ดู: 1382|ตอบกลับ: 2

[YAOI]Tails War (บทนำ) - พรหมลิขิตของจิ้งจอกสีเงิน

[คัดลอกลิงก์]



บทนำ  "พรหมลิขิตของจิ้งจอกสีเงิน"











กาลครั้งหนึ่ง..............มีเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับโลกของเรา  


“ว่าโลกของเรานั้นไม่ได้มีเพียงโลกมนุษย์ที่เราอยู่เพียงเท่านั้น  แต่ยังมีอีกโลกหนึ่งที่เป็นโลกของเหล่า Tails  นั้นก็คือโลกที่มีชื่อว่า Altacia  


ที่ปกครองโดยพระราชา “





และยังมีตำนานอีกว่า





“  ทุกๆ1,000 ปี จะมีการนำ Tails ที่เป็นทารกอยู่ทั้ง13 ตนส่งตัวไปยังโลกมนุษย์ เมื่อครบเวลาที่กำหนด


จะมีการต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งพระราชาคนต่อไปโดยผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่จะเป็นพระราชาคนต่อไปของโลกAltacia แต่หาก Tailsตนใดที่พ่ายแพ้ จะต้องเสียสิ่งสำคัญที่สุดของตนไป ”





“ บัดนี้ การต่อสู้เพื่อคัดเลือกตัวราชาคนต่อไปเริ่มต้นขึ้นแล้ว‼ “


.


.


.





“ โอ้ยยยยยยวันนี้ตื่นสายอีกแล้วหรอวะเนีย”เสียงบ่นพึมพำของเด็กหนุ่มที่ลนลานวิ่งไปโรงเรียน


“กริ้งงงงง‼” เสียงอ๊อดเข้าเรียนดังขึ้นในเวลาเช้าของทุกๆวัน  “เฮ้ออออ... เกือบไม่ทันแล้วแม่งเอ้ย” เสียงหายใจหอบกระหายพลางบ่นพึมพำระหว่างที่กำลังวิ่งหน้าตั้งเข้าห้องเรียน





บอย: “เฮ้ยยโต้รีบเข้ามาให้ห้องดิ ครูเปิ้ลยังไม่มาเว้ย”
โต้: “ทำไมวันนี้ครูมาช้าจังวะ กูแม่งโชคดีจริงๆ ที่มาสายแล้วไม่โดนดุ”


เสียงฝีเท้าของครูเปิ้ลครูประจำชั้นของผมที่ดังขึ้นเรื่อยๆ
เป็นสัญญาณให้ทุกคนในห้องหยุดคุย


     
ครูเปิ้ล: “อ้าวๆ เงียบๆกันหน่อย โทษที ที่มาสายนะพอดีครูคุยธุระ....... “  




ครูเงียบไปสักพักก่อนที่จะหยิบกระดาษที่แน็บอยู่กับสมุดที่ถือมา  
ก่อนจะหน้าของใครคนหนึ่งที่ยื่นหน้าเข้ามาในห้อง





ครูเปิ้ล: “อ่าใช่ เผลอลืมเธอไปซะแล้ว  อ่ะนักเรียนในห้องจ๊ะวันนี้เรามีนักเรียนใหม่ที่พึ่งย้ายมาเรียนกับเรานะ
                เข้ามาแนะนำตัวกับเพื่อนเร็ว”




เด็กผู้ชายร่างเล็กเดินเข้ามาหน้าชั้นพร้อมกับสีหน้าที่มองโลกทั้งโลกว่างเปล่า  ..........


