ดู: 570|ตอบกลับ: 5

A.N.T-A.R.M.E สงครามข้ามโลก บทที่ 1 A.N.T ตอนที่1 เดินทาง Part1

[คัดลอกลิงก์]
Yuichiro X Asuramaru By ARAM
ฉันจะกำจัดแวมไพร์พวกนี้ไป
นิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องแรกของผม ผิดถูกยังไง ก็ขออภัยด้วยนะครับ นี่เป็นนิยายที่ผมกระโดดน้ำหลับหูหลับตาทำมันขึ้นมา โดยไม่เคยอ่านนิยายเลย แม้แต่ครั้งเดียวยังไงก็ขอฝากด้วยนะครับส่วนหนึ่งที่ทำไว้แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้เกลาบทลง





ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างใกล ในป่าเขาทางตอนเหนื่อของประเทศไทย.. ที่นั่นยังมีชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งเขาได้ตั้งปณิทานเอาไว้กับตัวเองว่า ซักวันนึง เขาจะต้องออกเดินทางให้ได้ เขามีชื่อว่า เอก เป็นเด็กหนุ่มอายุ 16ปี ในวันหนึ่ง ระหว่างที่เขานั้นเดินเล่นอยู่ในหมู่บ้านเขาก็ได้เจอกับสิ่งที่น่าสนใจสิ่งหนึ่งเข้าเขากก็เดินเข้าไปดู ปรากฏว่า มันคือลูกแก้วก้อนกลมๆก้อนหนึ่งมันเป็นลูกแก้วที่ดูใสแวววาว ตรงกลางนั้นก็มี ก้อนอัญมณีสีทองด้านนอกสุดนั้นมีแถบเล็กๆสีดำ พันอยู่โดยรอบจากนั้นเขาก็หยิบมันขึ้นมาและ เขาก็ตกอยู่ในภวังค์ตั้งแต่หยิบมันขึ้นมาและเขาก็นำมันใส่ลงในกระเป๋ากางเกงของเขาและก็เดินต่อไปจนถึงบ้านและจากนั้นเขาก็เดินขึ้นไปบนห้องของเขาที่อยู่บนชั้นสองของบ้าน เมื่อเข้าไปในห้องเรียบร้อยแล้วนั้น เอกจึงหยิบมันออกมาดูว่ามันคืออะไรกันแน่ และเขาก็หลุดออกจากภวังค์แล้วก็พูดด้วยความงง   /"อ้าวนี่เรามาอยู่ในห้องได้ยังไงเนี่ย... จำได้ว่าเรากำลังเก็บลูกแก้วอยู่นี่นา..."/   เมื่อเขาแบมือของตนเองออก ก็พบว่าตัวเองนั้นถือลูกแก้วอยู่เขาก็พูดต่อว่า   /"อ้าวก็ถือมันอยู่นี่นา"/   และจากนั้นเขาก็ไปนั่งที่เตียงของเขาและจ้องมองลูกแก้วนั้นด้วยความหลงไหลและตอนนั้นเองก็มีแสงจ้าเปล่งออกมาจากส่วนกลางของลูกแก้ว เคนนั้นตะโกนขึ้นด้วยความตกใจอย่างสุดขีด   /"เฮ้ย..... อะไรเนี่ย......."/   ในตอนนั้น ด้วยความตกใจเขาก็ตะโกนด้วยความกลัว   /"ขอโทษคร๊าาาาฟฟฟฟ ขอโทษที่ผมหยิบอะไรออกมาโดยพละการโดยที่ไม่ได้บอก...."/   และรัสมีของลูกแก้วก็พุ่งออกมาตามเส้นสีดำลอ้มรอบตัวเขาเอาไว้ และบรรยากาศโดยรอบตัวเขานั้นก็เปลี่ยนไปจากในห้องของตนกลายเป็น พื้นที่ที่มีแต่สีทองเป็นเหมือนน้ำที่กระเพื่อมอยู่เอกนั้นก็ได้กวาดสายตามองโดยรอบด้วยความสงสัย ทันใดนั้นก็มีจุดแสงสีฟ้าสว่างจุดหนึ่งลอบลงมาและก็มีเสียงออกมา   /"ยินดีต้อนรับสู่โลกของเรา"/   ทันใดนั้นเอกก็ตะโกนขึ้นด้วยความกลัว   /"นั่นใคร... ใครน่ะ....