ดู: 189|ตอบกลับ: 2

Main Data : Base 04 : พรุ่งนี้คือวันดี!?

[คัดลอกลิงก์]
กลับมาแล้วสินะห้องเรียนเดิม ๆ แบบเดิม ๆ รู้สึกแปลกนิดหน่อยแฮะพลังชีวิตช่างเหลือน้อยเสียจริง

เวย์ : HP 20%

เอาล่ะดีกว่าไม่เหลือเลยล่ะนะว่าแต่ทำไมกันนะอากาศมันช่างดีแบบนี้นะ?

" ผมสั้นสีดำของเด็กหนุ่มปลิวสไวไปมาทางเดียวกับลมเล็กน้อยเขาหันหน้าไปทางหน้าต่างเพื่อรับลมในตอนเช้า นัยตาของเขาสีฟ้าเหมือนดังท้องฟ้าสีคราม เขากำลังมองอะไรอยู่บนท้องฟ้ากันแน่นะ? "
" นาย? เปลี่ยนเป็นผู้บรรยายไปแล้วรึไง เกท? "
" ไม่เอาน่า! ยังไงตอนนี้พวกเราก็ว่างนะ เหมือนครูไลท์จะมีธุระด่วน "
" แน่ล่ะ ก็ทางโรงเรียนดันปล่อยบุคคลอันตรายเข้ามานี่แถมทำผิดกฏด้วย "
" แต่ว่าเขาก็อาจจะกลับตัวเป็นคนดีบ้างก็ได้นะคะ น่าจะให้โอกาสกับเขาหน่อย "
" เด็กผู้หญิงส่วนสูงพอประมาณ กับส่วนโค้งเว้าเล็กน้อย พร้อมกับที่เธอนำมือขวาของเธอปาดผมทวิลเทลเล็กน้อย ช่างดูมีสเน่ห์จริง ๆ "
" ยัง ๆ "
" ยังไม่พอ? "
" ยังไม่เลิก! "

           หมอนี่ก็ไม่ใหญ่มาก เรียกประมาณว่าสมส่วนได้ แต่ด้วยที่ว่าผมสีแดงแรงฤทธิ์ของเขากับทรงผมที่ตั้งขึ้นแบบไม่ใช้เจลของเขาเลยทำให้ไม่ค่อยมีใครเข้ามาคุยเท่าไหร่
" แล้วก็นะ โอกาสคือสิ่งที่ต้องไขว่คว้ามาด้วยตนเอง ถ้าไม่ทำอะไรแล้วรอโอกาสมาอย่างเดียว คนแบบนั้นน่ะปล่อยไปเถอะ "
" แต่ว่า... "
" ไม่เป็นไรชั้นไม่ได้มองว่าความคิดของเธอผิดหรืออะไรหรอก คิดอย่างที่ต้องคิด ทำอย่างที่ต้องทำ แค่นั้นล่ะ "
" ค่ะ! "

{ ประกาศ : ดิสแตน เวย์ ห้อง A ในระหว่างที่ครูไลท์ทำภารกิจ กรุณาสอนแทนด้วย }
นั่นคือประกาศที่โชว์ขึ้นหน้ากระดานที่ยาวประมาณจอในโรงหนังนั่นแหละ

" นายนี่ปริศนาเยอะจริง ๆ "
" ดูนายไม่ตกใจเท่าไหร่เลยนี่ "
" จากเรื่องที่ผ่าน ๆ มาเริ่มชินแล้วล่ะ "


