ดู: 216|ตอบกลับ: 0
ตูม!!!!!   
               เนเมอาที่รับลูกศรของสติคม่าเข้าไปเต็มๆถึงกับผงะ เกราะฟูลบลาสต์ที่คอยรักษาชีวิต ตอนนี้แหลกละเอียดเนเมอาตกลงไปสู่ท้องทะเลเบื้องล่างหลังการโจมตี เพื่อไม่ให้ต้องจมลงไปในทะเลทรัสเตอร์ของเนเมอาก็อัดพลังงานออกมาพยุงตัวไว้ร่างของโมบิลสูทสีขาวครูดไถลไปบนผิวน้ำและหยุดตัวลงมือที่สั่นเทาของซันเซสเพิ่มแรงกดที่มากด้วยโทสะจนสั่นแรง
                                    “บัด!!!ซบ!!!! ชั้นจะถลกหนังพวกแก!!!!”
           
                ดาบเลื่อยของเนเมอาสะบัดออกมาและกรีดคมพุ่งขึ้นมาหาดูแรนดัลและสติคม่าที่รออยู่ด้านบน ดูมของทีโอยิงสกัดแต่ซันเซสกลับหันไปหา และตะครุบร่างของเรเซลที่อยู่ใกล้ๆตัวเองให้ไปรับกระสุนแทน
                                            บรึม!!!!
                              
                                    “เอาพวกเดียวกันเป็นตัวรับแทน?!”
                  
                                   “อย่ามาสะเออะน่า!!!!”
                    ซันเซสหวดดาบใส่ทีโอแทนคมดาบของเนเมอาฟาดคมสะบั้นปืนของทีโอจนขาดออกปืนในมือของเนเมอายกขึ้นและเตรียมจ่อยิงใส่ดูมให้ตายคามือ
                                    “ทีโอ!!!”
                   สติคม่าร่อนดาบธนูในมือใส่เนเมอาซันเซสสะบัดดวงตาออกมาและหันไปยิงใส่ดาบธนูที่ร่อนมาแรงระเบิดรุนแรงแผ่ออกมาหลังจากเข้าปะทะกับเป้าหมายมือของเนเมอายกขึ้นจะแทงมีดดาบในมือใส่ดูมอีกครั้ง               
                   บีมเซเบอร์ของสติคม่าถูกดึงออกมาและฟาดใส่สกัดเอาไว้
                                      “ถอยไป ทีโอ!!!”
                                       “เกะกะเป็นบ้าเลยว่ะ!”
                  เมื่อเปิดทางให้ทีโอถอยออกไปได้ ราสก็ถูกเนเมอายกเท้าทั้งสองข้างถีบใส่ที่กลางอกโมบิลสูทของราสกระเด็นทันทีเมื่อโดนแรงถีบจากเนเมอาถีบเข้า
                                        “ฮะๆๆๆ!!ปลิวเลยว้อย!!”
                    ซันเซสสะบัดดาบในมือเพื่อเรียกใบเลื่อยกลับมา และจะพุ่งเข้าไปหาสติคม่าอีกครั้ง
                                 
                                          เคร้ง!!!
                    ทว่าก่อนที่ดาบเลื่อยของเนเมอาจะสะบั้นคอของสติคม่าดาบของกันดั้มของอิสะกะก็เลื่อนเข้ามาขวางคมดาบเอาไว้สะเก็ดไฟแผดออกมาจากการเสียดสีของดาบทั้งสองเล่มอิสะกะหันไปมองที่ร่างบางของยัยตัวเล็กที่ยังนอนไม่ได้สติอย่างเริ่มมีแววรนถ้ายังยื้อการปะทะกันไว้ ไอเนะอาจจะทนต่อไม่ใหวและดูเหมือนสติของเค้าจะเริ่มหายไปพร้อมๆกองเลือดที่พรูออกมาตลอดเวลานี้
                                              “ชิ...ถ้าเป็นอย่างงี้คงรอดยากเข้าไปอีกสินะ=__=;;”
                                              “พูดเสียงชิลเหมือนไม่ใช่เรื่องของตัวเองซะอย่างงั้น- -**”
                                              “ดูเหมือนเจ้าทหารสหพันธ์นั่นก็จะเอาเจ้าสิงโตนั่นไม่อยู่แน่ๆ=___=;;”
                      เนเมอากระแทกดาบคืนและสวนชกใส่กันดั้มของอิสะกะ แรงกระแทกผลักร่างโมบิลสูทของเค้าจนผละถอยเมื่อเห็นศัตรูทิ้งระยะ ซันเซสจึงปรี่เข้าไปเล่นงานต่อแต่ทว่าดาบแสงของอิสะกะกลับหวดลงมาก่อน
                       ม่านแสงฟูลบลาสต์ถูกบีมเซเบอร์ฟาดอย่างแรงแต่ก็สามารถคุ้มกันร่างของเนเมอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์ซันเซสสบถหัวเราะออกมาและกระหน่ำแทงดาบในมือใส่ดูแรนดัลอย่างไร้ปราณีอิสะกะทำได้เพียงยกดาบทั้งสองเล่มขึ้นปัดป้องการโจมตีที่รัวเร็วของเนเมอาที่โถมมาเท่านั้น
                         แม้จะฝืนป้องกันไว้ได้แต่ร่างกายที่บาดเจ็บสาหัส ก็เกินขีดจำกัดที่จะทนได้แล้ว การเคลื่อนใหวของดูแรนดัลชะงักการป้องกันไปด้วยดวงตาที่พร่าเลือนของอิสะกะ
                                             “เสร็จชั้นล่ะ!!!”
                                              “แย่ล่ะ!!”
                                       
