ดู: 458|ตอบกลับ: 10

ฝากหน่อยครับเป็นเรื่องแรกที่ผมเขียนเอง

[คัดลอกลิงก์]
เรื่องkilleryou เกมมรณะล่าหัวมนุษย์
วันหนึ่งผมตื่นมาในวันที่ธรรมดาไม่มีอะไรแปลกใหม่พอลุกขึ้นจากเตียงได้ผมก็ทำเหมือนเดิมกลับทุกๆวันที่เป็นกิจวัตรคือการเปิดคอมแล้วก็นั่งเช็คเว็บเพจกับโซเซลมีเดียต่างๆในการท่องไปในสังคมต่างๆที่ไม่มีใครรู้จักตัวจริงของเราผมทำแบบนี้มาเรื่อยๆไม่ออกไปไหนนอกจากโรงเรียนชีวิตผมเหมือนอยู่กับคอมคอมคือสังคมของผมแต่แล้ววันหนึ่งก็มีบางอย่างแปลกไปเมื่อมีเมลนี้มา
บทที่1GameStart
วันหนึ่งขณะผมกำลังเช็คเว็บเมลตามปกติก็มีข่าวใหม่ขึ้นมาที่กล่องข้อความของผมเลยลองไปดูซะหน่อยผมเลยเข้าไปดูก็ได้พบกับข้อความหนึ่งซึ่งไม่ทราบชื่อผู้ส่งแต่ในข้อความในนั้นพูดถึงการเล่นเกมหรืออะไรซักอย่างที่มีรางวัลที่น่าเย้ายวนใจมากคือราวๆประมาณ10 ล้านบาทผมก็ตกใจไปสักพักหนึ่งแล้วพอดูรายละเอียดดีๆก็ได้มีการพูดเกี่ยวกับกติกาของเกมๆนี้โดยมีชื่อเกมว่าkilleryouโดยจะมีการฉายในทีวีด้วย ผมก็เลยคิดว่าคงเป็นเกมทายปัญหาอ่ะไรซักอย่างแหละพออ่านไปเรื่อยๆก็เลยเห็นที่รับสมัครผมก็คิดอยู่พักใหญ่จนในที่สุดก็กดสมัครไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรเพราะรางวัลมันล่อตาล่อใจมากและอีกอย่างผมก็อยากลองทำอย่างอื่นที่ไม่ใช้การอยู่แตหน้าคีบอร์ดอย่างเดียว‘’เฮ้อจะเป็นเกมแบบไหนนะ’’ผมนั่งบ่นคนเดียวในห้องแล้วก็หลับไปพอตื่นมาผมก็อาบน้ำไปโรงเรียนตามปกติแต่ที่แปลกกว่านั้นได้มีเมลมาในมือถือของผมว่าGameStart ผมก็งงว่าเกิดอะไรขึ้นสักพักก็มีรายชื่อของบุคคลปริศนาขึ้นมาบนจอของผม20 คนผมเริ่มสะกิดใจกับเมลเมื่อว่านระหว่างทางไปโรงเรียนผมก็ยืนอยู่ในรถไฟฟ้าที่มีคนแออัดตามเดิมจู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น’’ตูมมมมมม.....’’ ผมและผูคนในรถไฟฟ้าหันไปมองด้วยความตกใจมีเปลวไฟสีแดงฉานและควันที่โพยพุงมาจากโรงเรียนของผม
‘’นั้นมันอะไรนะ’’ ผมพูดออกมาผู้คนต่างๆเริ่มคุยกันเสียงดังขึ้นพอรถจอดที่สถานีผมก็รีบวิ่งไปดูแต่ผมกลับพบซากปะระหักพังของโรงเรียนตัวเองโดยที่มีชายผู้หนึ่งยืนอยู่เบื่องหน้าด้วยแววตาที่เย็นชาพร้อมกับในมือที่มีอุกปกรณ์ท่าทางแปลกๆอยู่ในมือพร้อมกับพูดออกมาว่า‘’ชินี้เราพลาดหรอเนี่ย’’ชายคนนั้นรุ่นราวคราวเดียวกับผม พอพูดจบเขาหันมาทางผมและแสยะยิ้มแล้วบอกว่า ‘’เจอตัวจนได้ อามาจิ อิจิโร่ปล่อยให้บึ้มโรงเรียนซะและเลยนะ ฮ่าๆๆๆๆ’’เขาหัวเราะแบบชนิดที่เรียกได้ว่าโรคจิตเลยล่ะ   ’’ แต่ไม่เป็นไรหรอกในเมื่อเหยื่อลงทุนมาหาทั้งที’’ อะ...อะไรนะเขาคนนี้หรอที่ทำแบบนี้ผมเลยถามออกไป‘’นายเป็นใครกันนะ’’ เขายิ้มแล้วตอบว่า   ’’หนึ่งในผู้เข้าร่วมเกมมรณะ killeryou ไงล่ะชื่อ ซาบารุ โคสึเกะ Good Bye”พอประโยคนั้นจบเขาก็จ่อปืนมาใส่ผมพร้อมลั่นไกลผมทำอะไรไม่ถูกเหมือเวลาถูกหยุดไว้ตรงนั้นภาพทุกอย่างในอดีตพุดขึ้นมาในหัวของผมเป็นร้อยพันภาพภายในเสี่ยววินาทีเป็นภาพในอตีดที่ผ่านมาทั้งหมดของผมตั้งแต่จำความได้  ‘’นะ…..นี่เราจะต้องตายจริงๆหรอ’’  ในขณะที่ผมกำลังคิดแบบนั้นสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น......

