ดู: 1269|ตอบกลับ: 6

Yuri - เธอ (ตอนที่ 1.หญิงสาวชาวเอเชีย) มือใหม่หัดแต่ง

[คัดลอกลิงก์]
มือใหม่หัดแต่ง
เป็นเรื่องที่สองที่ฉันได้แต่ง เรื่องแรกแต่งไม่เสร็จก็ล้มเลิกไปเพราะไม่มีใครอ่านฮ่าาา ฝากเรื่องนี้อีกเรื่องด้วยนะค่ะติชมกันมาได้เลย

แนะนำตัวระครในตอนนี้
บางข้อมูลของตัวระครอาจจะเปิดเผยไม่ได้นะค่ะ เดียวผู้อ่านรู้ทัน
รู้อย่างเดียวนิยายเรื่องนี้ไม่ได้กล่าวถึงประเทศไทยเลยสักนิดดดดด เพราะเราดำเนินเรื่องอยู่ที่ประเทศสวีเดนนะเค้อะ !!
เรื่องจริงจากหมอนวดคนหนึ่งจ้ะ อาจมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องบ้างเพื่อให้การดำเนินเรื่องสนุกยิ่งขึ้น ><
นางหลัก
ชื่อ: เมเปิ้ล คาเมล
อายุและเพศ: 28/หญิง
ส่วนสูงและนำหนัก: 170/49
ฐานครอบครัวของตัวระคร: เชื้อสายสวีเดน เป็นลูกสาวคนแรกของตระกุลคาเมล มหาเศรษฐีธุระกิจสายการบินแฮปปี้
ทำงาน: ทำงานในบริษัทสายการบิน
ลักษณะ: ผมสีทองยาวไปถึงก้นในตาสีฟ้า เธอเป็นคนที่มีหุ่นเซ็กซี่ ร่วมๆ สวยแบบฝรั่งๆ
นิสัย: เป็นพวกจริงจังกับชีวิตมากแต่เธอก็เป็นผู้หญิงขี้อายและให้สำคัญกับหน้าที่มากกว่าสิ่งที่ต้องเองต้องการ รักษาสัญญาและเวลายิ่งชีพ เธอเป็นความอดทนสูงถึงอย่างงั้นก็หงุดหงิดง่ายและก็พูดทำร้ายจิตใจชาวบ้านได้หน้าตาเฉย แล้วก็เป็นคนที่ไม่สนใจเรื่องความรักเลยสักนิด ป.ล เธอเป็นคนโครตซุ่มซาม

นายเอก
ชื่อ: มะลิ ศรีทอง
อายุและเพศ: 18/หญิง
ส่วนสูงและน้ำหนัก: 162/39
ฐานครอบครัว: เชื้อสายไทย --------- ไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลได้เดียวไม่ลุ้น 555+
ทำงาน: นวดแผนไทยในประเทศสวีเดน
ลักษณะ: ผมสีดำสั้นประบ่าในตาสีดำรูปทรงหน้าไข่เธอค่อนข้างยิ้มสวยแบบไทยๆ ผิวไม่ขาวไม่คล้ำ ผอมเพียว ร่วมๆนะน่ารักแบบไทยๆ
นิสัย: เธอเป็นคนอารมณ์ดี โกรธยาก มักให้อภัยคนอื่นเสมอชอบสร้างบรรยากาศสนุกสนานครื้นเครงพูดจริงทำจริง
เธอเป็นคนใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆและอ่อนโยน ข้อสุดท้ายเธอเป็นคนยิ้มเก่งไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรเธอจะยิ้มรับเสมอ

น้องสาวนางหลัก
ชื่อ: แมรี่ คาเมล
อายุและเพศ: 24/หญิง
ส่วนสูงและน้ำหนัก: 167/42
ฐานครอครัว: เชื้อสายสวีเดน เป็นลูกสาวคนที่สองของตระกุลคาเมล มหาเศรษฐีธุระกิจสายการบินแฮปปี้
กำลังศึกษาอยู่ในมหาลัยของกรุงสโตกโฮม
ลักษณะ: ผมสีทองยาวกลางหลังในตาสีฟ้าหน้าตาน่ารัก หุ่นเซ็กซี่
นิสัย: เธอเป็นคนชิวๆ ไม่ค่อยกังวลเรื่องอะไร แต่รักเพื่อนและครอบครัวมากๆ เป็นผู้หญิงที่เหมือนจะโกรธใครไม่เป็นแต่จริงๆเวลาเธอโกรธน่ากลัวฝุดๆ ป.ล เธอเป็นคนกลัวแมลง

พ่อของตัวหลัก
ชื่อ: วิลเลี่ยม คาเมล เป็นเจ้าของบริษัทธุระกิจสายการบินแฮปปี้
อายุ: 58
นิสัย: เป็นคนอารมณ์ดีและจริงจังกับชีวิตหน้าที่การงานมาก
ลักษณะ: เป็นคนอวบๆมีนวดในตาสีฟ้าผมทรงปกติทั่วไปของผู้ชายสูงวัยเขาไว้กัน

