ดู: 247|ตอบกลับ: 2

วันเสาร์ที่ 11  สิหาคม ณ บ้านพักนอกเมือง

(กริ่งๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกของ โอดะ ดึงขึ้น 6:30 )

โอดะ: จริงสิวันนี้มีนัดไปทำรายงานกับ โมโมกะนี่หน่าต้องรีบแล้ว
(พอโอดะ อาบน้ำแต่งตัวเส็จ กำลังออกจากบ้าน ทันใดนั้น โอดะก็เห็น เด็กสาวข้างบ้านที่ถ้าทางกำลังจะรีบไปไหนสักที่)

โอดะ: เอ๋ นั้นมัน คนข้างบ้านเรานี่หน่า ไปทักเธอดีไหมนะ
(พอโอดะเดินเข้าไปเพื่อที่จะคุยกับเด็กสาวคนนั้น ก็ เอะใจขึ้นมาอย่าง หนึ่ง โอดะ: ทำไมดูเหมือน โมโมกะจังเลย พอโอดะเดินเข้าไปทักเธอคนนั้น )

โอดะ:อรุณ สวัสดิ์ ครับ
พอเด็กสาวคนนั้นหันมา กับเป็น โมโมกะ
โมโมกะ: อรุณ สวัสดิ์  ค่ะ

(ทั้งสองคนตกใจ ที่เจอกันโดยบังเอิญ)

โอดะ: คุณ ๆ ๆ โมโมกะ มาทำอะไรแถวนี้หรอครับ
โมโมกะ: บ้าน ฉัน อยู่ ตรงนี้ หนะ
โอดะ: เอ่ะ จริงหรอครับ
โมโมกะ: แล้วโอดะมาทำอะไรแถวนี้หรอ
โอดะ: พอดีบ้านผมอยู่ติดกับบ้านของโมโมกะ หนะ ฮ๋าฮ่า
โมโมกะ: แล้วโอดพักอยู่ที่นี้กับ ใคร หรอ
โอดะ: คนเดียว ครับ
โมโมกะ: แล้ว คุณพ่อ คุณ แม่ ของโอดะไปไหนหรอ
โอดะ: คุณพ่อ กับ คุณ แม่ ไปทำงานต่างจังหวัด หนะ
กว่าจะกลับมาก ก็หน้าร้อนตอนปิดเทอม นานๆ จะมาที ครับ แล้ว โมโมกะพักอยู่กับใครหรอครับ

โมโมกะ: พักอยู่กับ ย่า สองคน
โอดะ:แล้วคุณพ่อ กับ คุณแม่ ของโมโมกะ ไปไหนหรอ

(จากนั้นโมโมกะก็เงียบไป แล้วก็ทำหน้าเศร้าๆ)

โมโมกะ: คุณพ่อ กับ คุณแม่ ของฉัน เสียไปแต่ฉันยัง 4 ขวบ หลังจากท่าน กลับจากที่ ไปดูงาน บนภูเขาลูกนั้น ก็เกิดอุบัติเหตุ รถตกเหว
จากนั้นมา ฉันก็ อยู่กับ ย่าแค่สองคน
โอดะ: เสียใจด้วยนะ ครับ

โมโมกะ: ไม่เป็นไรคะ ฉันชินแล้วหละ งั้นเราไปสวนสาธารณะ กันเถอะ เดียวจะ เที่ยงก่อน

จากนั้น พวก โอดะ ก็เดิน มาถึง สวนสาธารณะ


<สวนสาธารณะ>

โมโมกะ:นี้โอดะ พวกเรา ไปนั้งที่ ม้าหินอ่อน กันเถอะ
โอดะ: ครับ

จากนั้น พวกเขาก็เดินไปนั้งที่ ม้าหินอ่อน

โมโมกะ: งันฉันจะเป็นคนถามเรื่องของ โอดะ ก่อนนะ
โอดะ: ครับ
โมโมกะ: โอดะ เกิดที่ไหนหรอ
โอดะ: เกิดที่ ในเมืองชิมะเนะ ครับ
โมโมกะ:แล้วโอดะชอบกินอะไรเป็นพิเศษหรอ
โอดะ:ข้าวปั้น สาหร่ายครับ

