ดู: 540|ตอบกลับ: 5

มือใหม่หัดแต่งค่าบบ *เรื่อง คนรักอยู่ไหนกัน* <YAOI>ชายรักชายครับ

[คัดลอกลิงก์]
        ดีค่าบ นิยายวายครับผม เรื่อง คนรักอยู่ไหนกัน                           

                                        บทนำ

          01.รับน้อง
       "สวัสดีน้องทุกคน ขอให้น้องๆรวมตัวกันเพื่อเข้าสู่กิจกรรมรับน้อง ครับผม" เมื่อได้ยินเสียงนี้พวกคุณน่าจะรู้น่ะครับ ใช่แล้วครับ นี่คือการรับน้องเข้าสู่ ม.ปลาย
       "ให้น้องๆแยกเป็นกลุ่มน่ะครับ เราจะวันไปทีละฐานครับ พี่เลี้ยงคุมน้องคอยรับ-ส่ง น้องๆเข้าฐานด้วยน่ะครับ"
เมื่อถึงช่วงเวลาอย่างนี้ ทำเอาน้องๆตื่นเต้นอย่างแปลกๆ เพราะแต่ละคนไม่อาจยังไม่เคยโดนในช่วงม.ต้น ครั้งนี้เลยถือเป็นครั้งแรกของพวกเขา


         เฮ้~ เฮ็~
         เสียงปรบมือดังลั่นเมื่อน้องๆเข้าสู่ฐานรับน้องแต่ละฐาน
"เอ้าๆ ฟังทางนี้หน่อยครับ เฮ้ยไอ้เมฆ ไปไกลๆดิ๊ เดี๋ยวเพื่อนแกไม่มีแฟน ระวังมันจับแกเป็นแฟนไม่รู้ด้วยน่ะ" เสียงของรุ่นพี่ที่กำลังเรียกน้องๆให้สนใจทางตน แต่ต้องกลับหันไปไล่เพื่อน เพราะตัวเขานั้นเป็นที่ดึงดูดสายตาของสาวๆรุ่นน้อง ทั้งสาวแท้สาวเทียมต่างจ้องตาเป็นมัน พอพี่เมฆโดนเพื่อนไล่พี่เขาก็รีบหลบเข้ากลุ่มเพื่อนทันที
"กรี๊ดดดดดดด อร๊ายยยยย!!!!" พวกน้องๆต่างกรี้ดกร้าดกันเกลียวกลาว เมื่อได้ยินเสียงโซโล่เพลงที่กำลังดังอยู่ในช่วงนี้         
       "A B C D E F G

      H I J K L M N O P

      Q R S T U and V

       W X Y and Z

            Yeah

   What about you?

      I Think so

     ชักกระตุก

     ชักกระตุก

     ชักกระตุก

  Are You Ready?

      เฮ้ย

   What up's man

   What up's girl

   What up's man

     ชักกระตุก"

   สิ่งที่น้องๆสนใจและกรี้ดกร้าดไม่ใช่แค่เสียงเพลง แต่เป็นท่าเต้นที่เกรียน แปลกและแหวกแนวของพวกพี่ๆ ทำเอาน้องๆเคลิบเคลิ้มและสนุกสนานไปในทีเดียว  แต่ระหว่างที่เพลงกำลังดำเนินอยู่นั้น พี่เมฆเดินเข้ามาหาน้องเต้ยที่นั่งอยู น้องเค้าดูไม่โดเด่นน่ะแต่งตัวออกจะธรรมดาด้วยซ้ำ แต่พอพี่เค้าเดินเข้ามาเท่านั้นแหล่ะขยับหลบก็ไม่ทัน ทั้งยังมาดึงมือน้องเต้ยให้ลุกขึ้นไปเต้นด้วยอีกต่างหาก น้องเต้ยจะทำไงได้ถ้าไม่ลุกตามพี่เค้าไปล่ะก็ โดนรุ่นพี่รุมด่าเป็นแน่แท้ น้องเต้ยก็เลยต้องเดินไปตามบทบาทที่พี่เขาได้เขียนไว้


