ดู: 215|ตอบกลับ: 0

ราตรีมรณะ A Bloody Night The Abyss บทดอกไม้อเวจี 5

[คัดลอกลิงก์]
...ทั้งหมดสามศพ ศพนึงถูกมีดแทงทะลุอก ส่วนที่เหลือ...
            ...ถูกตัดคอ...            ...สภาพศพมันบอกแบบนั้น...แต่ว่า...
            ...ฝีมือใครกัน...คำสาปกระจกงั้นเหรอ...?
            ...หรือว่า...
            ...ดอกไม้อเวจี...
            ภูมะคิดอย่างกังวล เพราะถ้าเป็นไปตามที่คิด คำสาปที่พวกเขาต้องเผชิญหน้าจะไม่ได้มีแค่เพียงอย่างเดียวอีกต่อไป
            ...ชิ...เอาไงดีวะเนี่ย...ลำพังตัวเองก็พอจะเอาตัวรอดได้อยู่หรอก...แต่นี่มีเรย์มาด้วย...ไหนจะต้องตาม หามิซึนะอีก...จะไหวไหมวะเนี่ย...
            "นี่เรย์...ไหวไหม?"
            เด็กสาวพยักหน้าเงียบๆ จนภูมะนึกในใจว่าปากแข็งจริง พลางแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นหน้าที่ซืดขาวและร่างกายที่สั่นเป็นลูกนกนั่น จากนั้นจึงนึกได้ว่าต้องตามไปรวมกับพวกที่ล่วงหน้าไปก่อนให้เร็ว ไม่อย่างนั้นทั้งหมดอาจไปเจอกับคำสาปก็ได้

            "เดินไหวไหม? เพราะเราต้องรีบกลับไปหาพวกที่นำไปก่อนให้เร็วที่สุด เกิดพวกนั้นไปเจอคำสาปเข้ามีหวังไม่เหลือสักคนแหง"
            "อืม..."
            ก่อนเด็กหนุ่มจะออกเดิน เด็กสาวผมขาวก็ยื่นมือมาจับแขนเสื้อไว้ ก่อนจะก้าวตามไปเงียบๆ