โพสต์ 11-10-2014 03:25:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เราว่านะ เนื้อเรื่องก็พอน่าสนใจอยู่ แต่ว่า ตอนอ่านแรกๆลายตาอ่ะ น่าจะใช้ตัวปกติไม่ต้องหนา ที่ต้องหนากับตัวใหญ่ก็มี ชื่อเรื่องกับชื่อบทอ่ะ แล้วก็ตอนมีบทพูดอะไรแบบนี้อ่ะ ถ้าจะมาลงอีกบรรทัดจะดีกว่าจะได้ดูโล่งๆด้วยนะ แบบ

เขาหัวเราะแบบชนิดที่เรียกได้ว่าโรคจิตเลยล่ะ
’’แต่ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อเหยื่อลงทุนมาหาทั้งที’’อะ...อะไรนะเขาคนนี้หรอที่ทำแบบนี้ผมเลยถามออกไป
"นายเป็นใครกันนะ’’ เขายิ้มแล้วตอบว่า
’’หนึ่งในผู้เข้าร่วมเกมมรณะ killeryou ไงล่ะชื่อ ซาบารุ โคสึเกะ Good Bye”

แล้วก็เว้นตรงคำพูดด้วยก็ดีนะ จะได้ดูเหมือนจริงมากขึ้นอาจจะใส่สัญลักษณ์ลงไปหน่อยก็ได้อย่าง
"ชิ! นี้เราพลาดหรอเนี่ย’’

นอกนั้นโอเคหมดเลย ถ้าไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่าเรื่องแรก ถือว่าเก่งมากเลยล่ะ ตบมือให้เลย สู้ๆนะ ฮ่าๆๆ เป็นกำลังใจให้ค่า^^
 เจ้าของ| โพสต์ 11-10-2014 20:22:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอคุณคร้าบบบสำหรับคำติชม
โพสต์ 11-10-2014 20:28:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกดีคับ
 เจ้าของ| โพสต์ 11-10-2014 20:49:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย khajon เมื่อ 11-10-2014 20:28
สนุกดีคับ

