ดู: 364|ตอบกลับ: 0

มหาสงครามดาบแห่งพระเจ้าทั้ง 7 [บทนำ - 1]

[คัดลอกลิงก์]
บทนำ


          เมื้อ 30 ปีก่อน ได้เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นทำให้ผู้คนชาวญี่ปุ่นถึง 30,000 คน หายสาบสูญไปโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่ 7 ปีต่อมา 1 ใน ผู้ที่หายสาบสูญได้กลับมายังโลกได้สำเร็จ โดยความทรงจำของเขาที่หายไป 7 ปีได้สูญหายไปหมดโดยเขาจำได้แค่ว่าเข้าหลงไปอีกโลกแล้วเขาเจอคนถือดาบเต็มไปหมดมาฆ่าฟันกัน และก็มีปีศาจที่น่ากลัวโผล่ออกมากัดกินผู้คน จากนั้นเขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย ก่อนเขาจะโดนพาไปยังโรงพยาบาลเกี่ยวกับผู้ป่วยทางจิตเข้าได้พูดก่อนไปว่า "จงจำไว้ถ้าเจอแสงสว่างสีดำพุ่งเข้ามา จงหลบให้ทันเพราะเจ้าจะไปพบกับเหตุการณ์เหมือนกับข้า ข้ากลัวเหลือเกินข้าไม่อยากเจอมันอีกแล้ว มันคือนรก มันคือนรก !! ขอให้ทุกคนจงระวังไว้ให้ดี !!!" เขาตะโกนออกมาก่อนจะโดนพาขึ้นรถพยาบาลไป

          "พ่อคิดว่าเรื่องที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ?" เด็กคนหนึ่งพูดขึ้นมาหลังจากได้ฟังอ่านนี้ในหนังสือเรียนประวัติศาสตร์ที่ตนเองเรียนมาวันนี้ด้วยความสงสัย

          "สำหรับพ่อ พ่อไม่มั่นใจเหมือนกันเพราะยังไงก็เป็นเหตุการณ์ที่มีคนสูญหายไปถึง 30,000 คนแต่กลับมาแค่ 1 คน แต่พ่อว่ามันเป็นเรื่องจริง ลูกต้องฝึกไว้มากกว่านี้ไม่งั้นตายเอาได้นะ ถ้าโดนเข้าจริงๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่าาา ...  เอ้า !! ฝึกต่อ ลูกต้องแข็งแกร่งกว่านี้ ไคโตะ" หลังจากพ่อพูดเสร็จก็ลาก ไคโตะ ไปฝึกต่อโดยไม่ถามความเหนื่อยของลูกตัวเองเลยแม้แต่น้อย

          "นี่พ่อ ! ผมก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะ" ไคโตะ บ่นพร้อมกับสะบัดมือของพ่อออกไปจากคอเสื้อตัวเอง

          "นี่แกคิดจะอู้การฝึกหรือไง !? ถ้ามีลูกคนอื่นมาขอฝึกดาบแล้วเห็นลูกเจ้าสำนักมาขี้เกียจแบบนี้มีหวังไม่มีคนมาเรียนพอดี !! ที่นี่ใกล้เจ๊งแล้วแกก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอ ฝึกเดี่ยวนี้ !!" พ่อพูดด้วยความโมโห พร้อมกับเดินเข้ามาหาไคโตะ

           แหงล่ะ นี่คือสำนักฟันดาบชิเอ็น สำนักฟันดาบเก่าแก่ที่เปิดมานานถึง 39 ปี เมื้อก่อนมีคนมีคนมาฝึกดาบวันต่อวัน แต่พอผมโดนพ่อบังคับให้มาฝึกที่นี่ตั้งแต่ 5 ปีก่อน โดยไม่มีเหตุผล หลังจากนั้นผู้คนก็เริ่มน้อยลงไปเรื่อยๆ คงเพราะพ่อของผมเน้นฝึกผมมากเกินกว่าคนอื่น จนฝีมือการฟันดาบของผมเข้าสู่ระดับท็อปของที่นี่ในเววลาอันสั้นจนไม่มีใครอยากมาฝึกเพราะพ่อของผมใส่ใจผมมากเกินไปจนคนอื่นฝีมือการฟันแทบไม่ก้าวหน้า จนคนหายไปทีละคนสองคน จนตอนนี้เหลือผมเท่านั้นที่ยังฝึกกับพ่อของผมอยู่

           "พ่อน่าจะรู้เหตุผลที่คนไม่มาฝึกนะ ... เฮ้ย!?" ไคโตะ พูดไม่ทันจบพ่อก็พุ่งเข้ามาฟันตรงแก้มหน้าของไคโตะ ด้วยความเร็วสูงจนไคโตะแทบหลบการฟันนั้นแทบไม่ทันเลยทีเดียว "ทำบ้าอะไรของพ่อนี่ !! อยากให้แก้มของลูกตัวเองมีรอยดาบสลักไว้หรือไง !?"

           "ฮ่า ฮ่า ฮ่าาา ข้าล้อเล่นน่า ข้าไม่ทำให้แก้มของเจ้าเป็นแผลหรอก" พอพ่อไคโตะพูดจบก็เก็บดาบของตัวเองเข้าฝัก

           "ล้อเล่นเหรอ !? แต่เมื้อกี้ถ้าผมไม่หลบแก้มอันนุ่มนิ่มของผมได้มีรอยดาบสลักไว้ที่แก้มแน่ๆ !!"

