ดู: 330|ตอบกลับ: 0

พรายผสม บทที่1 ตอนที่1 พานพบ

[คัดลอกลิงก์]
Yuichiro X Asuramaru By ARAM
ฉันจะกำจัดแวมไพร์พวกนี้ไป
พรายผสม
นิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่2 ที่ผมแต่งขึ้น (เรื่องแรกยุบโปรเจคไปเพราะมันไม่เวิร์ค) ยังไงก็ขอฝ่างคุณผู้อ่านทุกท่าน ติดตามด้วยนะครับ
ตอนที่1 พานพ
ณ เมืองจุนที่นั่นเป็นเป็นเมืองเล็กๆที่อยู่กลางป่าเขาและทุ่งนา ณ ใจกลางเมือง เป็นที่ตั้งของโรงเรียนมัธยมประจำเมืองอยู่ ภายในโรงเรียนแห่งนั้น มีต้นไม้ขนาดใหญ่ อายุหลายพันปีตั้งอยู่ต้นไม้ต้นนั้นสามารถสังเกตุเห็นได้จากทั่วเมืองชาวเมืองต่างเรียกต้นไม้ต้นนี้ว่า “ต้นไม้แห่งชีวิต” ชาวเมืองเชื่อว่า ที่นั่น มีภูติพรายปกป้องและทำให้ต้นไม้แห่งนั้นเติบโตอยู่ ในช่วงเวลานั้นเป็นช่วงปลายฤดูร้อนที่มีการเปิดเรียนเป็นวันแรกหลังจากปิดเทอมฤดูร้อนเด็กหนุ่มที่ชื่อริว เขาย้ายมาจากเมืองอื่นกลับเข้ามาอยู่ที่บ้านปู่ของเขาที่ตายจากไปแล้วกับแม่และน้องสาวของเขาด้วยเหตุผลด้านสุขภาพที่เขาเป็นอยู่ทำให้เขาต้องขาดเรียนบ่อยๆ ริวกำลังเข้าศึกษาในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนมัธยมในเมืองนั้น เช้าวันนั้นขณะที่แม่ของเขากำลังทำอาหารอยู่นั่นแม่เขาก็ส่งเสียงเรียกริวจากห้องครัว
แม่ของริว: ริวตื่นหรือยังจะสายแล้วนะ วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกไม่ใช่หรอลูก
ริว: ครับแม่ แย่แล้วแย่แล้ว สายแล้ว… วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกซะด้วยสายอีกแน่เลยเรา
ริวรีบลุกขึ้นมาแล้วทำธุระส่วนตัวของตนอย่างรวดเร็วและวิ่งลงมาจากห้องของเขาไปที่ห้องครัวเพื่อรับประทานอาหาร
แม่ของริว: เอ้ารีบๆกินซะนะลูก น้องเขาออกไปตังแต่เช้าแล้วนะ
ริว: โธ่ยัยมิไรออกไปไม่เรียกกันเลยนะ
แล้วริวจึงรีบทานข้าวทานปลาแล้ววิ่งออกจากบ้านไป ด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่เขาจะทำได้ ขณะนั้น เป็นเวลา 07:40 นาฬิกา ซึ่งก็ไกล้เวลาปิดประตูโรงเรียนแล้วและเมื่อเขาไกล้ถึงประตูโรงเรียนแล้ว นักเรียนที่หลงเหลืออยู่ข้างนอกจึงรีบกรูกันวิ่งเข้าไปในโรงเรียน
ริว: เฮ้ย นี่มันอะไรกันเนี่ยทำไมทุกคนรีบกันจังเลย
แล้วเขาจึงรีบวิ่งไปกับทุกคนแล้วแหงนมองนาฬิกาขนาดใหญ่ที่ติดอยู่หน้าอาคารประกอบกับเสียงของคนรอบข้างที่ตะโกนโหวกเหวก
เสียงจากนักเรียนรอบข้าง: อย่าพึ่งปิดประตูนะครับ/คะ อาจารย์…
ทุกคนต่างวิ่งกันอย่างสุดแรงจนสุดท้าย ริวก็หลุดเข้าไปในรั้วโรงเรียนจนได้ส่วนคนที่เข้ามาไม่ทันต่างถูกจับนั่งคุกเข่าเพื่อรอการทำโทษ ริวได้เดินเข้าไปนั่งที่ม้าหินอ่อนภาในโรงเรียนด้วยความรู้สึกที่เหนื่อยหอบ
