้อมๆกับฟาฮัดและเข้าไปที่ห้องสั่งการ ลุงทาลอสประกาศเตือนภัยระดับสอง เกิดอะไรขึ้น?ทั้งๆที่ใกล้เกตขนาดนี้ ทำไมถึงยังมีเรื่องขึ้นได้?
                                “ศัตรูไม่ใช่Ruzon...เป็นกองโจร...”           ผมเดินเข้ามาทันประโยคสำคัญพอดีผมหย่อนตัวลงนักหน้าจอคอมพ์และเริ่มเดินอาวุธ
                                 “ลุกให้ฟาฮัดนั่งจินยอง แกต้องออกบิน...”          ผมหันไปหาลุงอย่างสงสัย?บลัตลัสต์ก็ยังไม่พร้อม แล้วจะให้ผมออกไปยังไงกัน?
                                  “เป้าหมายของมันคือโมบิลสูทที่ยังไม่ได้ตั้งข้อมูลนักบินตอนนี้ ชินเรย์...”
                                  “มันรู้เรื่องชินเรย์ได้ยังไง?”         “มีคนปล่อยข่าว...และชักศึกเข้ายาน เหมือนรอบที่เราบุกมาเรียน่า”                  “ชั้นจะให้แกขับฟอร์ดดับเบิ้ลซอร์ดออกไป พร้อมคอนเทนเนอร์ของชินเรย์”
                 ดับเบิ้ลซอร์ด เป็นแพ็คเสริมของบลัตลัสต์เหมือนไจแอนท์ซึ่งผมขับมันได้ แต่ก็ไม่เคยขับแบบบรรทุกโมบิลสูทเลย ความเร็วตกลงเท่าตัวแน่ๆ
                                  “ยานตอนนี้ขาดเชื้อเพลิงและพลังงานในการรบเราต้องเอาชินเรย์ออกห่างยาน เพื่อดึงพวกมันไปที่อื่น เมเทโอ... พึ่งจะซ่อมเสร็จแต่ก็ไม่รู้ว่าขัดข้องตรงใหนอีกรึเปล่า เราจะให้คุ้มกันยานในวงในส่วนหน้าที่คุ้มกันชินเรย์ อิสะกะกับเบลด ซีโร่จะรับไป”          อิสะกะเลื่อนออกมาจากกำแพงที่พิงอยู่และคว้าแฟลชไดรฟ์ขึ้นมากระชับและออกไปจากห้องสั่งการ
                                  “วานิลลาอยู่บนนี้ ในคราวคับขัน เราต้องการแผนจากความสุขุมของเธอช่วยอุดช่องว่าง เมลแกกับทีมของแกรับมือพวกมันในแนวหน้า กองโจรด้วยกัน เข้าใจรูปแบบของกันดี”
                                  “เข้าใจแล้ว...ไอ้เสือ!! ไปล่าเสือกัน!!!”             “เฮ้!!!!”
                                  “หนูอยากจะช่วยพี่อิสะกะ...”             มิอันขอร้องทาลอสทาลอสนิ่งคิดครู่หนึ่ง วานิลลาที่ตัดสินใจไวกว่าชิงตัดสินใจก่อน
                                   “ทีมฝั่งนี้มีเมเทโอกับเฟรดดี้ ครูเกอร์แล้ว เราควรเสริมทีมของอิสะกะอีกหน่อย เพื่อการคุ้มกันจินยองเรายังไม่รู้กำลังที่แน่นอนของศัตรู ถ้าเป้าหมายของมันคือชินเรย์ เราควรจะส่งเธอไป”
                                  “เหตุผลดี...ไปเลยมิอัน...”        เด็กสาววิ่งผ่านผมไปและหยิบหมวกกันน็อคขึ้นสวมลุงทาลอสหันมามองผมและมอบคำสั่งให้
                                   “เบลดซีโร่จะคุ้มกันแก แกแค่ทำทีว่าเครื่องตกและยิงระเบิดออกมาตบตาพวกมันว่าชินเรย์และแกแหลกไปแล้ว ระหว่างนั้น ถ้าเกิดอะไรขึ้นอิสะกะจะคอยคุ้มกันแกอยู่ใกล้ๆที่นั่น”
                                   “........”          “แกต้องชุบชีวิตบลัตลัสต์ขึ้นมาด้วยตัวแกเอง...ระหว่างนี้เราอาจจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ชั้นจะรอแกกลับมา แกต้องทำได้ จินยอง...”
                  ผมพยักหน้าแล้วเดินออกไปจากห้องสั่งการแต่แม่ยืนรอผมอยู่ที่หน้าห้องพร้อมๆกับอายะ แม่ยื่นมือมาลูบแก้มผมเบาๆ
                                    “ปากพองมั๊ยล่ะ?”          ผมงงนิดหน่อย แต่ก็พอจะเดาได้อายะบอกแม่สินะ
                                    “เล่นเอากินข้าวไม่อร่อยไปหลายมื้อเลยเชียว”         แม่ยีหัวผมเล่นและดันใหล่ผมส่งผมไปรบเหมือนทุกครั้ง
                                    “แม่จะรอกินข้าวพร้อมกันถ้าวันนี้ไม่กลับ พรุ่งนี้ต้องกลับนะ”
                                    “กลับวันนี้อยากกินผัดไทแต่ถ้าพรุ่งนี้ แม่ทำสุกี้ให้นะ”             ผมบอกแม่เสร็จและออกวิ่งไปประจำตำแหน่งทันที หลังจากวิ่งมาถึงยานที่มีดาบยาวสองเล่มพ่วงอยู่ก็เปิดรอผมไว้อยู่แล้ว คอนเทนเนอร์นั่น ในนั้นชินเรย์...
                                    “อิสะกะ...ช่วยบอกความรู้สึกตอนซิงโครให้ฟังที!”          ผมถามอย่างไม่รีรอและเปิดระบบของดับเบิ้ลซอร์ด พร้อมออกบิน
                                     “ตายซะยังดีกว่า=___=;;”          “เออ...ก็ว่างั้น...”           อิสะกะกับฟูจิวาระตอบอย่างไม่อ้อมค้อม เออ...ขอบใจ ช่วยได้เยอะสบายใจขึ้นเยอะT^T