          ที่ ๆ เราอยู่นี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งในเมืองใหญ่สุดหรู ถ้าคิดว่าเรากับลังนั่งเก้าอี้กับโต๊ะสไตล์นักเรียนญี่ปุ่นมากว่า 4 ตอน ล่ะก็ ผิดถนัดเลยที่นั่งของเราจะเป็นแบบชั้นนับจากข้างล่างขึ้นข้างบน คิดแบบในหนังมหาลัยที่ดูกันบ่อย ๆ ก็ได้นั่นล่ะคือคลาสของเรา กับจอมอนิเตอร์ที่ใหญ่น้อยกว่าโรงหนังเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ประตูระบบออโตซิสเต็มเลื่อนเปิดปิดเองถ้าไม่พกบัตรนักเรียนมาอย่าหวังจะเข้าได้ เอ ถามว่ามีหน้าต่างด้วยเหรอ มีครับ เพราะนั่งอยู่ล่างซ้ายสุดแล้วบังเอิญมีหน้าต่างพอดี (ชั้นสองนะครับ)

" เอาเถอะ ช่วยไม่ได้ผมจะสอนแทนครูไลท์เองครับ ที่นี่ไม่มีหนังสือครับฟังปากเปล่าเอาเราเน้นปฏิบัติ "
" แหม่ พูดยังกับเป็นครูของที่นี่เลยนะ "
           
           คำพูดแหย่เล็กน้อยของเกททำให้เวย์เขินเล็กน้อย
" อะแฮ่ม! มาเริ่มจากพื้นฐานของโลกนี้กันก่อนเลยนะครับ เราต้องรู้เรื่องนี้ก่อนที่จะออกไปที่ ดาต้าเวิล์ด  "
" ดาต้าเวิร์ล คืออะไรเหรอ? " นักเรียนหญิงคนหนึ่งถาม
" ถามได้ดีมาก โลกทั้งใบนี้เราแบ่งเป็นสองประเภทคือ เมน เวิร์ล ( Main World ) และ ดาต้า เวิร์ล (Data World) "
" แล้วมันแตกต่างกันยังไงเหรอ? " นักเรียนชายคนหนึ่งที่อยู่ชั้นบนถาม
" เมน เวิร์ล คือโลกที่เราอยู่ เราจะมีสถานะ อิมมอทอลหรืออมตะ (Immortal) ซึ่งในบางโซนเราสามารถต่อสู้ได้เช่น ลานประลอง สวนสาธารณะ และบางพื้นที่ แน่นอนว่าการจะต่อสู้หรือประลองกันต้องได้รับการยินยอมจากทั้งสองฝ่าย "
" โห สุดยอดเลย "
" ใช่มั้ยล่ะ? แล้วก็ดาต้า เวิร์ล คือโลกของการไปเก็บเวลตีมอน "
" เอ่อ อธิบายให้มันลงลึกกว่านี้ดีกว่ามั้ย? " นักเรียนชายที่นั่งข้างหน้าถาม
" ได้สิ กล้าถามกล้าตอบ ในดาต้า เวิร์ล เราจะต้องเตรียมพร้อมเพราะพลังชีวิตของเราจะลดลงเมื่อไหร่ก็ได้เพราะไม่จำเป็นต้องขอการประลองหรือต่อสู้จากฝ่ายตรงข้ามก็สามารถเข้าต่อสู้ได้ "
            
            เราบอกแค่โซนแรก ๆ ดีกว่าเพราะว่าโซนแรก ๆ จะตายแล้วกลับมาเกิดเมือง แต่เมื่อเข้าโซนระดับสูงก็จะทำให้ถูกลบออกจากฐานข้อมูลไปตลอดกาล
" แล้วแน่นอนว่าเวลาพลังชีวิตหมดแล้วก็สามารถกลับมาเกิดที่เมืองนี้ได้ แต่อย่าตายบ่อยล่ะ ไอเทมหายหมดตัวยกเว้นเสื้อผ้าล่ะนะ "
" แล้วนายได้ออกไปข้างนอกแล้วเหรอ? " นักเรียนชายถาม
" เอาจริง ๆ คือเคย ในดาต้า เวิร์ล จะมีเซฟโซน ( Self Zone ) จุดพักผ่อนและค่าพลังชีวิตจะไม่ลดลงเมื่อเข้าสู้การประลองแบบที่ไม่ทันตั้งตัว "
" การประลองแบบไม่ทันตั้งตัว? "
" PK นั่นแหละ คือการต่อสู้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว เข้าไปทำร้ายแล้วยึดไอเทม คนจำพวกนี้สามารถเข้าด้านหลังเมื่อไหร่ก็ได้ระวังด้วยล่ะ "
" ........ "