"พี่ ผมเต้นไม่เป็นนะ" น้องเต้ยบอกรุ่นพี่เขาไม่ใช่เพื่อเรียกร้องตวามสนใจ แต่ตนเองเป็็นคนขี้อาย ไม่เคยที่จะต้องมาประจานตัวเองอย่างนี้เลยสักครั้ง


"เอาน่าน้อง เต้นๆไปเหอะ เดี๋ยวพี่ๆคนอื่นด่ามาเรื่องใหญ่นะ" พอสิ้นเสียงรุ่นพี่เขาก็ส่งยิ้มให้กำลัง ส่วนน้องเต้ยหรอ ทำไงได้ ก็ต้องเต้นให้เข้ากับเพลงที่พวกพี่ๆเขาเปิดน่ะสิ


    Yeah

  Oh Yeah
    Girl
  ชักกระตุก
   Wow
  ชักกระตุก
  Wow wow
  ชักกระตุก
     OK
Are You Ready?
   The End
   ชักกระตุก

  เมื่อเพลงจบน้องที่นั่งอยู่ต่างปรบมือให้น้องเต้ยกันยกใหญ่ ก็น้องเค้าบอกเต้นไม่เป็นอ่ะพอเอารุ่นพี่มาอ้างเท่านั้นแหล่ะ น้องเค้าดิ้นพล่านเลยครับ เต้นแบบไม่อายใครเลย เพื่อนๆต่างกรี้ดดและปรบมือดังลั่นเลย  น้องเต้ยก็อายไปตามแบบ เพราะโดนรุ่นพี่แกล้งตัวเองหนักกว่าใครอื่น


"ขอเสียงปรบมือให้กับน้องเต้ยคนรั่วของเราด้วยครับ ฮิ้ว~~~~" รุ่นพี่ก็ยังแซวน้องอยู่เรื่อยๆ พอน้องจะเดินกลับไปยังที่นั่งของตัว ก็โดนรุ่นพี่รั้งไว้แล้วบอกให้แนะนำตัวให้เพื่อนๆที่นั่งอยู่ด้านในฟัง เพื่อจะประจานตัวเองประมาณนั้น


"สวัสดีครับ ผมชื่อนายแก่นตะวัน ปัญทมา มาจากโรงเรียน**** ครับ ขอบคุณครับ" น้องพูดจบแล้วก็เดินกลับเข้าที่


"เดี๋ยว บอกเบอร์โทร ที่อยู่ เฟสบุ้คด้วย " พี่ๆคนอื่นต่างปรบมือและหัวเราะอย่างอดไม่ไหวแล้วอะไรประมาณนี้ น้องเต้ยก็ได้แต่ทำตาค้อนมองพี่ที่แกล้งตนเองจนไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่มาเรียนโรงเรียนนี้


"งั้นพี่ครับ ผมไม่รู้ว่าต้องแนะนำตัวยังไง พี่ช่วยแนะนำเป็นตัวอย่างหน่อยสิพี่" พอบอกให้ประจานถึงถิ่นที่ตัวเองจากมาเพื่อย้ายมาเข้าม.ปลาย น้องเต้ยก็รู้สึกหมั่นไส้อย่างบอกไม่ถูก พร้อมบอกให้รุ่นพี่ที่กำลังแกล้งตัวเองนั้นช่วยแนะนำเป็นตัวอย่างด้วยความเคืองที่ไม่ยอมให้เข้าที่เพราะรู้สึกอายที่ต้องมาทำอะไรที่ไม่เคยเจอมาก่อน