                                   “ยานมันลดความเร็วลง...”           “มันเจอเราแล้วแต่กล้าดี ที่ไม่เร่งความเร็วหนี”
                                   “ยานมันคงเหลือพลังขับเคลื่อนไม่มากเล่นงานตัวควบคุมการเคลื่อนที่ของมัน”
          กลุ่มโจรกลุ่มใหญ่ที่มีหุ่นเพียงสามประเภท อัซไก เรเซล และโดมซุ่มอยู่หลังฉากของขยะอวกาศ รอบๆนี่มีโมบิลสูทของกองโจรกระจายกันอยู่รอบๆคาตาพัลของออสนิกส์เปิดออกและส่งฝูงบินกันฟลายด์ในโหมดบินออกมา
                                 “มันเริ่มบุกแล้วทำตามแผน! กาบซ้าย!!! ลุย!!!”              กองโจรตั้งตาข่ายแสงขวางการเคลื่อนที่ของออสนิกส์ไว้
                              

  
                                “ข้างหน้าเจ็ดสามสอง ตาข่ายแสงครับ!!”           “สลายอนุภาคพลังงาน!!”
                                “พลังงานไม่พอครับ!!”        
   
                                “เมเทโอ!!”           วานิลลาสั่งปล่อยตัวเมเทโอบุลเล็ตออกไป กันดั้มสีฟ้าครามพุ่งออกจากคาตาพัลและทะยานเข้าสู่กองโจร
                                 “เมเทโอออกมาแล้ว!!!กราดยิง!! บีบมันไว้!! เรเซล บุกเข้าไปเลย!!”
                                 “ไม่ให้เข้าไปได้หรอกน่า!!!”           ฟันเนลพุ่งออกไปจากเมเทโอและยิงใส่หัวของอัสไกที่กราดยิงอยู่จนหัวระเบิด เหลืออีกสองเครื่องฟูจิวาระเหวี่ยงบูมเมอร์แรงใส่ตัดแขนโมบิลสูททั้งสองเครื่อง พลาสม่าแม็คนั่มยิงสกัดเรเซลจนหยุดชะงัก ทหารจากออสนิกส์ออกมาและรับมือกับเรเซล
                               “โดม!!ฟอร์เมชั่นเดโก้!!”            “ทราบแล้ว!!”
            
