ดู: 469|ตอบกลับ: 2

Ai's Part


ฉันนั่งอยู่ในห้องสีเหลี่ยมเล็กๆกับคอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่ข้างหน้า ปฏิทินยังคงเปลี่ยนวันไปตามกาลเวลา.. ใช่..วันนี้เป็นวันปิดภาคเรียนวันแรก เป็นวันที่ฉันไม่ได้ยินเสียงหัวเราะของเพื่อนๆแบบนี้ มันดีจริงๆรึเปล่านะ?.. ความเหงาค่อยๆคืบคลานเข้ามาหา มันทำให้ฉันต้องทำอะไรซักอย่างเพื่อจะไล่มันไปให้พ้น..ฉันเกลียดความเหงา... มือบางของฉันค่อยๆเลื่อนไปจับเม้าท์ ภายในหน้าจอปรากฎหน้าต่างของบล็อกส่วนตัว บางทีเจ้านี่อาจจะทำให้ฉันหายเหงาก็ได้นะ... ฉันเปิดบล็อกส่วนตัวของฉันแล้วหารูปซักรูปนึงอัพโหลดลงไปบนบล็อกนั้น เวลาผ่านไปซักพัก มีแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา นั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้ฉันได้พบกับเธอ..


"มิวะ เก็บโน้ตคณิตศาสตร์ไว้ให้ฉันหน่อยนะ" เอ่อ...หรือบางทีเค้าอาจจะทักคนผิดกันนะ


"เอ่อ.. คือทักคนผิดรึเปล่าคะ?" ฉันพิมพ์ตอบกลับไปและดูเหมือนว่าเธอเพิ่งจะรู้ตัว


"ไม่ใช่มิวะหรอกเหรอ ขอโทษด้วยนะคะ สงสัยจะทักผิด" นั่นคือประโยคสุดท้ายที่เธอ มิวะเหรอ... ถ้าเป็นคนที่ฉันรู้จักล่ะก็มีอยู่คนหนึ่งนะ พี่มิวะเธอคือเพื่อนสมัยเด็กของฉัน เธออายุมากกว่าฉัน 2 ปี แต่ฉันคิดว่าคงไม่ใช่คนเดียวกันหรอกมั้ง แต่ถ้าใช่ โลกก็คงกลมเกินไปแล้ว


"เฮ้อ..." ฉันถอนหายใจเบาๆหลังจากที่บทสนทนานั้นจบลง วันหยุดแบบนี้มัน...น่าเบื่อจังเลยน้า... ฉันหยิบโทรศัพท์มือถึอขึ้นมาพิมพ์เมลหาพี่มิวะ หวังว่าพรุ่งนี้เธอคงจะว่างอย่างน้อยๆก็แวะไปเที่ยวที่บ้านเธอซักหน่อยดีกว่า ข้อความของฉันถูกส่งออกไปแล้ว ฉันคว้าสมุดวาดภาพขึ้นมาวาดเล่นๆเพื่อฆ่าเวลา จนกระทั่งฉันผลอยหลับไป...


==============================================================


Ai's Part


09.10 น.


"ไอ ตื่นได้แล้วลูกจะเลยมื้อเช้าแล้วนะ" เสียงของแม่ดังผ่านประตูเข้ามาในห้องมันดังพอที่จะปลุกฉันให้ตื่น ผ่านไปอีกวันแล้วสินะ.. วันนี้ก็คงเป็นวันที่น่าเบื่ออีกวันนึง ผ้าม่านสีชาถูกเปิดออกแสงแดดอ่อนๆยามเช้าส่องกระทบกับในหน้า ฉันเดินออกไปสูดอากาศที่นอกระเบียงสายตาก็กวาดไปยังวิวทิวทัศน์เบื้องหน้า ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม.. คุณยายเจ้าของร้านขายขนมที่ดูท่าทางใจดียังคงออกมาเดินเล่นเหมือนกับทุกวัน เด็กๆพากันวิ่งเล่นไปตามถนน กลิ่นเกลือจากน้ำทะเลที่อยู่ไม่ค่อยไกลจากบ้านของฉันมันทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นขึ้นเยอะ เฮ้อ.. ฉันถอนหายใจนิดนึงก่อนจะบิดขี้เกียจไปมาเพื่อไล่ความเมื่อยล้าจากการนอน เอาล่ะตอนนี้ฉันชาร์จพลังเต็มที่แล้ว วันนี้ก็ต้องมีอะไรให้ทำบ้างล่ะนะ


"อรุณสวัสดิ์ค่ะแม่" ฉักทักทายแม่หลังจากแต่งตัวเสร็จ แม่ยังคงยิ้มแย้มให้ฉันเหมือนเดิม ฉันนั่งทานมื้อเช้ากับแม่เราคุยเรื่องสัพเพเหระกันทั้งเรื่องตลกจากรายการที่ฉายมาเมื่อวาน เรื่องของคุณยาย เรื่องสมัยคุณแม่ยังเด็ก เรื่องที่โรงเรียนของฉัน ตอนนี้คุณพ่อของฉันไปทำงานที่ต่างประเทศส่วนพี่สาวของฉันก็ย้ายไปเรียนโรงเรียนในเมืองฉันจึงอยู่กับคุณแม่สองคน หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จฉันกลับขึ้นไปเตรียมตัวเพื่อจะไปบ้านพี่มิวะ


"หนูไปบ้านพี่มิวะนะ" ฉันหันไปบอกคุณแม่ก่อนจะเปิดประตูบ้านออกไป


"อย่ากลับเย็นมากนะ"


