ดู: 252|ตอบกลับ: 0
EP.6 ดอกไม้ไร้กลีบ        ความกลัวที่กลับมา
                                              TRrrr... TRrrr... TRrrr...
   
                            “ชั้นเอง...”                    --ชั้นเองนะ...—
                                              “ชั้นน่ะใคร?”
                    ผมรับสายของยัยตัวเล็กและกวนใส่นิดหน่อย ไอเนะคงโทรมาบอกกลับช้าไม่ก็ฝากผมทำงานตามเคย ที่ปลายสาย ผมได้ยินเสียงเธอง้ำเสียงด้วยล่ะยัยนี่ยังน่าแกล้งเหมือนเดิม^^
                                              --อย่าแกล้งเค้านะ!ฟ้องเสด็จพ่อจริงๆนะ><*--
                                               “ว่ามา องค์หญิง”                --ชั้นคงกลับช้าหน่อยน่ะ...เหมือนว่าเที่ยวบินจะถูกยกเลิกเพราะสงคราม แต่ไม่น่าจะเป็นไร บอกเสด็จพ่อด้วยนะว่าไม่ต้องกังวล—
                                               “เข้าใจละ... ฉุกเฉินอะไรรีบโทรหาชั้น เข้าใจนะ”                 --เข้าใจแล้ว^^--
เขตน่านทะเล อัลคาทรัซมาเรียน่า
              หลังจากเหตุการณ์บุกทำลายและปลดปล่อยชาวโลกของA.Dที่นี่ก็กลายเป็นซากร้างที่ทรุดโทรมตามเวลาที่ผันผ่าน  เจนิเอลนั่งอยู่บนโซฟาในห้องทำงานบนโคลอสซัสมองดูภาพบันทึกการต่อสู้ของA.Dอย่างทึ่งในปาฎิหารย์หลายต่อหลายครั้งที่เค้าสร้างมันและนำพาทุกคนไปสู่ชัยชนะ และปลดปล่อยทุกคน โดยไม่แบ่งแยกไม่หวังผลประโยชน์โดยแท้จริง ในสายตาของประธานสหพันธ์โลกหรือพ่อของเค้าเค้ามักจะมองว่าA.Dเป็นแค่คนบ้าที่วิ่งเต้นเพื่อดิ้นรนหาชื่อของวีรบุรุษ
                  การกระทำที่ไม่ได้หวังอะไรไม่ได้รับค่าจ้าง ไม่ได้รับพลังและอำนาจตอบแทน และที่จะได้อาจมีเพียงคำกล่าวชื่นชมเพียงชั่ววูบขณะหนึ่ง แต่ไม่นานมันก็จะหายไปและสุดท้ายที่เหลือคือความว่างเปล่าและการสูญเสียเท่านั้นเค้ามักถูกสั่งสอนมาจากในตระกูลว่าความถูกต้องไม่อาจจะสร้างหรือเปลี่ยนแปลงอะไรได้ความเป็นไปได้และพลังที่เรียกว่าเงินกับอำนาจตะหากที่ดลบันดาลทุกอย่างได้โดยแท้จริง
                  แต่เค้ากลับไม่เคยคิดอย่างนั้น แม้ส่วนเสี้ยว เค้ามักจะสับสนเสมอว่าสุดท้ายแล้ว อะไรคือสิ่งที่ถูกต้องกันแน่ ในสงครามทุกคนต่างต่อสู้เพื่อความถูกต้องของตัวเอง ฝ่ายที่กุมชัยชนะจะครอบครองและถูกต้องแต่ว่า...นั่นมันถูกต้องแล้วเหรอ?
                                            ก๊อก...ก๊อก...
                                                  “ขออนุญาตค่ะกัปตัน...”                  “อ่ะ...ครับ เชิญเลย”
                                                  “มีรายงานค่ะ...ตอนนี้ โคลอสซัสสมบูรณ์พร้อมกับสงครามต่อไปแล้วค่ะ”
                                                  “เร็วมากสมแล้วที่ให้คุณรองอานิสคุม ช่วยได้มากเลยครับ”
                                                  “แต่...เรื่องจิตใจ...ของทหารเราชั้นคง...”