เจ้าของร้านนวด
มะนาว
อายุและเพศ: 32/เกย์
ลักษณะ: เป็นผู้ชายมีกล้ามที่สวยจริงๆ ผิวขาวผมอัลโฟในตาสีดำ เชื้อชาติไทย
นิสัย: เป็นคนทีดูแรงๆแต่จริงๆไม่มีอะไร เป็นคนดี


มุมมองของเมเปิ้ล
ตอนที่ 1.หญิงสาวเอเชีย
ฉันเดินเข้าไปในห้องที่มีชายสูงอายุนั่งทำงานอยู่อย่างขะมักเขม้นพร้อมกับเอกสารกองโตที่ฉันต้องถือไปหรือจะพูดว่าหอบไปเลยก็ได้เพราะมันเยอะสุดๆแต่ทว่าขณะที่ฉันเดินเข้าไป เท้าของฉันก็ไปสะดุดเข้ากับของที่วางอยู่ในห้องมันทำให้ฉันทรงตัวไม่อยู่และหัวทิ่มล้มลงไปกับพื้น เหมือนอย่างเคย '' อีกแล้วหรอ (- - '') '' เสียงของคุณพ่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเพราะเหตุการณ์แบบนี้มันมักจะเกิดขึ้นกับตัวฉันอยู่บ่อยๆจนคนรอบตัวมองว่าเป็นเรื่องปกติไปแล้ว‘’ จ..จะ...เจ็บบบบบ ทำไมเราถึงซุ่มซามจังนะ ‘’ ฉันบ่นกับตัวเองพร้อมเก็บเอกสารที่กระจัดกระจายไปทั่วห้อง ‘’ ได้แม่มาเยอะก็แบบนี้ละนะ^^’’ คุณพ่อพูดพร้อมส่งยิ้มกวนๆมาทางฉันก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อแหม่คุณพ่อ นั้นมันก็ภรรยาคุณพ่อซึ่งเป็นแม่ของดิฉันไม่ไช่หรอค่ะ - -‘’
ฉันเอาเอกสารวางลงบนโต๊ะของคุณพ่อก่อนจะหันหลังกลับไปที่ประตู ‘’ เมเปิ้ล ‘’ ฉันหยุดชะงัดก่อนที่จะเปิดประตูห้องเพื่อที่จะออกไปจัดการงานที่ทำค้างไว้ให้เสร็จวันนี้งานเยอะกว่าปกติเพราะ.. เป็นช่วงเทศกาลปกติสายการบินเราคนก็เยอะอยู่แล้ว แล้วยิ่งเป็นช่วยเทศกาลละก็ ไม่ต้องพูดถึง
‘’ค่ะ’’ ฉันตอบพร้อมหันกลับไปหาคุณพ่อ‘’นี้มันเป็นเรื่องสำคัญนะ’’ คุณพ่อพูดพร้อมจ้องหน้าฉันด้วยสีหน้าที่จริงจัง
‘’ลูกยังจำลูกชายเจ้าของบริษัทสายการบินยูบลูเบิร์ดได้ไหม ‘’

‘’ค่ะ’’ ไช่ฉันจำได้คนที่พ่อให้ฉันไปหมั่นกับเขาตั้งแต่ฉันอายุได้7ขวบ เพื่อหวังจะสานสายสัมพันธ์กล่าวง่ายๆเพื่อผลประโยชน์ของบริษัทละนะ ฉันลึมไปเลยนะเนื่ยะว่ามีคู่หมั่น

‘’เขาบินกลับมาจากต่างประเทศแล้วนะ..อีกไม่นานพ่อคงต้องคุยเรื่องการแต่งงานของลูกกับเขา ลูกไม่ขัดข้องอะไรไช่ไหม ''

ฉันทำสีหน้าหงอยทันทีที่คุณพ่อพูดถึงเรื่องแต่งงาน''คุณพ่อว่าไงดิฉันก็ว่างั้นค่ะ'' ถึงอยากจะปฎิเสธมันก็เท่านั้น แต่ถ้านี้มันคือหน้าที่ของฉันฉันก็ต้องทำตามที่คุณพ่อบอกละนะ อีกอย่างตั้งแต่เกิดมาฉันก็ไม่เคยจะมีความรักเลยไม่ไช่ไม่มีใครมาจีบนะ ฉันว่าเรื่องความรัก อะไรพวกนี้ มันไร้สาระน่ะ หลังจบการสทนาของฉันและคุณพ่อฉันก็เดินออกมาจากห้องทำงานของคุณพ่อด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด ก็อยู่ดีๆจะให้ฉันไปแต่งกับผู้ชายที่ไหนไม่รู้มันก็แปลกๆพิกลแล้วฉันก็ทิ้งก้นลงที่เกาอี้โต๊ะทำงานของตัวเองเพื่อจะลงมือทำงานที่ค้างให้รีบๆเสร็จ เพราะวันนี้แมรี่น้องสาวสุดสวยของฉันเธอชวนฉันไปร้านนวดแผนไทย ของเพื่อนเธอที่มีส่วนลด 50% แหม่ถึงฉันจะรวยก็เถอะแต่ยังไงของเซล์กับผู้หญิงก็เป็นของคู่กันไม่ไช่หรอหลังจากที่ฉันเคลียร์งานเสร็จ ฉันก็รีบตรงดิ่งไปจุดนัดพบที่น้องสาวฉันบอกไว้