          ทุกคนอยู่ในสถานะเงียบกันหมดเลยแฮะทำไมหว่า หรือเราอธิบายไม่ดีพอ?
" ว่าแต่พวกนายไม่แปลกใจสักหน่อยเหรอที่ชั้นมาสอนเนี่ย? "
" ไม่อ่ะ นายมีสกิลการต่อสู้ที่สุดยอดแบบนั้นก็สุดยอดแล้วนี่ "
" งั้นก็ดี พรุ่งนี้พวกนายต้องออกไปล่ามอนสเตอร์ที่ดาต้า เวิร์ลแล้วล่ะนะ "
" เอ๋!?~ " ทุกคนอุทานพร้อมกัน

            ให้เตรียมตัวกันล่วงหน้าเลยดีกว่าเพราะจะได้มีเวลาเตรียมตัวจัดแจงเวลากับหอด้วย
" เอาล่ะเรามาเรียนกันต่อ...... "

*******---------------*******

" ผมยังสงสัยกับการประชุมอยู่เลยทำไมพวกสภาถึงปล่อยคนไม่ดีเข้ามาในโรงเรียน "
" ฉันขอไม่ออกความคิดเห็นอะไร "
      
     ชายผูกผมสีขาวใส่แว่นแลดูเป็นคนวัยกลางคนที่ใส่ชุดกาวน์กับผู้หญิงใส่ชุดพยาบาลผมสีม่วงยาวเลยบ่าเธอเสยผมทำให้ผมสะบัดแลดูงดงามยิ่งนักช่างเป็นการจับคู่ที่พิลึกดีแท้
" เมดี้คุณนี่ไม่ค่อยยุ่งเรื่องอื่นเท่าไหร่เลยนะ "
" แน่นอนเพราะถ้ายุ่งขึ้นมางานฉันจะเพิ่มขึ้นน่ะสิ "
" งั้นเหรอ ฮะ ๆ ๆ " ไลท์หัวเราะแห้ง ๆ
" แต่ว่าจะไม่ยุ่งก็ไม่ได้ เพราะก็แปลกจริงที่ส่งคนแบบนั้นมา "
" นั่นสินะครับเรื่องนี้มีเงื่อนงำอยู่ "
     
     ผมสีเขียวโพนี่เทลมรกตแลดูงดงาม หญิงสาวผู้พิงกำแพง? รอเมดี้และไลท์ด้วยท่าทีที่เคร่งเครียดซึ่งมันเขียนอยู่บนหน้าเธอนั่นเอง
" เธอสินะผู้พิทักษ์อันดับที่ 3 ฮารุ "
" ใช่ค่ะ เราได้ทำการนำรายชื่อของ เรด ตัวอันตรายออกจากโรงเรียนนี้ไปเรียบร้อยแล้ว " เธอเลิกพิงพนังแล้วเดินไปพร้อมกับทั้งสองคน
" แล้วหาเบาะแสได้รึเปล่าเกี่ยวกับเรื่องนี้? "
" คงต้องใช้เวลาสักหน่อยน่ะ "
" พวกเราลองไม่มาตรวจสอบด้วยกันดูสักหน่อยเหรอครับ? "
" ??? " ฮารุและเมดี้ทำท่าทางงุนงง
" ผมให้เวย์ ทำการสอนแทนแล้วน่ะครับ "
" ไร้ความรับผิดชอบเห็น ๆ เลยนะนายน่ะ "
" เวย์ นี่หรือว่าคือ ดิสแตน เวย์!? " เธอกระชากคอเสื้อไลท์อย่างรุนแรง
" จ-ใจเย็น ๆ ครับ ใช่แล้วครับ! " ไลท์ยกมือทั้งสองขึ้นเพื่อเป็นสัญญานว่ายอมแล้ว
" อยากจะสู้กับไอหมอนั่นอีกซักรอบ แพ้โดยการโดนดีบัฟ(สถานะผิดปกติ)นิดหน่อยเสียหน้าชะมัด "
" ไอไม่กี่อย่างของเธอนี่แทบทุกอย่างในโลกนี้เลยนะ "
" ก็นะ ถ้าเธอไม่เอาคืนฉันว่าคงเสียชื่อเมจิค ดาวน์ (Magic Down) กันหมดพอดี พลังเวทย์สายมืดที่รุนแรงที่สุดในหมู่ผู้พิทักษ์ใช่ไหมล่ะ "
" ใช่น่ะสิ! หมอนั่นชนะโดยที่ทางนี้ไม่ได้ขยับเลยนะ! " เธอเขย่าคอเสื้อของไลท์รัว ๆ
   
