ดู: 582|ตอบกลับ: 3

อลวนสุดป่วน รักจากอนาคต ตอนที่ 1 My master

[คัดลอกลิงก์]
เสียงสวรรค์สำหรับเหล่านักเรียนทุกคนผมเชื่อว่าจะต้องไม่พ้นเสียง "อ่อน" ที่เป็นสัญญานของการเลิกเรียนเป็นแน่
"เฮ้อออ ในที่สุดก็หมดเรียนซะทีกลับไปเล่นคอมดีกว่า"นักเรียนชายคนหนึ่งพูดขึ้นขณะอยู่ในห้องเรียน
พร้อมกับเหยียดแขนเหยียดขาออกมาเพื่อคลายความเมื่อยล้าพร้อมกับก้มตัวลงหยิบกระนักเรียนที่วางอยู่ข้างๆโต๊ะ
แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วตรงดิ่งไปที่ประตูทางออกของห้องเรียนเพื่อกลับบ้านของตัวเอง พวกคุณคงจะสงสัยสินะคับว่าผู้ชาย
คนนี้คือใครกันงั้นเดี๋ยวผมจะบอกข้อมูลคราวๆของผู้ชายคนนี้ให้ฟังละกันนะคับ ผู้ชายคนนี้มีชื่อว่า โซมะ เรียนอยู่ชั้น ม.4
อายุ 16 ปี กรุ๊ปเลือด O อาหารที่ชอบคือ กุ้งชุบแป้งทอด ส่วนที่ไม่ชอบคือ ของดอง ด้านการเรียน ปานกลาง ด้านกีฬาห่วยแตก ส่วนหน้าตาก้อเห่ยซะไม่มีละ เรื่องความรัก นี่ไม่ต้องพูดเลย โสดตลอดชีพ เพื่อนๆคงจะสงสัยสินะคับว่า
ทำไมผมถึงรู้เรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้เยอะขนาดนี้ก้อแน่สิคับก้อนั่นมันตัวของผมเองนี่น่า 55 ก็อย่างที่บอกให้ฟังคราวๆนั้น
มันน่าสมเพชสิ้นดี แต่ผมก็ไม่ได้คิดมากอะไรนักหรอกคับเพราะเป้าของชีวิตผมคือการได้ทำงานที่ตัวเองอยากจะทำ
แล้วก็สร้างครอบครัวเล็กๆขึ้มมาและใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแค่นั้นผมก็พอใจแล้วละคับ หลังจากออกมาจากห้องเรียน
ผมก็เดินไปตามระเบียงเรื่อยๆจนมาถึงหน้าโรงเรียน ผมก็ได้ยินเสียงตะโกนมาแต่ไกล
" นี่~~~~ โซมะคอยฉันก่อนสิ" เด็กสาวคนหนึ่งวิ่งมาด้วยความเร่งรีบแล้วก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับหอบ"แฮ่กๆ"
ผู้หญิงคนนี้ชื่อ ยายะ เป็นเพื่อนสมัยเด็กของผมเอง ถึงจะเป็นเพื่อนสมัยเด็กก็ตามแต่ผมกับเธอนั้นแตกต่างกันสุดขั้วเพราะว่า
ยายะ นั้นทั้งเรียนเก่ง ด้านกีฬาก็ใช้ได้ แถมยังเคยเป็นตัวแทนของโรงเรียนไปแข่งเทนนิสแล้วยังชนะเลิสกลับมาอีกด้วย
ส่วนเรื่องด้านความรักนี่ไม่ต้องพูดถึง เธอเป็นที่หมายปองของผู้ชายทั้งโรงเรียนมีผู้ชายหลายคนที่หน้าตาดีที่มาขอคบกับเธอ
แต่ก็โดนเธอปฎิเสธทุกรายผมก็ยังสงสัยมาทำไมเธอถึงไม่เลือกคบกับใครสักคนหรือว่าเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ก็ช่างเถอะ
จะเป็นยังไงมันก้อไม่ได้เกี่ยวกับผมอยู่ดีนี่น่า จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดกับผม
"นี่ จะกลับบ้านแล้วทำไมไม่รอกันมั่งอ่ะ"
อ๋อ ผมลืมบอกไปอีกอย่างว่าบ้านของเธอนั้นอยู่ข้างๆบ้านผมซึ่งเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ผู้ชายหลายคนต่างอิจฉาในตัวผมที่ได้สนิทกับเธอแบบนี้ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจเท่าไร( อันที่จริงก็แอบสะใจพวกหน้ตาดีอยู่เหมือนกันนะ 555) แล้วผมก็ตอบเธอไปว่า
"แล้วทำไมฉันต้องรอเธอด้วยละ"
"ก็แหม่ บ้านก็อยู่ติดกันแท้ๆกลับพร้อมกันก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนิ แถมเรายังเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันอีกแค่นี้กลับด้วยไม่ได้รึไงกัน"
"จ้าๆ แต่เธอก็น่าจะตอบรับใครสักคนที่มาขอเธอเป็นแฟนน่ะฉันจะได้ไม่ต้องมารอเธอทุกวันแบบนี้ ได้ข่าวว่าเพิ่งปฎิเสธกัปตันชมรมฟุตบอลมาด้วยนี่น่า"
ยายะหันหน้ามาทางผมด้วยสีหน้าหงุดงิดนิดหน่อย
"เรื่องของฉันย่ะ ถ้านายไม่อยากรอก็ไม่ต้องรอฉันกลับเองคนเดียวก็ได้ ฮึ "
"อะไรกันโกรธรึเนี่ย"
"ไมู่รู้"
"ฉันก็แค่สงสัยเท่าั้นั้นเองว่าทำไมเธอถึงไม่เลือกใครสักทีหรือว่าเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้วรึไงกัน"
พอผมพูดจบเธอก็หันหน้ามาทางผม ผมจึงถามเธอว่า
"หือ มีอะำไรงั้นหรอ"
หน้าของยายะแดงเล็กน้อยแล้วก็ตอบผมกลับมาว่าด้วยเสียงที่สูงผิดปกติ
"จ จะไปมีได้ยังไงเล่า!!! ตาบ้า"
"อะไรกันเล่าไม่เห็นต้องตะคอกใส่เลยนี่น่า ก็แค่ถามดูเฉยๆเอง"
"ฮึ เรื่องของนายสิ"
"ไม่น่ารักเอาซะเลยน่า ทีกับคนอื่นยังพูดจาดีๆด้วยได้เลย ทีกับฉันไม่เห็นเธอพูดจาดีๆด้วยเลยอะ"
"นั่นมันเพราะนายชอบกวนประสาทชั้นอยู่เรื่อยยังไงละ"
"คร้าบๆ"