คุณเป็นใครเป็นวิญญาณหรอโท่ไม่น่าหยิบมันมาเล๊ย.....ผมขอโทษนะครับอย่าทำอะไรผมเลยน๊าาาาา"/   แล้วเสียงปริษณานั้นก็พูดออกมาด้วยความหัวเสีย   /"นี่ฟังกันก่อน อย่าพึ่งตีโพยตีพายสิ เดี๋ยวบั๊ดจะ.... อะอึ้ม เอล่ะทีนี้ฟังดีๆก่อน..นะ เอาล่ะ เรานั้งไม่ได้มาหลอกลวงท่านหรือมาหลอนให้ท่านกลัว ฉะนั้นโปรดวางใจเถอะเราก็แค่ได้รับคำสั่งจากท่านผู้นั้นให้มาอธิบายเรื่องราวต่างๆให้ท่านทราบเท่านั้น"/   เอกถามขึ้นด้วยความสงสัย   /"ท่านผู้นั้น... ใครอ่ะ..."/  เสียงปริษณานั้นก็ตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ   /"เดี๋ยวเหอะ เด็กเวรนี่.... พูดให้มันดีๆหน่อยสิ"/   เอกหัวเราะขึ้น   /"ห้าๆๆๆ โกรธเหมือนคุณเหมือนป้าเลย"/  แล้วเสียงปริษณานั้นก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่งอน  /"เสียมารยาทย่ะเอาล่ะ ฟังไม่ฟังก็ช่างจะอธิบายต่อละตอไปคือคำถาม /"ท่านชื่ออะไร"/   / "ผมชื่อเอก แล้วคุณล่ะ.... "/   /" ชื่อของฉันนั้น ไม่สามารถบอกได้ ขออภัยด้วยที่ไม่สามารถบอกได้"/    /"งั้นก็ช่างมันเหอะ แล้วคุณพาผมมาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่"/   /"คำถามนี้ ท่านจะได้รับคำตอบ จากข้างในคำถามของเราเอง เอาล่ะ ท่านเชื่อในการเดินทางหรือไม่..."/    /"ครับ ผมเชื่อและฝังใจมาตลอดว่า ซักวันนึง ผมจะต้องได้ออกเดินทางไปยังที่แห่งใดแห่งหนึ่ง และตามหาบางสิ่งที่มันได้ขาดหายไปซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไรกันแน่"/     /"งั้นหรอ งั้นก็ดีในเมื่อท่านอยากที่จะตามหาสิ่งที่ขาดหายไป เราก็จะให้ท่านออกไปตามหามันในโลกของเรา"/    /"โลกของเรา...อีกโลก... ท่านสร้างมันขึ้นมาหรอ...."/     /"เราไม่ใช่ผู้สร้าง แต่เราเป็นเพียง ผู้ติดตามของท่านผู้นั้น ท่านจงมองไปที่มือด้านขวาของท่านสิ"/ แล้วเอกก็ได้มองไปที่มือขวาของเขา ที่มือขวาของเขานั้นก็ได้มีลูกแก้วที่เขานั้นเก็บได้ ฝังเอาไว้อยู่เขาร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ   /"อ้าวเฮ้ย มันมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย"/     /"เดี๋ยวสิ อย่าพึ่งเอะอะไป นั่นก็คือ หินเวทย์มนตร์ที่จะแสดงตัวตนของเวทย์มนตร์และ จิตวิญญาณของผู้ใช้  ความรุณแรง และประสิทธิภาพของเวทย์มนตร์นั้นก็จะขึ้นอยู่กับจินตนาการของผู้ใช้เอง ตัวของหินนั้นก็จะเป็นตัวกลางที่จะแปลสภาพความคิด ออกมาและกำหนดเงื่อนไขการทำงานและกลไกต่างๆผ่านวงเวทย์ที่ปรากฏขึ้นมาแต่หากใช้จนเกินตัว มันก็จะร้าวและแตกสลายในที่สุด "/     /"เวทย์มนตร์หรอ หึหึหึ น่าสนุกดีแฮะ..."