ดู: 507|ตอบกลับ: 4

ศึกมายา ปักษาท่องราตรี Symphony of Feather Night 1 [Yuri]

[คัดลอกลิงก์]


'เมฆหมอกขาวพร่ามัว...ราวความฝัน...            ดุจสวรรค์มายา...สว่างไสว...
            ราวล่องลอยเหนือฟ้า...สุดห่างไกล...
            กลับหนักใจ...ดั่งจมใต้ธรณี...
            
            ปีกสีขาวพิสุทธิ์...สะบัดกาง...
            พัดกระพือสรรค์สร้าง...วายุโหม...
            ร่ายรำราวลูบไล้...ปลอบประโลม...
            ใต้จันทราไร้ซึ่งโฉม...ยามราตรี...'


            "ฮ้าวววววว เฮ้อ! ให้ตายสิ วันนี้มันน่าเบื่อเป็นบ้าเล้ยยย"
            เสียงหาวปนเสียงบ่นที่ดังฟังชัดภายในห้องสมุดโรงเรียนที่ 'เหล่าเด็กสาว' จำนวนไม่น้อยพากันเดินเข้าออกกันไม่ขาดสาย...หากสงสัยว่าทำไมถึงเป็นเหล่าเด็กสาว...แหงสิ ก็นี่มันโรงเรียนหญิงล้วนนี่นา
            "งั้นก็เลิกบ่นแล้วมาช่วยกันสิ เจจัง"
            เสียงขัดเบาๆดังขึ้นจากโต๊ะตัวเดียวกัน เด็กสาวผมดำที่ถูกเรียกว่า เจจัง นั่งทำหน้ามุ่ยราวกับเด็กที่ถูกบังคับให้นอนกลางวัน
            เรือนผมสีดำมัดรวบด้านซ้าย เส้นผมบนหน้าผากครึ่งซ้ายตัดสั้น ที่ข้างตัวมีดาบไม้วางพิงอยู่ ดวงตาสีดำกำลังบ่งบอกอย่างชัดเจนว่า
            "โอ๊ยยยย น่าเบื่อจริงๆเล้ยยยย!"
            "ในห้องสมุดกรุณางดใช้เสียงด้วยค่ะ คุณอินาริ เจโนะ คุณชิราโนะ ยูสึริฮะ"
            คำกล่าวเตือนดังขึ้นจากด้านหลังอย่างแผ่วเบาจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง เจโนะและยูสึริฮะจึงหันไปมอง
            เรือนผมยาวระบ่าสีดำสนิท ดวงตาสีมรกตหลังแว่นตาทรงเหลี่ยมกรอบหนาดูเหมือนสั่นนิดๆ รูปร่างที่ดูเหมือนตุ๊กตาตัวเล็กกำลังสั่นหน่อยๆ
            "เธอเองเรอะยัยแว่น"
            เจโนะเลือกที่จะเมินเสียงเตือนของเด็กสาวใส่แว่น แล้วหันกลับไปบ่นพึมพำต่อ จนยูสึริฮะต้องเป็นฝ่ายเอ่ยแทน
            "จ้าๆ ขอโทษทีนะ ฮานะจัง"
            ฝ่ายเด็กสาวที่ถูกเรียกว่าฮานะสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินหนีไปยังโต๊ะของตัวเองที่มีเด็กสาวผมเทาท่าทางลั๊ลลานั่งอ่านหนังสืออยู่
            "เชอะ วันนี้มันน่าเบื่อสุดๆเลย"


            "อ๊ะ...?"
            เจโนะสะดุ้งตื่นขึ้นในความมืด พลางมองรอบๆตัวที่ตอนนี้มืดจนแทบมองไม่เห็น และเริ่มนึกวาเกิดอะไรขึ้น
            ...เอ่อ...เราหลับไปนี่หว่า...
            "เฮ่อ กี่โมงละเนี่ย?"
            เจโนะถามตัวเองเบาๆ พลางเดินคลำทางมาที่ประตูห้องสมุด ซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้ล็อก เด็กสาวจึงก้าวออกไปสูดอากาศยามค่ำคืน
            "เอ...สองทุ่มแล้วเรอะ?"
            เจโนะบ่นกับตัวเองเบาๆหลังจากดูนาฬิกาที่ติดอยู่กับตัวตึกหลัก แต่ก่อนที่จะก้าวออกจากประตู ลมที่ไร้ที่มาก็พัดกระพืออย่างรุนแรงราวกับพายุ ต้นไม้ใหญ่สั่นไหวอย่างน่ากลัว ก่อนที่เสียงแหวกอากาศที่ฟังดูกึกก้องจะดังขึ้น จากนั้น เงามืดมิดก็พาดผ่านท้องฟ้าให้เด็กสาวแหงนหน้ามอง
            ปีกนกสีดำทมิฬขนาดใหญ่พัดกระพือเพื่อพยุงร่างของใครบางคนที่ครองปีกคู่นั่นให้ลอยอยู่กลางอากาศ