จากนั้นพวกเราก็เดินไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ไปถึงบ้านสักที
"งั้นวันพุ่งนี้เจอกันนะอย่าตื้นสายละ บาย"
"รู้แล้วละน่า แล้วเจอกัน"
จากนั้นผมกับยายะก็แยกกลับเข้าบ้านของตนเอง
"กลับมาแล้วคร้าบ" ถึงผมอยากจะประโยชน์นี้ก็เถอะแต่ตอนนี้ผมอยู่บ้านคนเดียว พ่อผมนั้นไปทำงานเป็นนักเขียนนิยายอยู่ต่างประเทศ ส่วนแม่ของผมก็ไปทํางานเป็นดีไซเนอร์อยู่ที่ฝรั่งเศษ ผมจึงอยู่บ้านคนเดียวส่วนเรื่องเงินนั้นไม่ต้องห่วงเพราะพ่อแม่ผมส่งมาให้ทุกเดือนอยู่แล้ว หลังจากเปิดประตูบ้านเข้ามาผมก็โยนรองเท้าไว้ที่หน้าบ้านแล้วรีบไปที่ห้องของตัวเองจากนั่นก็โยนกระเป๋าลงกับพื้นแล้วไปนั่งอยู่หน้าคอม เปิดสวิตคอมแล้วก็เล่นคอมตามปกติจนเวลาเรื่อยไปผมหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เวลา 23.30 แล้วผมจึงเดินลงไปข้างล่างเพื่อไปอาบนํ้าและกินข้าว พอทําทุรเสร็จสับเรียบร้อยแล้วผมก็หันไปดูนาฬิกาที่ติดกับผนังบ้านอีกครั้งก็พบว่าขณะนี้เวลา 23.55 พอปิดไฟทุกดวงเสร็จแล้วผมก็ขึ้นมาและเข้าไปในห้องนอนของตัวเองและก็ไปนั่งอยู่หน้าคอมที่เปิดค้างเอาไว้และก็ต้องแปลกใจเพราะว่าที่หน้าของผมนั้นมีช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆปรากฎขึ้นมา ส่วนข้อความในช่องสี่เหลี่ยมนั้นก็ดูแปลกๆมันเขียนว่า
"คุณต้องการจะรับโปรแกรมของเราไปลองใช้หรือไม่"
และที่แปลกกว่านั่นคือมันมีช่องตัวเลือกแค่ช่องเดียวคือ "ยอมรับ" จะกดปิดก้อไม่ได้จะกดอย่างอื่นก็ไม่ได้อีกเช่นกัน
อ่า ปัดโถ่เว้ยโดนไวรัสแหงๆเลย ผมบ่นออกมาเพราะอารมณ์เสียนิดหน่อย ช่วยไม่ได้แหะคงต้องลองกดดูจากนั้นผมก็เลื่อนเมาส์ไปคลิ้กที่คําว่า "ยอมรับ"
ซึ่งผมไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจนั้นของผมมันจะทำให้ชีวิตของผมต้องมาเจอกับเรื่องวุ่นวายมากมายในภายหลัง
จากนั้นหน้าจอคอมของผมก็ส่องแสงจ้าขึ้นมาแสงนั้นแสบตามากทำให้ผมมองเห็นไม่ค่อยชัดเหมือนมีใครเอาไปฉายมาส่องตายังไงยังงั้น เฮ้ย!! นี่มันอะไรกันวะเนี่ย ผมตกใจเล็กน้อยพอผมกำลังจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันใดนั้นก็มีบางอย่างลอยมากระแทกเข้ากับหน้าของผมอย่างจังทำให้ผมกระเด็นไปไกลจากคอมพอสมควรหลังจากนั้นแสงที่ส่องออกมาจากหน้าจอก็ค่อยหายไป หลังจากนั้นผมก็ค่อยๆลุกขึ้นมา โอ้ยๆๆๆเจ็บเป็นบ้าเลย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ยพูดผมพอจบผมก็มองไปทางคอมพิวเตอร์ของตัวเองแล้วก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากเพราะสิ่งที่ผมเห็นก็คือ มีผู้หญิงคนนั่งขุกเข่าอยู่กับพื้นผมของเธอเป็นสีฟ้าราวกับสายนํ้าดวงตาของเธอก็เป็นสีฟ้าสวยราวกับท้องฟ้าผมทั้งตะลึงในความสวยของเธอ ทั้งตกใจ
ทั้งงุนงง กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นผมทำอะไรไม่ถูกนอกจากถามเธอคนนั้นไปว่า "เธอเป็นใครกัน???"
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วก็ตอบผมกลับมาว่า
"ชั้นคือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ชื่อ อาเรีย ชั้นมาเพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตของคุณค่ะ"