/     /"เอาล่ะจะอธิบายต่อล่ะ"/     /" ครับ "/    /"เรื่องเกี่ยวกับการตายนั้น เมื่อท่านตายไป และลูกแก้วเวทย์มนตร์ของท่านนั้นยังไม่แตกสลาย หรือว่าโดนทำลายไป ท่านก็จะสามารถฟื้นคืนชีพได้อีกครั้ง ในสถาน คืนวิญญาณในเมืองที่อยู่ไกล้ที่สุด แต่หากลูกแก้วนั้นแตกสลายหรือโดนทำลายนั้นหากเป็นผู้คนที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรนี้นั้นก็จะไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้อีก และท่านผู้ที่มาจากโลกอื่น ท่านจะถูกส่งกลับไปยังโลกที่ท่านเคยอยู่มาทันทีโดยไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น ส่วนรายละเอียดในส่วนอื่นๆนั้น ให้ท่านศึกษาจาก ชนเผ่าที่ท่านเข้าร่วมเอง ในตอนนี้หน้าที่ของเราก็หมดแล้วขอให้ท่าน โชคดี"/    แล้วลูกแก้วแสงนั้นก็ได้หายไป เอกก็พูดขึ้นมา  /"อ้าวจะทิ้งกันอย่างนี้เลยหรอ....."/   ในตอนนั้นเองเขาก็รู้สึกว่า มีการเคลื่อนไหวเกิดขึ้นในตอนนั้นเอง ที่เหนือเมืองด้านล่างนั้นก็ได้เกิดวงเวทย์ในรูปแบบเวทย์เคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ขึ้นชาวเมืองที่เดินตลาดกันอยู่นั้นต่างแปลกใจกับสิ่งที่ได้เห็น และพากันหยุดดูสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ ทางด้านขุนนางที่อยู่ในวังก็ได้เรียกทหารมารวมตัวกันเพื่อรอเข้าควบคุมสถานการ ทันใดนั้นวงเวทยืนั้นก็ได้ขยายใหญ่ขึ้น และก็มีก้อนวงกลมสีดำ พุ่งออกมาจากหลุมด้วยความรวดเร็ว มันพุ่งตรงมายังใจกลางเมืองที่ ผู้คนนั้น ต่างดูกันอย่างหนาแน่นทันใดนั้นคนที่อยู่ด้านล่างจึงแตกตื่นวิ่งกันอย่างอลหม่านไปทั่ว และก็มีเสียงดังออกมาจากลูกแก้วสีดำนั้น  /"เหวอ....โว้วๆๆๆๆๆ..... หลบไป......... หลบหน่อย......"/  แล้วลูกแก้วสีดำที่มีเอกอยู่ในนั้นก็ได้ตกแลงถึงพื้นอย่างแรงชาวบ้านที่อยู่รอบๆก็พากันเข้ามาดูสิ่งที่เกิดขึ้นและทหารจำนวนมากก็เข้ามาควบคุมสถานการณ์เอาไว้ พวกเขาวิ่งเข้าไปและล้อมหลุมที่เอกนั้นได้ตกลงมาเอาไว้ ในตอนนั้นเอกนั้นก็ได้ลุกขึ้นมาพร้อมกับบ่นว่า    /"โอ๊ยเจ็บๆๆๆ ลงมาให้นิ่มนวนกว่านี้ก็ไม่ได้โด่วเอ้ย น้ำใจหนอน้ำใจ...."