ดู: 334|ตอบกลับ: 2
The blood OTAKU เล่ม 2 ตอนที่5  -ตัวเด่น I- เช้าวันอาทิตย์อากาศเย็นกำลังดี เรื่องวุ่นๆได้ผ่านไป วันนี้เป็นวันที่ผมต้องไปซื้อของที่จำเป็นกับอาร์มและเจมส์ที่เมือง “บาโต”เป็นเมืองการค้าที่รุ่งเรืองที่สุดและเป็นที่ตั้งของโรงเรียน “โคไซ” เป็นโรงเรียนที่ติด 1ใน3 โรงเรียนที่สอบเข้ายากที่สุด คนธรรมดาเรียกว่าโรงเรียนที่สอบเข้ายากที่สุด  เรื่องมันเป็นแค่ฉากบังหน้าเท่านั้นที่จริงแล้วเป็นโรงเรียนจอมเวทย์ ที่สอบเข้ายากที่สุด โรงเรียนแต่ละโรงเรียนจะมีจอมเวทย์อยู่ ต่างคนละโรงเรียนก็ไม่สามารถยุ่งเกี่ยวกันได้ ผมเดินไปที่ห้องอาบน้ำ ช่วงเช้าฮิเมรากิไม่อยู่เพราะไปติวเพื่อจะได้รับทุนในการเป็น จอมเวทย์มืออาชีพ สิทธิของจอมเวทย์มืออาชีพมีมากมาย ผมแปรงฟันเสร็จเปลี่ยนเสื้อผ้า ล็อกประตูแล้วเดินไปหน้าสถานีรถไฟ  พวกอาร์มก็โบกมือแล้วตะโกนบอกผมว่า “ทางนี้” ผมรีบวิ่งไปหาพวกนั้น จากนั้นรถไฟก็เทียบสถานีพวกผมเดินไปขึ้นรถไฟ อีก 50 นาทีต่อมา ก็ถึงที่หมาย อาร์มได้จองร้านอาหารไว้พวกเราถึงไปกินข้าวที่นั้นอาร์มเดินเข้าร้านอาหารแล้วเจมส์เลือกสั่งอาหารส่วนอาร์มไปสั่งน้ำ พออาร์มสั่งกำลังยกน้ำมา มีกลุ่มนึ่งเดินมาชนอาร์มทำให้น้ำหก แล้วคนที่ถูกชนทำท่ามาหาเรื่อง คนพวกนั้นเป็นนักเรียนของโรงเรียน “โคไซ” “เอ้ย...เดินมองดูทางหรือเปล่าฟะ” คนที่กำลังพูดคว้าคอเสื้อของอาร์มเข้าหาหน้าตัวเอง ผมและเจมส์จึงลุกขึ้นยื่นและเดินไปหาพวกนั้นเพื่อไปช่วยอาร์ม คนที่คว้าคอเสื้ออาร์มพูดต่อว่า “พวกเอ็ง..มาจากโรงเรียน อามาโนะใช่ไหมฟะ” “พวกเอ็งรู้จัก การ –แบทเทิล เมจิก-ไหม” แบทเทิล เมจิก คือถึงมีการห้ามให้แต่ละโรงเรียนยุ่งเกี่ยวกันแต่มีกฏหนึ่งที่ อนุมัติ ว่าถ้าเกิดเรื่องแบบยอมไม่ได้ ให้ทำการต่อสู้ เรียกว่า แบทเทิล เมจิก คอม: รู้!? คนที่คว้าคอเสื้ออาร์มหันมามองผมด้วยสายตาโหดเหี้ยม จากนั้นมีคนให้อนุญาติทำการ แบดเทิด เมจิก ได้ จากนั้นก็ได้เข้าฉากการต่อสู้ อาร์มได้ปลดปล่อยไฟดับเครื่องชน ส่วนเจมส์ใช้แขนกำราบ อคุม่า จากนั้นมีเสียงระเบิดขึ้น คนที่อยู่ในควันระเบิด คือ เพชร (ริด ไม่ใช่อาทิตย์นะ เดียวผู้แต่งโดนฆ่า)  อาร์ม : เพชร!? อยู่ที่นี้ได้ไง เพชร : อ๋อ บังเอิญว่าตกเครื่องบินนะ เจมส์,อาร์ม :หา? จากนั้นก็มีผู้หญิงผมสีเขียวใส่ชุดเลขาถือแฟ้มสีดำเล่มใหญ่เดินออกมาจากด้านหลัง เพชร   “ประธานค่ะ ลงมาแบบนี้ไม่ได้นะคะ” เพชร :โทษทีนะ มิคุจังผู้น่ารัก อาร์ม : เอ๋...