ริว: ดีนะที่เราเข้ามาทันน่ะ เฮ้อ เข้าไปดูดีกว่าแฮะ เราจะได้อยู่ห้องไหนกับใครบ้างนะ
จากนั้นริวจึงเดินเข้าไปที่บอร์ดประกาศที่มีผู้คนจอแจเป็นอย่างมากเมื่อเขาเดินเข้าถึงหน้าบอร์ดประกาศ เขาก็เริ่มหารายชื่อห้องที่เขาอยู่
ริว: อยู่ห้องไหนกันนะ ทำไมวันนี้อากาศมันร้อนอย่างนี้เนี่ย
และแล้วริวก็เจอห้องที่เขาอยู่ เป็น ม.4ห้อง3 แล้วริวก็เดินออกมาและขึ้นไปที่ห้องเรียนของเขา จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปเพื่อหาโต๊ะนั่งของเขาที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้แล้ว ในห้องเรียน มีคนอยู่มากมายทั้งชาย-หญิง ทุกคนต่างคุยกันอย่างสนุกสนาน แล้วริวก็ได้นำข้าวของของเขาไปเก็บไว้ที่โต๊ะของเขาในขณะที่ทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนานริวนั้นกลับนั่งอยู่เงียบๆคนเดียวเขานั่งคิดว่า
ริว: ถ้าโรงเรียน เป็นพื้นที่ที่สงบสุขกว่านี้ก็คงดี สินะ
ในตอนนั้นเองก็ถึงเวลาโฮมรูมครูผู้สอนได้เดินเข้ามาในห้องเรียน นักเรียนทุกคนจึงรีบนั่งที่แล้วครูผู้สอนก็เดินไปหยุดที่หน้ากระดานแล้วนำหนังสือวางลงบนโต๊ะ
ครู: เอาล่ะ นักเรียน วันนี้ก็เป็นวันแรกที่นักเรียนได้เข้ามาศึกษาที่โรงเรียนมัธยมมารินะแห่งนี้ที่นี่จะเป็นที่ให้การศึกษาที่ใหม่สำหรับพวกเธอทุกคน ขอให้ทุกคน ตั้งใจเรียนแล้วกลับไปสร้างอนาคตของตัวเองและประเทศชาติเอาล่ะต่อไปขอให้นักเรียนทุกคนแนะนำตัวนะ เอ้าเริ่มจากเลขที่1เลย

ในขณะที่ทุกคนกำลังแนะนำตัวกันอยู่นั้น ริวก็ได้แต่นั่งเหม่อมองไปที่หน้าต่าง ที่ข้างนอกน้่นมีต้นไม้แห่งชีวิต
ริว: เจ้าต้นนี้มันต้นใหญ่จังนะ ใครเป็นคนปลูกมันเอาไว้กันนะ
และแล้วในขณะนั้นเองริวก็ฟุบลงกับโต๊ะเรียนและหมดสติไปเขาไม่รู้สึกตัวจนกระทั้งเพื่อนๆต่างพาเขาไปที่ห้องพยาบาลเพื่อให้คุณครูห้องพยาบาลดูอาการแล้วทุกคนก็กลับขึ้นห้องเรียนไปเรียนกันต่อจนกระทั่งถึงเวลาพักเที่ยงริวก็ได้ตื่นขึ้นมา
ริว: อ่า ที่นี่ที่ไหนเนี่ย นี่เรา… มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน จริงด้วยสินะ โรคบ้านั่นคงกำเริบอีกแล้วสินะ
ในขณะที่เขากำลังสะลึมสลืออยู่นั้น เขาก็เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งออกไปเรียกครูพยาบาลและตอนนั้นเอง ครูพยาบาลก็เดินเข้ามาหาริวและผู้หญิงคนนั้นก็ยืนอยู่ข้างหลังครูพยาบาล
ครูพยาบาล: นี่ เธอน่ะ ตื่นแล้วสินะ อาการเธอเป็นยังไงบ้างไหวไหม อ่ะนอนไปก่อนนะ อย่าพึ่งลุกขึ้นมาล่ะ
ริว: ครับ คุณครูครับ ข้างหลังคุณครูนั่น ใครหรอครับ
ครูพยาบาล: อ่ะ แนะนำตัวหน่อยสิ
หญิงสาวเดินออกมาจากข้างหลังครูพญาบาลด้วยท่าทางค่อนข้างเขินอาย