           "ว่าไงนะ ... ? นี่แกไม่เชื่อใจข้างั้นเหรอออ !!" พ่อพูดพร้อมกับชักดาบออกมาอีกครั้งพร้อมกับชี้ไปที่ไคโตะ

           "ปะ ... เปล่าสักหน่อย ..." ไคโตะพูดพร้อมกับเดินถอยหลังออกห่างจากพ่อ

           แหงล่ะ ใครจะกล้าไปเถียงพ่อ ซากุระ คิริว ล่ะ คนๆนี้เป็นถึงแชมป์โลกฟันดาบ 5 ปีซ้อน ใครจะได้สู้ไอ้พ่อบ้าคนนี้ได้ เรียนฟันดาบมา 5 ปีเต็มๆ ฟันให้โดนพ่อสักครั้งยังทำไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าแก่ขนาดนี้เอาแรงมาจากไหนเยอะแยะ

           "หึ ! ... ดีมาก ! ข้านึกว่าแกอยากชีวิตสั้นซะอีกนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่าา" หลังจากนั้นพ่อก็เก็บดาบเข้าฝักไปเหมือนเดิม
แล้ว แล้วหลังจากที่พ่อของไคโตะมองไปที่นาฬิกาที่อยู่ตรงหน้าประตูทางออกสำนัก พ่อของไคโตะก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างแล้วเดินเข้ามาหาผมด้วยท่าทางเคร่งเคลียดเป็นอย่างมาก "เจ้าไคโตะ !!"

           "อะ ! ... อะไร !? ทำไมต้องทำหน้าโหดขนาดนั้นด้วยล่ะ !?" พอไคโตะได้เห็นหน้าพ่อตัวเองเป็นแบบนั้นก็ถึงกับต้องเดินถอยหลังออกห่างพ่ออีกครั้งนึง แต่พ่อของไคโตะก็ไม่ยอมหยุดเดินแล้วเดินเข้าไปหาไคโตะด้วยใบหน้าเคร่งเคลียดกว่าเดิม จนไคโตะต้องถอยหลังไปจนถึงกำแพงของสำนัก "เฮ้ย ! พ่อ ! ตกลงเป็นอะไรนี่ !?" หลังจากนั้นพ่อของไคโตะก็เดินมาจนประชิดตัวไคโตะที่จนมุม

           "ข้า ! ... ข้า ! ..."

           "ขะ ... ข้า ??" ไคโตะตัวสั่นเคลือ

           "ข้าหิวข้าวแล้วว่ะ ... ทำอาหารให้ข้ากินสิ" พ่อของไคโตะพูดไปเอามือลูบท้องไปจากนั้นก็มีเสียงท้องร้องดัง
จ๊อกกกก ... ตามมา

           "โว้ยยยยยยย !! ... ไอ้พ่อบ้า ! หิวก็บอกมาดิฟ่ะ !!! ทำเอาตกอกตกใจหมด รู้แล้วๆเดี่ยวขอไปซื้อกับข้าวก่อนนะ พ่อเข้าไปรอที่บ้านละกัน ตอนนี้แม่คงกำลังกลับมาแล้วล่ะ" จากนั้นพ่อของไคโตะก็เดินออกจากสำนักและเดินเข้าบ้านไป จากนั้นไคโตะก็เอามือจับหน้าผากด้วยความรู้สึกหนักใจเป็นอย่างมาก "เฮ้อออ ... พ่อแบบนี้เป็นแชมป์โลก 5 สมัยได้ไงฟ่ะนี้ ... เอาล่ะๆ รีบไปซื้อของดีกว่า ต้องรีบกลับมาทำอาหารและทำงานบ้านอีก" หลังจากนั้นไคโตะก็ได้เดินออกไปซื้อของด้วยความเร่งรีบเพราะกลัวแม่ของตนจะกลับมาก่อน

         


แนะนำตัวละคร

ซากุระ ไคโตะ
          มีดวงตาสีฟ้า และผมสีดำ สูง 175 ซม. มีนิสัยชอบช่วยเหลือคนอื่นเสมอๆ มีนิสัยชอบอยู่แต่บ้านและทำหน้าที่ในบ้านทั้งทำอาหารและทำงานบ้านอยู่คนเดียว มีความสามารถด้านการฟันดาบอยู่ในระดับสูง และเป็นคนที่จริงจังกับอะไรแล้วก็จะสู้ให้ถึงที่สุด -- หลังจากโดนแสงสว่างสีดำดึงเขาเข้าไปในโลกแห่งสงคราม ก็คอยทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันองค์หญิงแห่งเมืองเมลโล่นาม มิกะ หลังจากผ่านไปสักพักทำให้เขาก็รู้ตัวว่าเขาชอบ มิกะ จากใจจริง -- เป็นผู้ครอบครองดาบแห่งพระเจ้า 2 เล่ม จากทั้งหมด 7 เล่ม นั้นคือดาบแห่งความมืดกับดาบแห่งแสงสว่าง (ดาบคู่)

ซากุระ คิริว
         พ่อของไคโตะ เป็นคนใจที่ร้อนมากๆ แต่ก็เป็นคนที่มีจิตใจดี ทำหน้าที่สอนดาบไคโตะมา 5 ปี เพราะเป็นห่วงว่าสักวันจะถูกดูดเข้าไปเหมือนปู่ของไคโตะ เป็น 1 ใน 11 คนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับประกฏการณ์ประหลาด และเป็น 1 ในคนที่รู้สึกถึงพลังที่ร้ายกาจของไคโตะ


ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 6-12-2016 19:08 , Processed in 0.042323 second(s), 14 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้