มิคุ หรอ อืม...... หา ! มิคุคนนั้นนะหรอ เจมส์: หรือว่า ฮัทสึเนะ มิคุ !? เพชร : เอ๋ พวกนายกำลังเดือดร้อนอยู่หรอ อาร์ม :ก็ประมาณนั้น เพชรได้หยิบอะไรซักอย่างในเสื้อ เพชร :อย่างนั้น ต้องใช่ไอ้นี้แล้วซินะ พวกโรงเรียนโคไซ ทำท่า กล้าๆ กลัวๆ กับการกระทำของเพชร แต่สิ่งที่หยิบคือ เงินสด 10,000,000 เยน และได้โยนเงินไปให้พวกนักเลง เพชร: เอาไปแล้ว ไซหัวไปซะ จากนั้นพวกนักเลงก็จากไป เจมส์ : โอ...เงินฝาดหัว  อำนาจร้ายแรงมาก!  อาร์ม : เพชรนายเอาเงินมากขนาดนั้น มาได้ยังไง เพชร : ก็งานเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่น ขนส่งน้ำมัน ทำเหมืองเพชร และเล่นหุ้น อะนะ ใช่ไหมจ๊ะ มิคุจัง มิคุ : ค่ะ ท่านประธาน เพชร : อ่า หมดเวลาพักแล้ว งั้นฉันไปก่อนนะ อาร์ม,เจมส์: ไปเถอะน่ะอยู่ที่นี้ไปก็ ทำให้พวกเราคันตีนเปล่าๆ(รีบไปซะเจ้าตัวประกอบ) เพชร : หาว่าไงน่ะ อาร์มและเจมส์วิ่งเข้าแล้วกระโดดถีบเพชร ในมุม 45 องศา ลอยไปทางทิศใต้ หน้าทิ่มพื้น (5555555555+สะใจว่ะ) มิคุ : ประธานค่ะ เพชรนอนหมดสติ จากนั้น10 นาทีรถพยาบาลก็มารับพาตัวเพชรไปโรงพยาบาล อาร์ม : ตื่นได้แล้วคอม คอม : ZZZZZzzzzz (ละเมออยู่) ตอนเดียวตอนเดียวเท่านั้นที่พวกนายเด่น อาร์ม : คอม คอม: ZZZzzzzzz(ละเมออยู่) ถ้าคอมไม่มีบทคอมอยู่ไม่ได้  แต่ตอนที่นี้เท่านั้นที่ ริวจะไม่ยุ่ง เจมส์: เออ ลืมไป อาร์ม: อะไร เจมส์: ตอนเช้าที่โรงเรียนวัดใหม่มันบอกว่าเราจะเป็นตัวเด่นในเล่ม 2 นะ อาร์ม : เออ ใช่ อาร์ม : งั้นกลับกันดีกว่า จากนั้นทั้ง 2 ได้กลับไปหอโดยทิ้งคอมไว้ (ทำใจ) วันรุ่งขึ้นอากาศหนาวอาร์มได้ลุกออกจากเตียง แล้วบิดตัวไปมาด้วยความขี้เกียจ อาร์มเดินไปห้องน้ำล้างหน้าแปลงฟัน แล้วมีเสียงเรียกจาก อุย อุย : อาร์มกินข้าวได้แล้ว อาร์ม : เดี๋ยวไป อาร์มตาสว่างด้วยเสียงเรียกอันนุ่ม จากนั้นก็ลงไปทานข้าว อุย : ลงมาเร็วดีนะ อาร์มยิ้มให้อุย อุยก็ยิ้มให้อาร์ม (เอาล่ะคนเขียนเริ่มกำหมัดแล้ว) อุย: รีบกินข้าวล่ะ เดียวไปโรงเรียนสาย อาร์ม : ครับ อาร์มและอุยได้เดินไปโรงเรียน พอถึงห้องเรียน อาร์มวางกระเป๋าลงแล้วยิ้ม เจมส์เดินเข้าหาแล้วบอกว่า เจมส์ : ไปเจออะไรดีๆมาหรอก อาร์ม : ก็นะ อาร์ม: นายล่ะเจมส์ เจมส์: ก็ดีนะ อาร์ม : หรอ หมดคาบโฮมรูมอาจาร์ได้เซ็กรายชื่อนักเรียน อาจาร์:อาร์ม อาร์ม:มาครับ อาจาร์:เจมส์ เจมส์:มาครับ อาจาร์: คอม อาร์มยกมือแล้วพูดว่า อาร์ม: ตอนนี้ คอมไม่มีบทครับ อารจาร์:งั้นหรอ อาจารย์ : ช่วยไม่ได้นะ อาจารย์: วันนี้จะมาเรียนเกี่ยวกับการ ปล่อยพลังเวทแบบที่ 2 พวกเธอต้องฝึกกับหุ่นปีศาจระดับ 2 นะ พออาจารย์พูดจบนักเรียนส่วนใหญ่ก็ลุกจากเก้าอี้ไปห้องใต้ดิน ดูเหมือนว่า ห้อง A-1 ไปก่อนห้องอื่นๆ พอถึงห้องใต้ดิน ห้องใต้ดินดูคล้ายสนามฝึกรบมาก เจมส์: ใหญ่จัง อาร์ม: เต็มที่เลย มีเสียงประกาศห้องทั่วห้องว่า “ ขณะนี้เซฟเวิล์ด SAO ได้ปิดปรับปรุงประจำสัปดาห์” (ล้อเล่น) “ขอให้นักเรียนทุกคนเลือกศาตรา และ ปล่อยเวทย์ค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงชุดนักเรียนได้ทุกติดตั้งระบบป้องกันเวทย์และอาวุธ” อาร์ม:ลุยแบบดับเครื่องชนเลย เจมส์:ปลดปลอยศาตรา สักพักปิศาจระดับ 2 ก็ปรากฏขึ้น รูปร่างคล้ายยักษ์ตาเดียวในมือถืออาวุธแต่ละรูปแบบกันไป จากนั้นเสียงประกาศ “เริ่มการฝึกได้” เสียงเริ่มเหมือนแตรสงคราม ฝุ่นคลุมทั่วห้องใต้ห้อง อาร์ม ใช้ถุงมือต่อยไปตรงปิศาจทำให้ปิศาจกระเดนไป อาร์ม:ชักมันแล้วซิ จากนั้นเกิดเสียงระเบิดตรงห้องควบคุม ระบบรวน ทำให้ระบบปล่อยมอนเตอร์ต่างๆมาแต่หนักสุด คือ มังกรพาลาโนเกีย ถูกปล่อยมา เจมส์:ชักจะไม่สวยซะแล้ว นักเรียนส่วนใหญ่พยายามวิ่งหนีออกไปแต่ประตูไม่สามารถเปิดได้ อาร์ม: ถ้าเป็นอย่างนี้ต้องใช้นั้นซะแล้ว อาร์มเอามือขวาไว้ข้างหลังเอามือซ้ายยึนไปข้างหน้าปล่อยไฟไปข้างหน้าใส่มังกร “อ๊าก” ทุกคนตะลึงด้วยพลังเวทย์อันแข็งแกร่ง เจมส์ : พลังอะไรกันนี หลังจากนั้นทุกคนที่บาดเจ็บก็ได้รักษาอาการบาดเจ็บโดยหน่วยแพทย์นักเรียนที่ไม่บาดเจ็บก็กลับไปที่ห้องเรียน อาร์มรู้สึกว่ามีสิ่งที่ไม่ชอบมาพากลอยู่เลยไปที่ห้องควบคุม แล้วเหลือกตาไปเห็น เวทย์ไฟฟ้าสีแดงกำลัง ช็อด คอมพิวเตอร์อยู่ อาร์ม:
โพสต์ 5-1-2014 14:53:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
yeah
 เจ้าของ| โพสต์ 6-1-2014 18:49:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย rapong เมื่อ 5-1-2014 14:53
yeah

ขอบคุณครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 10-12-2016 19:38 , Processed in 0.042896 second(s), 20 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้