       ก็จริงที่เธออยากจะดวลกับเวย์ แต่ว่าพลังของเขาคงจะถึง [ ช่วงนั้น ] แล้วล่ะนะระวังไว้หน่อยแล้วกันผมหวังว่าคุณจะควบคุมมันได้นะครับเวย์...

*******---------------********


" เอาล่ะเรามาพูดถึงอาชีพกันก่อนแล้วกัน จบนี่แล้วเราจะพักเที่ยงแล้วล่ะ " เวย์พูดพลางยืนเอามือขวาเท้าเอว
" เฮ!!~ " ทุกคนส่งเสียงเฮ
" งั้นตั้งใจกันต่อนะ ต่อไปเรื่องที่อยากให้รู้ไว้คืออาชีพ ซึ่งอาชีพนั้นจะมีค่าประสบการแยกจากเลเวลซึ่งต่อให่เลเวลเราไม่อัพแต่ถ้าค่าประสบการณ์อาชีพอัพก็มีสกิลได้แต่สเตตัสจะต่ำนะถ้าไม่อัพเลเวล สามารถดูได้จากหน้าต่างสเตตัสล่ะนะ " เวย์ เปิดหน้าจอสเตตัสแล้วชี้ให้ดู

<ดิสแตน เวย์>
LV.1
  HP = 60
    MP = 100
AP = 0
Jop : Monster Collection
>>>[JL.217]<<<








" นั่นคือเลเวลของจ๊อบหรือที่เรียกว่าอาชีพ ด้านบนคือสิ่งที่ระบุว่าตัวเองเป็นอาชีพอะไรสกิลของแต่ละคนค่อนข้างแตกต่างกันแล้วแต่ว่าจะมีดวงได้อะไร ซึ่งอาชีพพวกนายคงจะยังไม่ปรากฏ ซึ่งต้องเกิดจากการทำอะไรที่ตัวเองถนัดหรือทำบ่อย ๆ แน่นอนไม่ได้มีอาชีพอย่างเดียวมีอาชีพรองด้วย "
" งั้นเหรอ? ว่าแต่ทำไมเลเวลอาชีพนายเยอะจังล่ะ " เกทถาม
" หลาย ๆ อย่าง เรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรมากไปพักกันเถอะ ถึงจะบอกว่าพักแต่ช่วงบ่ายไม่มีไรนี่นาอ่อ ชี้แจงเรื่องหอพักก่อนนะ "

          โรงเรียนของเรามีเนื้อที่ค่อนข้างกว้างมากตรงข้างหน้าเป็นทางเข้าปกติเมื่อเดินเข้ามาจะเป็นตึกแล้วทางด้านหลังตึจะเป็นลานกีฬาถัดจากลานกีฬาเบี่ยงไปทางขวาจะมีสระว่ายน้ำ ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับหอเลยที่อธิบายมา หอของนักเรียนจะอยู่ทางซ้ายและขวาทำไมผมถึงไม่ใช้คำว่าหอพักหญิงหรือชาย? เพราะว่าหญิงชายร่วมห้องกันได้น่ะสิครับ ห้องหนึ่งสามารถอยู่ได้ 4 คน ไม่ถึงไม่เป็นไร คนละห้องก็ยังได้เพราะอย่างว่าแหละโรงเรียนเราเนื้อที่ค่อนข้างใหญ่มาก