"ได้ครับ.... พี่ชื่อเมฆน่ะครับ เรียนอยู่ม.5ปีนี้ เบอร์โทรพี่จำไม่ได้อ่ะ ไว้อยากได้ค่อยมาขอน่ะ ที่อยู่คือบ้านครับ เฟสบุ้คชื่อกิตติคุณ***** ตอนแรกสถานะพี่โสดครับ น้องเต้ย จะขึ้นตัสกับพีี่สักหน่อยมั้ย" น้องเต้ยรู้สึกร้อนหน้าวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่ตัวเองคิดว่าจะเอาคืนพี่คนนี้ได้แล้วแท้ๆ แต่กลับโดนสวนคืนแทบจุกทั้งยังมีหน้ามาถามขึ้นตงขึ้นตัสด้วยเหอะ


"เบอร์ผม 08กล้วย สองสามหวี สี่ห้าหกผล ชื่อเฟสรังแกผมไปมั้ย....สถานะโสด ส่วนเรื่องขึ้นตัสนะพี่ ไปเล่นกับคนอื่นเหอะ ผมจิงจังกับมันมาก ไม่อยากเอาเรื่องนี้มาเป็นเรื่องเล่นๆสักเท่าไหร่" เต้ยหันไปมองหน้าพร้อมมองพี่เมฆด้วยสีหน้าที่เฉยๆก็เถอะ แต่ก็ยังคงมีอาการใจสั่นแปลกๆ เพราะไม่ค่อยมีใครเอาเรื่องพวกนี้มาพูดเล่นสักเท่าไหร่แต่พี่เค้าหน้านิ่งมากจนเดาอารมณ์ไม่ถูกว่าพี่เมฆเค้าล้อเล่นหรือยังไง แต่ก็ได้สะบัดความคิดนั้นทิ้งพร้อมกับเร่งก้าวเดินกลับไปยังที่นั่ง


"ขอบคุณมากน่ะครับน้องเต้ย แหม๊ะมีหยอดมุกไว้ด้วย ที่พี่ถามขึ้นตัสน่ะ ไม่ใช่ในเฟสน่ะ"เพื่อนๆคนอื่นต่างโฮ่ร้องแซวจนน่าอายอย่างบอกไม่ถูก เต้ยก็ได้แต่มุดๆอยู่หลังเพื่อนที่อยู่ด้านหน้าตน


"พอเลยไอ้เมฆ แซวน้องอย่างนั้นพี่ของน้องมาเอาเรื่อง ไม่มีใครช่วยแกได้น่ะครับ  น้องๆครับเดี๋ยวมาต่อแถวเขียนหน้ากับพี่ๆทางนี้เลยน่ะครับ" พี่เมฆก็ได้แต่มองน้องเต้ยที่แอบอยู่หลังเพื่อนแล้วยิ้มมุมปาก  เพราะตั้งแต่เกิดมาคงยังไม่เคยเจอคนที่ดูจะตอบโต้ตัวเองเหมือนคนที่เหนือกว่า แต่พอสวนกลับก็ได้แต่แอบหลังเพื่อนด้วยความอาย


   น้องๆแต่ละคนต่างเข้าแถวพี่เข้าคิวให้รุ่นพี่เขียนหน้า แถวแบ่งออกเป็นสามแถวพอเขียนหน้้าแล้วก็ไปรวมเพื่อเวียนฐานสลับกับรุ่นน้องกลุ่มอื่นๆ น้องเต้ยก็เข้าแถวแรกพอใกลถึงตัวเองพี่เมฆกลับมาเขียนหน้าผลัดกับรุ่นพี่คนแรก เต้ยก็เรยย้ายไปอยู่แถวสองพอไกล้ถึงตัวพี่เมฆก็มาเขียนหน้าแทนพี่คนก่อนอีก ด้วยความที่ว่าเพื่อเขาต่างให้รุ่นพี่เขียนหน้ากันเกือบหมดแล้ว เต้ยจึงอยูแถวที่พี่เมฆมาเขียนหน้า