                  เจนิเอลเงียบและครุ่นคิดของมันแน่อยู่แล้ว ลงสงครามแรก แล้วโดนเล่นงานจนแทบทำอะไรเค้าไม่ได้อย่างนี้เป็นใคร ใครก็หมดไฟเหมือนกัน แต่เค้าไม่มีทางเลือกอื่น...สงครามอื่นก็เกิดขึ้นตลอด ทุกคนต้องการพลังของพวกเค้า เค้าจะมาถอยหนีไปอย่างนี้ไม่ได้
                                                  “ผม...จะทำทุกอย่างเพื่อทำให้พวกเราชนะครับ”
                                                   “ชั้นเชื่อในพลังของคุณค่ะ กัปตัน”
                     เปรี้ยง!!!
                                                 “ราส!!ทางขวา!!”                    “ชิ!!”
            พลาสม่า แม๊คนั่มจากเบลดซีโร่พุ่งเข้ามาเฉี่ยวปีกของอิมมอทัลไปแต่อานุภาพของกระสุนกลับมากพอจะระเบิดฉีกปีกของอิมมอทัลไปข้างหนึ่งง่ายๆสติคม่าเหวี่ยงตัวกลับมาและตั้งหลักเครื่องพร้อมยิงเฟลต์เบิร์นจากปีกที่เหลือข้างเดียวใส่เบลดซีโร่ที่พุ่งเข้ามา แต่กระสุนเพลิงกลับไม่อาจจะแตะต้องร่างของกันดั้มสีดำได้เลยเข่าหนักๆของเบลด ซีโร่พุ่งเข้ามากระแทกเข้าที่ตัวของ
สติคม่าอย่างแรงแรงสั่นสะเทือนส่งมาจนราสรู้สึกได้
                                              “อึ่ก!!!เจ้านี่!!”
              ซีวิตพุ่งแฟงค์เข้ามาและหวดกรงเล็บใส่ข้างหลังเบลด ซีโร่แต่คมดาบคริเซเออร์กลับตั้งขวางไว้ได้ซะก่อน เบลดซีโร่หมุนตัวและฟาดดาบผ่าร่างของซีวิตจนขาดกลางไปแฟงค์ซีวิตร่างระเบิดแหลกออกไปต่อหน้าของราส
                                                “ซีวิต!!! บ้าเอ๊ย!!!”
                                                     กึง!!!
               มือของเบลดซีโร่พุ่งมาและจับหน้าของสติคม่าไว้ ราสคว้าดาบธนูออกมาและฟาดใส่แต่ทันทีที่คมดาบปะทะกับเดวิล อาร์ม ดาบธนูของเค้าก็ถูกม่านพลังจากเดวิลอาร์มดีดออกไป ทันทีที่ไม่มีอาวุธอยู่ในมือ เบลดซีโร่ก็เหวี่ยงร่างของสติคม่าออกไปทันที
                ร่างของโมบิลสูทของราสผละปลิวออกไปอย่างแรงตามแรงเหวี่ยงราสพยายามตั้งเครื่องและหาทางสวนกลับ แต่เมื่อเค้าเงยหน้าขึ้นไปมองจอมมารที่สยายปีกอยู่เบื้องบน กลับชาร์จพลังงานพร้อมยิงใส่เค้าเรียบร้อยแล้วแร็คนาร็อคบลัดฟาดพลังงานเต็มที่เข้ามาใส่สติคม่าที่ยังไม่ทันจะตั้งหลักหลบได้ทัน
                                           “ถ...โถ่เว้ย!!!”
