ดู: 382|ตอบกลับ: 0
ไม่ได้เอามา AnimeTH นานแล้วพอสมควร ตอนนี้คือแบบว่างแล้ว จบ ม.6 หาที่เรียนได้แล้วครับเลยมีเวลามาแต่ง
          ถ้าไม่สนุกหรือผิดพลาดอะไรก็ขอคำแนะนำด้วยนะครับบบ

V

V

V

นี่นายตื่นขึ้นได้แล้ว ผมตื่นขึ้นมาที่นี้คือที่ไหนผมมองไปรอบ ๆ ในที่สุดก็สำเร็จเด็กผู้หญิงที่อายุ14ปีกำลังกระโดดไปมาด้วยความดีใจจริงด้วยสินะ ผมคือหุ่นยนต์ที่ผู้หญิงคนนี้สร้างขึ้นนี้นะผมคือ TT13 ผมมองไปหาเธอที่กำลังมีความสุขไม่รู้ทำไมผมถึงยิ้มออกมาเมื่อเห็นเธอมีความสุข
นี่ TT13 นายพูดได้ไหม ไหนลองพูดดูสิ
ครับผม
พูดได้จริงๆด้วยฉันคือมาสเตอร์นะ TT13”
ครับมาสเตอร์
                เธอกอดผมอย่างแน่นผมได้แต่กอดเธอคืนผมจำอะไรไม่ได้อะไรในหัวของผมมันว่างเปล่าผมรู้แค่ว่าผมมีความสามารถหลายๆอย่างและผมต้องดูแลเด็กคนนี้แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องทำแบบนั้น    ในเย็นวันนั้นผมพามาสเตอร์วาดรูปพาออกไปเดินเล่น เสร็จแล้วพวกเราก็ทำอาหารกันมาสเตอร์ชมผมด้วยนะว่าอาหารของผมนะอร่อยมากๆเลย แล้วผมก็พามาสเตอร์เข้านอน “TT13อยู่กับฉันตลอดไปนะมาสเตอร์พูดกับผมก่อนที่มาสเตอร์จะหลับตาลงไปครับมาสเตอร์”  เราใช้เวลาอยู่ด้วยมา1สัปดาห์แล้วในวันต่อมามาสเตอร์ไปโรงเรียนตามปกติผมทำงานบ้านจนเย็นถึงเวลาที่มาสเตอร์กลับบ้านแต่วันนี้มาสเตอร์ยังไม่มาผมจึงออกไปตามกลางฝนที่กำลังตกลงมา ผมเดินออกตามหามาสเตอร์เรื่อย ๆในที่สุดผมก็เจอมาสเตอร์สลบอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน ผมรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาล
เป็นไงบ้างครับคุณหมอ
ไม่เป็นอะไรมากหรอกแต่หมอมีเรื่องสำคัญมากจะบอกเธอนะ TT13” คุณหมอทำน่าตาเคร่งเครียด
อะไรเหรอครับคุณหมอ
เชเลียนะมีเวลาอยู่แค่อีก3วันนะ
                ผมถึงกับช็อคไปมาสเตอร์ของผมจากนั้นผมก็พามาสเตอร์กลับบ้านผมอุ้มเธอขึ้นหลัง เธอหลับอยู่อย่างนั้นยิ้มไปยิ้มมาท่าทางเธอมีความสุขมากทำให้ผมลืมเรื่องที่หมอเลยวันต่อมาผมตัดสินใจพามาสเตอร์ไปเที่ยวตามที่ต่างๆแถวบ้านพาต่างไปเที่ยวต่างๆจนถึงเย็นผมพามาสเตอร์นั่งเล่นชิงช้าหลังบ้านพวกเรานั่งเล่นด้วยกันอย่างมีความสุข
มาสเตอร์ครับ
อะไรเหรอ TT13”
มาสเตอร์จะอยู่กับผมนานๆใช่ไหมครับ
“TT13”  มาสเตอร์มองมาที่หน้าผมที่กำลังเศร้า
ผมอยากอยู่กับมาสเตอร์นานๆครับเริ่มมีน้ำไหลออกจากตาผม
ฉันจะอยู่กับTT13นะจะอยู่ตลอดไปไม่เป็นอะไรนะ
                มาสเตอร์กอดผมไว้แน่นเธอเองก็มีน้ำไหลออกจากด้วยละผมไม่รู้หรอกนะว่ามันคืออะไรแต่มันทำให้ผมรู้สึกไม่ดีเอาซะเลยผมรู้แค่ว่าผมไม่อยากเสียมาสเตอร์ไปอยากอยู่กับมาสเตอร์นาน ๆ    พวกเราอยู่ด้วยกันจนถึงวันสุดท้ายมาสเตอร์ไม่สามารถลุกขึ้นจากเตียงได้เธอนอนอยู่แบบนั้นผมได้แต่จับมือของเธอไว้แบบนั้น เธอชวนผมคุยเรื่องต่างๆทำให้ผมมีความสุข
มาสเตอร์ครับ
อะไรเหรอ
ถ้าหุ่นยนต์มีความรักมันแปลกไมครับ
ไม่หรอกทำไมเหรอ
ผมจะบอกว่า ผมรักมาสเตอร์มากๆนะครับ
ฉันก็รักเธอนะTT13”           
หมดคำพูดนั้นก็ไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากปากของมาสเตอร์อีกเลยผมพยายามเรียกเธอแต่ก็ไม่มีเสียงตอบแล้ว เธอได้หมดลมหายใจแล้วไม่มีเธออีกแล้วผมปล่อยมือเธอลง มองดูใบหน้าของเธอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะโทรเรียกรถพยาบาลมา      ผมนั่งอยู่ข้างๆมาสเตอร์ ผมนึกออกแล้วว่าผมเป็นใครผมคือหุ่นยนต์ที่คอยดูแลมาสเตอร์ตั้งแต่เด็กๆ เป็นหุ่นที่พ่อของมาสเตอร์สร้างขึ้นมาสเตอร์เป็นโรคประหลาดที่ไม่สามารถรักษาได้ พ่อของมาสเตอร์ไปต่างประเทศแล้วเกิดอุบัติเหตุเหลือแค่ผมกับมาสเตอร์แต่ผมก็เกิดเสียขึ้นมามาสเตอร์ใช้เวลาในการซ่อมแซมผมจนกลับมามีชีวิตอีกครั้งนี้เอง   อยู่ๆน้ำในตาของผมก็ไหลออกมาผมรู้สึกแย่ที่ผมไม่สามารถช่วยอะไรมาสเตอร์ได้ผมรอจนรถพยาบาลมา จากนั้นผมก็เดินไปที่ทะเลที่เคยไปกับมาสเตอร์ผมเดินลงไปในทะเลทั้งน้ำตาจนวงจรของผมดับไป…

ขอบคุณที่อ่านนะครับ

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 7-12-2016 01:01 , Processed in 0.065776 second(s), 14 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้