/    และตอนนั้นเองทหารทั้งหลายก็เข้าควบคุมตัวเอกเอาไว้    /"หยุดเดี๋ยวนี้ อย่าพึ่งขยับ"/    พวกเขาได้นำอาวุธของตนเข้าจ่อเอกเอาไว้ เอกจึงยกมือขึ้นแล้วพูดด้วยความแปลกใจ   /"ผมทำอะไรผิดอ่า จับผมทำไม"/  ทหารจึงตอบกลับมาว่า    /"เอาเหอะน่ามากับพวกเราซะดีๆ"/    เคนจึงตอบไปด้วยความจำใจ    /"คร๊าบ...."/    ทางทหารก็ได้คุมตัวเอกขึ้นจากหลุมแล้วบอกแก่ชาวบ้านว่า     /"หลีกไปก่อน เจ้าหน้าที่กำลังทำงาน"/  แล้วชาวบ้านก็หลีกทางและทหารก็ได้นำตัวเอกออกไปสู่ค่ายทหารที่อยู่ด้านในกำแพงชั้นในเมื่อไปถึงพวกเขาก็นำเอกไปนั่งอยู่ที่กลางลานที่อยู่ด้านในค่ายและจัดเวรยามเฝ้าอย่างแน่นหนา และจากนั้นนายกองทหารก็ได้วิ่งไปรายงานขุนนางที่อยู่ด้านในปราสาทเมื่อเขาไปถึงเขาก็คุกเข่าลงแล้วพูดว่า    /"ไต้เท้าครับ จากการเข้าควบคุมสถานการในเมือง เราได้คุมตัวช้ายคนหนึ่งซึ่งตกลงมาจากท้องฟ้ามารอรับการสืบสวนจากท่านแล้วครับ"/    แล้วขุนนางคนนั้นก็หันมา แล้วพูดกับนายกองคนนั้นว่า    /"คนที่ตกมาจากวงเวทย์เคลื่อนย้ายที่ทรงพลังขาดนั้นหรอ.... พวกท่านคุมตัวคนๆนั้นเอาไว้ที่ใหน"/    นายกองคนนั้นจึงตอบว่า    /"อยู่ที่ลานไต่สวนในค่ายครับ"/    /"รีบพาเขาเข้ามาพบเราเดี๋ยวนี้เร็ว"/    นายกองคนนั้นจึงลุกขึ้นแล้วตอบว่า    /"ครับ"/  แล้วเขาก็เดินออกไปจากห้องนั้นและกลับไปยังค่ายทหารเมื่อเขาไปถึงเขาก็รีบวิ่งเข้าไปหาทหารที่เฝ้าเอกเอาไว้แล้วสั่งพวกเขา  /  "พาเขาไปพบท่านขุนนางเร็วเข้า พาเขาตามเรามา  /  "ครับ"  /  จากนั้นพวกเขาก็พาเอกไปที่จวนขุนนางระหว่างทางหที่ไปเอกก็ได้ถามพวกเขาว่า    /"นี่ท่านที่นี่คือที่ใหนน่ะ"/    นายกองคนนั้นก็ได้ตอบว่า    /"ที่นี่คืออาณาจักร Dark A.N.T หรืที่เรียกกันว่าอาณาจักแห่งความมืดนั่นเองเมืองนี้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักร"/    /"งั้นหรอ แล้วจากนี้จะพาผมไปที่ใหนหรอ"/    /"ไปหาท่านผู้บังคับบัญชาของพวกเราท่านขุนนางอัลเลสทำตัวให้มันดีๆหน่อยล่ะ เวลาอยู่ต่อหน้าท่านน่ะ"/    /"ได้สิ"/    จากนั้นเมือ่เข้าไปในจวนของขุนนางและเมื่อเข้าไปถึงห้องชั้นในที่เป็นห้องทำงานแล้วนายกองก็เข้าไปแจ้งแก่ขุนนางว่า    /"ไต้เท้า พวกเราได้นำเขามารอพบท่านแล้วครับ"/   ขุนนางที่ยืนอยู่ในห้องนั้นจึงหันกลับมาแล้วพูดว่า    /"ให้เขาเข้ามา"/    /"ครับ"/  จากนั้นทหารก็คุมตัวเอกเข้ามาในห้องของขุนนางและพวกเขาก็จับเอกนั่งคุกเข่าลงกับพื้นแล้วอัลเลสก็สั่งทหารที่อยู่ในห้องนั้นว่า    /"พวกท่านออกไปก่อน"/   แต่นายกองก็ได้ตอบกลับมาว่า  /"แต่ว่า ท่าน..."