                  ภาพในจอเบื้องหน้าดับมืดลงและขึ้นตัวอักษรสีแดงขึ้นมาบอกการฝึกซ้อมล้มเหลวเต็มกลางจอราสทิ้งน้ำหนักลงไปเอนพิงพนักเก้าอี้อย่างหน่ายเซ็งประตูห้องฝึกซิมูเลชั่นเลื่อนเปิดขึ้นให้เค้าได้พบเพื่อนร่วมทีที่ยืนหน้าหงิกอยู่ข้างนอก
                                            “ข้อมูลนายมันโปเกรึเปล่า โดมินิคหุ่นบ้าบออะไรมันจะถ่อยดิบขนาดนั้น=___=”
                                            “จากฐานข้อมูลกลางโปเกบ้าอะไรล่ะ หัวหน้า=__=”
                  ระหว่างที่โดมินิคและซีวิตกำลังเถียงกันห้องของทีโอก็เปิดออก พร้อมกับใบหน้าง้ำเซ็งของสาวผมสีม่วงน้ำเงินที่เดินออกมาทีโอเดินไปนั่งที่เก้าอี้ไม่ไกลจากเพื่อนร่วมทีม คงโดนเบลด ซีโร่สอยมาล่ะสิก็โดนกันทุกคนนี่=__=**
                                            “เฮ้อ...มื้อเย็นก็ฝากด้วยนะโดมินิค- -+”
                                            “เออ...จะกินให้หายเซ็งเลย- -*”
                                             “ปราณีชั้นหน่อยเถอะT^T;;”                 โทษฐานที่โดนเบลดซีโร่สอยร่วงคนแรก โดมินิคต้องกระเป๋าฉีกอีกแล้วแหงๆ
                                             
                        ราสยักใหล่ไม่ใส่ใจคำร้องขอความปราณีจากโดมินิคและเป็นฝ่ายเดินนำทีมไปที่โรงอาหารซีวิตที่ร่วมกลุ่มไปด้วยก้มหน้าคิดหาแนวรูปแบบต่อสู้ใหม่ รูปแบบการต่อสู้ของเบลดซีโร่ดูคล้ายคลึงกับดูแรนดัลพอดู บางที น่าจะนำมาปรับใช้ในการต่อสู้ครั้งหน้าได้
                                                “ครั้งหน้า ลองเปลี่ยนระดับของAIให้เป็นระดับโมบิลคอนโทรลดูมั๊ย?”
                                               “อะไรล่ะนั่นหัวหน้า=O=;”
                         ทีโอแหวออกมา หลังจากการซ้อมรบกับAIเบลด ซีโร่นั่นยังแพ้ไม่เป็นท่าถ้าลองสู้ในระดับโมบิลคอนโทรล ทีมของเค้าคงจอดไม่ต้องแจวแน่ๆ แต่ราสกลับคิดตรงข้ามเพราะจากที่ลองสู้ดูกับตัว ดูแรนดัลยังด้อยชั้นกว่าเบลด ซีโร่พอตัวถ้าหากลองสู้กับโมบิลคอนโทรลของเบลด ซีโร่ดู บางที อาจจะชนะเบลด ซีโร่ รึเมเทโอบุลเล็ตได้ก็ได้
                                                     “ชั้นว่าก็น่าลองนะ... “                   “ไม่ได้หรอก- -...”
                          เป็นโดมินิคที่แย้งออกมาขัดราสเอาง่ายๆ
                                              “AIของเบลด ซีโร่ระดับเดสทรอยด์ยังไม่สมบูรณ์ทางกองทัพเลยยังไม่บรรจุลงมา”
                                              “ดีแล้ว(_ _);;”
                          เสียงของทีโอพูดออกมาอย่างโล่งใจ ราสหันไปมองอย่างหมั่นไส้  แต่ก็ไม่อยากเสี่ยงจะไปวอแวกับเธอมากนักยัยอำมหิตอันดับหนึ่งของทีมสิบห้า ประวัติส่งคอมมานโดหกคนเข้าไปหยอดน้ำเกลือในโรงบาล=___=;;
                                          “ไง เหนื่อยหน่อยนะ”                  “อ๊ะ...คุณเจนนิเอล ‘ดีค่ะ”
                         “สวยเหมือนทุกวันเลยนะพี่สาว--...”                  “ราส= =**”
                           เสียงเข้มๆของเจนิเอลกลับมีแววหวานมากกว่าน่ากลัวซะอีก ราสทำท่าไม่สนใจกับท่าทีขุ่นในอารมณ์ของพี่สาว(?)เท่าใหร่เจนิเอลถอนหายใจอย่างปลงๆและเปลี่ยนไปที่ธุระจริงๆดีกว่า
                                           “ซีวิตช่วยรับภารกิจที่มอสโคลให้ทีนะ...”