" ช่วงบ่ายก็เอาเวลาว่างไปลงหอพักกันก่อนล่ะอย่าเพิ่งชล่าใจไป จะอยู่หอไหนก็ได้หญิงชายอยู่ร่วมกันได้ไม่มีปัญหาถ้ามีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นบทลงโทษคือการทำแบบนั้นในที่แจ้งแล้วถ่ายทอดสอดไปทั้งเมน เวิล์ด "
" บทลงโทษโหดฉัด!! " เกทพูดขึ้น
" เอาล่ะนะลงทะเบียนกันก่อนห้าโมงนะสำหรับคนอยู่หอไม่มีอะไรแล้วล่ะ อยู่ได้ห้องละ 1 คนหรือมากกว่านะ " เวย์พูดจบก็กลับไปนั่งที่เดิม
" นายนี่มันสุดยอดจริง ๆ รู้แทบหมดเลยนะ " เกทสะกิดเวย์พร้อมพูดด้วยสีหน้าภูมิใจ
" ก็นะ ค่อนข้างซับซ้อนเดี๋ยวชั้นจะไปจองห้องไปด้วยกันมั้ย? "
" ไปสิงั้นขออยู่ห้องเดียวกันแล้วกัน " เกทพูดพร้อมกับยิ้ม
" ไม่มีปัญหาหรอก แต่อย่าเสียงดังแล้วกันไม่ค่อยชอบเสียงที่มันดัง ๆ "
" เอ่อคือว่า... " เสียงเด็กผู้หญิงดังมาจากที่นั่งข้างบน
" หืม? "
" ฉันขอไปอยู่ด้วยได้รึเปล่าคะ? " เจ้าของเสียงคืออลิเซียเด็กผู้หญิงใสซื่อใจเกินร้อยนั่นเอง
" ไม่มีปัญหา!! "
" คือว่า... มีเพื่อนมาด้วยอีกคนน่ะค่ะ "
" หืม? "
" ดรอปมาจากไหนล่ะ "
" เพิ่งเจอกันเมื่อกี้น่ะค่ะ ยังไม่ทราบเหมือนกันว่าใคร " อลิเซียพูดด้วยอาการเคอะเขิน
" ใครกันล่ะนั่นลองโชว์ตัวซิ!? " เกทเอามือขวาจับคางทำท่าสงสัย
" สวัสดีค่ะทุกท่าน ดิฉันเรย์ ฮิเมะค่ะ ทุกท่านสามารถเรียกชื่อได้ตามที่สะดวกนะคะ "
" อึก! เรย์!? " สีหน้าเวย์ดูตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
" อ้าว? นายรู้จักงั้นเหรอเวย์ "
" .... เรย์ ฮิเมะ ผู้พิทักษ์อันดับที่ 1 ไงล่ะ "
" อ่อ อันดับหนึ่งนี่คนนี้เองเหรอ " เกทพูดพร้อมกับยิ้ม
" ....... "
" ว่ายังไงน้าาาา!!!!? " เกทตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง

- ติดตามชมตอนต่อไป -




โพสต์ 9-3-2016 04:33:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกมากคะ รอผลงานต่อนะคะ
 เจ้าของ| โพสต์ 30-3-2016 12:54:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
inwzaza ตอบกลับเมื่อ 9-3-2016 04:33
สนุกมากคะ รอผลงานต่อนะคะ

ยังมีคนติดตามอยู่อีกเหรอนี่ นึกว่าจะร้างไปเสียแล้ว นี่ให้กำลังใจจริงหรือโพสเอาพ้อยหว่า ;w;

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 8-12-2016 16:56 , Processed in 0.467961 second(s), 19 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้