ขอบคุณคร้าบ
โพสต์ 14-10-2014 14:40:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
น่าสนใจคร้บ แต่อยากให้บรรยายรายละเอียดมากๆหน่อยเพื่อความสนุกที่มากกว่าเดิม
 เจ้าของ| โพสต์ 14-10-2014 21:20:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย kiki_422 เมื่อ 14-10-2014 14:40
น่าสนใจคร้บ แต่อยากให้บรรยายรายละเอียดมากๆหน่อยเพื่อความสนุกที่มากกว่าเดิม

ขอบคุณครับผมจะนำไปปรับปรุง
โพสต์ 25-10-2014 16:05:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดูห้วนไปนิดครับ แต่มันก็แล้วแต่นิสัยตัวเอก ปกติแล้วที่เคยอ่านแบบบุรุษที่ 1 บรรยาย ตัวเอกมักจะมีการแทรกความคิดเห็นส่วนตัวเข้าไปด้วย

ตัวอย่างเช่น
ระหว่างทางไปโรงเรียน ผมยืนอยู่ในรถไฟฟ้าที่มีคนแออัดตามเดิม 'บอกตรงๆ ว่าการเบียดเสียดจนแน่นเป็นปลากระป๋องนี่อาจทำให้ใครต่อใครแทบจะเป็นบ้าเมื่อแรกเห็น แต่ทว่าด้วยความชินชาอันน่ากลัวของมนุษย์ก็ทำให้ผมรู้สึกสบายๆ ไม่ต่างจากการเข้าไปอาบน้ำตอนเช้าทุกวัน แต่ระหว่างที่ผมกำลังยืนเหม่อมองวิวนอกกระจกรถอยู่นั้น' จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น
ตูมมมมมม...
ผมและผู้คนในรถไฟฟ้าหันไปมองด้วยความตกใจ 'ไอ้เสียงแบบนี้มันไม่ใช่เสียงรถขายไอติมหรือแตรของแขกขายถั่วแน่ แถมยัง' มีเปลวไฟสีแดงฉานและควันที่โพยพุงมาจากโรงเรียนของผม 'ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าผู้อำนวยการโรงเรียนหรือฝ่ายบริหารจะออกนโยบายเซอร์ไพรส์เด็กด้วยการทำให้คาบเรียนว่างภายในพริบตาแบบนี้'

ส่วนที่ผมใส่ ' -- ' เข้าไปคือส่วนที่ลองเพิ่มเติมขยายคำบ่นในแบบผมดูนะครับ

แล้วก็เรื่องการเว้นวรรคและขึ้นบรรทัดใหม่ อันนี้ต้องลองอ่านเยอะๆ แล้วจะเข้าใจอารมณ์ครับ ถือเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง
โพสต์ 16-11-2014 10:27:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกดีค่ะ
โพสต์ 29-11-2014 14:31:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เริ่มได้ดี(เนื้อเรื่อง) ตัวอักษรใหญ่ไปใจเย็น ๆ ต่อมาเรื่องเว้นบรรทัดกับเว้นวรรคคำพูด ควรใช้นิดนึงอนึ่งเอาไว้หายใจ ข้อสองสบายตาครับ แล้วก็การใช้เสียงของวัตถุที่ดังอึกทึกควรใช้ตัว " ! " มากกว่า " .... " นะครับ ตรง " ตูมมมมมมมม.... " มันแลดูไร้น้ำหนักไปนิด ถ้าจะใช้ต่อไม่ว่ากัน ถือเป็นสไตล์ อีกข้อคือตัวเลข ควรเว้นไว้เพื่อให้ดูง่าย ไม่ติดกับตัวอักษรข้างหน้า ไม่ติดกับตัวหน่วยหรือประโยคด้านหลัง เช่น " ราว ๆ ประมาณ 10 ล้านบาท " แค่นั้น แล้วจะติดตามต่อนะ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 6-12-2016 01:39 , Processed in 0.044018 second(s), 45 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้