                                           “ครับ?”               “มอสโคล? ที่นั่นไม่มีคนของเรานี่กัปตัน”
                                           “แต่มีชาวโลกมากกว่าที่คิดรอให้เราไปปลดปล่อยพวกเค้าจากRuzon”
                                           “........”               “พวกเราไม่ได้ทำเพื่อเงินหรืออำนาจเหมือนทัพหลักแต่เราจะทำเพื่อปลดปล่อยพวกเค้าเพราะเราไม่ได้ใช่ชื่อสหพันธ์โลกเป็นแบรนด์หรือคำอวดอ้างเราจะทำเพื่อปลดปล่อยพวกเค้า ด้วยเจตจำนงของเรา...”
                                            “ปลุกใจกันขนาดนี้...ไม่ร่วมคงเสียมารยาทแย่”
                     ราสเกาหัวเบาๆและคลี่ยิ้มล้อเลียนใส่พี่ชายอย่างเย้าแหย่  โดมินิคและทีโอเองก็เห็นด้วยไม่ใช่เพราะคำสั่งจากสหพันธ์ แต่เป็นพวกเค้าอยากสู้ด้วยเจตนาและความต้องการของตัวเอง           
                                               “ดี~ล่ะ!! มาประชุมวางแผนรบกันต่อเล้ยยยยย!!!”
                                               “ไม่ต้องคึกไปแกต้องเลี้ยงข้าวพวกชั้นก่อน โดมินิค^^+”
                                               “ราส!!แกมันอำมหิตTOT;;;”
                   น่านฟ้าสูง ที่เผยภาพยามเย็นค่ำของท้องฟ้าเหนือท้องทะเลโคลอสซัสค่อยๆเคลื่อนไปอย่างช้าๆ บนดาดฟ้ายานคอลยืนมองดูท้องทะเลเบื้องล่างอย่างหลงใหลในความสวยงามของมันเรือนผมยาวสวยปลิวตามลมทะเลอย่างอ้อยอิ่ง เธอควรจะไปร่วมโต๊ะอาหารกับคนในทีมแต่เพราะเธอที่ไม่คุ้นเคยกับคนอื่นๆในทีมเท่าใหร่จึงแยกตัวออกมาดีกว่า
                                                “อย่างที่คิดเลย...ว่าต้องไม่เจอเธอที่โต๊ะกินข้าว”                 
                                                “....?”
                    ดวงตากลมโตของคอลหันไปหาเจ้าของเสียงนุ่มทุ้มที่ดังขึ้นข้างหลังราสเดินตามหาเธอมาได้ครู่หนึ่ง แล้วก็มาเจอเธอที่นี่ราสเกาจมูกประหม่านิดหน่อยที่จะขอไปยืนข้างๆเธอแต่เหมือนคอลจะไม่ค่อยถือตัวจึงยิ้มออกมาอย่างต้องตา เปิดโอกาสให้ราสเดินขึ้นมา
                      ราสพิงแขนเข้าที่รั้วของดาดฟ้าและทอดตามองไปที่ทะเลกว้างๆต่อหน้าและแอบหันไปมองสาวสวยที่ยังมองไปที่ทะเลเงียบๆ
                                                   “...ถามหน่อยสิ”                 “ค่ะ...”
                                                   “เธอ...ไม่ลองไปคุยกับคนอื่นๆในทีมดูล่ะ...ถึงพวกนั้นจะบ้าๆขาดๆเกินๆ แต่เป็นคนดีนะ”                              “ชั้นค่อนข้าง...ประหม่าน่ะต่ะแล้วก็ ยังไม่เคยคุยกับเพื่อนๆในทีมอีกด้วย จู่ๆก็ถูกจับมาร่วมทีมแล้วจะให้ไปตีสนิทกับทุกคน...ชั้นว่า...”