"พี่ ตามผมป่ะเนี่ย พอแถวแรกจะถึงผมพี่ก็มาเขียน พอผมย้ายมาแถวนี้ยังตามมาอีก" เต้ยพูดอย่างอดไม่ได้ โดนล้อต่อหน้าเพื่อนๆยังไม่พอ ยังตามมาเพื่อจะเขียนหน้าอีก


"คิดอะไรกับพี่รึป่าวนิ แค่เพื่อนพี่เขาเหนื่อยพี่ก็เปลี่ยน หรือน้องอยากให้ตาม ยังไง" พี่เมฆไม่วายพูดกวนน้อง หลอกให้น้องหน้าแตกไปเบาๆ เต้ยเกืิอบด่าพี่เค้าออกไปแล้ว เพราเต้ยเองเป็นคนปากจัดใช่ย่อย แค่เพียงเห็นเขาเป็นรุ่นพี่เลยทำได้เพียงหักห้ามใจตัวเองเบาๆ


"พี่ว่าน้องก็น่าสนใจน่ะ พี่ไม่ค่อยเจอด้วยสิ ค่อนข้างแปลกอ่ะ คนแบบน้อง แล้วคิดไงถึงคิดว่าพี่พูดเล่นพูดแซวเราอ่ะ" พอน้องเต้ยนั่งลง พี่เมฆก็จัดการวาดใบหน้าน้องเต้ยพร้อมทั้งคำชมและคำถามที่ตนเองก็ยังงงๆ กับความรู้สึ้กที่มีกับรุ่นน้องคนใหม่คนนี้


    เมื่อเสร็จกิจกรรมภานในฐานรับน้อง พี่เลี้ยงก็เรียกให้น้องๆวิ่งตาม เพื่อไปยังฐานต่อไป เต้ยก็ถกเถียงกันกับพี่เมฆจนพี่เลี้ยงเขาเรียกและกำลังจะวิ่งไปยังฐานต่อไปแล้ว เต้ยจึงลาพี่เมฆแบบส่งๆแล้ววิ่งตามเพื่อนๆออกมา ไม่สนหรอกว่าคนข้างหลังจะมองตามเขาหรือป่าวเพราะยังไงตัวเองก็ต้องเจอกันกับพี่เค้าอยู่ดี ไม่ใช่เพียงวันนี้วันเดียวสักหน่อย
.......................100%...............
     ครบแล้วคร่าบบ เปิดเรื่องความเป็นมาของน้องเต้ย สงสารน้องมันอยู่น่ะ แต่ก็ต้องค่อยเป็นค่อยไปอ่าเนาะ
อาจจะมีบางคำที่ไม่สุภาพ หรือเขียนไม่ถูก   รบกวนติชมด้วยน่ะครับ
แล้วผมจะมาแต่งต่อน่ะครับ
*เอ๊อออ เพลงน่ะผมเอามาจากหนังหรอกน่ะ https://www.youtube.com/watch?v=s7LnTi9tXyg<<<<<< หากไม่เคยฟัง คลิกที่นี่






2.ปิดท้ายรับน้อง [เต้ย]


  สวัสดีครับผมชื่อเต้ยน่ะครับ มาพูดถึงเรื่องรับน้องกัน บอกตรงๆเลยเหอะผมไม่ค่อบชอบพี่คนนี้เค้าเลยล่ะครับ ไม่รู้ว่าโกรธหรือเคืองกันตั้งแต่ชาติไหน ไหงมาเอาเราไปขายหน้าต่อหน้าเพื่อนๆตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มเรียนเลยด้วยซ้ำ  รุ่นพี่ประสาอะร้ายยย..แทนที่จะสงสารรุ่นน้อง กลับทำผมซะชื่อเสียงหมดเลย ดีนะที่ไม่มีเพื่อนๆที่มาจากโรงเรียนเดียวกันด้วยหรอก เลยไม่อาไรมากมาย ย้ำ ไม่อาไลเลยยยยยยย. เดี๋ยวผมต้องไปรวมกันล่ะ จะได้กลับบ้านกันสักที


