ดู: 312|ตอบกลับ: 2

ดาบวิเศษ??!! ( ตอนเดียวจบ )

[คัดลอกลิงก์]
         
         ฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง ไม่มีอะไรพิเศษ และทุกๆวันก็ต้องใช้ชีวิตอย่างซ้ำซากจำเจ
จนกระทั่ง....ที่โรงเรียนมีการประกาศว่าจะมีคณะกรรมการมาตรวจโรงเรียน นักเรียนทุกคนจึงนั่งรออยู่ในห้องเรียนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย  มีฉันคนเดียวที่ดันมาโรงเรียนสาย...
"แย่แล้ว มีหวังไปไม่ทันตรวจแหงๆ" ฉันพูดพร้อมกับวิ่งเข้าโรงเรียนอย่างรีบร้อน
พอมาถึงหน้าห้อง ฉันก็พบว่าคนที่มาตรวจไม่ใช่คณะกรรมการ แต่เป็นทหารต่างหาก เขาสั่งให้นักเรียนทุกคนนั่งคุกเข่าอยู่หน้าห้อง แบบหน้ากระดานเรียงหนึ่ง ฉันเองก็ไม่เข้าใจ
"เฮ้ย!!นี่แกมาสายหรอวะ!!" ทหารหน้าโหดคนหนึ่งตะคอกเสียงดังใส่ฉัน จนฉันกับคนคนอื่นๆถึงกับสะดุ้งสุดตัว
ฉันไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ยืนตัวสั่นงกๆ จนรู้สึกเหมือนมีบางอย่างมากระแทกที่หัวอย่างแรง และสลบไป

        "นะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้น" ฉันกุมขมับ ลุกขึ้นยืนอย่างมึนงง ความรู้สึกปวดตุ้บๆที่หัวยังไม่จางหายไป
ตาของฉันเริ่มปรับโฟกัสให้ภาพข้างหน้าชัดเจนยิ่งขึ้น
สิ่งที่ฉันเห็นเบื้องหน้าทำให้ฉันใช้มือปิดปากตัวเองทันที...รู้สึกอยากอ้วกชะมัด!
ใช่แล้ว บริเวณทางเดินที่ฉันสลบอยู่ มีน้ำนองพื้นเต็มไปหมด มันก็ไม่ใช่น้ำซะทีเดียว
เพราะมันเป็นสีเขียวอ่อนๆ ลื่นนิดๆ เหมือนน้ำเมือก
เสื้อผ้าของฉันเองก็โดนมันมาเยอะพอสมควร...แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...เพราะนักเรียนบริเวณนั้น...ตายหมด
แม้แต่พวกทหารเองก็ด้วย
ฉันค่อยๆเดินไปตามระเบียง ทุกๆชั้นเป็นเหมือนกันหมด...มีน้ำเหมือก...มีคนตาย...
จนขาของฉันไปสดุดกับร่างไร้วิญญาณคนหนึ่งเข้า
ฉันตัดสินใจพลิกร่างนั้นขึ้นมา...
"นี่....ทำไมล่ะ" ฉันอยากร้องไห้ เมื่อพบว่าคนๆนั้นเป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง ใครกันที่ทำเรื่องแบบนี้
ฉันคงโทษใครไม่ได้...เพราะมันอาจไม่ใช่คน..ทุกคนในโรงเรียนตายหมด..ตายโดยไร้ซึ่งบาดแผล..ฉันต้องทำอะไรซักอย่าง