                                                    “คิดมากกว่าที่คิดแฮะไม่เป็นไรหรอก เชื่อสิ”               “แล้ว...ราส...คิดว่าดีแล้วเหรอคะ?ที่จู่ๆก็มีคนที่ไม่ได้เก่งอะไรอย่างชั้นมาร่วมทีม”
                         จังหวะนี้ราสแทบอยากจะบอกว่าดีใจแทบดิ้นตอนที่รู้ว่าได้อยู่ทีมเดียวกับเธอคนนี้แต่น่าเสียดายที่เค้ายังมียางจึงไม่กล้าพูดออกไป ได้แต่หัวเราะแห้งๆไปกลบเกลื่อน
                                             “ไม่เกี่ยวว่าเก่งรึเปล่า? ชั้นไม่สนใจชั้นอยากร่วมสู้ไปกับเธอ กับทีมของเรา...น่ะนะ”
                                              “ฮิ^^...ราสเนี่ย เหมือนเป็นหัวหน้าทีมจังเลยนะคะถ้าสุขุมกว่านี้คงดี”
                                              “หลอกด่าชั้นเปล่าเนี่ย=___=;;”                “เปล่าค่ะ แค่พูดอย่างที่เห็น^^”
                         ราสเคยคิดว่าคอลจะเข้าหาได้ยากกว่านี้ แต่พอลองคุยจริงๆเธอคนนี้กลับคุยด้วยง่ายอย่างคาดไม่ถึงเลย แถมยังขี้เล่นหน่อยๆซะด้วย เพราะในคลาสเธอแทบจะไม่ยุ่งกับใครเลย เรียกว่าโดนคนในคลาสลอยแพเหมือนเค้ามากกว่า
                                            “ออกจะเสียมารยาทแต่ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีนะ ขอถามได้มั๊ย?”
                            คอลมองราสและหันไปคิดและเอานิ้วจิ้มที่คางตัดสินใจ
                                              “ถ้าตอบได้ ชั้นจะตอบค่ะ^^”                  
                                              “...ทำไม... ทั้งๆที่เธอไม่ได้เหมือนพวกชอบต่อสู้แต่ทำไมถึงยังสมัครเข้ามาร่วมกองทัพอีกล่ะ”        
                         แม้จะไม่ได้ไม่พอใจแต่คอลกลับดูหมองลงไปถนัดตา ราสเริ่มรู้สึกไม่ดี เหมือนจะวุ่นวายกัยเธอมากเกินไปทั้งๆที่เพิ่งมีโอกาสคุยกันจริงๆครั้งแรกแท้ๆ
                                               “อ่า...! ขอโทษนะ ชั้นมันจุ้นจ้านเองถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวล่ะก็ชั้น>O<;;;”
                                               “ไม่...ไม่ใช่ค่ะ ขอโทษด้วยค่ะที่เงียบไปเฉยๆ><;;;”
                                              “.......”
                          ราสเงียบไปอย่างไม่รู้จะเข้าหน้าอย่างไงกับคอลเผลอไปจนทำให้เสียเรื่องไปพอดูเลย
                                               “...ชั้น...มีพี่สาวค่ะ”                “อ...อื้อ”
                                               “เธอเลือกจะเข้าRuzonเพราะเธอคิดว่าการเข้าร่วมกับฝ่ายที่ไร้พลัง ไม่สามารถทำให้สงครามจบลงได้...พี่บอกชั้น ว่าถ้าจะหยุดมัน ก็ต้องทำให้พวกนั้นได้ครองทุกอย่างและจะได้ไม่มีใครลุกขึ้นมาต่อต้านอีก แล้วสุดท้าย...สงคราม มันก็จะจบลงไปเอง”                 
                                                “เรื่องพรรค์นั้น...!”               “มันบ้าค่ะ...ชั้นรู้...”
                                               “.......”               “ชั้นถึงได้ต้องการที่จะ...หยุดเธอ”
                                                ......               เพราะเป็นครอบครัวของชั้นไงคะ^^”




--------------------------------------------------------------------------------**Next part.
อ่านต่อ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 7-12-2016 17:36 , Processed in 0.080845 second(s), 18 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้