"อ้าวน้องๆ เร็วๆหน่อยครับจะกลับมั้ยบ้าน มาๆเข้าแถวตอนเลยครับ สักห้าหกแถวคงพอ อย่าเล่นน่ะ อย่าเล่น อ่าวเห้ยเมฆ ดูน้องๆคนอื่นหน่อยดิ่ว่ะยืนจ้องอยู่นั่นแหล่ะ ช่วยเพื่อนบ้างไอ้นี่" รุ่นพี่ที่มาทราบชื่อทีหลังว่าพี่คนนี้ชื่อพี่น๊อต พี่เขาก็บอกน้องๆให้รวมตัวกันเพื่อจบสิ้นการรับน้อง แต่ก็ยังไม่วายหันไปจิกเพื่อนที่มัวแต่จ้องน้องคนนึง น้องเต้ยนั่นแหล่ะ เอาแต่จ้อง น้องมันก็หลบๆเพราะไม่อยากโดนไล่ออกจากโรงเรียนตั้งแต่ยังไม่ทันได้เข้าเรียนเพราะทะเลาะกับรุ่นพี่


"มึงครับ ถ้าจะรวมน้องๆก็รวมไปครับอย่ามากัดกู อิจฉาคนกำลังมีความรักมันทำอะไรไม่ได้หรอกน่ะ อยากมีก็ต้องหาไม่ใช่มาพูดจิกพูดกัดคนอื่นแบบนี้ มันไม่ดีครับไม่ดี'' พี่น๊อตมองพี่เมฆตาขวางเลยครับทีนี้ ก็ดันมาขายเพื่อนตัวเองต่อหน้าน้องๆ อุส่าจะได้เก๊กหล่อสักหน่อย แล้วพี่น๊อตก็หันไปสนใจน้องๆต่อ ปล่อยให้ไอ้คนมีวามรักมันอยู่อย่างนั้นไป พี่เมฆจะทำอะร้าย ได้แต่มองน้องเต้ยอยู่นั่นแหล่ะ แอบเห็นน้องเต้ยมองมาครู่นึงแล้วหันหน้าหลบ สงสัยคงไม่อยากหงุดหงิดละมั้ง

"ครับๆ ก็ถึงเวลาที่จะได้กลับบ้านกันแล้วน่ะครับ เป็นไงครับสนุกมั้ย ท่าทางทุกคนคงเหนื่อยกันน่าดู ปีที่แล้วพี่เองก็โดนครับ กิจกรรมรับน้องนี้พวกพี่ๆเค้าจัดขึ้นเพราะอยากให้น้องๆมีความสามัคคีกัน เพราะเราเป็นรุ่นๆเดียวกันแล้ว ไม่อยากเห็นน้องๆมีเรื่องกับเพื่อนด้วยกัน อะฮึ่มม!! จะมองอีกนานมั้ยมึง มานี่มา ครับน้องต่อไปพี่่เมฆเค้าจะอวยพรให้น้องๆน่ะครับ เชิญครับมึง" พี่น๊อตพูดเสร็จก็ส่งหน้าที่ให้พี่เมฆเพราะเห็นจ้องมองน้อง     เต้ยมาสักพักละ เลยจัดการจับไอ้พี่เมฆมันมาขายตัวเองต่อหน้าน้องๆบ้าง