มันเป็นย่านสินค้าไม่ใหญ่แล้วก็ไม่เล็กเกินไปและอีกอย่างมันก็ไม่ไกลจากคอนโดที่ฉันอาศัยอยู่ด้วย
วันนี้คนค่อนข้างเยอะเพราะเป็นวันเทศกาลด้วย แล้วตลอดทางเดินของสองข้างทางจะมีแสงไฟระยิบระยับหลากสีสันตามร้านค้าต่างๆดูแล้วแปลกตาแถมยังให้ความรู้สึกยังกับอยู่ในวันคริสต์มาสไงงั้นยังงั้น
ร้านที่แมรี่นัดฉันรู้สึกจะเป็นร้านกาแฟที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่หน้าร้านแล้วก็มีม้านั่งสีขาว อะนั้นไง ฉันนั่งรอแมรี่ได้สักพักก็มีเสียงเล็กๆฟังดูน่ารักของน้องสาวฉันดังอยู่ข้างหลัง
‘’พี่เมเปิ้ล รอนานไหม'' เธอพูดพร้อมทำสีหน้ารู้สึกผิดเพราะเธอมาช้าตั้ง 5นาที่แนะ ย้ำว่า 5 นาที่เลยนะ

‘’ไม่นานหรอก จะไปกันได้หรือยังพี่ปวดหลังจะแย่ละ’’ ฉันทำท่าบิดตัวไปมาเพื่อจะบอกเป็นในๆว่าวันนี้พี่เหนื่อยมาก

‘’จ้าจ้า ใจร้อนจังนะ แมรี่มาไม่ถึง5วิจะไปสะแหละ'' แมรี่เดินนำหน้าฉันพลางพูดคุยเรื่องสัพเพเหระของเธอให้ฉันฟัง
เราเดินมาเรื่อยๆจนถึงหน้าร้านนวดแผนไทยร้านหนึ่ง ชื่อร้านไททอง ''ร้านนี้แหละ'' น้องสาวฉันชี้ไปที่ร้าน
พอเราเดินเข้ามาในร้านจมูกก็รับรู้ถึงกลิ่นดอกไม้ที่ฉันไม่รู้จักลอยอบอวลเต็มร้าน
ข้างนอกร้านดูเล็ก แต่พอเข้าไปข้างในร้านใหญ่และสะอาดมาก ปกติฉันเคยเข้าแต่อ่างอบนวดระดับห้าดาวไม่เคยแวะมาแถวนี้เลย เพราะคิดว่าเป็นย่านการค้าที่ของด้อยคุณภาพและสกปรก แต่พอได้มาสัมพัสจริงๆมันไม่ไช่อย่างที่คิดแหะ ข้างๆกำแพงของร้านมีรูปต่างๆมากมายติดอยู่บนกำแพงบางอันก็เป็นรูปช้างบางอันก็เป็นรูปพระพุทธรูปของศาสนาพุทธ นี้สินะศิลปะความเป็นไทย สวยดีแหะเพราะฉันเองก็ไม่ค่อยได้เห็นอะไรแบบนี้บ่อยๆนัก ฉันยืนชมสิ่งของต่างๆในร้านอย่างเพลินตา
ขณะที่น้องสาวฉันกำลังเข้าไปคุยกับเพื่อนของเธอที่เป็นเจ้าของร้านนี้ ''พี่เมเปิ้ล'' ไม่นานนักน้องสาวของฉันก็เรียกฉันเข้าไปทำความรู้จักกับเจ้าของร้าน ฉันเองก็อยากรู้จักเขามากๆเหมือนกันในตอนนี้ เพราะฉันซักจะชอบสไตร์การแต่งร้านของเขาแล้วสิ ''สวัสดีครับ ผมมะนาวครับ '' เขาพูดพร้อมยกมือไหว้ซึ่งมันเป็นวัฒนธรรมของคนไทยอีกอย่างสินะ ''ค่ะ เมเปิ้ลค่ะ'' ฉันตอบรับพร้อมยกมือไหว้เหมือนกับเขา เพื่อแสดงความให้เกียรติแก่วัฒนธรรมของเขาสักหน่อย น้องสาวฉันแอบกลั้นหัวเราะ เพราะเห็นฉันยกมือไหว้ ''มันแปลกนักหรือไงวัฒนธรรมของชาวเอเชียน่ารักดีออก'' ฉันพูดพร้อมส่ายหน้าด้วยสีหน้าที่คลี่ยิ้ม ''เปล่าาาพี่แค่ดูตลกนะ ไม่เชื่อถามมะนาวดูสิ'' ''ไม่หรอกไม่หรอก คุณเมเปิ้ลนี้สวยกว่าที่แมรี่โม้ไว้อีกนะครับ''
'' ง่า น้องสาวฉันเขาเอาเรื่องอะไรของฉันไปเผาค่ะเนื่ยะ'' ฉันแอบเขินเล็กน้อยก่อนจะพูดกลบเกลื่อน  
พวกเราสามคนนั่งคุยกันได้สักพัก มะนาวก็ขอตัวไปทำธุระด่านนอกแล้วฝากให้เราอยู่กับหมอนวดมือดีในร้าน
ก่อนที่เราจะเข้านวดแมรี่บอกกับฉันว่าเพื่อนของเธอ มะนาวเป็นเกย์ มะนาวเป็นคนไทยที่มาทำธุระกิจนวดแผนโบราณของไทยที่ประเทศสวีเดน แล้วเกิดได้ดิบได้ดีขึ้นมาเลยมาจมหลักปักฐานอยู่ที่นี้เลย ที่แมรี่รู้จักกับมะนาวเพราะว่าร้านนี้เป็นร้านนวดประจำที่แมรี่ชอบมากทั้งบรรยกาศและการนวดเพราะถ้าพูดถึงเรื่องนวดแผนไทยก็คงจะเป็นที่นี้ ที่นี้นวดโดนใจแมรี่สุดๆเธอบอกว่าถึงน้ำถึงเนื้อ ถ้าปวดหัวอยู่แล้วมานวดที่นี้เธอบอกก็หายปวด แมรี่เลยรู้จักกับมะนาว เพราะแมรี่เป็นลูกค้าประจำและบังเอิญคุยถูกคอกับมะนาวพวกเขาสองคนก็เลยกลายเป็นเพื่อนกันโดยปริยาย

เราเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะเข้านวด ร้านนี้แยกห้องนวดจะมีผ้าม่านสีขาวบางๆกันเป็นห้องๆ แตกต่างจากอ่างอบนวดระดับ5ดาวที่ฉันไปนวดเอามากๆ ซึ่งห้องของอ่างอบนวดของที่นั้นจะเป็นห้องเลย
ฉันนอนคว่ำลงบนเตียงนวดที่ร้านจัดไว้ เพื่อนอนรอหมอนวดมือดีที่น้องสาวฉันอวดโอ้คุยนักคุยหนาว่าเธอคนนี้นวดเก่งจริงๆ สักพักก็มีเสียงพูดขึ้นมา ''ขอเข้าไปนะค่ะ'' น้ำเสียงของเธอฟังดูอ่อนหวาน
และไม่ค่อยชัดนัก ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนไทย '' จ้าจ้า '' ฉันตอบส่งๆแบบไม่สนใจเพราะตอนนี้ฉันอยากปลดทุกข์ด้วยการโยนเอาความเหนื่อยล้าไปกับการนวดของหมอนวดคนนี้ เธอเดินเข้ามาแล้วเริ่มนวดที่ปลายเท้าฉัน
สักพักฉันก็รู้สึกได้ว่าเธอคนนี้คงจะฟีมือดีจริงๆ เพราะเธอนวดได้ถึงน้ำถึงเนื้อจริงๆ ''สบายไหมค่ะมาดาม'' เธอถามฉันด้วยถ้อยคำที่ไม่ชัดนัก ดูเหมือนว่าเธอเพิ่งจะหัดพูดภาษาสวีดิชสินะเนื่ยะ ''สบายจ้ะ แต่ถ้าให้ดีไม่ต้องเติมมาดามให้ฉันก็ได้นะ ฉันยังไม่แก่ ''  ''ค่ะมาดาม''  ''บอกว่าไม่ต้องเติมมาดาม -*- '' เหมือนเธอจะฟังภาษาสวีดิชไม่ค่อยออกเท่าไหร่
เธอนวดให้ฉันสักพักใหญ่ๆก็บอกให้ฉันนอนหงาย ฉันเตรียมตัวลุกขึ้นเพื่อจะนอนหงายแต่สายตาของฉันก็ไปสะดุดเข้ากับร่างอันผอมเพียวของผู้หญิงสาวชาวเอเชียผมสีดำสั้นประบ่าในตาสีดำที่อยู่ในชุดหมอนวดประจำร้าน เธอส่งยิ้มให้ฉันเล็กน้อย...  (ตึก ตั๊ก ตึก ตั๊ก) เห? .......... แต่ทำไมยิ้มเล็กน้อยนั้นถึงทำให้ฉันหัวใจเต้นละ!!! -*-  หญิงสาวคนนั้นกำลังนวดให้ฉัน (ตึกตั๊กตึกตั๊ก) หัวใจฉันยิ่งเต้นแรงขึ้นไปอีก ความรู้สึกเขินอายแบบนี้มันอะไรกัน ตลอด28ปีฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย ไม่ว่าจะผู้ชายหรือผู้หญิง ทำไมถึงได้รู้สึกแปลกๆกับหญิงสาวเอเชียคนนี้นะ ฉันที่หน้าแดงอยู่นั้นยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก เมื่อหญิงสาวเอเชียคนนั้นอยู่ดีๆเธอก็ยื่นหน้าของเธอมาไกล้ๆหน้าฉัน ความรู้สึกเขินอายชนิดที่เรียกว่าสามารถกระโดดตึก18ชั้น เพื่อให้หนียัยนี้ก็ยังได้  ''ธ...เธอจะทำอะไรนะ'' ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแตกพร่า ''มาดามเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ อยู่ดีๆก็หน้าแดง ( *--*) '' เธอถามฉันด้วยสีหน้าที่ดูอ่อนโยนและเสียงที่พูดภาษาสวีดิชไม่ชัดนักพร้อมยื่นมือมาแตะหน้าผากฉัน มันยิ่งทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงกว่าเดิมอีก ''ย..ยัยบ้าาาาาาาา อย่ามาทำอะไรบ้าๆแบบนี้นะ !!!!!!!''  ฉันพูดพร้อมปัดมือหญิงสาวเอเชียคนนั้นและลุกขึ้นจากเตียงแล้วไปอยู่ที่มุมผ้าม่านทันที เหมือนว่ายิ่งฉันถอยห่างเธอก็ยิ่งเข้ามาไกล้ '' ยะอย่าเข้ามาา'' สิ้นเสียงฉัน
น้องสาวของฉันก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามาในห้อง ''พี่เมเปิ้ล มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรอ'' แมรี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล
''พี่อยากกลับบ้าน พาพี่กลับบ้านนะ!!!'' แมรี่เหมือนจะเข้าใจเธอจ่ายตังและออกจากร้านโดยไม่ถามอะไรฉันเลย
ส่วนหญิงสาวเอเชียคนนั้น ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอจะมีท่าที่ยังไงที่เห็นฉันเป็นแบบนั้น
เพราะฉันแทบไม่อยากจะสบสายตากับเธอคนนั้นเลย เพราะถ้าฉันสบตากับเธอหัวใจฉันคงต้องเต้นไม่เป็นจังหวะแน่ๆ
พอฉันถึงบ้านฉันก็ขึ้นห้องทันที แมรี่ก็ตามฉันขึ้นมาบนห้อง แมรี่ถามฉันว่าตกลงเกิดอะไรขึ้น ฉันไม่ค่อยอยากจะเล่าความรู้สึกที่น่าอายแบบนั้นให้แมรี่ฟังเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็ต้องได้เล่าเพราะแมรี่ขยั้นขยอถามฉันจนต้องเล่าให้ฟัง
'' ขอสรุปสั้นๆเลยนะค่ะว่า พี่ชอบหญิงสาวเอเชียคนนั้น แล้วพอเข้ามาไกล้ๆพี่ก็อายจนทำอะไรไม่ถูก เพราะมันเป็นครั้งแรกที่พี่รู้สึกแบบนั้น ไช่ไหมค่ะ'' แมรี่พูดด้วยน้ำเสียงที่กระดี๊กระด๊าพร้อมเอียงคอเล็กน้อย ''ม..มะไม่ไช่สักหน่อยย !!! แล้วอีกอย่างเธอคนนั้นก็เป็นผู้หญิงด้วย... '' ฉันตอบแมรี่ด้วยสีหน้าที่แดงก่ำกับน้ำเสียงที่แข็งทื่อ ''จ้าจ้า ไม่แน่นะพี่อาจจะเป็นเลสเบี้ยนก็ได้'' ''เลสเบี้ยนบ้าอะไรละฉันไม่มีวันไปชอบผู้หญิงด้วยกันเองหรอกนะ -///- '' ''แต่พี่ก็ชอบเขาไปแล้วนี่?''
''เอ๊ะยัยน้องคนนี้ ออกไปเลยๆพี่จะนอนละ!!!'' ฉันไล่แมรี่ออกจากห้อง '' อะๆไปก็ได้ อ่อพี่พ่อเขาแปลกใจนะที่วันนี้พี่กลับมาบ้านไม่กลับไปนอนคอนโดนะ แล้วพ่อก็ฝากถามอีกว่าพี่จะทานอาหารเย็นที่บ้านหรือออกไปทานข้างนอก
''ไม่กินหรอก วันนี้พี่ไม่หิว'' ''ก็น้าาคนที่หารักแรกจนเจอ เขาก้เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละน่าาาา '' เสียงที่กวนโมโหของน้องสาวสุดสวยของฉันสิ้นลงหลังจากปิดประตูห้อง
เหลือทิ้งไว้เพียงร่างของฉันที่นอนกอดตุ้กตาหมีอยู่บนเตียงสีแดงอันกว้างอย่างครุ่นคิดเรื่องต่างๆที่ได้พานพบมา
ชอบ? รักแรก?   เตียงอันกว้างที่แต่ก่อนสำหรับมันไม่เคยกว้างเลย แต่ตอนนี้มันกำลังกว้างตั้งแต่ฉันได้เจอกับหญิงสาวเอเชียคนนั้น มันทำให้ฉันได้รู้ว่า ฉันต้องการให้หญิงสาวคนนั้นมานอนอยู่ข้างๆฉันก็คงจะดีไม่น้อย
ม่ายยยยยยยยยยยยยชั่วครู่ที่ฉันพยามสลัดความคิดแบบนี้ทิ้ง ฉันนะไม่ไช่เลสเบี้ยนสักหน่อยยย !!!
To Be Continued