    หญิงสาว: ฉันชื่อเล.. เลเทียค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันเป็นคนที่นั่งโต๊ะข้างๆคุณน่ะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
    ริว: เช่นกันนะ ฉันชื่อชิริว จะเรียกฉันว่าริวก็ได้นะ ยินดีที่ได้รู้จัก
    เลเทีย: คะ.. ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ ระ ริวคุง
หญิงสาว พูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักและท่าทางอันเขินอาย
    เลเที่ย: ฉะ... ฉันเป็นหัวหน้าห้องน่ะค่ะ พอดีว่าเป็นช่วงพักเที่ยงพอดี ฉันก็เลยเข้ามาดูหน่อยน่ะค่ะ ว่าอาการ
เป็นยังไงบ้าง
    ริว: งั้นหรอ ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ฉันมันก็เป็นแบบนี้ประจำแหล่ะ ไม่เป็นอะไรมากหรอก ขอบใจเธอนะ ที่อุตส่าห์
มาเยี่ยมน่ะ
    เลเทีย: ไม่เป็นไรหรอกค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ
    ริว: เดี๋ยวสิ รอก่อน ฉันไปด้วย
    ครูพยาบาล: นี่ ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนก็ได้นะ นอนพักอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้
    เลเทีย:นั่นสิ เธอควรจะพักผ่อนก่อนนะ
    ริว: ครูครับ ผมไม่เป็นไรหรอกครับ ถ้าไม่ไปตอนนี้เดี๋ยวจะตามเพื่อนไม่ทันเอา
    ครูพยาบาล: ก็ได้ แต่เธอน่ะ ห้ามฝืนตัวเองนะ เข้าใจไหม แล้วก็ เลเทียจัง ฝากดูแลเขาด้วยนะ
    เลเทีย: ค่ะ
แล้วริวก็ลุกขึ้นจากเตียงในห้องพยาบาลแล้วเดินออกจากห้องพยาบาลไปพร้อมกับเลเทีย ในระหว่างทาง ทั้งคู่ต่างเดินไป เงียบไปจนถึงห้องเรียน และในช่วงบ่ายนี้ ทางคุณครูก็บอกให้ทุกคน ไปหาชมรมที่ต้องการอยู่มา คนละ1 ชมรม แล้วทุกคนก็เดินออกจากห้องเรียนไป ในขณะที่ทุกคนกำลังเก็บของเพื่อเดินออกจากห้อง ริวก็ได้หันไปถามทางเลเทีย
    ริว: นี่ เลเทีย เธอคิดว่าจะอยู่ชมรมไหนหรอ
    เลเทีย: ยังไม่รู้เลยน่ะก็ต้องลองไปหาดูก่อนน่ะ แล้วเธอล่ะ
    ริว: ฉันเองก็ยังไม่ได้คิดไว้เลย
ในตอนนั้นเอง ก็มีกลุ่มผู้ชายเดินเข้ามา
    กลุ่มผู้ชาย: นี่นาย ชื่อไรน่ะ
    ริว: ชื่อชิริวน่ะ
    1ในกลุมผู้ชาย: อา ฉันชื่อ มอสควิโต้ จะเรียกมอสก็ได้นะ ไปด้วยกันกับพวกเรามะ
    ริว: อ่า… เอิม…
    มอส: มาเหอะน่า พวกเราไม่กัดหรอกน่า
    ริว: อึม แล้วเลเทียล่ะ
    เลเทีย: ไปเถอะฉันไม่เป็นไรหรอก
และแล้วริวก็เดินออกจากห้องไปพร้อมกับกลุ่มผู้ชายเพื่อไปหาชมรมอยู่ ในขณะที่เลเทียอยู่ในห้องเพียงคนเดียว
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 20-9-2019 14:54 , Processed in 0.084746 second(s), 17 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้