"อ่าครับน้องๆ พี่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน เอาเป็นว่า*ไหนๆเราก็เป็นเพื่อน เป็นพี่กันแล้วก็ต้งรู้จักเคารพกฎระเบียบที่รุ่นพี่แต่ละรุ่นเค้ายึดถือกันมานานน่ะครับ จำเอาไว้น่ะครับ มาก่อนเป็นพี่ มาทีหลังเป็นน้อง มาพร้อมเป็นเพื่อน แต่สำหรับพี่ พี่ยกเว้นไว้คนนึงใช่มั้ยครับน้องเต้ย" พี่เมฆก็ให้โอวาสแก่น้องๆพร้อมทั้งส่งท้ายด้วยคำถามที่ไม่ใช่ถามน้องๆทุกคน แต่ถามมายังน้องเต้ยของเรา เพื่อนๆที่อยู่ข้างๆโฮ่แซวน้องมันยกใหญ่       ส่วนน้องเต้ยน่ะหรอ ก็มุดสิครับ อายเป็นเหมือนกันน่ะครับ ที่อยู่รอบๆนี่ก็แซวกุจังงงง






        หลังจากจบกิจกรรมรับน้องเต้ยก็กำลังเดินออกมารอกลับบ้านที่หน้าโรงเรียน โทรบอกพี่ชายให้มารับเรียบร้อยแล้วแหล่ะ ระหว่างรอนั้นไอ้พี่เมฆไม่รู้มันมาจากไหนมาสกิดไหล่ข้างๆผมเฉย ผมนี่เกือบใจหายเลยครับ แหมม เล่นมาโผล่ข้างๆอย่างนี้ใครไม่ตกใจคงเก่งเกิ้นนน


"เฮ้ยพี่ มาทำไมไม่ให้ซุ่มให้เสียงว่่ะ ช่างเหอะ ว่าแต่สกิดผมนี่ ไม่ไรป่ะ" เต้ยมองโดยใช้หางตามอง ก็แบบแอบเคืองนิดๆที่พี่เค้าเล่นเอาชื่อเราไปตะโกนซะขนาดนั้น คือคนมันอายป่ะ


"ไม่มีไรหรอก พี่แค่คุยด้วย ถามจริงโกรธพี่ป่ะนี่ที่พี่เอาน้องไปแซวต่อหน้าเพื่อน" พี่เมฆเหมือนจะพูดจริงน่ะแต่หน้าตาพี่เค้าแบบ นิ่งมากก

"ยังมีหน้ามาถามอีกน่ะี่พี่ พึ่งคิดได้รึไง ถ้าจะมาขอโทษน่ะบอกไว้เลย ไม่ลุกไปต่อยนี่ยังถือว่าดีแค่ไหนแล้ว  เอาจิงๆผมก็โกรธอะ เรียนก็ยังไม่ทันได้เรียนเลย เล่นเอาผมไปขายซะแล้ว หึหึ" เต้ยมองพี่เค้าด้วยหางตาแล้วก็กลับไปสนใจถนนเพื่อที่จะเดินไปที่ศาลารอพี่ชายให้มารับ


"ขอโทษครับ พี่ไม่ได้คิดนี่หว่า ว่าเราจะอะไรขนาดนี้ แล้วรอใครให้พี่รอเป็นเพื่อนมั้ย? " พี่เมฆกล่าวส่งๆแล้วก็ลากผมมานั่งลงที่ศาลาหน้าโรงเรียนหน้าตาเฉย พร้อมกับกุมมือผมไว้ไม่ยอมปล่อยอีก


"ปล่อยได้แล้วมั้งมือผมอ่ะ ถ้าจะกุมไว้ขนาดนั้น ไม่เอามีดมาตัดไปนอนกกไว้บ้านเลยละ" เต้ยมองพี่เมฆที่เนียนจับมือตัวเองอยู่ตั้งนานสองนาน เต้ยก็บอกพี่เมฆไปพร้อมดึงมือตัวเองออกจากมือพี่เมฆที่แอบกุมมือเราไว้


"หวงหรอ หน้าตาอย่างนี้ก็หวงเป็นเว้ย เต้ยรอใครอยู่ปล่าวครับ " เต้ยมองพี่เมฆอย่างเอาเรื่อง เฮฮ้ยแบบว่า คนเราไม่รู้ัจักกัน คุยกันไม่กี่ประโยคจะมาสนิทกันกอดคอกันมันเร็วไปมั้ย