ขออภัย! โพสต์นี้มีไฟล์แนบหรือรูปภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตให้คุณเข้าถึง

คุณจำเป็นต้อง ลงชื่อเข้าใช้ เพื่อดาวน์โหลดหรือดูไฟล์แนบนี้ คุณยังไม่มีบัญชีใช่ไหม? ลงทะเบียน

x
Mikaela Hyakuya By ARAM
โพสต์ 5-1-2015 10:43:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
55ผมก็พอจะมีเวลาอ่านอยู๋บ้างครับแต่ก็ต้องอ่านหนังสือเรียนด้วยเดี๋ยวเรียนไม่จบครับคงสักอาทิตย์หนึ่งอาจจะอ่นจบ1ตอนครับ

อยากถามถึงความเห็นในการแต่งและเขียนแต่ละเรื่องหน่อยได้ไหมครับ
ทำไมถึงอยากที่จะแต่งและเขียนใหห้คนอื่นได้อ่านเหรอครับเพราะส่วนมากที่ผมดูแล้วจะไม่ค่อยมีคนมาอ่านบอร์ดนี้นะครับ
 เจ้าของ| โพสต์ 5-1-2015 14:24:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย mannywar162537 เมื่อ 5-1-2015 10:43
55ผมก็พอจะมีเวลาอ่านอยู๋บ้างครับแต่ก็ต้องอ่านหนังสือเรียนด้วยเดี๋ยวเรียนไม่จบครับคงสักอาทิตย์หนึ่งอาจจะอ่นจบ1ตอนครับ

อยากถามถึงความเห็นในการแต่งและเขียนแต่ละเรื่องหน่อยได้ไหมครับ
ทำไมถึงอยากที่จะแต่งและเขียนใหห้คนอื่นได้อ่านเหรอครับเพราะส่วนมากที่ผมดูแล้วจะไม่ค่อยมีคนมาอ่านบอร์ดนี้นะครับ