                                                     ฉัวะ!!!
            คมดาบของเนเมอาปาดลึกไปในช่วงอกขวาของดูแรนดัลและสะบั้นแขนขวาของดูแรนดัลจนขาดหลุดไป อิสะกะพยายามฝืนดึงสติที่เริ่มลางเลือนไปกลับมาและพาดูแรนดัลหนีออกไปจากคมดาบของเนเมอา แม้จะหนีพ้นแต่ฟันเนลของเนเมอาก็พุ่งเข้ามาไล่ตามอย่างไม่ปล่อยให้หนีรอดคมเลื่อยที่พุ่งเข้ามา ล้อมกรอบอิสะกะ และเข้าโจมตีรอบๆก่อน แม้จะพยายามหลบขาของดูแรนดัลก็ถูกกลุ่มฟันเนลรุ่มฉีกขาข้างหนึ่งจนแหลกระเบิดออก
                                       “ตาย!! แกต้องตาย!!ฮ่าๆๆ!!!”
                                       “พี่ชาย!!”              “........”
                                       “ตั้งสติไว้สิ!! แล้วหนีไปจากตรงนี้!!”                  “ไม่มีทาง...กันดั้มเครื่องนี้ไม่เร็วพอจะพาเราหนี...”                   “...โกหกน่ะ...”                   “........”
               มิอันมองจอรายงานความเสียหายของดูแรนดัลแล้วก็พอจะรู้การจะรอดไปจากตรงนี้... ลำพังกันดั้มที่ยับเยินเครื่องนี้ไม่อาจจะทำได้...และไม่นาน เธอและเค้า ก็จะต้องโดนเนเมอาที่อยู่เบื้องหน้าฆ่าในไม่ช้า...
                                         “หนีไปกันหมดน่ะ ไม่รอด...”                “เอ๊ะ?”
                                         “ช่วยพาไอเนะหนีไปที...”                 “!!!??”
                                         “ถ้าชั้นส่งเธอทั้งคู่ให้คุณเมลได้ก็น่าจะขวางเจ้านั่นไว้ได้...”
                                         “คิดจะ...ตาย งั้นเหรอ?”                “..........”
                 ไร้คำตอบจากปากของชายหนุ่มมิอันมองอิสะกะที่ได้แต่นั่งนิ่งไม่ยอมตอบคำถามของเธอ มือของเค้าเอื้อมไปจะกดติดต่อไปหาเฟรดดี้ครูเกอร์ มิอันมองมาที่อิสะกะอย่างโกรธจัด มีดทหารถูกดึงออกมาจากเอวบางของเธอและกระแทกใส่เครื่องมือสื่อสารจนพังไปซะดื้อๆ
                                            “ทำบ้าอะไรน่ะ!!?”
                                             “พี่นั่นแหละ!!ทำบ้าอะไร!!?คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ตัวจริงงั้นรึไง!?ถึงคิดจะตายแทนคนนั้นคนนี้ตลอด...”           “มิอัน...”
                                              “นึกจะกลับมาก็มา...พอจะไปก็บอกให้คนอื่นมีหวังไว้ แล้วก็หายไป ให้คนอื่นคิดว่าตาย ทำแบบนี้มันสนุกรึไง!!?”                 “เรื่องนั้นมันไม่เกี่ยวกัน...”
                                               “เกี่ยวสิ!! ดูอย่างตอนนี้สิคิดอะไรของพี่อยู่ เพียงแค่นี้ก็คิดจะยอมแพ้งั้นสิ!? นี่น่ะเหรอ!!?~ นักบินของกันดั้มเบลด ซีโร่อิสะกะ ทาเมโตะ!!!”
                   มิอันตวาดใส่อิสะกะอย่างเหลืออดดวงตาของเธอแดงรื้นขึ้นมามือทั้งสองของมิอันจับที่คอเสื้อของอิสะกะเอาไว้และโง้งหน้าขึ้น ก่อนกระแทกหัวโขกเข้ากับหัวของคนคิดสั้นให้ได้สติ
                                               