(อีกด้านหนึ่ง)
            หลังจากที่ภูมะกับเรย์วิ่งหายไป สี่คนที่เหลือก็รีบก้าวเท้าเดินอย่างรวดเร็วตามที่ภูมะบอกไว้ เพราะดูเหมือนว่า เด็กหนุ่มผมน้ำเงินคนนั้นจะรู้อะไรบางอย่างที่คนอื่นไม่รู้
            "เห...มีคนหลงมาขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...ดีจริงนะคะวันนี้เนี่ย..."
            น้ำเสียงเอื้อนเอ่ยหวานหูดังจากความมืด ร่างของเด็กสาวชุดตุ๊กตาก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ขวานในมือซ้ายโบกไปมาอยากอารมณ์ดี ตุ๊กตาประหลาดในมือขวา 'ฉีกยิ้ม' ดูน่าสยดสยอง
            "เอาล่ะค่ะ...จะเชือดใครก่อนดีน้า...?"
            ขวานในมือถูกโยนเล่นราวกับเป็นคทาไม้ธรรมดา ท่าทางดูสนุก แต่สิ่งที่เจ้าตัวเอ่ยออกมานั้นกลับดูน่าพรั่นพรึงยิ่งกว่าสิ่งใด ทั้งสี่ถอยหลังเข้าใกล้กันราวกับจะแทรกเป็นเนื้อเดียวกันให้ได้ เด็กสาวชุดตุ๊กตาแอบยิ้มเยาะในท่าทางนั้น จนกระทั่งมีเสียงถามขึ้นมา
            "เธอ...เป็นใคร?! เป็นตัวอะไรกันแน่!?"
            "เอ...นั่นสินะคะ?...อืม...อ๊ะ! รู้แล้ว..."
            เด็กสาวฉีกยิ้ม ขวานในมือพลันหยุดนิ่งแต่เสี้ยววินาทีก็กวาดวูบ หลังข้างชี้ปลายแหลมของใบขวานมุ่งตรงไปที่กลุ่มคน ดวงตาเบิกกว้างพลางเอียงคอมอง ก่อนกล่าวนามที่ถูกเรียกขานในปัจจุบันอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
            " 'ดอกไม้อเวจี' ไงคะ พวกคุณเป็นคนตั้งให้เองนี่นา"
            ลมหายใจขาดห้วง นั่นคือนามของเด็กสาวที่สวยงามที่สุด และน่าพรั่นพรีงที่สุดเช่นกัน คำสาปที่ดูไร้พิษสงที่สุดในตำนานเรื่องลี้ลับทั้งหลายแต่เอาเข้าจริงแล้ว แทบจะอันตรายที่สุดเสียด้วยซ้ำ
            "ในเมื่อรู้กันแล้ว ก็ช่วยตายๆไปซะนะคะ อีกเดี๋ยวรุ่นพี่ก็จะมาแล้วด้วยสิ"
            ไม่เอ่ยเปล่า ตุ๊กตาในมือถูกโยนขึ้น มือขวากวาดคว้าเพียงเสี้ยววินาทีมีดเล่มเล็กจำนวน 3-4 เล่มก็อยู่ในมือ สะบัดมืออีกครั้งมีดก็ปักลงที่เท้าของทั้งสี่คนอย่างแม่นยำ สองเท้าดีดตัวเบาๆก็ส่งร่างลอยขึ้นเหนือพื้น มีดอีกสองเล่มปรากฏในมือ ร่างเล็กตีลังกาข้ามหัวทั้งสี่ก่อนลงพื้นอย่างสวยงาม และ...
            ...สองคนพลันล้มลง...
            มีดเล่มเล็กปักกลางศีรษะ และถูกกระชากกรีดลงไปจนถึงท้ายทอย โลหิตสาดกระจายราวเม็ดฝน เสียงร่างกระแทกพื้นดังทึบ
            ...มิทันเปล่งเสียงกรีดร้อง...และขาดใจอย่างทรมาน...
            เด็กสาวร่างเล็กก้าวผ่านสองคนที่เหลือไปก่อนจะยื่นมือรับตุ๊กตาที่ตกลงมาพอดี เมื่อถูกมองข้าม ทั้งสองคนก็เตรียมตัววิ่งหนี แต่เพียงขยับตัวร่างกายก็นิ่งค้างไป
            เส้นสีแดงลากผ่านลำตัว และราวกับเกิดระเบิด เลือดพลันพุ่งกระฉูดจากเส้นสีแดงนั้น ก่อนที่ร่างช่วงเอวขึ้นไปจะร่วงหล่นลงมากองกับพื้น เศษเครื่องในและอวัยวะต่างๆไหลกองเต็มพื้น
            "เฮ้อ....ต้องรีบเปลี่ยนชุดแล้วก็เก็บกวาดแล้วสิ ถ้าเกิดรุ่นพี่มาเห็นเข้าล่ะแย่แน่เลย..."
            แต่ก่อนที่จะขยับตัว...เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นเสียก่อน เด็กสาวพลันชะงักพลางสบถ
            ...ชิ...วิ่งกันเร็วจังนะคะ รู้แบบนี้ใช้คำสาปด้วยก็ดีหรอก...
            "มะ....มิซึนะ...จัง...."
            เสียงของเรย์พลันขาดห้วง เมื่อเห็นสภาพที่เกิดขึ้นพลางยกมือปิดปาก โดยที่ภูมะกำลังยืนเงียบเหมือนใช้ความคิด
            "ระ...รุ่นพี่คะ...มะ...มันเกิด....เรื่องแบบนี้ได้...ไงคะ...?"
            น้ำเสียงสั่นเครือ ร่างกายสั่นสะท้าน 'มิซึนะ' พลันโผเข้ากอดร่างของเรย์อย่างหวาดกลัว และร้องไห้อย่างน่าสงสาร
            "เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงคะ!? ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ล่ะคะ?! ทำไม...ทำไม!"
            เรย์ลูบหัวมิซึนะอย่างปลอบโยน...โดยไม่สังเกตถึงมีดเล่มเล็กที่จ่อคออยู่...
            ....และมีดก็เงื้อขึ้น....ก่อนจะแทงลง....
            ....ฉึก!...
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ประวัติการแบน|Anime-Thai | สังคมของคนรักอนิเมะ Google+

GMT+7, 8-12-2016 23:05 , Processed in 0.131333 second(s), 14 queries , Gzip On, Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้