ก่อนอื่นดิฉันต้องขอขอบคุณมากๆนะค่ะ ที่คุณเสียเวลาอันมีค่า เข้ามาอ่านนิยายห่วยๆของดิฉัน ^ ^
คุณถามไช่ไหมค่ะว่า ทำไมดิฉันถึงอยากจะแต่งและเขียนนิยายให้คนอื่นๆได้อ่าน
ดิฉันคงจะไม่มีคำตอบดีๆให้คุณหรอกนะค่ะ  
ขอแพร่มแปปนะค่ะ อันที่จริงดิฉันเองก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยมีความฝันหรือจุดหมายในชีวิตเลยละค่ะ เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดา ที่ใช้ชีวิตแบบไร้ค่าไปวันๆ ในชีวิตดิฉันคอยถามตัวเองเสมอว่าจริงๆแล้วตัวฉันเองต้องการอะไรกันแน่มาตลอด 17ปี? แต่วันนี้ดิฉันไม่ต้องคอยถามตัวเองแล้วละ เพราะดิฉันเจอจุดหมายในชีวิตแล้ว แต่ก่อนดิฉันเองเป็นคนไม่ชอบ นิยาย และ การ์ตูนอนิเมะเลย แต่วันนี้ พอรู้ตัวอีกทีก็ ฉันก็ชอบมันไปแล้วละ ชอบเพราะเพื่อนๆสุดแสบของฉันยัดเยียดให้อ่านนิยายของรั้วแจ่มใส ชอบเพราะแฟนเก่าดิฉันเป็นโอตาคุและบังคับให้ดิฉันดูอนิเมะจนติดงอมแงม
ทุกวันนี้ดิฉันจึงไม่ต้องคอยตอบคำถามตัวเองไงค่ะว่าชีวิตต้องการอะไร ดิฉันอยากสร้างมังงะและอนิเมะในแบบไทยๆ
ดิฉันอยากเสนอประเพณีไทยผ่านอนิเมะชั่นของดิฉันเหมือนญี่ปุ่นเขาทำ อยากเสนอต้มยำกุ้งอาหารขึ้นชื่อของคนไทย อยากเสนอสถานที่ท่องเที่ยวในไทย อยากทำอะไรดีๆให้ประเทศตัวเองบ้าง เพราะดิฉันรู้ว่าตัวเองไม่ฉลาดไม่สามารถเป็นด็อกเตอร์หรืออะไรที่เป็นประโยนช์ต่อประเทศชาติได้ แต่ถ้าเป็นสิ่งๆนี้ดิฉันต้องทำได้แน่ค่ะ (เพราะมันไม่ต้องใช้สมอง) 555
แพร่มสะเหมือนเขียนเรียงความเลยดิฉัน -3-  
ขอตอบง่ายๆนะค่ะว่าทำไมดิฉันถึงอยากเขียนนิยายให้คนอื่นได้อ่าน
เพราะดิฉันอยากจะสร้างเรื่องราวต่างๆเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกที่ตัวเองผ่านเรื่องราวนั้นๆมา
อยากสร้างโลกอีกใบหนึ่งที่ดีกว่าโลกในความเป็นจริง หรือ อาจจะเขียนเพื่อใครบางคน
ดิฉันสนุกกับการได้สร้างเรื่องราวต่างๆทุกครั้งที่ฉันเขียนมันเหมือนชีวิตฉันกำลังเริ่มต้นใหม่ไปพร้อมๆกับเรื่องราวที่ฉันกำลังจะเขียน
ดิฉันอยากให้ความบันเทิงแก่ผู้อ่าน อยากให้เขารู้สึกแบบที่ดิฉันรู้สึก ป.ล ดิฉันได้ดูอมิเมะและนิยายหลายเรื่องแล้ว บางเรื่องเนื้อเรื่องก็ยังไม่ถูกใจดิฉัน เลยจับมาเขียนนิยายเองสะ เลย
ดิฉันอาจจะแพร่มยาวแพร่มเวอร์ เพราะนานๆจะมีคำถามแบบนี้มาถามดิฉัน ดีใจจังค่ะ ขอบคุณนะที่มาถาม ป.ล สักวันดิฉันจะไปเป็นนักเขียนนิยายในรั้วแจ่มใสให้ได้ค่ะ สัญญา
อ่อส่วนเรื่องบอร์ด ถามว่าทำไมดิฉันมาเขียนที่นี้หรอค่ะ เพราะชอบที่นี้มั่งค่ะใช้ง่ายดี แถมเว็ปนี้ก็แต่งเว็ปสะโมเอ๊ะก็และก็เป็นระเบียบ แล้วดิฉันก็ไม่ได้หวังว่าจะมีคนเข้ามาอ่านนิยายของฉันมากมายหรอกแค่อยากเขียนนะค่ะ อย่างน้อยก้ได้เขียน ฉันไม่เคยหวังเลย ว่าจะมีใครมาชอบนิยายห่วยๆของฉัน แต่ฉันก็จะพยามและขยันกว่านี้ ^ ^
Mikaela Hyakuya By ARAM