            เจโนะยืนนิ่งอย่างตกตะลึง ทั้งที่มีรูปร่างเป็นมนุษย์ แต่ปีกที่อยู่บนหลังนั่น มองยังไงก็เป็นปีกของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านกชัดๆ หนำซ้ำ ไอ้แท่งยาวๆที่มือขวาซึ่งดูคล้ายกระบอกปืนนั่นก็กำลังเล็งมาที่ตัวเธอ แถมตอนนี้มันกำลังเรืองแสงราวกับกำลังรวบรวมพลังงานด้วย
            "เฮ้ยๆ เล่นกันงี้เลยเหรอ?"
            เจโนะบ่นอย่างนึกหวั่น แต่จู่ๆ เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นในหัว
            'ใจเย็นๆก่อนนะคะ...แล้วก็...กางปีกของคุณออกมาด้วย'
            ไม่มีใครพูด แต่เสียงนั้นตรงเข้าสู่สมองโดยตรง ทั้งที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้นอกจากยัยนกนั่น แต่เสียงก็ยังดังขึ้นอีก
            'จินตนาการถึงปีกของคุณ...แล้วนึกภาพที่มันกำลังกางออก...และพาคุณบินขึ้นไป'
            ไม่มีเวลาให้ลังเล เพราะลำแสงสีเพลิงจากกระบอกปืนใหญ่นั่น ยิงออกมาแล้ว และกำลังพุ่งมาอย่างแรงเลยด้วย ...งั้นก็ทำตามนั้นเลยละกัน!!!...
            พริบตาที่คิดเช่นนั้น ปากมันก็พลอยขยับไปเอง เสียงตะโกนร้องดังก้องราวกับจะประกาศศึกก็ดังขึ้นท่ามกลางยามราตรี
            "จงใสสะอาด อีทาเลียเนต วิงก์ (ปีกพิสุทธิ์)!!!"
            แสงสีขาวพลันสาดส่องหลังสิ้นเสียงและสะท้อนแสงสีเพลิงนั้นออกไป ก่อนที่ขนนกสีขาวจะพลันปกคลุมทั่วร่างของเจโนะ และชั่ววินาทีต่อมา กลุ่มขนนกนั้นก็พลันระเบิดออก และลำแสงสีขาวก็พุ่งขึ้นสูง ก่อนที่ร่างภายในลำแสงจะปรากฏ
            ชุดกระโปรงสั้นสีน้ำเงินเข้ม สวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีขาว ด้านหลังชุดประดับด้วยโบว์สีแดงขนาดใหญ่ และหางแมวสีน้ำตาล ส่วนบนศีรษะก็มีหูแมวประดำด้วยเช่นกัน
            แต่ที่น่าตกตะลึงกว่านั้น คือปีกนกสีขาวบริสุทธิ์ขนาดใหญ่ที่ด้านหลัง ขนนกฟุ้งกระจายทุกครั้งที่ขยับปีก ดาบไม้คู่ใจก็เปลี่ยนกลายเป็นดาบยาวคมกริบ ร่างกายของผู้ครอบครองสั่นสะท้านอย่างตื่นเต้นกับการเปลี่ยนแปลง


            แล้วแสงสะท้อนจากคมดาบก็พลันพุ่งเข้าใส่ร่างปีกดำนั้นอย่างรวดเร็ว แต่ร่างปีกดำฉีกหลบอย่างเฉียดฉิวก่อนยิงสวนกลับมา กระสุนแสงกระทบเข้าที่สีข้างของเจโนะอย่างจัง แต่เจ้าตัวก็ยังกัดฟันทน และพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง ทว่า...
            ร่างปีกดำตั้งปืนรอราวกับคาดไว้แล้ว กระสุนแสงลูกใหญ่อัดเข้ากับร่างของเจโนะที่พุ่งเข้าหาเต็มแรงจนเป็นฝ่ายร่วงลงจากฟ้าแทน
            "อุ๊บ...ยัยนั่น...เก่งชะมัด!"
            ถึงจะบอกว่าร่วงลงแต่ก็ยังสามารถตีปีกลดแรงและลงพื้นได้อย่างปลอดภัย แต่ร่างปีกดำก็ยังไม่วายยิงกระสุนตามมาซ้ำอีก ราวกับต้องการสังหารให้สิ้นซาก
            "เฮ้ย!..." (ป.ล. เสียงอุทานน่ารักซะ เธอเป็นผู้หญิงจริงๆนะ)
            "หยุดเดี๋ยวนี้นะคะ!!!"
            เสียงร้องขัดดังลั่นพร้อมกับอะไรสักอย่างที่ถูกขว้างมาอัดกับกระสุนจนสลายไป พร้อมกับร่างของใครบางคนในชุดราตรีสีดำทมิฬจะเข้าขวางระหว่างร่างปีกดำและเจโนะไว้ แต่เมื่อเจโนะมองดีๆ ก็พบว่าร่างนั้นคือคนที่เธอรู้จัก ถึงจะดูไม่เหมือนปกติเท่าไหร่
            "น่ะ...นี่เธอ...?"
            

            "...ยัยแว่น...คุโรฮิเมะ ฮานะ...!?"





โพสต์ 27-1-2013 10:00:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ว้าวๆๆๆ มีภาพประกอบด้วย
โพสต์ 10-4-2013 14:23:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกดีนะ^^
โพสต์ 26-4-2013 01:05:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
น่าอ่านแฮะ
โพสต์ 29-4-2013 00:44:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขอบคุณครับ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 4-12-2016 08:58 , Processed in 0.033514 second(s), 26 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้