/    /"เราสั่งให้ออกไปก่อนไง"/    /"ครับ"/  แล้วพวกเขาก็เดินออกจากห้องไปและปิดประตู จากนั้นอัลเลสก็หันมาพูดกับเอก   /"เชิญท่านลุกขึ้นก่อนสิ"/  แล้วเอกก็ลุกขึ้นมาและอัลเลสก็เริ่มไต่สวนเอก   /"ท่านเป็นใคร มาจากใหน"/   เอกจึงตอบกับอัลเลสไปว่า    /"ผมชื่อเอก มาจากอีกโลกนึงที่แสนห่างไกล"/    /"แล้วท่านออกมาจากเวทย์เคลื่อนย้ายที่ไม่มีใคสามารถร่ายได้ มาได้อย่างไรกัน ท่านเป็นคนร่ายมันหรือ"/    /"ผมถูกพาตัวมาที่นี่โดยท่านผู้นั้น ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นใคร"/    /"ท่านเป็นผู้นรับใช้ของท่านผู้นั้นหรือ"/    อัลเลสพูดไปพร้อมกับเดินไปรอบๆเอก    /"เปล่าเลย ผมถูกผู้รับใช้ของท่านผู้นั้นพาตัวมาอีกทีนึงน่ะ"/    /"งั้นหรอ ถ้าอย่างนั้นขอดูลุกแก้วเวทย์มนตร์ที่มือของท่านหน่อยสิ"/  ในตอนนั้นเอกก็ยื่นมือข้างขวาของเขาออกไปและอัลเลสก็ได้จับมือของเขามาดูแล้วก็พูดด้วยอาการสั่นๆ    /"นี่คงเป็นความจริงสินะ โอ้สวรรค์ในที่สุดก็เข้าข้างพวกเราแล้วสินะ...."/    เอกจึงถามขึ้นด้วยความแปลกใจว่า  /"นี่ท่านเป็นอะไรไปน่ะ"/    อัลเลสก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดกับเอกว่า    /"เชิญท่านมากับเราทางนี้ก่อนสิ"/    แล้วอัลเลสก็ได้เดินนำเอกไปยังห้องห้องหนึ่งที่อยูในเขตพระราชฐานชั้นใน และเปิดประตูเข้าไปในห้องนั้น แล้วอัลเลสก็ได้พูดขึ้นมาว่า    /"ที่นี่คือหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักรที่นี่เป็นแหล่งรวบรวมความรู้ และวิทยาการต่างๆของอาณาจักรเอาไว้ เอาล่ะเชิญท่านนั่งลงก่อนสิ"/  แล้วเอกก็นั่งลงที่โต๊ะอ่านหนังสือ และอัลเลสก็เดินไปข้างในจากนั้นเขาก็หยิบหนังสือเล่มนึงออกมาและนั่งลงที่โต๊    /"นี่คือตำนาเกี่ยวกับ ลูกแก้วแห่งราชันที่ท่านนั้นถือครองอยู่ เราไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะได้มาเจอมันในขณะที่เรายังมีชีวิตอยู่จริงๆ"/  เอกจึงตอบกลับมาด้วยความแปลกใจ     /"เดี๋ยวนะลูกแก้วแห่งราชันหรอ"/    /"ใช่ ลูกแก้วที่ท่านถือครองอยู่นั้นในตำนานได้เรียกกันว่า ลูกแก้วแห่งราชันเป็นลูกแก้วที่ทรงพลังที่สุดและตามตำนานได้บอกเอาไว้ด้วยว่า ผู้ถือครองลูกแก้วแห่งราชันนั้น