"My master"


To Be Continue...


  • ถูกใจ ^_^

    mannywar162537 Point +10 Heart +10

  • ถูกใจ ^_^และให้กำลังใจ.

    zazee Heart +2

  • kla53572 Heart +2

 เจ้าของ| โพสต์ 27-1-2014 23:20:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ตัวหนังสืออาจจะเยอะไปหน่อยเพราะเพิ่งเขียนเป็นเรื่องแรกยังไงก็ฝากติ-ชมด้วยนะคับ
โพสต์ 2-2-2014 01:17:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
งั่ม งั่ม งั่ม เรื่องก็โอเคนะ ตอนจบก็ดูเป็นเอกลักดี แปลกใจที่ทำให้น่าติดตาม ทุกอย่างเกือบโอเคทั้งหมด แต่รู้สึกว่าเรื่องมันคล้ายกับอนิเมะเรื่องหนึ่งที่ผมเคยดูแล้วเลย ถ้าเรื่องหักมุมนิดหน่อยก็จะสนุกมากเลย แล้วก็ฅัวอักษรยังพิมพ์ผิดอยู่นิดหน่อย แต่ที่เหลือก็โอเคหมดแล้ว จะให้กำลังใจและติดตามล่ะกันน่ะ หวังว่าจะสนุกและจะชวนเพื่อนมาดูให้
 เจ้าของ| โพสต์ 2-2-2014 12:46:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย zazee เมื่อ 2-2-2014 01:17
งั่ม งั่ม งั่ม เรื่องก็โอเคนะ ตอนจบก็ดูเป็นเอกลักดี แปลกใจที่ทำให้น่าติดตาม ทุกอย่างเกือบโอเคทั้งหมด แต่รู้สึกว่าเรื่องมันคล้ายกับอนิเมะเรื่องหนึ่งที่ผมเคยดูแล้วเลย ถ้าเรื่องหักมุมนิดหน่อยก็จะสนุกมากเลย แล้วก็ฅัวอักษรยังพิมพ์ผิดอยู่นิดหน่อย แต่ที่เหลือก็โอเคหมดแล้ว จะให้กำลังใจและติดตามล่ะกันน่ะ หวังว่าจะสนุกและจะชวนเพื่อนมาดูให้

แล้วจะพยายามเขียนตอนที่ 2 ให้เร็วที่สุดนะคับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 11-12-2016 09:12 , Processed in 0.032227 second(s), 24 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้