"จะหาเรื่องผมให้ได้เลยใช่มั้ยครับ เต้ยรอพี่ชายครับ เดี๋ยวพี่เค้าก็มาล่ะ นั่นไงพูดยังไม่ทันขาดคำ เดี๋ยวเต้ยไปก่อนน่ะครับ   หวังว่าเวลามาโรงเรียนพี่คงไม่กวนแบบนี้อีกใช่มั้ยพี่ " ตอนแรกเต้ยกำลังจะง้างมือขึ้นชกพี่เค้าแล้วเชียว แต่พี่เค้าจับมือเต้ยไว้ก่อน เลยดึงมือตัวเองกลับแล้วตอบคำถามที่พี่เค้าถามมา พูดไปสักพักก็เห็นพี่ของตัวเองขับรถมาพอดี พร้อมพูดข่มขวัญพี่เค้าก่อนขึ้นรถกลับบ้านกับพี่ชาย

.
.
.
.
"คัยว่ะเต้ย แฟนแกหรอ อย่าเพิ่งใจแตกก่อนละ เดี๋ยวจะเรียนไม่จบเอา เรื่องเรียนแม่เคร่งมากนะอย่าลืมละ" พี่เป็นต่อพี่ชายของเต้ยถามแบบเปรยๆ พร้อมกับแซวไอ้เต้ยมันหน่อยๆ เต้ยนี่ตบหัวพี่ชายเลยครับ ไม่รู้ว่าคิดได้ไงว่าพี่เมฆเป็นแฟนผม  


"เดี๋ยวเหอะพี่ พี่เค้าชื่อเมฆ เป็นรุ่นพี่ผมเค้าแค่ออกมาขอโทษที่เอาเต้ยไปแซวต่อหน้าเพื่อนๆคนอื่นเฉยๆ  ไม่ต้องมาเอาเรื่องเรียนมาอ้างเลยพี่ ผมจบแน่ๆ คนอย่างผมหรอจะใจแตกก่อนเรียน" แต่พอพูดจบ เต้ยก็มีแอบยิ้มนิดๆเหมือนกันอ่ะ พอคิดๆดูแล้วพี่เค้านี่บอกได้เลยว่าหล่อ แต่พี่เค้าแม่งร้ายอ่ะ ไม่รู้ว่าจะเอาเราไปขายกับใครอีกรึป่าว


"ให้มันจริงอย่างว่าเหอะ ไม่ใช่ปากแข็งทำเป็นเก๊กนั่นเก๊กนี่หรอกนะ รู้หรอกว่าผู้ชายเหมือนกัน แต่นี่มันสมัยไหนกันแล้ว แม่ก็ไม่ได้ว่าสักหน่อยถ้าจะมีแฟนเป็นผู้ชาย" พี่เป็นต่อพูดบอกขณะขับรถเพื่อกลับบ้าน ก็น่ะรู้หรอกว่ามันไม่แปลกเรื่องชายรักชาย แต่มันเพิ่งเข้ามายังไม่ทันจะได้เรียนด้วยซ้ำ ไม่รู้จะรีบไปไหน ถามว่าชอบมั้ย ก็ชอบอยู่นน่ะแต่กลัวพี่เค้าแค่พูดเล่นอะไรประมาณนี้

"พี่ต้องการอะไรป่ะวะ ผมเป็นน้องพี่นะเว้ยแทนที่จะเชื่อใจน้องตัวเอง กลับไปว่าคนนู้นแฟน คนนี้แฟน น้องเหมือนพวกชายรักชายขนาดนั้นมากหรอว่ะ พี่แม่งใจร้าย" เต้ยเริ่มอารมณ์เสียที่พี่ชายพูดไม่เข้าหู จะว่าไปผมก็คิดน่ะว่าตัวเองเหมือนชายรักชายขนาดนั้นหรอ ทำไมพี่ชายตัวเองถึงว่าอย่างนั้น