จะเป็นผู้ที่ทำให้ชนเผ่าที่เขาเข้าร่วมด้วยนั้นอยู่รอดและเป็นใหญ่ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นจะตกอยู่ในกำมือของเขา"/    /"อย่างผมเนี่ยนะ ห้าๆๆ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก"/    /"ไม่ว่าท่านจะเชื่อหรือไม่แต่มันคือความจริงและในระหว่างนี้ พวกเรานั้นตกอยู่ในสภาวะสงครามจากรอบด้าน เป็นเวลานานกว่าร้อยปี พวกเขาต่างร่วมมือกัน เข้ารุกรานเพื่อกำจัดพวกเรามาโดยตลอด พวกเราผู้ที่มีลูกแก้วแถบสีดำ หรือชนเผ่าแห่งความมืด  พวกเราเป็นชนเผ่าพิเศษ 1ใน2ชนเผ่า พิเศษ ที่ไม่ผูกติดกับอาณาจักรใดเลย ไม่เหมือนกับอาณาจักร แห่งสีพิสุทธทั้ง4 ที่เข้าโจมตีพวกเรา ความพิเศษของพวกเรานั้นก็คือพวกเรานั้นจะสามารถ ผสมผสานและใช้เวทย์มนแบบใหนก็ได้ แต่จากการถูกรุกรานมานานจึงทำให้กำลังของพวกเราแทนที่จะเป็นชนเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุด แต่พวกเรากลับเป็นชนเผ่าที่อ่อนแอมากและพวกเราก็เหลือเพียงห้าเมืองปราการเท่านั้นที่ยันทัพของศัตรูเอาไว้ พวกมันต่างไล่ล่าพวกเราไปเพื่อนำไปเป็นทาสและกดขี่ข่มเหงพวกเรา จนทำให้พวกเรานั้นล้มตายไปเป็นจำนวนมาก น่าเจ็บใจนัก..."/   และทันใดนั้นก็มีทหารก็ได้วิ่งเข้ามาในห้องสมุดและรายงานว่า    /"ไต้เท้า ขออภัยที่ขัดจังหวะ แต่ทว่า ตอนนี้ ศัตรูได้นำทัพบุกเข้ามาประชิดเมืองอาเธอร์แล้วครับ"/    อัลเลสจึงลุกขึ้นสั่งกับทหารคนนั้นว่า    /"จงรีบนำทัพออกไปช่วยกันต้านข้าศึกเอาไว้"/    ทหารคนนั้นก็ตอบว่า    /"ครับ"/    แล้วก็ลุกขึ้นเอกจึงลุกขึ้นมาแล้วพูดว่า    /"ผมขอติดทัพไปเพื่อดูสถานการณ์การรบด้วยจะได้หรือไม่"/  อัลเลสตอบอย่างไม่ลังเลว่า    /"ได้สิแล้วเราจะแจ้งเรื่องให้แก่พวกในสภาเองท่านไปเถอะ"/    แล้วเอกก็หันมาตอบขุนนางว่า  /"ขอบคุณครับ"/  แล้วเอกก็วิ่งออกไปด้านนอกและควบม้าไปที่ค่ายทหาร เมื่อไปถึง ทหารที่มากับเขาด้วยก็กระโดดลงจากม้าแล้วเดินเข้ามาหาเอกที่ยังไม่ทันได้ลงม้าพร้อมกับพูดว่า  /"ท่านรออยู่ที่นี่ก่อนนะ ผมจะไปแจ้งเรื่องให้แก่ท่านนายกองทราบก่อน"/    /"อึมได้สิ"/  แล้วทหารนายนั้นก็เข้าไปชี้แจงทุกอย่างให้แก่นายกองที่อยู่ในที่พักได้ทราบว่า  /"ท่านนายกองครับ มีคำสั่งจากท่านขุนนางมาว่าให้ท่านเป็นพี่เลี้ยงให้แก่คนที่ท่านนำมาในวันนี้ด้วย โดยให้เขานำทัพออกไปช่วยเมืองอาเธอร์ครับ..."