"ค่ะ ไปละนะคะ" ฉันหันกลับไปโบกมือให้คุณแม่ที่มาส่งฉันหน้าประตูก่อนจะเดินไปตามทางที่คุ้นเคย บ้านของพี่มิวะไม่ไกลจากบ้านของฉันมากเท่าไหร่เพราะคุณพ่อกับคุณแม่ของพวกเราเป็นเพื่อนกับนฉันกับพี่มิวะเลยได้รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ เสียงจั๊กจั่นดังแว่วตลอดทางที่ฉันเดิน อากาศที่ร้อนทำให้เหงื่อของฉันไหลอาบไปทั่ว เสื้อยืดของฉันเริ่มจะชุ่มไปด้วยเหงื่อ ต้องหาอะไรเย็นๆกินซักหน่อยแล้ว ฉันเดินแวะไปที่ร้านขายขนมของคุณยาย มันเป็นร้านเล็กๆที่มีขนมเยอะแยะเต็มไปหมด บางครั้งฉันก็มานั่งเล่นที่ร้านคุณยายเหมือนกัน


"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณยาย" ฉันเดินเข้าไปในร้านพลางทักทายคุณยาย


"อ่า..ไอจังยินดีต้อนรับจ้า" คุณยายบอกพลางลูบหัวเจ้าชิโระแมวสุดที่รักของคุณยายที่นอนขดอยู่บนตัก


ฉันเปิดตู้ไอศกรีมพลางมองหารสที่ชอบแล้วไปนั่งข้างๆคุณยายแล้วก็ชวนแกคุยเหมือนทุกที คุณยายชอบเล่าเรื่องสมัยก่อนให้ฉันฟังและฉันก็มักจะตื่นเต้นกับเรื่องเล่าของแกทุกครั้ง หลังจากเวลาผ่านไปฉันลุกขึ้้นไปหยิบขนมอีกหลายอย่างเพื่ออุดหนุนคุณยาย คุณยายยิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินไปที่บ้านพี่มิวะต่อ บ้านของพี่มิวะอยู่บนเนินเขาจากหน้าบ้านของพี่มิวะจะเห็นทะเลได้ชัดเลยล่ะ ฉันกดกริ่งหน้าบ้านแล้วพี่มิวะก็เปิดประตู สีหน้าเธอดูเหมือนกำลังเครียดๆ


"พี่มิวะทำงานอยู่เหรอ แล้วคุณน้าไปไหนอ่ะ" ฉันถามระหว่างเดินไปบนห้องของพี่มิวะ


"แม่ออกไปข้างนอกกับพ่อน่ะ พวกพี่กำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบกันอยู่" นั่นสินะพวกม.ปลายกำลังจะสอบกันอาทิตย์หน้านี่นา แต่..เอ๊ะ!? พวกพี่? หมายความว่าเพื่อนของพี่มิวะมาที่บ้านงั้นเหรอเนี่ย


"นี่ฉันมากวนพี่มิวะรึเปล่า?" ฉันถาม เพราะที่มานี่ฉันตั้งใจจะมานั่งเล่นที่บ้านพี่มิวะ แต่ดูเหมือนเธอจะยุ่งๆอยู่ด้วย


"ไม่เป็นไรๆ ก็ไม่ได้เครียดอะไรกันขนาดนั้นหรอกนะ ขึ้นไปรอบนห้องก่อนแล้วกันเดี๋ยวพี่เตรียมชากับขนมก่อนแล้วจะตามขึ้นไป" พี่มิวะบอกแล้วหันมายิ้มให้ ฉันพยักหน้ารับแล้วเดินขึ้นไปบนห้องพี่มิวะ เห...จะได้เจอกับเพื่อนของพี่มิวะด้วย เค้าจะเป็นคนแบบไหนกันนะ?..


ตอนนี้ฉันยืนอยู่หน้าห้องของพี่มิวะ ถ้าฉันเปิดเข้าไปจะทำหน้ายังไงดี พี่มิวะไม่เคยเล่าเรื่องของเพื่อนที่โรงเรียนให้ฟังซะด้วย ถ้าฉันโดนเขาด่าจะทำยังไงกันดีเนี่ย แต่ไหนๆก็มาถึงแล้วนี่นะคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง แล้วฉันก็ตัดสินใจเปิดประตูห้องเข้าไป..


ประตูบานเลื่อนภายในห้องของพี่มิวะถูกเปิดไว้ ผ้าม่านสีขาวปลิวไสวไปตามสบายลมก่อนจะปรากฎร่างของคนๆนึงที่ยืนอยู่นอกระเบียง หญิงสาวผมยาวสีดำสนิทลอยพลิ้วไปตามสายลม ใบหน้าเรียวขาวสะท้อนกับแสงอาทิตย์ เธอหลับตาลงเพื่อผ่อนคลายจากการใช้สายตาอย่างหนัก ร่างบางสวมชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ กลีบดอกไม้ที่พัดผ่านไปตามสบายลมมันทำให้เธอดูเหมือนกับนางฟ้า... ฉันละสายตาจากเธอไม่ได้ซักวินาทีเดียว ดูเหมือนเธอเองก็ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ภายในห้องมีฉันที่กำลังจ้องมองเธออยู่... ภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ...ที่มีเพียงฉันกับ..นางฟ้า..


======================= To Be Continued =======================


โพสต์ 27-12-2014 00:32:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
รอติดตามตอนต่อไปคับ

แสดงความคิดเห็น

ค้าบบบ  โพสต์ 27-12-2014 21:07
กำลังจะลง Ep.2 ต่อพอดี เห็นเม้นแบบนี้แล้วชื่นใจ TT ขอบคุณค่าา  โพสต์ 27-12-2014 18:39
โพสต์ 21-4-2015 10:56:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
รอตอนต่อไป ~
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 9-12-2016 20:30 , Processed in 0.136651 second(s), 28 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้