โพสต์ 5-1-2015 14:56:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โห! คุณนี่ชั่งมีความใฝ่ฝันที่ดีนะครับ ตัวผมเองนั้นก็เป็นคนที่บ้าการ์ตูนมาตั้งแต่เด็กแล้วครับแต่พ่อของผมนั้นท่านไม่ให้ผมดูจนผมได้เรียนรู้และเติบโตมาจนถึงประมาณช่วงอายุ 15 ผมก็เริ่มแสวงหาว่าการ์ตูนต่างๆนั้นอยู่ที่ไหนบ้างที่เราจะหาดูได้ตามเว็บและตามหามาเรื่อยๆจนเจอเว็บนี้เข้าครับเพราะตอนแรกนั้นก่อนที่จะเจอเว็บนี้ผมได้แต่ซื้อแผ่นมาดูได้ดูแต่ อนิมเะที่LC เท่านั้นมันไม่พอสำหรับผมครับผมเลยหาดูเรื่อยพอได้เจอเว็ฐนี้แล้วก็ได้เพื่อนที่อยู๋ในเว็บนี้ค่อยสอนว่าเราจะใช้งานเว็บยังไงและเราจะหาดูอนิเมะเรื่องต่างๆจากไหนได้บ้างเพื่อนก็แนะนำมาจนผมนั้นเกิดความชอบและอยากแบ่งปันอนิเมะให้คนรุ่นหลังๆได้ดูผมจึงเป็นคนที่พยายามเก็บรวบรวมอนิเมะไว้ให้มากๆและแจกจ่ายให้คนที่อยากจะดูมันครับเพราะอนิเมะซับไทยนั้นมีมากเหลือจะคณานับ เอิ่ม555ผมนี่ก็แพร่มเก่งเหมือนกันแหะ เอาเป็นว่าผมก็เป็นพวกบ้าโหลดการ์ตูนดีๆนี่หละครับ
ปล.>ผมก็ขอเป็นกำลังใจให้นะครับที่คุณพยายามจะทำความฝันของตนเองให้สำเร็จ สิ่งสำคัญที่จะสามารถเขียนการ์ตูนได้ดี ไอสไตล์กล่าวไว้รึเปล่าไม่รู้ครับว่า จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ ถ้าเราเขียนมังงะจากเพียงแต่ความรู้ที่มีอยู่มันอาจจะมีเพียงเท่านั้นแต่ถ้าเขียนจากจินตนาการที่เราอยากให้มีอยากให้เป็นหรือสิ่งที่ใฝ่ฝันมันก็อาจจะดีมากขึ้นก็ได้นะครับ แต่แนวทางการเขียนของคุณนั้นจะเป็นยังไงผมจะคอยอ่านดูเรื่อยๆนะครับหากไม่ติดเวลาเรียนนะครับ อ่านแล้วอาจจะงงนิดหนึ่งนะครับ55
 เจ้าของ| โพสต์ 5-1-2015 15:10:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย mannywar162537 เมื่อ 5-1-2015 14:56
โห! คุณนี่ชั่งมีความใฝ่ฝันที่ดีนะครับ ตัวผมเองนั้นก็เป็นคนที่บ้าการ์ตูนมาตั้งแต่เด็กแล้วครับแต่พ่อของผมนั้นท่านไม่ให้ผมดูจนผมได้เรียนรู้และเติบโตมาจนถึงประมาณช่วงอายุ 15 ผมก็เริ่มแสวงหาว่าการ์ตูนต่างๆนั้นอยู่ที่ไหนบ้างที่เราจะหาดูได้ตามเว็บและตามหามาเรื่อยๆจนเจอเว็บนี้เข้าครับเพราะตอนแรกนั้นก่อนที่จะเจอเว็บนี้ผมได้แต่ซื้อแผ่นมาดูได้ดูแต่ อนิมเะที่LC เท่านั้นมันไม่พอสำหรับผมครับผมเลยหาดูเรื่อยพอได้เจอเว็ฐนี้แล้วก็ได้เพื่อนที่อยู๋ในเว็บนี้ค่อยสอนว่าเราจะใช้งานเว็บยังไงและเราจะหาดูอนิเมะเรื่องต่างๆจากไหนได้บ้างเพื่อนก็แนะนำมาจนผมนั้นเกิดความชอบและอยากแบ่งปันอนิเมะให้คนรุ่นหลังๆได้ดูผมจึงเป็นคนที่พยายามเก็บรวบรวมอนิเมะไว้ให้มากๆและแจกจ่ายให้คนที่อยากจะดูมันครับเพราะอนิเมะซับไทยนั้นมีมากเหลือจะคณานับ เอิ่ม555ผมนี่ก็แพร่มเก่งเหมือนกันแหะ เอาเป็นว่าผมก็เป็นพวกบ้าโหลดการ์ตูนดีๆนี่หละครับ
ปล.>ผมก็ขอเป็นกำลังใจให้นะครับที่คุณพยายามจะทำความฝันของตนเองให้สำเร็จ สิ่งสำคัญที่จะสามารถเขียนการ์ตูนได้ดี ไอสไตล์กล่าวไว้รึเปล่าไม่รู้ครับว่า จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ ถ้าเราเขียนมังงะจากเพียงแต่ความรู้ที่มีอยู่มันอาจจะมีเพียงเท่านั้นแต่ถ้าเขียนจากจินตนาการที่เราอยากให้มีอยากให้เป็นหรือสิ่งที่ใฝ่ฝันมันก็อาจจะดีมากขึ้นก็ได้นะครับ แต่แนวทางการเขียนของคุณนั้นจะเป็นยังไงผมจะคอยอ่านดูเรื่อยๆนะครับหากไม่ติดเวลาเรียนนะครับ อ่านแล้วอาจจะงงนิดหนึ่งนะครับ55