               โดมสามเครื่องเรียงแถวออกมาเครื่องแรกแทงดาบใส่เมเทโอ บุลเล็ต ฟูจิวาระเบี่ยงหลบ และจะยิง
พลาสม่าแม็คนั่มใส่ แต่ตัวที่สองก็พุ่งมากระแทกโล่ใส่
                ฟูจิวาระตั้งหลักขึ้นมาเครื่องที่สามก็ยิงปืนใหญ่ใส่ทันที ปีกเดี่ยวของเมเทโอสะบัดพาร่างพุ่งขึ้นหลีกหัวกระสุนปืนใหญ่  เมเทโอ พุ่งเข้าหาและสะบัดดาบคู่ใส่โดมตั้งบีมเซเบอร์ขึ้นสกัด โดยอีกสองเครื่องกะพุ่งเข้าชนพร้อมโล่เมเทโอถีบเอาโดมที่ปะทะดาบอยู่ออก และคว้าพลาสม่า แม็คนั่มทั้งสองกระบอกขึ้นและยิงใส่โดมที่พุ่งเข้ามาทั้งสองข้าง โดมทั้งสองเหวี่ยงระเบิดออกมาสกัดไว้ก่อนพลาสม่า แม็คนั่มจึงกระทบกับระเบิดเอาซะก่อน
                               “ชิ...”                 “ว่ายังไงล่ะ!?เมเทโอ แค่นี้?”
                               “ยังหรอกน่าเก่งจริงออกมาเซ่...”           “เราถนัดคนละอย่างถ้าอยากเจอ ก็หาให้เจอสิ...”
             โมบิลสูทพุ่งออกมาจากที่ซ่อนเพิ่มอีกฟูจิวาระหันไปข้างหลังและจะวกกลับไปที่ออสนิกส์แต่โดมกลับเข้ามาฟาดดาบใส่ขวางไว้ก่อน
                               “เอาเลย!!บุกเข้าไปเลย!”     
                                                            เปรี้ยง!!!~!!!!              
               กองโจรหลายสิบเครื่องกรูกันขึ้นไปบนออกนิกส์แต่กลับเข้าไปตายหมู่โดยแท้ แร็คนาร็อค บลัดพุ่งออกมาจากเบลดซีโร่จนโมบิลสูทหลายสิบเครื่องแหลกไปตามๆกัน ฟูจิวาระบินหลบแร็คนาร็อคบลัดได้หวุดหวิด และหันไปโวยกับอิสะกะ
                                “ครั้งที่เท่าใหร่แล้วห๊ะ...ไอ้มหาวินาศ=A=**”
                                “อย่างน้อยแกก็ยังไม่ตาย-__-+”           หัวหน้ากองโจรถึงกับพูดไม่ออกกองโจรของเค้าขาดการติดต่อไปที่เดียวยี่สิบหกเครื่อง ด้วยการยิงเพียงครั้งเดียว!?
                                “เบลดซีโร่?!”            ผืนปีกเหลืองสว่างสะบัดออกมา และพุ่งขึ้นมาปรากฏตัวหน้า
ออสนิกส์จอมมารที่น่าหวั่นเกรงออกมาแทบจะพร้อมๆกับมหาเทพเบื้องหน้า
                                 
                                 “จะใหวเร้อ?คนเดียวยังเป็นขนาดนี้”          “ยังไม่มีคำสั่งว่าให้ฆ่าแต่แกก็สอยไปเป็นสิบแล้ว ไม่คิดจะเล่นสันติวิธีเลยสิ-___-**”               “ชั้นมีแนวของชั้น--...”
              ดับเบิ้ลซอร์ดพุ่งออกมาจากออสนิกส์ และเลี่ยงไปจากวงล้อม เบลดซีโร่ไม่ปล่อยให้จินยองห่างตา จึงพุ่งตามเมโรดี้และดับเบิ้ลซอร์ดไป
                                   “เฮ้ย!!เครื่องใหม่อยู่ในคอนเทนเนอร์!! ตามไป~!!!”     ไม่ปล่อยให้โดมจ่าฝูงตามไปง่ายๆฟูจิวาระพุ่งมากระแทกใส่จนโดมกระเด็นใส่ขยะอวกาศ
                                                          กึง!!!
                                    “แก~!!!”                 “หาตัวเจอจนได้♪”

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------**Next part.
เนื้อเรื่องของEp.17นี้จะมองผ่านจินยองนะครับ อีกไม่นานก็จะจบss1.กันเเล้ว ส่วนฉากจบจะเป็นยังไงยังต้องตามอ่านกันต่อเน้อ
เเต่คงมีss2เเน่นอนล่ะ เพราะคงจบในss1อย่างเดียวมันก็รวบรัดเกินไป เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ^^

โพสต์ 21-11-2013 18:06:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2

ถ้าทำลิงค์ได้น่าจะทำลิงค์ตอนอื่นติดท้ายเรื่องไว้ทุกตอนนะคะเพราะถ้ามีคนมาอ่านจะได้หาตอนอื่นๆเจอได้ง่ายๆนะคะ

แสดงความคิดเห็น

อยากทำจะเเย่เเล้วคร้าบT^T ใครทำเป็นช่วยผมทีTOT;;  โพสต์ 21-11-2013 20:55
Mikaela Hyakuya By ARAM
โพสต์ 22-11-2013 18:41:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +2

ทำให้ได้นะคะแต่ต้องดูก่อนว่ามีกีตอนแล้วส่งลิงค์กระทู้ที่ลงไปมาให้หนูค่ะจะจัดเรียงแล้วทำเป็นเรียงตอนให้นะคะต้องไปเก็บมาตั้งแต่ตอนที่1ถึงตอนปัจจุบันเลยค่ะแล้วเวลาลงตอนไใหม่มาก็เอามาใส่ไว้ในตอนใหม่ด้วยเวลาคนมาอ่านจะได้เริ่มไปอ่านตั้งแต่ตอนแรกได้เลยค่ะ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 11-12-2016 03:28 , Processed in 0.036410 second(s), 21 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้