                                                    โป๊ก!!!!
                                       
                                     “ถ้าไม่คิดจะสู้แล้วก็ถอยไปชั้นจะขับดูแรนดัลแทนพี่ชายที่ไม่ได้ความเอง”
                                     “.........”              “ถอยไปสิ...”
                                     “...ฟูล บลาสต์”   
                                        FULL BURST SYSTEM
                กันดั้มดูแรนดัลแผดเปลวพลังสีขาวออกมาพร้อมดวงตาสีแดงฉานที่ส่องสว่างออกมาจริงว่าอาจจะสู้เนเมอาไม่ได้ แต่นั่นก็แค่ตัดสินเอาเองเค้ายังไม่ได้ลองสู้ดูจริงๆเลย
                  ซันเซสกรีดตามองพร้อมยิ้มหยันกันดั้มที่พิกลพิการนั่น จะเอาอะไรมาชนะเนเมอาของเค้า
                               “เหมือนหนอนดินที่ดิ้นรนตอนเจอฝนเลยว่ะ...แกไม่มีวันชนะชั้นได้ว้อย!!!!”
                  
                               “อิสะกะ ทาเมโตะ... ดูแรนดัล...ไปล่ะ!!!”
                ดาบที่แขนของดูแรนดัลสะบัดคมออกมาและเหวี่ยงใส่เนเมอาดาบเลื่อยของเนเมอาตั้งขึ้นเพื่อเตรียมรับต้าน แต่ทันทีที่ปะทะดูแรนดัลกลับชักดาบออกเลี่ยงการต้านปะทะ ทันทีที่ละมือออก อิสะกะก็ดึงบีมเซเบอร์ออกมาเล่มหนึ่งและใช้ขาข้างเดียวที่เหลือเตะดาบแสงใส่เนเมอาที่ตั้งรับอยู่
                กรงเล็บของเนเมอาขวางสกัดดาบของดูแรนดัลไว้ และง้างจะตะปบสังหารทิ้งซะ ทว่าดาบแสงที่ติดอยู่รอบๆตัวของดูแรนดัลกลับแทงคมแสงออกมาและโจมตีใส่เนเมอาที่โถมเข้ามาโดยไม่ทันระวังดาบทั่วตัวของดูแรนดัลโจมตีเนเมอาจนได้แผลขึ้นา โดยที่ฟูล บลาสต์ยังไม่ทันจะทำงาน
                  ร่างกายของเนเมอาเริ่มมีบาดแผลขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดแต่ที่หนักที่สุด คือแขนข้างซ้ายและใหล่ ที่เริ่มมีกระแสไฟแลบออกมา
                                “อาทีมิส!!”
                    ดาบทั้งแปดเล่มที่ลอยอยู่ห่างๆพุ่งเข้ามารุมโจมตีใส่เนเมอาซ้ำอีกซันเซสมองดูการเคลื่อนใหวของอาทีมิส และยิงปืนแสงในมือใส่ทว่ามันกลับสัมผัสได้เพียงอากาศ เปิดช่องให้ดาบเล่มหนึ่งพุ่งไปกรีดเข้าที่หน้าของเนเมอาจนได้อีกแผล
                                “โธ่เว้ย!!!ฆ่ามันเลย เนเมอา!!!ฆ่ามัน!!!”
                                                FULL BURST SYSTEM
      