/  นายกองคนนั้นพูดออกมาด้วยความใจเย็นว่า  /"อึม เราคิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้จงไปบอกกล่าวแก่ทุกคนให้เตรียมพร้อมเดินทัพ"/    /"ครับ"/  แล้วทหารส่งสารก็ไปบอกข่าวแก่ทุกคนให้เตรียมทัพ แล้วจากนั้นเขาก็วิ่งเข้าไปหาเอกที่นั่งอยู่บนม้ารอ แล้วก็พูดกับเอกว่า  /"เชิญท่านเข้าไปพักด้านในก่อนเถอะครับ"/  เอกพูดด้วยความใจเย็นว่า   /"อึม เข้าใจแล้ว"/  แล้วเอกก็ลงจากม้าและเข้าไปในจวนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและจัดเตรียมอาวุธ และอาวุธที่เขาเลือกใช้นั้นก็มี ง้าว และกระบี่อีกสองเล่มและเมื่่อจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จ เขาก็สั่งเดินทัพทันทีด้านอัลเลส เขาก็เรียกประชุมฉุกเฉินทันทีเมื่อองค์ประชุมครบ อัลเลสก็ได้ชี้แจงทุกอย่างให้แก่ที่ประชุมได้รับทราบเกี่ยวกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในขณะที่เขากำลังพูดอยู่นั้นขุนนางใหญ่ก็ได้ท้วงติงขึ้นมาว่า    /"ท่านอัลเลสท่านเชื่อจริงๆหรือว่า เขาจะไม่ทำให้ทัพของเราเสียหายไปมากกว่านี้น่ะ ท่านคิดหรือว่าคนที่ไม่รู้จักแม้แต่หัวนอนปลายเท้าจะมาช่วยพวกเราจริงๆ ท่านคิดหรอว่าตำนานที่ท่านพูดถึงนั่น จะมีจริง"/    ทางคนในสภาต่างหัวเราะและซุบซิบกันว่า  /"เขาท่าจะบ้านะที่ไปหลงเชื่อตำนานลมๆแล้งๆนั่นน่ะ  ใช่ๆ พวกเราไม่เคยได้ยินมันเลยด้วยซ้ำพวกเราจะเชื่อเขาได้หรอ"/   และทันใดนั้นอัลเลสก็แข็งใจและพูดขึ้นมาว่า    /"เราเชื่อใจในตัวของเขา และเชื่อมั่นในตำนานที่เราได้ศึกษามา เอาเป็นว่าเราขอพนันกับทุกท่านในที่นี้ว่าหากเขานำชัยชนะกลับมาให้แก่พวกเรา เราขอให้ทุกท่าน แต่งตั้งเขาให้เป็นขุนพลคนใหม่ด้วยแต่หากเขาแพ้กลับมา ขอให้ท่านตัดคอเราไปเสียบประจารในข้อหาขบถได้เลย"/   ตัวแทนขุนนางคนหนึ่งซึ่งอยู่ในหมู่พวกเขาด้วยนั้นก็ได้ตอบกลับมาว่า    /"งั้นก็ดี ก็ได้ พวกเราจะขอพนันกับท่านก็แล้วกัน ในเมื่อท่านกล้าเสนอพวกเราก็กล้ารับเช่นกัน"/    จากนั้นขุนนางใหญ่จึงบอกเลิประชุมและทุกคนนั้นก็กลับไปยังห้องของตนเอง ในตอนนั้นเองทางด้านของเอกนั้นพวกเขานั้นก็ไกล้จะถึงยังสนามรบแล้วพวกเขานั้นควบม้าผ่านป่าที่หนาทึบไปอย่างรวดเร็วจนกระทั่งไปถึงยังหน้าผาที่สูงมากแห่งหนึ่งที่นั่นสามารถมองเห็นเมืองได้จากระยะไกลพวกเขาไปหยุดกันอยู่ที่นั่นเพื่อดูลาดเลาของสงคราม
ติดตามต่อได้ในพาร์ท2
A.N.T-A.R.M.E สงครามข้ามโลก บทที่ 1 A.N.T ตอนที่1 เดินทาง Part2