จู่ๆผมนึกขึ้นได้ว่าเขา หน้าตาเหมือนกับคนที่ผมเคยเจอในเหตุการณ์แปลกๆตอนอยู่.ต้นซะอย่างงั้น


ผมได้แต่คิดว่า” โลกใบนี้มันกลมเนอะ “


เสียงพูดของผู้หญิงในห้องที่กล่าวถึงเด็กชายคนนั้นว่าน่ารักบ้างหละ แม้แต่พวกผู้ชายในห้องยังมาเถียงกันว่าเขาเป็นผู้หญิงบ้างก็ว่าเป็นผู้ชาย








ครูเปิ้ล: “เอ้าเงียบๆกันสิให้เขาได้แนะนำตัวก่อน”
บีม: “สวัสดีคับ ผมนายXXXX XXX ชื่อเล่น บีม คับ ฝากตัวด้วยคับ”
ครูเปิ้ล:  “บีมไปนั่งข้างหลังโต้แล้วกันนะ”

             “ครับ เด็กชายร่างเล็กตอบรับทันควัน

บอย: “เฮ้ยมีสาวน่ารักมานั่งใกล้ๆแกด้วยวะ”
โต้: “สาว อะไรเอ็งหละ เขาเป็นผู้ชาย ตอนเขาแนะนำตัวชื่อเขาก็ขึ้นต้นด้วยนาย”
บอย:  “อาจจะเป็นผู้หญิงที่ปลอมตัวมาแบบในอนิเมะก็ได้นะเว้ยยย  ผู้ชายอะไรจะตัวเล็กขนาดนั้นวะ สูงแค่155
           มันเป็นส่วนสูงในเกณฑ์ผู้หญิงชัดๆ”
โต้: “ฉันว่าแกดูการ์ตูนมากไปละ”




..


.


.


เสียงฝีเท้าของชายร่างเล็กที่เดินเข้ามาใกล้


บีม: “หวัดดีคับโต้”


ผมถึงกับอึ่งเมื่อเขารู้จักชื่อของผม


บอย:  ”เห้ยแกรู้จักคนน่ารักแบบนี้เมื่อไหร่วะไม่เห็นแนะนำให้รู้จักกันเลย”
โต้: “อาจจะเคยเห็นหน้ากันแหละแค่คุ้นๆนั้นหละ”



เด็กชายร่างเล็กส่งยิ้มที่เหมือนกับโลกทั้งใบดูสดใสให้กับผมก่อนที่จะเดินไปนั่งที่จัดเตรียมเอาไว้


ใบหน้าตอนยิ้มของเขานั้นต่างจากตอนที่เดินเข้ามาในห้องเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเลย





บอย: “คนอย่างแกยังมี สาวน่ารักขนาดนั้นยิ้มให้ด้วยอ่ะ   ชิ
โต้: “ของแบบนี้มันแน่อยู่แล้ว  อิจฉาอะดิ”
ครูเปิ้ล: ”เอ้าๆอย่าเสียงดังเราจะเริ่มเรียนกันแล้วนะเปิดหนังสือไปที่หน้า*** ”


“เริ่มเรียนไป5 นาทีผมที่บื้อสุดๆเรียนไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ


แถมยังมีเด็กชายร่างเล็กที่จองผมอยู่ข้างหลังตลอดเวลาอีกด้วย


ยิ่งทำให้อึดอัดเข้าไปใหญ่เลย”





ครูเปิ้ล: ”คำถามข้อนี้ใครตอบได้บ้าง?



ทุกคนในห้องก้มหน้าเงียบไม่คิดแม้แต่จะสบตาเพื่อนที่นั่งข้างๆสักคน





ครูเปิ้ล: ”ถ้าไม่มีใครยกครูจะสุ่มชื่อที่ละนะ   1...2...3... โต้ตอบคำถามข้อนี้สิ”



“เวรแล้วคนโง่อย่างเราจะไปตอบได้ไงเนียยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเรียนเรื่องอะไรอยู่”





โต้: ”ครับๆเอ่อ....”




“คิกคิกๆ” เสียงไอ้บอยหันหน้ามาหาผมพร้อมกับหัวเราะไปพลางเยาะเย้ยไป





บีม: “ผมตอบได้  ผมขอตอบคับ


เด็กชายร่างเล็กยกมือขึ้นขอตอบคำถาม





ครูเปิ้ล: ”ได้สิบีมลองตอบดูสิ”
บีม: “คนปกติจะได้ยินเสียงที่มีความถี่ 20 - 20 000 เฮิรตซ์แต่การได้ยินยังต้องอาศัยองค์ประกอบอื่น คือเสียงนั้นต้องมี      
       ความดัง   คับ”
ครูเปิ้ล: “เก่งมาบีม ขนาดพึ่งมาเรียนวันแรกยังตามเพื่อนทันได้ขนาดนี้”



“โอ้ยรอดแล้วเรา...ต้องของคุณเขาสักหน่อยแล้ว”


“ขอบใจนะ”ผมพูดขอบใจเบา


.