        ไม่รู้เหมือนกัน ว่ามีอะไรมาดลใจให้ฉันเดินเข้าไปในป่าหลังโรงเรียน ฉันก็ประหลาดใจอยู่เหมือนกัน ทั้งๆที่ปกติหลังโรงเรียนไม่มีป่าแท้ๆ  มันจะต้องเป็นบ้านคนสิ! แต่จะยังไงก็ช่าง..ฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่ามันมีอะไร....
"นะ..นั่นมันนน อะไรน่ะ??" เมื่อเดินลึกเข้าไปในป่า ฉันก็พบกับโขดหินขนาดใหญ่ มันมีดาบเล่มหนึ่งปักอยู่
แสงอาทิตย์สาดส่องลงมากระทบกับดาบ มันเป็นภาพที่น่าหลังใหลเหลือเกิน ฉันยืนค้างอยู่ตรงนั้นนานพอสมควร
จนกระทั่งมีเสียงแหลมเล็กดังขึ้นข้างๆฉัน
"เธอเป็นผู้กล้าสินะ สวัสดี ฉันเป็นภูติผู้ดูแลดาบเล่มนั้น" ฉันตกใจ หันไปมองตามเสียงนั้น ก็พบกับภูติจิ๋ว หน้าตาน่ารัก นัยน์ตาสีฟ้า ผมสีทองยาวสยายมาจนถึงกลางหลัง ใส่ชุดพีชสีชมพู
ฉันชี้โบ้ชี้เบ้ พูดอะไรไม่ออก..อย่าบอกนะว่า...
"เธอจะต้องดึงดาบนั่น" ว่าแล้วเชียวววว!!! เหมือนในเทพนิยายไม่มีผิด บ้าเอ้ย!
"ทำไมฉันต้องทำ??"
"เธออยากช่วยพวกเพื่อนๆไหมล่ะ" ภูติน้อยเท้าเอวถาม...
"เธอรู้ได้ยังไง?" ไม่น่าเชื่อ
"เรื่องนั้นไม่สำคัญ แต่เธอจะต้องใช่ดาบนั่นล้างมลทิน...ตามหาปีศาจนั่น!!ฆ่ามันซะ..แล้วทุกคนจะฟื้น" เธอพูด
ฉันไม่รีรอ รีบดึงดาบออกจากโขดหินทันที...มันง่ายกว่าที่คิดแฮะ เบาเหมือนขนนกเลย
"ง่ายเกินไป!!" //เคร้ง!!// ฉันโยนดาบลงอย่างไม่แยแส ภูติสาวทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อย
"เธอจะต้องรีบ คงต้องเดินทางตามหาไปทั่วโลกล่ะนะ" ว่าไงนะ!!นี่ฉันหูแว่วหรอ??
"พลังของปีศาจนั่น เหมือนจะทำให้บ้านเมืองกลายเป็นช่วงศตวรรษที่10" อย่างงี้ก็ซวยล่ะสิ = ="
"หมายความว่า...???"
"เธอคงจะต้องเดินเท้าล่ะนะ หาถามชาวบ้านว่าพบเห็นปีศาจที่ว่าหรือไม่ ถ้าเจอ ก็ใช่ดาบปริดชีพมันซะ ง่ายๆ"
ภูติน้อยว่าและยักไหล่อย่างไม่แยแส
"ก็ได้" ฉันพยักหน้ารับ...ถ้าเพื่อช่วยเพื่อนๆล่ะก็

        หลังจากนั้นฉันก็เดินทางไปทั่วโลก ผ่านทั้งป่าดิบชื้น ทะเล ภูเขาน้ำแข็ง ทะเลทรายที่แห้งแล้ง
มีเพียงน้ำและปลาจากลำธาร ผลไม้ตามป่าเขาเพื่อประทังชีวิตเท่านั้น
จนไปถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มียายแก่ๆคนนึงบอกว่าเห็นมัน อาศัยอยู่ในถ้ำหลังภูเขา
"ทีนี่...ก็ถึงซักที หลังจากที่เดินทางถึงสองปี" เป็นการเดินทางที่เหนื่อยชะมัด
"พวกเพื่อนๆเธอ ยังไงก็ไม่ตายเป็นแน่ เพราะโดนพิษไปแล้วก็เหมือนกับเป็นอมตะนั่นแหละ...แถมกินก็ไม่ได้ เพราะถ้ามีตัวอะไรกินไป มันก็ต้องตาย...จะว่าไปเป็นอมตะเพื่อแลกกับร่างที่ไร้ลมหายใจ ก็เป็นข้อแลกเปลี่ยนที่ไม่เลวนะ คิกๆ"
"อย่าพูดบ้าๆน่าาา!!!" เดินไปคุยไป จนมาถึงถ้ำพอดี บอกตามตรง มันใหญ่มาก ข้างในมืดตึ้ดตื๋อเลย
"ไปกันเถอะ" ฉันเดินนำหน้าเข้ามาข้างใน
นั่นมัน...........ฉันอึ้งไปชั่วครู่ ฉันเห็นปีศาจร่างยักษ์ตัวสีแดง นอนขดอยู่ โดยหันหลังให้ฉัน
มันมีเขา หาง และปีก..น่าขนลุกชะมัด
ตอนนี้มันนอนอยู่...ถ้าฉันแทงมัน..มันจะต้องตาย และเพื่อนๆจะฟื้น...ฉันกำหมัดแน่น
"เอาดาบมา!!!" ฉันหันไปบอกภูติจิ๋ว เธอเองได้แต่ทำหน้างงๆ
"อะไรของเธอ!!?" ฉันเริ่มหงุดหงิด
"เธอไม่ได้เอาดาบมาหรอกหรอ" ภูตินั่นถามฉัน
"ว่าไงนะ!!!??"
"เธอ...คงทิ้งไว้หลังจากที่ดึงมันออกมาล่ะสิ" ใช่แล้ว ฉันโยนมันลงพื้น และก็ออกเดินทางในเวลาต่อมา
"ฉันว่า...เราคงต้องกลับไปเอามันแล้วแหละ" ภูตินั่นบอก ฉันได้แต่ทำหน้าเซ็งๆ


-The end-









โพสต์ 19-6-2014 02:48:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ฮ่าๆๆ เงิบบบเลย
โพสต์ 23-6-2014 17:39:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ก็สนุกดีน่ะ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 10-12-2016 10:06 , Processed in 0.031612 second(s), 24 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้