ดู: 200|ตอบกลับ: 2

REQUEST พระเจ้าสั่งมาอสูรจัดให้ [บทนำ]

[คัดลอกลิงก์]
Episoid 0 : Prologue

ทุกชีวิตที่เกิดมามีจุดมุ่งหมาย ทำไปตามพระประสงค์แห่งผู้เป็นเจ้าบ้างเป็นผู้ทำหน้าที่นำทางผู้อื่นให้เป็นไปด้วยดีบ้างก็มีหน้าที่ทำจะต้องทำให้สิ่งมีชีวิตหล่นร่วงไปในความเลวร้าย หากไม่ใช่หน้าที่เหล่านี้ที่ถูกกำหนดแล้วก็คงไม่มีอะไรเกิดมาได้ง่ายดายนักแต่ผู้ใดเป็นผู้สร้างและมอบหน้าที่เหล่านั้นให้ พระเจ้าอาจจะบอกว่าเป็นตัวเจ้าเองที่มอบหน้าที่ให้ตัวเอง ก็เป็นได้...


สิ่งมีชีวิตได้ถือกำเนิดขึ้น นั่นย่อมมีจุดมุ่งหมายแต่ทว่าไม่มีใครรู้ได้หรอกว่าผู้สร้างสิ่งเหล่านั้นมีจุดมุ่งหมายอะไรหรือมันก็เป็น “หน้าที่” ของผู้สร้างกันแน่ที่จะต้องสร้างทุกสิ่งขึ้น


หากมีผู้สร้างก็ต้องมีผู้ทำลาย นี่เป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นและเป็นที่มาของการกำเนิดเหล่าปีศาจ อสูรทั้งหลาย ที่เกิดมาเพื่อบ่อนทำลายจะเรียกว่าเป็นมนุษย์ในเวอร์ชั่นอื่นก็ได้อสูรและมนุษย์กำเนิดขึ้นและแย่งชิงกันและกันมาเป็นเวลายาวนานมากแล้วแต่ทั้งสองก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันสักเท่าไหร่ ต่างฝ่ายต่างต้องการอำนาจต้องการครอบครอง ต้องการที่จะอยู่รอด ทำไปตามสัญชาตญาณและตอบสนองความต้องการ


ในสายตาคนผู้หนึ่ง ไม่มีอะไรต่างกันเลย


ความที่มองว่าทั้งคู่ไม่ต่างกัน คนผู้นั้นจึงถูกส่งมาดูแลโลกทว่าไม่ใช่โลกของมนุษย์เท่านั้น เป็นความสมดุลระหว่างโลกปีศาจ โลกมนุษย์และโลกของภูตต่างหาก


บ้างก็เรียกเขาว่า “เทพ” บ้างก็เรียกเขาว่า “อสูร”


เขาถูกพระเจ้ากักขังไว้ในศิลา เพราะความที่มองทุกอย่างเท่าเทียมกันนี้เองที่ทำให้เขาฆ่าได้ทั้งสองฝ่ายอย่างไม่ปราณีจนเทพทั้งมวลเกรงว่าเขาจะเป็นอันตราย และเข้าไปฟ้องกับ "พระเจ้า”


และนี่คือภารกิจแรก


จงปลดปล่อยเทพอสูร





....


“ใครมันจะไปทำ” เสียงโวยดังมาจากปากเขาทันทีที่ได้ฟัง


ตรงหน้าชายหนุ่มคือนักบวชในชุดสีขาวหรูหราดิ้นด้ายทองอย่างดีนักบวชทำหน้าลำบากใจพลางลูบไปตามด้ามคฑาทองคำของตนอย่างอึดอัด


“ข้าขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งปฏิเสธเลยนะคำสั่งจากพระเจ้าสั่งมาแบบนั้นจริงๆ”



“ให้ปล่อยปีศาจเนี่ยน่ะเหรอ พระเจ้าโลกไหนกัน” ชายหนุ่มหัวเสียกลับ


“มันอาจจะฟังดูบ้า เชื่อเถอะข้าเองยังไม่เชื่อเลยตอนแรกแต่ตอนนี้เราจำเป็นต้องทำจริงๆ และท่านจะต้องเป็นผู้ปล่อย...ไม่สิต้องเป็นท่านเท่านั้นถึงจะทำได้ ได้โปรดเถอะผู้กล้า!”


ชายหนุ่มฮึดฮัดไม่ต้องการทำตามเอาเสียเลยเขาเดินทางมาไกลตามสายทางอัศวินผู้กล้าจนตอนนี้มียศถามากมายและเงินตราไหลมาเทมาด้วยฝีมือเก่งกล้านี้ไม่มีใครกล้าสั่งเขาได้ทว่ายกเว้นพระราชาและศาสนจักรเท่านั้นที่มีอำนาจเทียบเคียง...ไม่สิเขามีอำนาจเทียบเคียงสองตำแหน่งนี้ต่างหาก


ร่างสูงกำยำใต้ชุดเกราะเงาวาวสลักลายอลังการงามตา ข้างๆกันมีดาบใบกว้างในฝักทองคำค่อนข้างใหญ่กว่าดาบมาตรฐานทั่วไปพิงอยู่เส้นผมสีดำสนิทตัดสั้นจัดทรงอย่างเรียบร้อย รับกับใบหน้าหล่อเหลาคมคายสมชายชาตรีดวงตาสีเหลืองทองจับจ้องนักบวชอย่างไม่วางใจ