                                “งานเข้า!!!”
                 เนเมอากลายร่างเป็นโมบิลอาเมอร์ที่เร็วกว่าพุ่งเข้ามาโจมตีใส่ดูแรนดัลจนหมดทางจะมองตามการเคลื่อนใหวทันราสเห็นท่าไม่ดีจึงจะเข้าไปช่วย แต่ทหารRuzonกลับเข้ามาขวางเค้าไว้กลุ่มใหญ่
                 ดาบแสงในมือของดูแรนดัลถูกปาร่อนใส่เนเมอาที่พุ่งเข้ามาพร้อมฝังคมเขี้ยวใส่แต่คมดาบแสงกลับกระดอนออกก่อน เมื่อปะทะกับพลังของฟูล บลาสต์ร่างสิงโตสีขาวพุ่งเข้ามากระแทกใส่ดูแรนดัลจนกระเด็นลงไปที่กองเรือเบื้องล่างเนเมอากลายร่างเป็นโมบิลสูทอีกครั้ง และพร้อมจะปักดาบในมือใส่ร่างของดูแรนดัลแล้ว
                   แม้อิสะกะจะยังเหลือแรงสู้แต่ดูแรนดัลที่มีขาเพียงข้างเดียว ไม่อาจจะยืนขึ้นได้
                                  “บ้าชิบ!!! มิอัน พาไอเนะออกไปจากดูแรนดัล!!เร็ว!!”
                                   “แล้วพี่ล่ะ!?”              “ยัยบ้า!!นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนั้นนะ!!”
                                 “ตายซะเถอะโว๊ย!!!!”
                   ดูแรนดัลยกแขนขึ้นมายิงสกัดไว้ แต่เนเมอากลับพลิกหลบไปและตรงเข้ามาหาร่างของดูแรนดัลที่ไร้ทางหนีต่อ
                             “เหมือนหนอนแมลงเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ!!!”
                             “บัดซบเอ๊ย!!!”
                                           เปรี้ยง!!!!
                    
                               “!!??”
               กระสุนพลังงานที่คุ้นตาพุ่งเข้ามาหาเนเมอาและผลักร่างให้กระเด็นออกไปพร้อมแรงระเบิดมหาศาล ผู้ที่เคยใช้มันมาก่อนอย่างอิสะกะพูดชื่อของมันออกมาเบาๆ
                               “พลาสม่า...แม็คนั่ม??”
                 
                 ซันเซสสะบัดหน้าขึ้นมาจากความงุนงงและคำรามออกมาอย่างเดือดดาลที่โดนขัดจังหวะอีกครั้งเนเมอาลุกขึ้นมาพร้อมกับกรงเล็บที่แตกร้าว ที่มาของกระสุน อยู่ที่ไหน!?
                   ไม่ต้องรอให้ใครตอบเสียงสัญญาณของโมบิลสูทศัตรูก็ดังขึ้นมาว่าศัตรูอยู่ด้านบนซันเซสสะบัดตาขึ้นไปมองบนท้องฟ้าเหนือหัว และถึงกับตะลึงเมื่อโมบิลสูทที่มาใหม่นั้น เป็นร่างที่เคยสร้างหายนะให้เค้าแล้วก็กองทัพมาแล้วที่ถูกสร้างใหม่
                                 
                                 “เอนวี่...!!?”
                    โมบิลสูทสีดำที่มีดวงตาสีเปลวเพลิงกำลังพุ่งลงมาหาเนเมอาอย่างรวดเร็วเขาทั้งหกแฉกและใบหน้าบ่งบอกว่าศัตรูเป็นกันดั้ม ผืนปีกดาบทั้งแปดเล่ม และพลาสม่าแม็คนั่ม ร่างที่พุ่งลงมา ดูคล้ายคลึงกับ
เบลดซีโร่ราวกลับมาเกิดใหม่ หากแต่นั่นไม่ใช่...
                    อิสะกะเห็นโมบิลสูทที่คุ้นตาที่ไม่แน่ใจว่าเป็นมิตรหรือศัตรูก็ถึงกับตะลึง เมื่อร่างที่เห็นนั้น เป็นของกันดั้มที่ชัดเจนอยู่ในความทรงจำของเค้า
                                   “...เบลด ซีโร่!!?”



-------------------------------------------------------------------------------**End.
ย๊า~...♪หลังจากดองงานมาเป็นเดือน ก็กลับมาลงงานต่อเป็นที่เรียบร้อย เเต่อาจจะหายไปบ้างบางครั้ง เเต่ไม่หายเเล้วหายเลยเเน่ๆจ้า ผลุบๆโผล่ๆงี้เเหละ เมมเบอร์ผีอ่ะนะ=w=+ เเต่หายไปนานเเบบนี้ คงมีลืมเนื้อเรื่องกันไปบ้างเเล้วล่ะ คนอ่านเจ้าเดิมถ้ายังอยู่รายงานตัวมั่งเน้อ ถ้าหาตอนเก่าๆไม่เจอก็บอกกันเน้อ จะทำลิงค์ให้>W<d+*+
เจอกันตอนต่อไปจ้า>w<\=/

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? ลงทะเบียน

x
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 08:58 , Processed in 0.276814 second(s), 14 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้