(พอทั้งสองคนทำงานเส็จ ประมาณ 5 โมงเย็น )

โมโมกะ: งั้นเรารีบกลับกันเถอะเดียวจะมืดสะก่อน
โอดะ: ครับ เอ่อ โมโมกะ เราแวะ ซุปเปอร์มาเก็ต กันก่อนได้ไหมครับ
โมโมกะ: ทำไมหรอ
โอดะ: ผมจะแวะซื้อ ข้าวปั่นสาหร่าย หนะครับ เพราะ ผมอยู่คนเดียว ทำอาหารก็ไม่เป็นก็เลยต้อง แวะ ซื้อข้าวทุกวัน

โมโมกะ:ถ้าไม่รังเกียจ ไปทานข้าวที่บ้านฉันไหม เพราะอยู่กับย่าแค่สองคน ไปทานด้วยกันคงสนุกดีนะ
โอดะ: ขอบคุณครับ

(จากนั้นมา โอดะ ก็ ตกหลุมรัก โมโมกะ มาโดยตลอด )


จบ ตอนที่ 2 ขอบคุณที่รับ ชม ครับ
ผิดพลาด ประการใด ต้องขอ อภัยด้วยนะครับ












โพสต์ 2-7-2014 23:07:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อ่านง่ายขึ้นเยอะเลยล่ะครับ เอาจุดที่เเนะนำไป มาปรับใช้ได้ตามรูปแบบประสงค์ได้ดีครับ เเต่ว่าก็ยังมีต้องติงอยู่สองเรื่องเท่านั้นเเล้ว คือการตรวจทานคำผิดครับ เเนะนำให้ตรวจเช็คความถูกต้องก่อนอัพหน่อยนะ เพราะเท่าที่อ่าน มีจุดที่พิมพ์ผิดชัดอยู่พอสมควร เพราะเรื่องของผู้เขียนมีระยะเนื้อเรื่องที่สั้น การตรวจทานจะง่ายเเละมองเห็นจุดที่พิมพ์ผิดง่าย
เเละอีกเรื่อง ที่เหมือนจะยังตกไป บทบรรยายรูปสถานการณ์ น้อยไปนิดนะ ถ้าหากว่าบทพูดจะสามรถสื่อสภาวะอารมณ์ของตัวละครออกมาเเล้วก็จริง เเต่ส่วนที่ทำให้คนอ่านนึกภาพตามไปด้วยง่ายขึ้น คือการบรรยายฉากเเละบรรยากาศในขณะนั้นออกมาให้คนอ่านรับรู้ด้้วย ซึ่งตรงจุดนี้ ยากมากเลยล่ะ เเต่ว่าอยากจะให้ค่อยๆพัฒนาตรงจุดนี้ไปที่ละน้อยๆนะ
โดยรวม สำหรับตอนที่สอง ปรับปรุงได้ดีขึ้นอย่างชัดเจน เเสดงเนื้ออารมณ์ของตัวละครผ่านบทพูดได้ดี เเมจะขาดฉากบรรยากาศไปบ้าง เเต่โดยรวมให้6.5/10คะเเนนจ้า>w<y+*+พยายามต่อไปนะ

แสดงความคิดเห็น

อีกนิดนะ ตรงๆสั้นๆเลย...หลงรักกันง่ายไปเลยรู้สึกเเปลกๆอ่ะ-*-  โพสต์ 2-7-2014 23:10
 เจ้าของ| โพสต์ 3-7-2014 00:07:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ จะพยายาม ^^

แสดงความคิดเห็น

สู้ต่อไป ไอ้มดเเดง 555+  โพสต์ 3-7-2014 12:00
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 05:03 , Processed in 0.100719 second(s), 25 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้