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? ลงทะเบียน

x
โพสต์ 13-11-2014 19:05:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จะว่าไงดีล่ะ ถือว่าเรื่องดีใช่ได้น่ะ แต่การเว้นวรรคของคำพูดยังดูติดขัดอยู่ ถ้าแก้ไข้ได้จะดีมากเลย แต่ก็จะเป็นกำลังใจให้ล่ะกัน สู้ สู้!!!



ปล. ตั้งชื่อเลยได้ดีมากเลยของชม

แสดงความคิดเห็น

แต่ตอนนี้ยังไม่ไดเขียนตอนต่อเริ่ม//การบ้านเยอะมาก  โพสต์ 16-11-2014 15:48
ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยได้ก็จะชาวยครับ  โพสต์ 16-11-2014 15:47
ไม่เป็นไรครับ เพราะผมเองก็เขียนนิยายเหมือนกัน  โพสต์ 16-11-2014 15:46
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆนะครับ แล้วผมจะนำกลับไปปรับปรุงต่อไป  โพสต์ 13-11-2014 19:51
โพสต์ 14-3-2015 15:04:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แบบว่า... ไม่เคยอ่านนิยายมาก่อนจริงๆด้วยสินะครับ
ย้งไงก็พยายามเข้านะครับ

แสดงความคิดเห็น

ครับ ขอบคุณมากๆครับ  โพสต์ 15-3-2015 22:18
โพสต์ 18-4-2015 18:52:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
  1. และรัสมีของลูกแก้วก็พุ่งออกมาตามเส้นสีดำลอ้มรอบตัวเขาเอาไว้
คัดลอกไปที่คลิปบอร์ด
คำผิดๆ มีอยู่หลายคำนะ อันนี้ยกตัวอย่างมาให้ดู (ไม่เคยอ่านนิยายเหมือนกันจ้า)

เนื้อเรื่องในตอนแรกเกือบจะตื่นเต้นแล้วในตอนที่หยิบเอาลูกแล้วขึ้นมา แต่รู้สึกว่าจะมีคำว่า ทันใดนั้น หลังจากนั้น ในตอนนั้น

มีมากเกินไป จุดที่อาจจะทำให้รู้สึกตื่นเต้นเลยรู้สึกแผ่วลง ปล. ยังอ่านไม่จบจ้า
Yuichiro X Asuramaru By ARAM
ฉันจะกำจัดแวมไพร์พวกนี้ไป
 เจ้าของ| โพสต์ 18-4-2015 18:56:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย SigynXP เมื่อ 18-4-2015 18:52
คำผิดๆ มีอยู่หลายคำนะ อันนี้ยกตัวอย่างมาให้ดู (ไม่เคยอ่านนิยายเหมือนกันจ้า)

เนื้อเรื่องในตอนแรกเกือบจะตื่นเต้นแล้วในตอนที่หยิบเอาลูกแล้วขึ้นมา แต่รู้สึกว่าจะมีคำว่า ทันใดนั้น หลังจากนั้น ในตอนนั้น

มีมากเกินไป จุดที่อาจจะทำให้รู้สึกตื่นเต้นเลยรู้สึกแผ่วลง ปล. ยังอ่านไม่จบจ้า

เอิม... ขี้เกียจลงต่อแล้ว5555 ตองขึ้นหิ้งไว้เลย
โพสต์ 18-4-2015 18:58:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย netkids000 เมื่อ 18-4-2015 18:56
เอิม... ขี้เกียจลงต่อแล้ว5555 ตองขึ้นหิ้งไว้เลย

ท่านต้องลองไปอ่านนิยายมาก่อนแล้วค่อยเอามาทำใหม่ก็ยังไม่สาย เราลองอ่านของคนอื่นๆดูแล้ว ก็คิดว่า
ควรนำมาทำใหม่ ไหนๆก็วางเนื้อเรื่องมาแล้ว น่าจะดูสนุกทีเดียว

แสดงความคิดเห็น

ว่าไงดีล่ะ มันน่าสนใจนะ แต่คนเขียนดันไม่มีแรงบันดาลใจทำต่อเนี่ยสิ  โพสต์ 18-4-2015 19:00
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 18:37 , Processed in 0.096883 second(s), 36 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้