"ป่าว แกไม่เหมือนหรอก แต่นิสัยแม่งใช่เลย โอ้ยย พี่ก็เจ็บน่ะ อย่างนี้ไงพอไม่พอใจอะไรก็ลงไม้ลงมือ" พี่เป็นต่อถึงกับร้องโอ้ยเพราะน้องเต้ยมีเหวี่ยง ก็ไม่รู้หรอกนะว่านิสัยน้องเต้ยมันเหมือนตรงไหน ผมว่าผมก็ปกติดีนี่ สงสัยพี่เป็นต่อแม่งมั่วชัวร์

                            ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

      *กลับมาหาพี่เมฆของเรากัน*
        ส่วนของพี่เมฆเองก็ได้แต่มองน้องเต้ยที่เพิ่งขึ้นรถไปกับผู้ชาย ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าเป็นเพื่อนหรือพี่อย่างที่น้องเต้ยพูดมากันแน่ สุดท้ายที่เมฆก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วก็เดินกลับเข้าโรงเรียนเพื่อที่จะกลับไปเอารถแล้วก็กลับหอพักที่ตัวเองเช่าไว้ เพราะบ้านพี่เค้าอยู่ต่างจังหวัด ที่ได้มาเรียนโรงเรียนนี้เพราะว่ามาเที่ยวต่างจังหวัดพอดีแล้วมาเจอโรงเรียนนี้ เห็นว่ามันอยู่แถวชานเมือง รอบๆก็มีแต่ต้นไม้แล้วก็ถนน ไม่ค่อยมีบ้านคนสักเท่าไหร่ แต่ทำไมไม่รู้นักเรียนถึงเยอะขนาดนี้ แต่ช่างมนเหอะได้เจอคนที่ใช่ทั้งที คนน้อยหรือเยอะก็ไม่สำคัญแล้วล่ะ
     
************100%*************************
                ครับครับผม
    น้องเต้ยแม่ง เหมือนแรดๆยังไงไม่รู้เนอะ ^^ (เพราะคนแต่งปะวะ ที่ทำให้เต้ยมันแรด)            
  ติชมได้อย่างเคย  อย่างที่บอกน่ะครับ

     **ข้อบกพร่องตรงไหนบอกได้น่ะครับ**
       แล้วเจอกันฉากถัดไปน่ะครับ
เกือบลืมนี่ศาลาที่หน้าโรงเรียนน่ะครับ>>>  

ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? ลงทะเบียน

x
โพสต์ 27-12-2014 11:22:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
รอความฟินของตอนต่อไปคับ
โพสต์ 28-12-2014 10:45:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สุดโค่ยยย
 เจ้าของ| โพสต์ 28-12-2014 19:57:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย GRIMZREAPER เมื่อ 27-12-2014 11:22
รอความฟินของตอนต่อไปคับ

ครับผม ขอบคุณค่าบบ มาอัพใหม่แล่วน่ะครับ
ก็ติดเรียนเหมือนกันอะ เขียนช้าตอบช้าไม่ว่ากันน่ะครับ
 เจ้าของ| โพสต์ 28-12-2014 19:58:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย romchat11 เมื่อ 28-12-2014 10:45
สุดโค่ยยย

ค่าาาาาา สุโค่ยยยก็สุโค่ยย ค่า เอาเข้าจริงฟินกว่า เรสเบี้ยนอีกน่ะค่าบ ชายรักชายเนี่ย
โพสต์ 28-12-2014 21:16:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย VT-Kittikul เมื่อ 28-12-2014 19:58
ค่าาาาาา สุโค่ยยยก็สุโค่ยย ค่า เอาเข้าจริงฟินกว่า เรสเบี้ยนอีกน่ะค่าบ ชายรักชายเนี่ย

มันความรู้สึกแตกต่างกัน อย่าเอามาเปรียบแทบกันเลยแหม่
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 7-12-2016 17:34 , Processed in 0.106596 second(s), 34 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้