หัวอกเดียวกันเลยค่ะ เราสองคน 55555+

ขอบคุณนะค่ะที่ช่วยหาอนิเมะดีๆมาให้พวกเราได้ดูกัน แล้วก็ขอบคุณคำแนะนำของท่านไอสไตล์ด้วยค่ะ ดิฉันนี่เห็นภาพเลยยย !!!!! มันทำให้ดิฉันอยากเขียนนิยายตอนต่อไปแล้วค้าาาาาาาาาาาาาา !!!
Mikaela Hyakuya By ARAM
โพสต์ 5-1-2015 15:14:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อันนี้เป็นแบบเต็มครับเดี๋ยวจะผิดพลาดครับ55

ไอสไตล์อาจไม่ได้บอกเพียงประโยคว่า "จินตนาการ สำคัญกว่าความรู้" แต่เขาบอกเต็มๆว่า.....

"หากต้องการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ จงมีความรู้ที่เพิ่มพูน จงหาความรู้ให้ถ่องแท้ มีความรู้ที่หลากหลาย และมีความเข้าใจล้ำลึกให้พอ...

หากยังคิดอะไรไม่ออก จงวางความรู้นั้นลง แล้วใช้จินตนาการ (แห่งความเป็นมนุษย์) เพราะ ณ วินาทีนั้น "จินตนาการ สำคัญกว่า ความรู้" แล้ว ....

และเมื่อจินตนาการเสร็จ จงเอาความรู้ทั้งมวลที่เรามี ทำให้จินตนาการนั้นเป็นความจริง"
   
จงอย่า "มักง่าย" จับเพียงบางประโยคของปราชญ์
มาสร้างความ "เท่ แบบ ขี้เกียจ" ให้กับตนเองหนอ
จบแล้วครับ
 เจ้าของ| โพสต์ 5-1-2015 15:25:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย mannywar162537 เมื่อ 5-1-2015 15:14
อันนี้เป็นแบบเต็มครับเดี๋ยวจะผิดพลาดครับ55

ไอสไตล์อาจไม่ได้บอกเพียงประโยคว่า "จินตนาการ สำคัญกว่าความรู้" แต่เขาบอกเต็มๆว่า.....

"หากต้องการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ จงมีความรู้ที่เพิ่มพูน จงหาความรู้ให้ถ่องแท้ มีความรู้ที่หลากหลาย และมีความเข้าใจล้ำลึกให้พอ...

หากยังคิดอะไรไม่ออก จงวางความรู้นั้นลง แล้วใช้จินตนาการ (แห่งความเป็นมนุษย์) เพราะ ณ วินาทีนั้น "จินตนาการ สำคัญกว่า ความรู้" แล้ว ....

และเมื่อจินตนาการเสร็จ จงเอาความรู้ทั้งมวลที่เรามี ทำให้จินตนาการนั้นเป็นความจริง"
   
จงอย่า "มักง่าย" จับเพียงบางประโยคของปราชญ์
มาสร้างความ "เท่ แบบ ขี้เกียจ" ให้กับตนเองหนอ
จบแล้วครับ

ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ขอบคุณมากๆนะค่ะ ^ ^
ขอบคุณที่มาแนะนำ ขอบคุณจริงๆ  
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 4-12-2016 06:49 , Processed in 0.072280 second(s), 36 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้