ใบหน้าแดงก่ำของเด็กชายร่างเล็กหลังจากที่ได้รับคำขอบคุณที่ดูท่าทางจะเขินอายคนอย่างผม


..


.


.


หลังจากนั้นไม่นานเด็กชายร้างเล็กก็ส่งกระดาษใบเล็กๆแผ่นหนึ่งมาให้ผม


มีโน้ตเขียนไว้ว่า”ตอนเที่ยงมาหาที่ดาดฟ้าได้ไหมมีเรื่องจะคุยด้วย”


ผมพยักหน้าตอบอย่างมึนงง











ไม่นานก็ถึงเวลาพักเที่ยง  ผมมองไปข้างหลังเด็กคนนั้นก็ไม่อยู่เสียแล้ว





บอย: “เห้ยไอ้โต้ ไปกินข้าวกัน”



ปกติผมกับบอยจะไปกินข้าวที่โรงอาหารกันเพราะไม่ว่างจะตื่นมาทำข้าวกลางวัน





โต้: “เออๆ เอ็งไปก่อนเลยพอดีมีธุระวะ”



“ได้ๆ‼ “เสียงตอบรับของบอยก่อนจะวิ่งออกจากห้องเรียน


.


.


“ไอ้ที่ว่ามีเรื่องจะคุยด้วยมันเรื่องอะไรกันวะ”ผมคิดไปมา พลางเดินไปที่ด่าดฟ้าโรงเรียน


”หรืออจาจจะเป็นเรื่องในเหตุการณ์วันนั้น  วันที่ผมได้เจอเขาครั้งแรก”


ระหว่างที่คิดไปมา  ก็มาถึงด่าดฟ้าจนได้


ผมเปิดประตูดาดฟ้าออกไป


เห็นเพียงเด็กชายร่างเล็กราวกับเด็กผู้หญิงผิวขาวซีด ร่างกายผอมบาง ริวฝีปากที่มีสีแดงสด


เขารีบวิ่งเข้ามาหาผมหลังจากที่เขามองเห็นผม



โต้: “มีอะไรหรอเรื่องที่ว่าจะคุยนะ?”

บีม: “เอ่ออ.... คือออ ว่า ........... “     

"ผมชอบโต้คับ‼"
.
.
.


{To be countinued}



โพสต์ 27-12-2014 18:55:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อ่านแล้ว จิตนการไปด้วยเลยอ่ะ 555+ ชอบๆ ติดตามผลงานอยู่นะครับ^^

แสดงความคิดเห็น

ชอบล่ะสิท่าอิๆ  โพสต์ 21-2-2015 14:43
ผมไม่รู้นิว่า yaoi มันคือ... 5555+ตอนนี้ซึ้งล่ะ5+  โพสต์ 15-2-2015 01:40
ถ้าถามผมผมก็ผู้ชายดิ - -*  โพสต์ 15-2-2015 01:39
ครับนี่ผู็ชายใช่ไหมอิๆ  โพสต์ 14-2-2015 13:13
โพสต์ 25-1-2015 13:31:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ผมนี้หัวทิ่มไปหลายครั้งเลย ถึงตรงชื่อจะแนะนำไว้แล้วก็เถอะว่าเป็นYAOI แต่เพราะเห็นว่าชื่อเรื่องน่าอ่านดี ก็เลยเข้ามาอ่าน(ฮ่า) การแต่งเว้นบรรดทัดเยอะเกินไปหน่อยแต่ก็สนุกดีจะติดตามผลงานน่ะครับ สู้ สู้
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 11-12-2016 07:13 , Processed in 0.078294 second(s), 25 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้