“หรือเจ้าเป็นคนจากฝ่ายมืดมาพยายามหลอกข้ากันแน่?” เขาถามหยั่งเชิง


“ไม่มีทาง!ข้าไม่สามารถทรยศต่อพระผู้เป็นเจ้าได้แบบนั้น!”นักบวชร้อนรนตอบกลับในทันที


ชายหนุ่มผู้ถูกเรียกว่าผู้กล้าหรี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจนักแต่ก็ได้แต่ถอนใจเมื่อเห็นสายตาวิงวอนจนน่าอดสูจากนักบวชอายุน้อยกว่าตรงหน้า


“ทำไมข้าจำเป็นจะต้องไปปลดปล่อย ‘เทพอสูร’อะไรนั่นด้วย ฟังดูไม่ใช่เรื่องดีสักนิดเดียว” เขาถามเหตุผลอีกครั้ง


“คำทำนายจากผู้ทำนายบอกมาแบบนั้นขอรับ ข้าเป็นเพียงผู้ส่งสาสน์ ทำได้เพียงส่งมอบภารกิจนี้ให้แก่ท่านผู้ทำนายย้ำนักย้ำหนาว่าต้องเป็นท่านเท่านั้น”



คราวนี้ชายหนุ่มขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด


ผู้ทำนายหรือก็คือผู้รับคำสั่งโดยตรงจากพระเจ้านั้นมีอำนาจสูงเพราะการทำนายที่แม่นยำจนแก้ไขแทบไม่ได้นั่นทำให้ผู้ทำนายได้รับความยำเกรงแม้กระทั่งจากพระราชาการที่ส่งภารกิจเจาะจงให้ใครสักคนหมายความว่าสิ่งนั้นเป็นการกำหนดของพระเจ้าได้เลย



แต่ดันมาแจ็กพ็อตที่เขาพอดีนี่สิ!


“ได้โปรดเถอะ ท่านซามูเอล ไม่มีใครทำหน้าที่นี้ได้นอกจากท่านพระเจ้าทรงกำหนดเช่นนั้น!”



เงียบเถอะน่าเจ้าหนูน้อยเอ๊ย!!


ซามูเอล เบรเวียร์ หรือแซมชายหนุ่มผู้ได้ชื่อว่าเป็นผู้กล้าที่สุดมองหน้านักบวชนิ่งหรี่ตาลงราวกับจะบอกว่าไม่ต้องการทำหน้าที่นี้อย่างที่สุด


แน่ล่ะการปล่อยเทพอสูร ไม่ต่างจากสร้างจอมมารตัวที่สองออกมาเลยหากโลกเดือดร้อนเพราะเทพอสูรอาละวาดล่ะก็ ทั้งโลกย่อมต้องประนามเขาที่เป็นคนปล่อยมาแน่นอนจากนั้นเงินทองและน้องหนูทั้งหลายก็ต้องสลายหายไปกับตาแน่!


โอ้ไม่นะ ถึงจะมีศักดิ์ผู้กล้าและได้ยศมากมายขนาดนี้แต่เอาเข้าจริงเขายังไม่เคยได้ทำลายพรหมจรรย์ตัวเองเลย!ขืนทำภารกิจเสี่ยงตายนั่นเขาต้องไม่มีโอกาสทำลายมันตลอดชีวิตแน่ๆ



“หลังจากภารกิจนี้พระราชาจะมอบชายาให้ท่านสองคน!”


“โอเค รายละเอียดมีอะไรบ้างว่ามาเลยไอ้หนู”


__________________________________________________________________________[to be continue]________


เรื่องแรกสำหรับเว็ปนี้ สมาชิกใหม่ด้วย ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะคะ(//v// ติชมได้เลยจ้า
ปล. พระเอกเรื่องนี้มีสองคนค่ะ(//v//

โพสต์ 26-7-2015 00:11:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
" สำหรับผมนะ มันไม่ค่อยน่าติเท่าไหร่ เนื้อเรื่องแลดูน่าสนุกด้วย (แอบขำตรงทำลายพรหมจรรย์นี่ล่ะ)
โดยสรุปคือสนุกดีมีที่อยากติอย่างเดียว คือ ไอที่เว้นวรรตรงคำพูดตัวละคร บางอันเว้นไม่เว้น นี่ตั้งใจหรือมันเป็นสไตล์? มีแค่นี้ล่ะจะรอตอนต่อไปนะครับ "

ในระหว่างที่พิมไปคาวะก็ได้พยายามกลั้นขำในระหว่างที่กำลังพิม

ปล. นี่ยาโออิ อ้ะเป่านี่?
 เจ้าของ| โพสต์ 26-7-2015 04:16:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
Kawa ตอบกลับเมื่อ 26-7-2015 00:11
" สำหรับผมนะ มันไม่ค่อยน่าติเท่าไหร่ เนื้อเรื่องแลดู ...

เรื่องเว้นวรรคคำพูดตัวละครนั้น...ต้องเรียกว่าเป็นความผิดพลาดของเราเองค่ะ //ยิ้มทั้งน้ำตา---

เกิดอาการตีกันระหว่างความรีบพิมพ์ก่อนลืมกับนึกถึงบทเรียนพิมพ์สัมผัสที่ครูสอนเลยเว้นบ้างไม่เว้นบ้าง คราวหน้าจะแก้ไขและตรวจทานให้ดีขึ้นค่ะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ! ^^
ปล. ไม่yaoiค่ะ แค่เกือบๆ----นิดนึง-----
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 4-12-2016 23:21 , Processed in 0.031025 second(s), 19 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้